ວິທີຊະລໍຄວາມແກ່ຂອງຜິວ, ກັນແດດ ເລີກສູບຢາ ແລະ ການນອນ

ບໍ່ມີໃຜສາມາດຢຸດຄວາມແກ່ໄດ້. ແຕ່ຢູ່ໃນຫ້ອງກວດ ພວກເຮົາເຫັນທຸກມື້ວ່າ ເຖິງອາຍຸເທົ່າກັນ ສະພາບຜິວໜັງຂອງແຕ່ລະຄົນກໍແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍ. ຄວາມແຕກຕ່າງນັ້ນສ່ວນຫຼາຍບໍ່ໄດ້ມາຈາກພັນທຸກຳທີ່ຕິດຕົວມາແຕ່ເກີດ ແຕ່ມາຈາກນິໄສທີ່ເຮັດຊ້ຳທຸກມື້.

ຄວາມແກ່ຂອງຜິວໜັງມີສອງແນວ. ໜຶ່ງແມ່ນຄວາມແກ່ຕາມທຳມະຊາດທີ່ດຳເນີນໄປຕາມການໄຫຼຂອງເວລາ ແລະ ອີກແນວໜຶ່ງແມ່ນຄວາມແກ່ທີ່ເກີດຈາກປັດໄຈພາຍນອກ ເຊັ່ນ ແສງແດດ ແລະ ການສູບຢາ. ແນວທຳອິດຍາກທີ່ຈະແກ້ໄຂ ແຕ່ແນວທີສອງສາມາດຊະລໍໄດ້ຫຼາຍດ້ວຍນິໄສ. ດັ່ງນັ້ນ ມື້ນີ້ຈະບໍ່ພຽງແຕ່ບອກວ່າ "ໃຫ້ເຮັດແນວນັ້ນ" ແຕ່ຈະອະທິບາຍວ່າ "ຫຍັງເກີດຂຶ້ນຢູ່ພາຍໃນຜິວໜັງ" ນຳອີກ.

ເປັນຫຍັງແສງ UV ຈຶ່ງເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ຜິວແກ່ທີ່ສຸດ?

ໃນບັນດາປັດໄຈພາຍນອກທີ່ເຮັດໃຫ້ຜິວໜັງແກ່ ແສງອັນຕະລາຍ (UV) ແມ່ນອັນດັບໜຶ່ງແທ້ໆ. ຈຸດສຳຄັນຄື ແສງ UV ບໍ່ໄດ້ມີພຽງແຕ່ຊະນິດດຽວ. UVB ມີຄື້ນສັ້ນ ຈຶ່ງອອກລິດຢູ່ຊັ້ນນອກຂອງຜິວໜັງເປັນສ່ວນໃຫຍ່ ເຮັດໃຫ້ຜິວໄໝ້ ແລະ ເກີດຮອຍດ່າງດຳ. ຕົວເລກ SPF ໃນຄີມກັນແດດແມ່ນຕົວຊີ້ວັດການປ້ອງກັນ UVB ນີ້ເອງ. ສ່ວນ UVA ມີຄື້ນຍາວກວ່າ ຈຶ່ງແທງເລິກລົງໄປເຖິງຊັ້ນໜັງແທ້ (ຊັ້ນໃນຂອງຜິວໜັງ). UVA ນີ້ເອງທີ່ທຳລາຍຄໍລາເຈນ ແລະ ເສັ້ນໄຍຢືດຫຍຸ່ນໂດຍກົງ ເປັນຕົວການຫຼັກຂອງຄວາມແກ່ຈາກແສງແດດ. ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າເລືອກຜະລິດຕະພັນໂດຍເບິ່ງແຕ່ SPF ກໍເທົ່າກັບເບິ່ງພຽງເຄິ່ງດຽວ. ຕ້ອງເບິ່ງລະດັບ PA ທີ່ບອກລະດັບການປ້ອງກັນ UVA ຄຽງກັນໄປນຳ.

ກົນໄກແມ່ນແນວນີ້. ເມື່ອແສງ UV ສຳຜັດຜິວໜັງ ເອນໄຊ MMP (matrix metalloproteinase, ເອນໄຊທີ່ຕັດທຳລາຍຄໍລາເຈນ) ຈະເພີ່ມການເຮັດວຽກ ພ້ອມທັງອະນຸມູນອິດສະລະ (ໂມເລກຸນທີ່ບໍ່ຄົງທີ່ ເຮັດໃຫ້ຜິວໜັງອອກຊິໄດຊ໌ ແລະ ເສຍຫາຍ) ກໍເພີ່ມຂຶ້ນນຳ. ທັງສອງຢ່າງນີ້ຮ່ວມກັນຕັດ ແລະ ອອກຊິໄດຊ໌ຄໍລາເຈນ. ຖ້າຄວາມເສຍຫາຍນີ້ສະສົມເປັນເວລາດົນ ເສັ້ນໄຍຢືດຫຍຸ່ນຢູ່ຊັ້ນໜັງແທ້ຈະຈັບກັນເປັນກ້ອນ ແລະ ເນົ່າເປື່ອຍ ເອີ້ນວ່າ solar elastosis (ສະພາບທີ່ເສັ້ນໄຍຢືດຫຍຸ່ນທີ່ຖືກແສງແດດທຳລາຍຈັບຕົວກັນເປັນກ້ອນ) ເຮັດໃຫ້ຜິວໜັງກາຍເປັນສີເຫຼືອງ ໜາ ຄືໜັງສັດ.

ໃນທາງປະຕິບັດ ຈຸດສຳຄັນມີດັ່ງນີ້.

• ທາທຸກມື້. ເຖິງມື້ທີ່ຟ້າມືດຄຶ້ມ ເມກກໍບໍ່ສາມາດກັນ UVA ໄດ້ຫຼາຍ.
• ປະລິມານສຳຄັນຫຼາຍ. ສຳລັບໜ້າ ຄວນທາໃຫ້ໄດ້ປະລິມານປະມານສອງຂໍ້ນິ້ວມື ຈຶ່ງຈະໃກ້ຄຽງກັບ SPF ທີ່ຂຽນໄວ້. ຖ້າທານ້ອຍ ລະດັບການປ້ອງກັນຈະຫຼຸດລົງເຄິ່ງໜຶ່ງ.
• ເມື່ອຢູ່ນອກເຮືອນ ຄວນທາຊ້ຳທຸກ 2 ຫາ 3 ຊົ່ວໂມງ.
• ເລືອກຊະນິດ SPF 30 ຂຶ້ນໄປ ທີ່ມີ broad spectrum ແລະ PA+++ ຂຶ້ນໄປ.

ສ່ວນປະກອບກັນແດດກໍມີສອງກຸ່ມ. ກຸ່ມແຮ່ທາດ (zinc oxide, titanium dioxide) ອອກລິດໂດຍການສະທ້ອນແສງ ຈຶ່ງລະຄາຍເຄືອງໜ້ອຍ ເໝາະກັບຜິວແພ້ງ່າຍ. ກຸ່ມສານເຄມີ ທາແລ້ວເບົາ ບໍ່ຄ່ອຍຂາວໜ້າ ຈຶ່ງໃຊ້ປະຈຳວັນໄດ້ສະດວກ. ຖ້າໃຫ້ເລືອກນິໄສດຽວຈາກທັງໝົດ ຄວນເລືອກການກັນແດດ ເພາະມີຫຼັກຖານໜັກແໜ້ນທີ່ສຸດ.

ການສູບຢາມີຜົນຕໍ່ຜິວແນວໃດ?

ເສັ້ນທາງທີ່ຢາສູບທຳລາຍຜິວໜັງແມ່ນຄ່ອນຂ້າງຈະແຈ້ງ. ນິໂຄຕິນເຮັດໃຫ້ເສັ້ນເລືອດຝອຍຫົດຕົວ ຕັດການສົ່ງອົກຊີແຈນ ແລະ ສານອາຫານ. ຮູ້ກັນວ່າຜົນຂອງການຫົດຕົວຂອງເສັ້ນເລືອດຈາກຢາສູບໜຶ່ງມວນຈະຄົງຢູ່ດົນກວ່າໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ ຖ້າສູບເລື້ອຍໆ ຜິວໜັງກໍຈະຢູ່ໃນສະພາບຂາດອົກຊີແຈນຊຳເຮື້ອ. ໜ້າຕາທີ່ອອກສີເທົ່າໆ ຂອງຄົນສູບຢາກໍມາຈາກຈຸດນີ້.

ນອກນັ້ນ ຄວັນຢາສູບຍັງເພີ່ມການສະແດງອອກຂອງ MMP-1 (ເອນໄຊຫຼັກທີ່ຕັດຄໍລາເຈນ ຕາມທີ່ກ່າວມາຂ້າງເທິງ) ພ້ອມທັງຫຼຸດການສ້າງຄໍລາເຈນໃໝ່ໄປພ້ອມກັນ. ເມື່ອຝ່າຍຕັດເພີ່ມຂຶ້ນ ແລະ ຝ່າຍສ້າງຫຼຸດລົງ ຄໍລາເຈນກໍຈະຫຼຸດລົງຢ່າງໄວ. ຄໍລາເຈນຢູ່ຊັ້ນໜັງແທ້ທີ່ຫຼຸດລົງເຮັດໃຫ້ເກີດຮອຍຍົ້ນເລິກ ແລະ ຜິວໜັງຫ້ອຍຍານ. ການບີບປາກຊ້ຳໆເມື່ອສູບຢາເຮັດໃຫ້ເກີດຮອຍຍົ້ນຕັ້ງຢູ່ຮອບປາກເພີ່ມຂຶ້ນ ແລະ ຄວາມກົດດັນອອກຊິໄດຊ໌ທີ່ເກີດຈາກຄວັນຍັງເລັ່ງຄວາມແກ່ຂອງຜິວໜັງໂດຍລວມນຳອີກ.

• ຜົນດີຂອງການເລີກສູບຢາຈະເລີ່ມສະສົມທັນທີທີ່ເລີ່ມເລີກ.
• ເສັ້ນເລືອດຟື້ນຕົວ ການສົ່ງອົກຊີແຈນເພີ່ມຂຶ້ນ ໜ້າຕາຄ່ອຍໆກັບມາສົດໃສ.
• ການເຮັດວຽກຂອງ MMP ຫຼຸດລົງ ຄວາມໄວຂອງການທຳລາຍຄໍລາເຈນກໍຊ້າລົງ.

ມີການສັງເກດເປຼີບທຽບຝາແຝດແທ້ (identical twins) ພົບວ່າ ຄົນທີ່ສູບຢາມີຮອຍຍານ ແລະ ຮອຍຍົ້ນໃຕ້ຕາຊັດເຈນກວ່າ. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ເຖິງພັນທຸກຳຈະຄືກັນ ນິໄສກໍສາມາດແຍກໃບໜ້າອອກໄດ້. ຖ້າຮູ້ສຶກວ່າຊ້າໄປແລ້ວ ກໍບໍ່ເປັນຫຍັງ ທັນທີທີ່ເລີກ ຜິວໜັງກໍຈະປ່ຽນທິດທາງ.

ຖ້ານອນບໍ່ພໍ ຜິວຈະເປັນແນວໃດ?

ຄຳເວົ້າທີ່ວ່າ "ນອນດີ ຜິວກໍດີ" ມີກົນໄກຮອງຮັບແທ້ໆ. ໃນຊ່ວງທີ່ນອນຫຼັບເລິກ ຮໍໂມນການເຕີບໂຕ (growth hormone) ຈະຫຼັ່ງອອກມາຫຼາຍຂຶ້ນ ຮໍໂມນນີ້ມີສ່ວນຮ່ວມໃນການຟື້ນຟູຈຸລັງ ແລະ ຊ່ອມແປງເນື້ອເຍື່ອ. ຜິວໜັງຈະຊ່ອມແປງຄວາມເສຍຫາຍນ້ອຍໆ ຈາກແສງແດດ ແລະ ມົນລະພິດທີ່ໄດ້ຮັບໃນຕອນກາງເວັນ ຢູ່ໃນຕອນກາງຄືນ. ອາດເວົ້າໄດ້ວ່າຈັງຫວະການຟື້ນຟູສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນເກີດຂຶ້ນຕອນກາງຄືນ.

ກົງກັນຂ້າມ ຖ້ານອນບໍ່ພຽງພໍ ກໍຈະເກີດບັນຫາ. ຮໍໂມນຄວາມກົດດັນ cortisol ຈະສູງຂຶ້ນ ຖ້າ cortisol ສູງເປັນເວລາດົນ ຈະເລັ່ງການທຳລາຍຄໍລາເຈນ ພ້ອມທັງກົດການສ້າງຄໍລາເຈນລົງ. ໃນຂະນະດຽວກັນ ໜ້າທີ່ຂອງເກາະປ້ອງກັນຜິວໜັງ (skin barrier) ກໍຫຼຸດລົງ ນ້ຳໃນຜິວໜັງຮົ່ວອອກ ແລະ ຜິວໜັງອ່ອນແອຕໍ່ສິ່ງລະຄາຍເຄືອງ. ເກາະປ້ອງກັນນີ້ຄືສິ່ງທີ່ຈັບຮັກສານ້ຳ ແລະ ກັນສິ່ງລະຄາຍເຄືອງພາຍນອກ. ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ວ່າ ຫຼັງຈາກນອນບໍ່ພຽງພໍ ໜ້າຈຶ່ງແຫ້ງ ແລະ ແພ້ງ່າຍໃນມື້ຕໍ່ໄປ.

• ຕັ້ງເປົ້າໝາຍນອນຫຼັບໃຫ້ໄດ້ປະມານ 7 ຊົ່ວໂມງຕໍ່ມື້ຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ.
• ຮັກສາເວລານອນ ແລະ ເວລາຕື່ນໃຫ້ຄົງທີ່ ເພື່ອຮັກສາຈັງຫວະຮ່າງກາຍ.
• ຄວາມກົດດັນຊຳເຮື້ອສົ່ງຜົນຕໍ່ຜິວໜັງຜ່ານ cortisol ຈຶ່ງຄວນຄຸ້ມຄອງໃຫ້ດີ.

ກ່ອນຈະໃຊ້ຜະລິດຕະພັນລາຄາແພງ ການນອນຫຼັບໃຫ້ເປັນເວລາແມ່ນມາກ່ອນ.

ຜົນຂອງອາຫານຫວານ ແລະ glycation ຕໍ່ຜິວ

ຖ້າກິນນ້ຳຕານ ແລະ ຄາໂບໄຮເດຣດຂັດຂາວຫຼາຍເກີນໄປ ຈະເກີດປະຕິກິລິຍາງຽບໆຢູ່ພາຍໃນຜິວໜັງ. ນ້ຳຕານສ່ວນເກີນຈະໄປຕິດກັບໂປຣຕີນ ເຊັ່ນ ຄໍລາເຈນ ຂະບວນການນີ້ເອີ້ນວ່າ glycation (ປະຕິກິລິຍາທີ່ນ້ຳຕານໄປຕິດກັບໂປຣຕີນ). ຜົນຜະລິດສຸດທ້າຍທີ່ເກີດຂຶ້ນເອີ້ນວ່າ AGEs (advanced glycation end products, ສານທີ່ນ້ຳຕານຕິດແໜ້ນຢູ່ກັບໂປຣຕີນຈົນແຂງກະດ້າງ).

ບັນຫາຄື AGEs ຈະໄປເຮັດໃຫ້ເສັ້ນໄຍຄໍລາເຈນເຊື່ອມຕໍ່ກັນແບບແຂງກະດ້າງ (cross-link). ຄໍລາເຈນທີ່ຄວນຈະເຄື່ອນໄຫວຢືດຫຍຸ່ນໄດ້ ເມື່ອຈັບກັນເປັນກ້ອນແຂງ ຄວາມຢືດຫຍຸ່ນ ແລະ ຄວາມອ່ອນນຸ້ມຂອງຜິວໜັງກໍຫຼຸດລົງ. ນອກຈາກນັ້ນ ຄໍລາເຈນທີ່ຜ່ານ glycation ຍັງປ່ຽນເປັນສີເຫຼືອງ ເຮັດໃຫ້ຜິວໜັງເບິ່ງໝອງໝ່ົນ. ຖ້ານຶກເຖິງເຂົ້າຈີ່ທີ່ອົບດົນຈົນມີສີນ້ຳຕານ ແລະ ແຂງຂຶ້ນ ກໍຈະເຂົ້າໃຈໄດ້ງ່າຍ.

• ຈັດອາຫານໂດຍເນັ້ນຜັກ ແລະ ໂປຣຕີນເປັນຫຼັກ.
• ຫຼຸດອາຫານທີ່ເຮັດໃຫ້ນ້ຳຕານໃນເລືອດຂຶ້ນໄວ ເຊັ່ນ ນ້ຳຫວານ, ເຂົ້າໜົມ, ເຂົ້າຈີ່ຂາວ.
• ດື່ມນ້ຳໃຫ້ພຽງພໍ ແຕ່ບໍ່ຄວນຄາດຫວັງເກີນຄວາມເປັນຈິງກັບອາຫານຊະນິດໃດຊະນິດໜຶ່ງ.

ອາຫານຢ່າງດຽວບໍ່ສາມາດປ່ຽນແປງຢ່າງໜ້າອັດສະຈັນໄດ້. ແຕ່ທິດທາງທີ່ຫຼຸດນ້ຳຕານລົງຈະຊະລໍ glycation ໄດ້ແທ້ໆ.

ວິທີດູແລຜິວແຫ້ງ ແລະ ສ່ວນປະກອບບຳລຸງຄວາມຊຸ່ມຊື່ນ

ຖ້າຜິວໜັງແຫ້ງ ຮອຍຍົ້ນນ້ອຍໆຈະເຫັນຊັດຂຶ້ນ ແລະ ຜິວກໍອ່ອນແອຕໍ່ສິ່ງລະຄາຍເຄືອງ. ເບິ່ງພາຍນອກອາດເບິ່ງງ່າຍ ແຕ່ພາຍໃນມີໂຄງສ້າງຢູ່. ເກາະປ້ອງກັນຜິວໜັງປະກອບດ້ວຍ ceramide (ໄຂມັນທີ່ອັດຊ່ອງຫວ່າງລະຫວ່າງຈຸລັງ) ແລະ NMF (natural moisturizing factor, ສານໃຫ້ຄວາມຊຸ່ມຊື່ນຕາມທຳມະຊາດທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ຊັ້ນຜິວນອກຈັບຮັກສານ້ຳ). ຖ້າໂຄງສ້າງນີ້ເສຍ ການສູນເສຍນ້ຳຜ່ານຜິວໜັງ (TEWL, ປະລິມານນ້ຳທີ່ຮົ່ວອອກຜ່ານຜິວໜັງ) ຈະເພີ່ມຂຶ້ນ ເຮັດໃຫ້ຜິວແຫ້ງພາຍໃນຫຼາຍຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ເປົ້າໝາຍຂອງການໃຫ້ຄວາມຊຸ່ມຊື່ນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຄຸ້ມຢູ່ຜິວນອກ ແຕ່ແມ່ນການເຕີມເກາະປ້ອງກັນນີ້ຄືນມາ.

• ຫຼັງລ້າງໜ້າ ໃຫ້ທາຄີມບຳລຸງທັນທີກ່ອນທີ່ຄວາມຊຸ່ມຈະແຫ້ງໄປ.
• ຂັດຜິວໜັງບໍ່ຄວນເຮັດເລື້ອຍ ໃຫ້ເຮັດແຕ່ໃນລະດັບທີ່ບໍ່ເຮັດໃຫ້ລະຄາຍເຄືອງ.
• ຖ້າລ້າງໜ້າດ້ວຍນ້ຳຮ້ອນເລື້ອຍໆ ໄຂມັນຢູ່ເກາະປ້ອງກັນຈະຖືກລ້າງອອກ ຈຶ່ງຄວນໃຊ້ນ້ຳອຸ່ນ.

ຖ້າຈະເພີ່ມສ່ວນປະກອບ ຄວນເລືອກຊະນິດທີ່ມີຫຼັກຖານສະສົມມາ. ແຕ່ລະສ່ວນປະກອບກໍເຮັດໜ້າທີ່ຕ່າງກັນ.

• retinoid: ໂດຍທົ່ວໄປເລີ່ມຈາກລະດັບ 0.025 ຫາ 0.1% ກະຕຸ້ນເຊລສ້າງເສັ້ນໄຍ (fibroblast) ໃຫ້ຊ່ວຍສ້າງຄໍລາເຈນ ແລະ ຈັດລະບຽບຮອບວຽນຂອງຜິວໜັງ (skin turnover). ໄລຍະທຳອິດອາດເກີດການແດງ ແຫ້ງ ແລະ ຫຼຸດຮ່ວງເປັນຂຸຍ ຊຶ່ງເປັນປະຕິກິລິຍາປັບຕົວທົ່ວໄປ ຈຶ່ງຄວນເລີ່ມຈາກຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຕ່ຳ ອາທິດລະ 2 ຫາ 3 ຄັ້ງ ແລ້ວຄ່ອຍໆເພີ່ມ.
• vitamin C: ມີບົດບາດເປັນສານຕ້ານອະນຸມູນອິດສະລະ ພ້ອມທັງຍັບຍັ້ງເອນໄຊ tyrosinase ທີ່ສ້າງເມັດສີ ຊ່ວຍໃຫ້ຜິວໜັງມີສີສະໝ່ຳສະເໝີຂຶ້ນ.
• niacinamide: ຮູ້ກັນວ່າຊ່ວຍເສີມສ້າງເກາະປ້ອງກັນຜິວໜັງໃຫ້ແຂງແຮງ ແລະ ຫຼຸດຄວາມແດງ ຄວາມລະຄາຍເຄືອງ ຈຶ່ງເໝາະກັບຜິວແພ້ງ່າຍ.

ບໍ່ມີສ່ວນປະກອບໃດແທນການກັນແດດໄດ້. ສ່ວນປະກອບເປັນພຽງສ່ວນເສີມ ພື້ນຖານແທ້ໆຄືການກັນແດດ ແລະ ເກາະປ້ອງກັນຜິວໜັງ.

ບົດບາດຂອງຫັດຖະການໃນການຊະລໍຄວາມແກ່

ຖ້ານິໄສການດຳລົງຊີວິດເປັນພື້ນຖານ ຫັດຖະການກໍເປັນເຄື່ອງມືທີ່ຊ່ວຍເຕີມສ່ວນທີ່ຂາດ. ຖ້າຮູ້ຫຼັກການ ກໍຈະຫຼີກລ່ຽງການເລືອກທີ່ຫຼາຍເກີນໄປໄດ້. ກຸ່ມ booster ທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ຮ່າງກາຍສ້າງຄໍລາເຈນໃໝ່ແມ່ນຕົວແທນທີ່ຊັດເຈນ. Juvelook ໃຊ້ PDLLA (poly-D,L-lactic acid, ອະນຸພາກທີ່ເຂົ້າກັບຮ່າງກາຍໄດ້ ແລະ ຄ່ອຍໆສະຫຼາຍໄປເອງ) ສ່ວນ Sculptra ໃຊ້ PLLA (poly-L-lactic acid) ອະນຸພາກນ້ອຍໆເຫຼົ່ານີ້ຈະໄປກະຕຸ້ນເຊລສ້າງເສັ້ນໄຍຢູ່ຊັ້ນໜັງແທ້ ໃຫ້ສ້າງຄໍລາເຈນຂຶ້ນໃໝ່. ຈຸດທີ່ຕ່າງຈາກ filler ຄື ບໍ່ແມ່ນການອັດເຕີມ ແຕ່ແມ່ນການກະຕຸ້ນໃຫ້ຮ່າງກາຍສ້າງເອງ.

Rejuran ໃຊ້ PN ຫຼື PDRN (polydeoxyribonucleotide, ສານທີ່ໄດ້ຈາກຊິ້ນສ່ວນ DNA ຂອງປາແຊນມອນເປັນຕົ້ນ) ໂດຍເນັ້ນຊ່ວຍໃຫ້ເນື້ອເຍື່ອທີ່ເສຍຫາຍຟື້ນຕົວ. ຖ້າກັງວົນເລື່ອງເມັດສີ ຫຼື ໂຄງສ້າງຜິວໜັງ ອາດໃຊ້ laser toning ເພື່ອເຮັດໃຫ້ເມັດສີຈາງລົງ ຫຼື ໃຊ້ fractional laser ເຈາະຮູນ້ອຍໆ ເພື່ອກະຕຸ້ນການສ້າງຄໍລາເຈນໃນຂະບວນການຟື້ນຕົວ.

• ຄວນເຮັດຫັດຖະການໂດຍຄຳນຶງເຖິງໄລຍະຟື້ນຕົວ ໃນໄລຍະຫ່າງທີ່ເໝາະສົມ.
• ການເຮັດຫັດຖະການແຮງໆເລື້ອຍໆ ແລະ ການຂັດຜິວໜັງຫຼາຍເກີນໄປທຸກມື້ ກັບຈະເຮັດໃຫ້ຜິວແພ້ງ່າຍຂຶ້ນ.
• ຖ້າຄວາມແດງ ຫຼື ອາການແສບຮ້ອນຍັງຄົງຢູ່ ໃຫ້ຫຼຸດຄວາມແຮງ ແລະ ຄວາມຖີ່ລົງ.

ຜົນ ແລະ ການຟື້ນຕົວຈາກຫັດຖະການແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍໃນແຕ່ລະຄົນ ການເລືອກທີ່ຊັດເຈນຄວນປຶກສາກັບແພດຢູ່ຄລີນິກຈຶ່ງຈະປອດໄພກວ່າ. ບໍ່ມີຫັດຖະການໃດແທນພື້ນຖານຄື ການກັນແດດ ແລະ ການເລີກສູບຢາໄດ້.

ຄວນປ່ຽນຫຍັງກ່ອນ?

ຖ້າພະຍາຍາມປ່ຽນທຸກຢ່າງພ້ອມກັນ ຈະຮັກສາໄວ້ບໍ່ໄດ້ດົນ. ຄວນຈັດລຳດັບຄວາມສຳຄັນ ແລ້ວປັບເທື່ອລະຢ່າງໃຫ້ຕິດເປັນນິໄສ.

• ອັນທຳອິດ, ຝຶກກັນແດດໃຫ້ເປັນນິໄສທຸກມື້. ນີ້ຄືອັນດຽວທີ່ມີຫຼັກຖານໜັກແໜ້ນທີ່ສຸດ.
• ອັນທີສອງ, ຖ້າຍັງສູບຢາຢູ່ ໃຫ້ເລີ່ມເລີກຢ່າງຈິງຈັງ ຈະຊ່ວຍຊະລໍຄວາມໄວຂອງການທຳລາຍຄໍລາເຈນ.
• ອັນທີສາມ, ວາງພື້ນຖານດ້ວຍການນອນຫຼັບໃຫ້ເປັນເວລາ ແລະ ອາຫານທີ່ຫຼຸດນ້ຳຕານ.
• ອັນທີສີ່, ຮັກສາເກາະປ້ອງກັນຜິວໜັງ ແລະ ໃຊ້ສ່ວນປະກອບທີ່ມີຫຼັກຖານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ສ່ວນຫັດຖະການໃຫ້ໃຊ້ເປັນເຄື່ອງມືເມື່ອຈຳເປັນ.

ເມື່ອນິໄສນ້ອຍໆອັນໜຶ່ງຕິດເປັນປົກກະຕິແລ້ວ ການເພີ່ມນິໄສຕໍ່ໄປກໍຈະງ່າຍຂຶ້ນ. ເວລາຂອງຜິວໜັງກໍຈະຄ່ອຍໆຍືດອອກໄປແບບນັ້ນ.

References

• American Academy of Dermatology, ຄຳແນະນຳທົ່ວໄປກ່ຽວກັບການກັນແດດ ແລະ ການປ້ອງກັນຄວາມແກ່ຈາກແສງແດດ
• ສະມາຄົມຜິວໜັງເກົາຫຼີ (Korean Dermatological Association), ຂໍ້ມູນເປີດເຜີຍກ່ຽວກັບຄວາມແກ່ຈາກແສງແດດ ແລະ ການເບິ່ງແຍງເກາະປ້ອງກັນຜິວໜັງ
• World Health Organization, ຂໍ້ມູນພື້ນຖານກ່ຽວກັບການໄດ້ຮັບແສງ UV ແລະ ສຸຂະພາບຜິວໜັງ
• ບົດທົບທວນທາງຜິວໜັງກ່ຽວກັບຜົນຂອງການສູບຢາຕໍ່ຄໍລາເຈນ ແລະ MMP ໃນຄວາມແກ່ຂອງຜິວໜັງ
• ບົດທົບທວນທາງຜິວໜັງກ່ຽວກັບຜົນຂອງ glycation ຈາກອາຫານ ແລະ AGEs ຕໍ່ຄວາມຢືດຫຍຸ່ນຂອງຜິວໜັງ
• ບົດທົບທວນສ່ວນປະກອບກ່ຽວກັບການອອກລິດຂອງ retinoid, vitamin C ແລະ niacinamide ຕໍ່ຜິວໜັງ