Pink Peel ผลลัพธ์ หลักการ จำนวนครั้ง และข้อควรระวังหลังทำ

เวลาพูดถึงการพีลผิว หลายคนมักนึกถึงภาพผิวหน้าลอกและแดงจัด แต่พิงค์พีลกลับเป็นการพีลที่อ่อนโยนตามชื่อของมันจริง ๆ เพราะแทนที่จะใช้กรดแรง ๆ กลับใช้สารสกัดหมักจากรากคุซุ ซึ่งเป็นพืชตระกูลถั่วชนิดหนึ่ง เป็นส่วนผสมหลัก ด้วยเหตุนี้พิงค์พีลจึงไม่ได้แค่ขจัดเซลล์ผิวที่หมองคล้ำเท่านั้น แต่ยังกระตุ้นให้คอลลาเจนใต้ผิวสร้างขึ้นใหม่ไปพร้อมกันด้วย นี่คือเหตุผลที่คนผิวแพ้ง่ายมักให้ความสนใจเป็นพิเศษ

คำว่าพิงค์ (pink) ในชื่อก็มาจากลักษณะผิวที่แดงอ่อน ๆ หลังทำจริง ซึ่งไม่ใช่ความแสบร้อนแบบพีลกรดแรง แต่เป็นรอยแดงตื้น ๆ ที่เกิดจากการไหลเวียนเลือดที่ดีขึ้นเล็กน้อย หากอยากเข้าใจความแตกต่างนี้ให้ชัดเจน ต้องเริ่มจากดูก่อนว่าส่วนผสมนี้ทำงานในร่างกายอย่างไร

สารสกัดหมักจากรากคุซุและไอโซฟลาโวน

ส่วนผสมหลักของพิงค์พีลคือสารสกัดเข้มข้นจากรากคุซุที่ผ่านการหมัก ในรากคุซุมีสารที่เรียกว่าไอโซฟลาโวน ซึ่งเป็นกลุ่มเดียวกับที่พบในถั่วเหลือง แต่มีปริมาณมากกว่าถั่วเหลืองมากตามที่มีการรายงานไว้

ไอโซฟลาโวนมีโครงสร้างโมเลกุลคล้ายกับเอสโตรเจน ซึ่งเป็นฮอร์โมนเพศหญิง หากเปรียบเทียบง่าย ๆ ก็เหมือนกุญแจกับแม่กุญแจ เอสโตรเจนคือกุญแจดอกจริงที่ไขรูแม่กุญแจได้พอดี ส่วนไอโซฟลาโวนก็มีรูปร่างใกล้เคียงกันมากพอที่จะสอดเข้าไปไขประตูนั้นได้เช่นกัน

เมื่อไอโซฟลาโวนเข้าจับกับตัวรับเอสโตรเจนบนผิวเซลล์ผิวหนัง เซลล์จะตอบสนองราวกับว่าเอสโตรเจนตัวจริงมาถึง และปฏิกิริยานี้เองที่นำไปสู่การสร้างคอลลาเจนซึ่งจะอธิบายต่อไป

อย่างไรก็ตาม ไอโซฟลาโวนไม่ใช่เอสโตรเจนของจริง เป็นเพียงสารจากพืชที่มีโครงสร้างคล้ายกันเท่านั้น แรงในการไขประตูจึงอ่อนกว่ากุญแจตัวจริง แต่ก็เป็นข้อดีตรงที่ส่งผลต่อร่างกายน้อยกว่า ในขณะที่ยังส่งสัญญาณไปในทิศทางเดียวกันได้ นี่คือจุดเด่นของพิงค์พีล

คอลลาเจนและความชุ่มชื้นเพิ่มขึ้นได้อย่างไร

โดยปกติเอสโตรเจนเป็นหนึ่งในฮอร์โมนที่กระตุ้นไฟโบรบลาสต์ ซึ่งเป็นเซลล์ที่ผลิตคอลลาเจนและอีลาสตินในชั้นผิวหนัง ดังนั้นเมื่อผู้หญิงเข้าสู่วัยหมดประจำเดือนและระดับเอสโตรเจนลดลง คอลลาเจนในผิวก็มีแนวโน้มลดลงตามไปด้วยตามรายงานที่ผ่านมา

นี่คือจุดที่พิงค์พีลมุ่งเน้น เมื่อไอโซฟลาโวนกระตุ้นตัวรับเอสโตรเจน ไฟโบรบลาสต์จะกลับมาทำงานคึกคักขึ้นอีกครั้ง และสร้างคอลลาเจนกับอีลาสตินขึ้นใหม่

หากเปรียบเทียบ คอลลาเจนก็เหมือนเสาที่ค้ำยันผิวจากด้านล่าง ส่วนอีลาสตินเป็นเหมือนหนังยางที่เชื่อมเสาแต่ละต้นเข้าด้วยกัน เมื่อทั้งเสาและหนังยางกลับมาเต็มพร้อมกัน ผิวก็จะมีความยืดหยุ่นกลับคืนมา และส่งผลให้ดูหย่อนคล้อยน้อยลง

นอกจากนี้ ยังมีรายงานว่าสัญญาณที่มาจากกลุ่มเอสโตรเจนมีส่วนเกี่ยวข้องกับการสร้างกรดไฮยาลูรอนิก (HA) ซึ่งเป็นตัวกักเก็บความชุ่มชื้นในผิวด้วย ไม่ใช่แค่เสาและหนังยางที่งอกใหม่เท่านั้น แต่ความชุ่มชื้นที่แทรกอยู่ระหว่างนั้นก็เพิ่มขึ้นไปพร้อมกัน จึงมักทำให้รู้สึกว่าผิวชุ่มชื้นขึ้นตามไปด้วย

ต่างจากพีลลิ่งทั่วไปอย่างไร

การพีลผิวที่คนทั่วไปคุ้นเคย มักใช้สารกลุ่มกรด เช่น AHA (สารขจัดเซลล์ผิวที่ละลายในน้ำ อย่างไกลโคลิกแอซิดหรือแลกติกแอซิด) BHA (สารที่ละลายในน้ำมันได้ด้วย จึงแทรกเข้าไปในรูขุมขนได้ลึก อย่างซาลิไซลิกแอซิด) หรือ TCA (ไตรคลอโรอะซิติกแอซิด กรดแรงที่ลอกผิวชั้นบนออกทางเคมี) เพื่อลอกชั้นเซลล์ผิวที่หมองคล้ำออกบาง ๆ เป็นวิธีที่เน้นปรับผิวชั้นบนให้เรียบเนียนขึ้น

ในทางกลับกัน พิงค์พีลมีสัดส่วนกรดต่ำ และให้สารสกัดหมักจากพืชเป็นตัวหลักในการทำงานแทน แรงในการขจัดเซลล์ผิวจึงเบากว่า แต่ในขณะเดียวกันการระคายเคืองจากการลอกผิวก็น้อยลงตามไปด้วย

พูดง่าย ๆ คือพิงค์พีลให้น้ำหนักกับการเติมเต็มจากภายในมากกว่าการลอกผิวออก แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าไม่มีฤทธิ์ขจัดเซลล์ผิวเลย เพราะสารสกัดหมักเองก็มีฤทธิ์ขจัดเซลล์ผิวอ่อน ๆ อยู่ในตัว แม้จะไม่แรง แต่ก็ช่วยให้ผิวรู้สึกเรียบเนียนขึ้นได้เช่นกัน

ผิวแพ้ง่ายทำได้ไหม

ผิวแพ้ง่ายมักมีเกราะป้องกันผิวที่สร้างจากชั้นเซลล์ผิวอ่อนแอลง เมื่อเกราะนี้บางลง ผิวก็จะแดงและแสบง่ายแม้จะเจอสิ่งกระตุ้นเพียงเล็กน้อย

การพีลด้วยกรดแรงเป็นการลอกเกราะป้องกันนี้ออกไปอีกชั้น จึงอาจเป็นภาระต่อผิวแพ้ง่ายได้ ส่วนพิงค์พีลไม่ได้ลอกเซลล์ผิวออกอย่างรุนแรง แต่ทำงานผ่านการดูดซึมสารสกัดหมักที่ผิวชั้นบน จึงเหมือนกับการเติมวัตถุดิบเข้าไปในกำแพงมากกว่าการขูดกำแพงออก

ด้วยเหตุนี้ พิงค์พีลจึงมักถูกแนะนำว่าเป็นการพีลที่ผิวที่มีรอยแดงหรือไวต่อสิ่งกระตุ้นสามารถลองได้ง่ายกว่า อย่างไรก็ตาม แม้จะเป็นผิวแพ้ง่ายก็ไม่ได้แปลว่าจะไม่มีการระคายเคืองเลย จึงยังจำเป็นต้องตรวจสอบสภาพผิวก่อนทำทุกครั้ง

โดยเฉพาะในช่วงที่เกราะป้องกันผิวบางลงอย่างเห็นได้ชัด เช่น หลังทำหัตถการอื่นมาไม่นาน หรือมีการอักเสบอย่างผื่นภูมิแพ้ผิวหนัง แม้จะเป็นการพีลที่อ่อนโยนเพียงใดก็อาจรู้สึกระคายเคืองได้ ดังนั้นยิ่งเป็นการพีลที่อ่อนโยน ยิ่งต้องให้ความสำคัญกับการตรวจสภาพผิวก่อนทำมากขึ้น

ขั้นตอนและระยะเวลาของ Pink Peel

ขั้นตอนการทำพิงค์พีลค่อนข้างเรียบง่าย เริ่มจากตรวจสภาพผิว ล้างหน้าเพื่อขจัดความมันและสิ่งสกปรก จากนั้นทาสารพิงค์พีลลงบนใบหน้าทั้งหมดหรือเฉพาะจุดที่ต้องการ พร้อมสังเกตปฏิกิริยาของผิว ก่อนปิดท้ายด้วยขั้นตอนปลอบประโลมและเติมความชุ่มชื้น

ส่วนใหญ่ไม่จำเป็นต้องมีขั้นตอนสะเทินกรดเหมือนการพีลกรดแรง ใช้เวลาทำจึงค่อนข้างสั้น หลังทำเสร็จใหม่ ๆ อาจรู้สึกผิวตึงชุ่มชื้นชั่วคราว ซึ่งอธิบายได้ว่าเกิดจากสารสกัดหมักไปกระตุ้นการจับตัวของความชุ่มชื้นที่ผิวชั้นบน

ควรทำกี่ครั้งจึงเห็นการเปลี่ยนแปลง

พิงค์พีลไม่ใช่การพีลที่ให้ผลเปลี่ยนแปลงชัดเจนได้ตั้งแต่ครั้งเดียว แต่เป็นการพีลที่ต้องทำต่อเนื่องหลายครั้งเพื่อเห็นผลค่อยเป็นค่อยไปมากกว่า ความรู้สึกตึงกระชับหลังทำทันทีเป็นเพียงผลจากความชุ่มชื้นที่เติมเข้าไปชั่วคราวเท่านั้น ส่วนการสร้างคอลลาเจนและอีลาสตินขึ้นใหม่จริง ๆ นั้นต้องใช้เวลานานกว่านั้น

กระบวนการที่ไฟโบรบลาสต์ถูกกระตุ้นแล้วผลิตคอลลาเจนออกมานั้น เป็นไปตามความเร็วในการฟื้นฟูของร่างกาย จึงไม่จบภายในหนึ่งหรือสองวัน โดยทั่วไปการทำซ้ำประมาณ 3-5 ครั้งตามรอบที่เหมาะสม จะช่วยให้รู้สึกถึงความกระชับและผิวที่เรียบเนียนขึ้นได้ชัดเจนกว่า

การดูแลหลังทำและช่วงห่างระหว่างครั้ง

หลังทำพิงค์พีล มีข้อควรปฏิบัติบางอย่างที่จะช่วยให้ผิวฟื้นตัวได้ดีขึ้น

• เติมความชุ่มชื้นให้มากกว่าปกติ เพราะหลังขจัดเซลล์ผิวใหม่ ๆ เกราะป้องกันผิวจะบางลงชั่วคราว ทำให้ความชุ่มชื้นระเหยออกได้ง่ายขึ้น
• ทาครีมกันแดดอย่างสม่ำเสมอ เพราะคอลลาเจนที่เพิ่งเริ่มสร้างใหม่และชั้นเซลล์ผิวที่เพิ่งปรับสภาพ อาจไวต่อแสงแดดมากขึ้น
• หลีกเลี่ยงห้องอบไอน้ำหรือซาวน่าที่ร้อนจัดในวันที่ทำ เพราะความร้อนจะทำให้หลอดเลือดใต้ผิวขยายตัว ส่งผลให้รอยแดงหรือความรู้สึกร้อนวูบวาบอยู่นานขึ้น
• อาจรู้สึกแดง แห้ง หรือไวต่อสิ่งกระตุ้นชั่วคราว ซึ่งส่วนใหญ่จะค่อย ๆ ดีขึ้นเองตามเวลา

หากดูแลตามนี้และเว้นระยะห่างระหว่างการทำแต่ละครั้งอย่างเหมาะสม ก็จะช่วยสะสมการเปลี่ยนแปลงในผิวไปทีละน้อยโดยไม่ต้องใช้แรงกระตุ้นที่รุนแรง แทนที่จะรีบทำติด ๆ กันหลายครั้ง ควรสังเกตปฏิกิริยาของผิวแล้วปรับระยะเวลาให้เหมาะสมจะปลอดภัยกว่า เพราะแม้จะเป็นการพีลที่อ่อนโยน ผิวก็ยังต้องการเวลาในการฟื้นตัวด้วยตัวเองอยู่ดี

References

Korean Dermatological Association, American Academy of Dermatology (AAD), and Ministry of Food and Drug Safety (MFDS).