ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຊິງໂງມາທີ່ຂຶ້ນເປັນເມັດນ້ອຍໃຕ້ຕາກັບມິເລຍ ແລະເຫດຜົນທີ່ກຳຈັດຍາກເປັນພິເສດ

ຫາກສ່ອງແວ່ນເບິ່ງໃຕ້ຕາໃຫ້ໃກ້ໆ ບາງຄົນຈະເຫັນເມັດນ້ອຍໆຄ້າຍເມັດເຂົ້າຂຶ້ນເປັນແຖວຢູ່ຈຸດດຽວກັນ. ລອງເອົານິ້ວລູບເບິ່ງ ຈະບໍ່ແຂງ ສີເປັນສີຜິວໜັງຫຼືສີນ້ຳຕານອ່ອນໆ ບີບແທ້ບີບວ່າກໍບໍ່ອອກຫຍັງ ແລະປະໄວ້ດົນປານໃດກໍບໍ່ຫາຍ ບາງເທື່ອຍັງເບິ່ງຄືເພີ່ມຂຶ້ນອີກ. ຫຼາຍຄົນເຂົ້າໃຈວ່າມັນແມ່ນມິເລຍ ແລ້ວພະຍາຍາມບີບອອກດ້ວຍນິ້ວ ແຕ່ຄວາມຈິງແລ້ວເມັດນ້ອຍໆສ່ວນຫຼາຍນີ້ບໍ່ແມ່ນມິເລຍ ແຕ່ເປັນຊິງໂງມາ (syringoma) ຊຶ່ງເປັນເນື້ອງອກຊະນິດອ່ອນຄົນລະປະເພດກັນເລີຍ.

ຖ້າສັບສົນລະຫວ່າງສອງຢ່າງນີ້ ວິທີການດູແລກໍຈະຜິດທິດໄປນຳ. ມິເລຍເປັນພຽງຖົງໜັງກຳພ້າຫຸ້ມກ້ອນນ້ອຍໆ ບີບອອກຫຼືໃຊ້ເຂັມແທງເບົາໆກໍຫາຍໄດ້ງ່າຍ ແຕ່ຊິງໂງມາເປັນເນື້ອເຍື່ອຕ່ອມເຫື່ອທີ່ຂະຫຍາຍຕົວຂຶ້ນເອງ ວິທີແບບນັ້ນຈຶ່ງໃຊ້ບໍ່ໄດ້ຜົນ. ແຖມຖ້າຍັງບີບຢູ່ຮ່ຳໄປ ສຸດທ້າຍກໍເຫຼືອແຕ່ຮອຍແປດເປື້ອນຄາໜ້າ. ມາເບິ່ງເທື່ອລະຂໍ້ວ່າເປັນຫຍັງຊິງໂງມາຈຶ່ງເກີດຈາກຕ່ອມເຫື່ອ ແລະເປັນຫຍັງມັນຈຶ່ງຝັງເລິກຈົນກຳຈັດຍາກ.

Syringoma ເກີດຢູ່ໃສ ແລະເປັນຫຍັງຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ?

ຊິງໂງມາເປັນເນື້ອງອກຊະນິດອ່ອນທີ່ເກີດຈາກທໍ່ຂອງຕ່ອມເຫື່ອເອັກຄຣິນ (eccrine gland, ຕ່ອມເຫື່ອທົ່ວໄປທີ່ກະຈາຍຢູ່ທົ່ວຮ່າງກາຍ) ຄື ທໍ່ທີ່ເຫື່ອໄຫຼຜ່ານມີເຊລຂະຫຍາຍຕົວຜິດປົກກະຕິ. ທໍ່ນ້ອຍໆທີ່ຕໍ່ໄປຫາຮູຂຸມຂົນຈະແຕກງ່າຄືກັບງ່າໄມ້ ຈົນເກີດເປັນກ້ອນນ້ອຍໆຝັງຢູ່ໃນຊັ້ນຜິວໜັງ. ເມື່ອກວດຊິ້ນເນື້ອພາຍໃຕ້ກ້ອງຈຸລະທັດ ຈະເຫັນທໍ່ເຫຼົ່ານີ້ມີຮູບຮ່າງເປັນເອກະລັກຄ້າຍລູກປາດຸກ ຄືມີດ້ານໜຶ່ງລີບຍາວ ຍ້ອນລັກສະນະສະເພາະແບບນີ້ ແພດຊ່ຽວຊານດ້ານພະຍາທິວິທະຍາຈຶ່ງແຍກມັນອອກຈາກເນື້ອງອກຊະນິດອື່ນໄດ້ຄ່ອນຂ້າງງ່າຍພຽງແຕ່ເບິ່ງຮູບຮ່າງພາຍນອກ.

ຍ້ອນເປັນເນື້ອງອກຊະນິດອ່ອນທີ່ບໍ່ກ່ຽວກັບມະເຮັງ ຈຶ່ງບໍ່ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສຸຂະພາບ ແຕ່ເມື່ອຂຶ້ນມາແລ້ວ ມັນຈະບໍ່ຫາຍໄປເອງ ແລະມີແນວໂນ້ມເພີ່ມຈຳນວນຂຶ້ນເລື້ອຍໆຕາມເວລາ. ສາເຫດທີ່ແທ້ຈິງຍັງບໍ່ທັນຮູ້ແຈ້ງຊັດ ແຕ່ມີການລາຍງານວ່າກ່ຽວຂ້ອງກັບການປ່ຽນແປງຂອງຮໍໂມນຫຼັງໄວລຸ້ນ ແລະປັດໄຈທາງພັນທຸກຳຈາກຄອບຄົວ. ມັກພົບໃນຜູ້ຍິງຫຼາຍກວ່າຜູ້ຊາຍ ແລະບໍ່ໜ້ອຍທີ່ຈະພົບວ່າມີຄົນໃນຄອບຄົວເປັນຄືກັນ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຫຼາຍຄົນຈຶ່ງຮູ້ສຶກວ່າມັນຂຶ້ນທັນທີໃນຊ່ວງໄວລຸ້ນຫຼືຊ່ວງຖືພາ ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນເລື່ອງບັງເອີນ ແຕ່ເປັນເພາະການປ່ຽນແປງຮໍໂມນຕົວຈິງໆໄປກະຕຸ້ນໃຫ້ເຊລຕ່ອມເຫື່ອຂະຫຍາຍຕົວ.

ເປັນຫຍັງມັກເກີດຢູ່ໃຕ້ຕາ?

ຊິງໂງມາສາມາດຂຶ້ນຢູ່ສ່ວນໃດຂອງຮ່າງກາຍກໍໄດ້ ແຕ່ສ່ວນຫຼາຍມັກລວມຕົວກັນຢູ່ໃຕ້ຕາ ໂດຍສະເພາະບໍລິເວນເປືອກຕາລ່າງ ເນື່ອງຈາກຈຸດນີ້ມີຕ່ອມເຫື່ອຫນາແໜ້ນ ແລະຊັ້ນຜິວໜັງກໍບາງກວ່າສ່ວນອື່ນຂອງໃບໜ້າຫຼາຍ.

ຜິວໜັງທີ່ບາງຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມປ່ຽນແປງນ້ອຍໆພາຍໃນສະທ້ອນອອກມາເຫັນໄດ້ຊັດຢູ່ຜິວດ້ານນອກ. ຖ້າຢູ່ບໍລິເວນທີ່ຜິວໜັງໜາ ເຊັ່ນລຳຕົວຫຼືແຂນຂາ ຊິງໂງມາຂະໜາດດຽວກັນອາດບໍ່ຄ່ອຍສັງເກດເຫັນ ແຕ່ຢູ່ໃຕ້ຕາທີ່ຜິວບາງ ກ້ອນນ້ອຍໆແຕ່ລະກ້ອນຈຶ່ງນູນຂຶ້ນມາໃຫ້ເຫັນຊັດເຈນ. ຄືກັບເອົາກ້ອນຫີນນ້ອຍໆວາງທັບເທິງເຈ້ຍບາງໆ ຄວາມຂຸ່ນຂຸ້ນຂອງມັນຈະສະທ້ອນອອກມາຫຼາຍກວ່າປົກກະຕິ ຜິວໃຕ້ຕາກໍເຮັດໜ້າທີ່ຄືກັນນັ້ນ. ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ຄົນກັງວົນເລື່ອງຊິງໂງມາໃຕ້ຕາມີຫຼາຍເປັນພິເສດ.

ໃນບາງກໍລະນີທີ່ພົບໄດ້ໜ້ອຍ ອາດເຫັນຊິງໂງມາຂຶ້ນເປັນກຸ່ມພ້ອມກັນຫຼາຍເມັດຢູ່ບໍລິເວນທີ່ມີເຫື່ອອອກຫຼາຍ ເຊັ່ນເອິກ ທ້ອງ ຫຼືຮັກແຮ້ ຮູບແບບນີ້ຖືກເອີ້ນວ່າຊິງໂງມາຊະນິດຜື່ນ. ແຕ່ພົບໄດ້ໜ້ອຍກວ່າຫຼາຍ ສ່ວນຫຼາຍທີ່ພົບແມ່ນຈຳກັດຢູ່ໃຕ້ຕາເທົ່ານັ້ນ.

ແຍກອອກຈາກມິເລຍໄດ້ແນວໃດ?

ທັງສອງຢ່າງນີ້ຂຶ້ນເປັນເມັດນ້ອຍໆຄ້າຍເມັດເຂົ້າໃຕ້ຕາ ມີສີຂາວຫຼືສີຜິວໜັງ ເບິ່ງດ້ວຍຕາເປົ່າອາດແຍກຍາກ ແຕ່ຖ້າເບິ່ງລົງໄປເລິກໆ ຈະເປັນເນື້ອເຍື່ອຄົນລະຊະນິດກັນເລີຍ. ຄວາມແຕກຕ່າງລຸ່ມນີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ແຍກອອກໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ.

• ມິເລຍເປັນຖົງເຄຣາຕິນ (ໜັງກຳພ້າ). ເກີດຈາກຮູຂຸມຂົນຫຼືທໍ່ຕ່ອມເຫື່ອອຸດຕັນຈົນເຄຣາຕິນສະສົມເປັນຖົງນ້ອຍໆ ໃຊ້ເຂັມແທງເບົາໆບີບອອກ ຈະໄດ້ເມັດສີຂາວອອກມາ ແລະສ່ວນຫຼາຍຫາຍໄປໝົດ.
• ຊິງໂງມາເປັນເນື້ອເຍື່ອຕ່ອມເຫື່ອທີ່ຍັງມີຊີວິດຢູ່ຈິງ. ບໍ່ມີເມັດໃຫ້ບີບອອກ ບີບແທ້ບີບວ່າກໍບໍ່ມີຫຍັງອອກມາ ເພາະມັນເປັນເນື້ອເຍື່ອທີ່ຂະຫຍາຍຕົວ ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຄັ່ງຢູ່ຂ້າງໃນ ວິທີບີບຈຶ່ງໃຊ້ບໍ່ໄດ້ຜົນຢ່າງແທ້ຈິງ.
• ຮູບແບບການຂຶ້ນກໍຕ່າງກັນ. ມິເລຍມັກຂຶ້ນເປັນເມັດດ່ຽວໆແຍກກັນ ແຕ່ຊິງໂງມາມັກຂຶ້ນເປັນແຖວຫຼາຍເມັດ ສະໝະຕຸນກັນລະຫວ່າງສອງຂ້າງ. ຖ້າກະຈາຍຢູ່ໃຕ້ຕາທັງສອງຂ້າງໃນຮູບແບບຄ້າຍກັນ ໂອກາດສູງວ່າຈະເປັນຊິງໂງມາ.
• ສີ ແລະໜ້າຜິວກໍຕ່າງກັນເລັກນ້ອຍ. ມິເລຍຢູ່ໃກ້ຜິວດ້ານນອກ ຈຶ່ງມັກເຫັນເມັດສີຂາວສະທ້ອນຜ່ານຜິວອອກມາຊັດ ສ່ວນຊິງໂງມາເປັນເນື້ອເຍື່ອທີ່ຢູ່ເລິກກວ່າ ຈຶ່ງນູນອອກມາເປັນສີຜິວຫຼືສີນ້ຳຕານອ່ອນໆແບບບໍ່ຈ້າ ແລະລູບຄຳແລ້ວຈະນຸ້ມກວ່າ.

ບາງຄັ້ງຖ້າໃຕ້ຕາມີແຜ່ນແປ້ນສີເຫຼືອງອ່ອນລັກສະນະຄ້າຍທຽນຢູ່ນຳ ອາດເປັນຂານເທເລສມາ (xanthelasma) ຊຶ່ງເກີດຈາກໄຂມັນຄໍເລສເຕີຣອນສະສົມ ການແຍກທັງສາມຢ່າງນີ້ພ້ອມກັນຈຶ່ງເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການວິນິດໄສທີ່ຖືກຕ້ອງ.

ເປັນຫຍັງມັນຝັງເລິກຈົນກຳຈັດຍາກ?

ເຫດຜົນຫຼັກທີ່ການກຳຈັດຊິງໂງມາຍາກ ຢູ່ທີ່ຕຳແໜ່ງທີ່ມັນຝັງຢູ່. ມິເລຍເປັນຖົງເຄຣາຕິນທີ່ຢູ່ໃກ້ຊັ້ນນອກສຸດຂອງຜິວໜັງຄືໜັງກຳພ້າ ພຽງແຕ່ແຕະເບົາໆກໍແກ້ໄຂໄດ້ ແຕ່ຊິງໂງມາຝັງຮາກລົງໄປເຖິງກາງຊັ້ນໜັງແທ້ (dermis, ຊັ້ນໜາຢູ່ໃຕ້ໜັງກຳພ້າ ທີ່ມີເສັ້ນເລືອດ ແລະເສັ້ນປະສາດຜ່ານ) ຊຶ່ງເປັນຊັ້ນທີ່ທໍ່ຕ່ອມເຫື່ອຕັ້ງຢູ່.

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຂອບເຂດຂອງເນື້ອເຍື່ອຊິງໂງມາຕົວຈິງມັກກວ້າງກວ່າສິ່ງທີ່ເຫັນຢູ່ຜິວດ້ານນອກຫຼາຍ. ໃຕ້ຈຸດນູນນ້ອຍໆທີ່ເຫັນຢູ່ຜິວໜັງ ອາດມີເນື້ອເຍື່ອທໍ່ຕ່ອມເຫື່ອແຜ່ອອກໄປທາງຂ້າງແບບບາງໆ ຖ້າຂູດອອກແຕ່ສ່ວນທີ່ເຫັນຢູ່ຜິວດ້ານນອກຢ່າງດຽວ ສ່ວນທີ່ເຫຼືອຢູ່ຂ້າງໃນທີ່ບໍ່ເຫັນກໍອາດງອກຂຶ້ນມາໃໝ່ໄດ້ອີກ. ລອງນຶກເຖິງພູເຂົາໄຟກາງທະເລ ສ່ວນທີ່ໂຜ່ພົ້ນນ້ຳໃຫ້ເຫັນມີໜ້ອຍກວ່າສ່ວນທີ່ຈົມຢູ່ໃຕ້ນ້ຳຫຼາຍ. ຖ້າຂູດອອກແຕ່ສ່ວນເທິງຂອງທໍ່ ແຕ່ຕ່ອມທີ່ຜະລິດເຫື່ອຢູ່ດ້ານລຸ່ມຍັງເຫຼືອຢູ່ ຜ່ານໄປໄລຍະໜຶ່ງມັນກໍອາດແຕກທໍ່ຂຶ້ນມາໃໝ່ໄດ້.

ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ ຖ້າຢາກກຳຈັດໃຫ້ໝົດຈິງໆດ້ວຍການລົງເລິກ ແລະກວ້າງຂຶ້ນ ຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະເກີດຮອຍແປ້ວຫຼືຮອຍດຳຢູ່ຜິວໃຕ້ຕາທີ່ບາງ ແລະລະອຽດອ່ອນກໍຈະສູງຂຶ້ນຕາມ. ຕື້ນໄປກໍເຫຼືອ ເລິກໄປກໍເປັນຮອຍ ການຮັກສາຄວາມສົມດຸນນີ້ໃຫ້ພໍດີຈຶ່ງເປັນໂຈດໃຫຍ່ຂອງການຮັກສາຊິງໂງມາ.

ວິທີກຳຈັດມີຫຍັງແດ່?

ວິທີການຮັກສາຈະຂຶ້ນກັບຂະໜາດ ຈຳນວນ ແລະຄວາມເລິກຂອງຮອຍໂລກ ແຕ່ລະວິທີກໍມີຂໍ້ດີຂໍ້ເສຍທີ່ຊັດເຈນ.

• ເລເຊີ CO2: ໃຊ້ຄວາມຮ້ອນເຜົາເນື້ອເຍື່ອໃຫ້ລະເຫີຍ ສາມາດປັບຄວາມເລິກຕາມທີ່ຕ້ອງການແລ້ວກຳຈັດເປັນຊັ້ນໆໄດ້ ຈຶ່ງໃຊ້ໄດ້ດີເມື່ອມີຫຼາຍເມັດຂຶ້ນຕິດກັນ. ແຕ່ຄວາມຮ້ອນອາດແຜ່ໄປຮອດເນື້ອເຍື່ອຂ້າງຄຽງ ຈຶ່ງຕ້ອງລະວັງເລື່ອງຮອຍດຳ.
• ເລເຊີເອີບຽມຢາກ (Er:YAG): ໃຊ້ຄື້ນທີ່ຄວາມຮ້ອນແຜ່ອອກຂ້າງໜ້ອຍກວ່າ CO2 ມີລາຍງານວ່າສາມາດເຂົ້າຫາຜິວໃຕ້ຕາທີ່ບາງໄດ້ຢ່າງລະອຽດກວ່າ ດັ່ງນັ້ນມັກແບ່ງເຮັດ 2 ຫາ 4 ຄັ້ງ ໂດຍຫ່າງກັນປະມານ 4 ຫາ 6 ອາທິດຕໍ່ຄັ້ງ.
• ການຈີ້ດ້ວຍໄຟຟ້າ (ວິທີໃຊ້ໄຟຟ້າຈີ້ເນື້ອເຍື່ອ): ໃຊ້ຈີ້ຮອຍໂລກເປັນເມັດໆເທື່ອລະຈຸດ ມັກເລືອກໃຊ້ເມື່ອຈຳນວນເມັດບໍ່ຫຼາຍ.
• ການຜ່າຕັດ: ຕັດເນື້ອເຍື່ອອອກໂດຍກົງ ໃຊ້ເມື່ອຮອຍໂລກໃຫຍ່ຫຼືເລິກ ກຳຈັດອອກໄດ້ໝົດຈິງ ແຕ່ຕ້ອງລະວັງເລື່ອງການດູແລຮອຍແປ້ວຫຼາຍຂຶ້ນ.

ບໍ່ວ່າຈະໃຊ້ວິທີໃດກໍຕາມ ແທນທີ່ຈະຮີບຮ້ອນກຳຈັດທຸກເມັດພ້ອມກັນເທື່ອດຽວ ໂດຍທົ່ວໄປແພດຈະຄຳນຶງເຖິງຄວາມບາງຂອງຜິວໃຕ້ຕາ ແລ້ວແບ່ງເຮັດ 2 ຫາ 4 ຄັ້ງ ໂດຍຫ່າງກັນ 4 ຫາ 8 ອາທິດ ຄ່ອຍໆເຮັດຢ່າງລະມັດລະວັງ. ເພາະຖ້າຮີບຮ້ອນເຮັດຫຼາຍເມັດພ້ອມກັນ ຄວາມຮ້ອນຈະລວມຕົວຢູ່ໃນພື້ນທີ່ແຄບ ອາດເຮັດໃຫ້ອາການບວມ ແລະແດງຄ້າງຢູ່ດົນກວ່າປົກກະຕິ.

ເປັນຫຍັງການບີບຫຼືສຳຜັດຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ແຍ່ລົງ?

ຊິງໂງມາບີບແທ້ບີບວ່າກໍບໍ່ອອກ ແຕ່ຫຼາຍຄົນກໍຍັງອົດບໍ່ໄດ້ຈັບຢູ່ຮ່ຳໄປ. ບັນຫາຄື ການບີບ ຫຼືແທງຊ້ຳໆແບບນີ້ ບໍ່ພຽງແຕ່ບໍ່ຊ່ວຍໃຫ້ຫາຍໄປ ແຕ່ຍັງເຮັດໃຫ້ຜິວຂ້າງຄຽງເປັນແຜເລັກໆອີກຕ່າງຫາກ.

ຜິວໃຕ້ຕາເປັນຜິວທີ່ບາງຢູ່ແລ້ວ ຈຶ່ງແດງງ່າຍ ແລະເປັນຮອຍດຳງ່າຍແມ່ນແຕ່ຈາກການລະຄາຍເລັກໆນ້ອຍໆ. ໃນຂະບວນການສົມແຜ ຖ້າເຊລສ້າງເມັດສີເມລານິນເຮັດວຽກຫຼາຍເກີນໄປ ອາດເຮັດໃຫ້ຮອຍສີນ້ຳຕານກະຈາຍອອກຮອບໆຮອຍໂລກ. ເວົ້າງ່າຍໆກໍຄື ເມັດທີ່ຢາກກຳຈັດກໍຍັງຢູ່ຄືເກົ່າ ແຕ່ພັດເພີ່ມຮອຍໃໝ່ອ້ອມຮອບອີກຊັ້ນໜຶ່ງ. ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າເປັນເມັດທີ່ບີບແລ້ວບໍ່ອອກ ປ່ອຍໄວ້ໂດຍບໍ່ໄປແຕະຕ້ອງເລີຍຈະດີກວ່າຫຼາຍ.

ເປັນຫຍັງຫຼັງກຳຈັດແລ້ວຍັງກັບມາອີກ?

ຫຼາຍຄົນຮູ້ສຶກວ່າຫຼັງກຳຈັດຊິງໂງມາໄປແລ້ວ ຜ່ານໄປໄລຍະໜຶ່ງກໍມີເມັດຄ້າຍກັນຂຶ້ນຢູ່ບໍລິເວນອື່ນອີກ ນີ້ມີສາເຫດປະສົມກັນສອງຢ່າງ.

ຢ່າງໜຶ່ງຄືເນື້ອເຍື່ອທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ໃຕ້ຜິວດັ່ງທີ່ກ່າວມາຂ້າງເທິງງອກຂຶ້ນມາໃໝ່ ອີກຢ່າງໜຶ່ງຄືພື້ນຖານທາງຮ່າງກາຍທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຊິງໂງມາຍັງຄົງຢູ່ ຈຶ່ງເກີດຮອຍໂລກໃໝ່ຢູ່ບໍລິເວນຕ່ອມເຫື່ອອື່ນທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັກສາ. ຊິງໂງມາບໍ່ແມ່ນບັນຫາຮອຍແປ້ວຫຼືບາດແຜແບບເປັນຈຸດ ແຕ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຕອບສະໜອງຂອງຕ່ອມເຫື່ອທົ່ວຮ່າງກາຍ ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າກຳຈັດບໍລິເວນໜຶ່ງອອກໝົດແລ້ວ ກໍບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າຈະປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ຂຶ້ນໃໝ່ຢູ່ຂ້າງໆຫຼືໃຕ້ຕາອີກຂ້າງໜຶ່ງໄດ້.

ດ້ວຍເຫດນີ້ ແທນທີ່ຈະຄາດຫວັງໃຫ້ຈົບຖາວອນດ້ວຍການຮັກສາຄັ້ງດຽວ ຫຼາຍຄົນຈຶ່ງເລືອກແນວທາງເຂົ້າຮັບການຮັກສາເປັນໄລຍະໆ ໂດຍປະມານທຸກ 1 ຫາ 2 ປີ ເພື່ອຈັດການກັບເມັດໃໝ່ທີ່ຂຶ້ນມາເລື້ອຍໆ.

ຕ້ອງກຳຈັດອອກແທ້ບໍ?

ຊິງໂງມາເປັນເນື້ອງອກຊະນິດອ່ອນ ຖ້າປະໄວ້ກໍບໍ່ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສຸຂະພາບ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກມີແນວໂນ້ມເພີ່ມຈຳນວນຂຶ້ນຕາມເວລາ ຖ້າກັງວົນເລື່ອງຄວາມງາມ ການໄປປຶກສາແພດແຕ່ໄວ ອາດເປັນວິທີທີ່ຈັດການໄດ້ງ່າຍກວ່າ ກ່ອນທີ່ຮອຍໂລກຈະໃຫຍ່ຂຶ້ນຫຼາຍ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ ຖ້າບໍ່ໄດ້ກັງວົນຫຼາຍ ກໍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຝືນກຳຈັດອອກ.

ສະຫຼຸບແລ້ວ ສິ່ງສຳຄັນທີ່ສຸດຄືການບໍ່ຕັດສິນເອົາເອງວ່າເມັດໃຕ້ຕາເປັນມິເລຍ ແລ້ວໄປບີບຫຼືແທງດ້ວຍເຂັມ. ຖ້າບີບແລ້ວບໍ່ອອກ ໃຫ້ນຶກໄວ້ວ່າອາດເປັນຊິງໂງມາ ແລະໄປປຶກສາແພດຜິວໜັງເພື່ອແຍກແຍະໃຫ້ຊັດເຈນ ແລ້ວປຶກສາຫາວິທີການທີ່ເໝາະສົມກັບຄວາມເລິກ ແລະຂອບເຂດຂອງຮອຍໂລກຕົນເອງ ນີ້ຄືວິທີທີ່ປອດໄພທີ່ສຸດ.

References

Korean Dermatological Association, Ministry of Food and Drug Safety (MFDS), American Academy of Dermatology (AAD), and U.S. Food and Drug Administration (FDA).