ເປັນຫຍັງນ້ຳມັນຢູ່ຜິວຈຶ່ງອອກຫຼາຍຂຶ້ນທັນທີ ຫຼັກການທີ່ແອນໂດຣເຈນກັບຕ່ອມໄຂມັນພົບກັນແລ້ວປ່ຽນຮໍໂມນ

ບາງມື້ ເມື່ອສ່ອງແວ່ນເບິ່ງໜ້າ ຈະເຫັນວ່າດັງແລະໜ້າຜາກມັນເບິ່ງເປັນມັນຫຼາຍຜິດປົກກະຕິ. ທັ້ງໆທີ່ລ້າງໜ້າແບບດຽວກັບມື້ວານ ແຕ່ພໍຮອດຕອນບ່າຍ ນ້ຳມັນກໍ່ອອກມາຫຼາຍຈົນເຫັນໄດ້ຊັດ. ການປ່ຽນແປງແບບນີ້ບໍ່ແມ່ນເພາະວິທີດູແລຜິວຂອງເຮົາຫຼຸດຄຸນນະພາບລົງທັນທີ ແຕ່ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວແມ່ນເພາະສັນຍານຮໍໂມນຈາກພາຍໃນຮ່າງກາຍທີ່ສົ່ງໄປຫາຕ່ອມໄຂມັນນັ້ນແຮງຂຶ້ນ. ຕ່ອມໄຂມັນເປັນອະໄວຍະວະທີ່ອ່ອນໄຫວ ສະທ້ອນສະພາບຮໍໂມນພາຍໃນຮ່າງກາຍໄດ້ໂດຍກົງ ດັ່ງນັ້ນໃນຊ່ວງທີ່ຮໍໂມນປ່ຽນແປງແຮງ ເຊັ່ນ ໄວແຮກເລ່ນ, ຮອບປະຈຳເດືອນ ຫຼື ຊ່ວງທີ່ຄວາມຄຽດຫຼາຍ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຜິວມີການຕອບສະໜອງທີ່ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນ.

ເປັນຫຍັງຕ່ອມໄຂມັນຈຶ່ງເຮັດວຽກໜັກຂຶ້ນທັນທີ?

ຕ່ອມໄຂມັນແມ່ນໂຮງງານຜະລິດນ້ຳມັນຂະໜາດນ້ອຍໆທີ່ຕິດຢູ່ຂ້າງຮາກຂົນ. ນ້ຳມັນທີ່ໂຮງງານນີ້ຜະລິດອອກມາຈະເຄືອບຜິວໜັງເປັນຊັ້ນບາງໆ ຊ່ວຍປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ຄວາມຊຸ່ມຊື່ນລະເຫີຍໄປ ພ້ອມທັງປົກປ້ອງຜິວຈາກສິ່ງກະຕຸ້ນພາຍນອກ. ຕົ້ນເດີມແລ້ວແມ່ນໜ້າທີ່ທີ່ຈຳເປັນຫຼາຍ.

ບັນຫາຢູ່ທີ່ຄວາມໄວການຜະລິດຂອງໂຮງງານນີ້ບໍ່ຄົງທີ່ຕະຫຼອດ. ຕ່ອມໄຂມັນບໍ່ໄດ້ຕັດສິນໃຈເອງວ່າຈະຜະລິດເທົ່າໃດ ແຕ່ຈະຮັບສັນຍານຮໍໂມນທີ່ໄຫຼວຽນຢູ່ໃນຮ່າງກາຍ ແລ້ວປັບຄວາມໄວຕາມນັ້ນ. ຖ້າສັນຍານແຮງຂຶ້ນ ໂຮງງານກໍ່ຈະຜະລິດນ້ຳມັນອອກມາຫຼາຍຂຶ້ນຕາມກັນ. ສະນັ້ນ ເຖິງວ່າວິທີດູແລຜິວຈະຄືເກົ່າ ແຕ່ຖ້າສະພາບຮໍໂມນພາຍໃນປ່ຽນໄປ ປະລິມານນ້ຳມັນກໍ່ສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້ຕະຫຼອດເວລາ.

ຫຼັກການທີ່ແອນໂດຣເຈນກະຕຸ້ນການຜະລິດນ້ຳມັນ

ສັນຍານທີ່ກະຕຸ້ນຕ່ອມໄຂມັນແຮງທີ່ສຸດແມ່ນຮໍໂມນແອນໂດຣເຈນ. ແອນໂດຣເຈນມັກຖືກຮູ້ຈັກວ່າເປັນຮໍໂມນເພດຊາຍ ແຕ່ຄວາມຈິງແລ້ວຮ່າງກາຍຜູ້ຍິງກໍ່ຜະລິດອອກມາໃນປະລິມານໜ້ອຍໆເຊັ່ນກັນ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນຊາຍຫຼືຍິງ ຖ້າສັນຍານແອນໂດຣເຈນໄປຮອດຕ່ອມໄຂມັນ ຮ່າງກາຍກໍ່ຈະຕອບສະໜອງ.

ຈຸລັງທີ່ຜະລິດນ້ຳມັນອອກມາຈິງໆເອີ້ນວ່າ sebocyte, ເທິງໜ້າຈຸລັງນີ້ຈະມີໂຕຮັບສຳລັບຮັບແອນໂດຣເຈນຢູ່. ລອງນຶກເຖິງກະແຈກັບແມ່ກຸນແຈເບິ່ງກໍ່ຈະເຂົ້າໃຈງ່າຍຂຶ້ນ. ເມື່ອກະແຈທີ່ຊື່ວ່າແອນໂດຣເຈນສຽບເຂົ້າໄປໃນແມ່ກຸນແຈນີ້ ຍີນທີ່ຄວບຄຸມການສັງເຄາະໄຂມັນພາຍໃນຈຸລັງກໍ່ຈະຖືກເປີດ ແລະການຜະລິດນ້ຳມັນກໍ່ຈະເພີ່ມຂຶ້ນ. ຍິ່ງສັນຍານແອນໂດຣເຈນແຮງ ແລະໂຕຮັບຍິ່ງໄວຕໍ່ສັນຍານນີ້ ຕ່ອມໄຂມັນກໍ່ຍິ່ງເຮັດວຽກໜັກຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ.

ບົດບາດຂອງເອນໄຊ 5-alpha reductase ໃນຕ່ອມໄຂມັນ

ໃນບັນດາຮໍໂມນແອນໂດຣເຈນທັງໝົດ ຮູບແບບທີ່ອອກລິດແຮງທີ່ສຸດຕໍ່ຕ່ອມໄຂມັນບໍ່ແມ່ນເທສໂຕສະເຕີໂຣນໂດຍກົງ. ຢູ່ໃນຜິວໜັງມີເອນໄຊຊະນິດໜຶ່ງຊື່ວ່າ 5-alpha reductase, ເອນໄຊນີ້ຈະປ່ຽນເທສໂຕສະເຕີໂຣນໃຫ້ກາຍເປັນ dihydrotestosterone ຫຼືເອີ້ນສັ້ນໆວ່າ DHT ເຊິ່ງອອກລິດແຮງກວ່າເດີມຫຼາຍ. ຄ້າຍໆກັບການເອົາຂອງແທ້ມາເຂັ້ມຂຶ້ນອີກຊັ້ນໜຶ່ງ.

DHT ຈະຈັບກັບໂຕຮັບຊະນິດດຽວກັນນັ້ນແໜ້ນກວ່າ ດັ່ງນັ້ນເຖິງຮໍໂມນຈະມີປະລິມານເທົ່າເກົ່າ ແຕ່ແຮງກະຕຸ້ນທີ່ສົ່ງໄປກໍ່ແຮງກວ່າຫຼາຍ. ຄົນທີ່ຜິວມັນຫຼາຍຜິດປົກກະຕິ ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຂຶ້ນຢູ່ກັບລະດັບແອນໂດຣເຈນໃນເລືອດຢ່າງດຽວ ແຕ່ຂຶ້ນຢູ່ກັບວ່າເອນໄຊ 5-alpha reductase ໃນຜິວໜັງເຮັດວຽກແຂງແຮງສໍ່າໃດ ແລະໂຕຮັບໄວຕໍ່ສັນຍານນີ້ຫຼາຍປານໃດ. ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ຄົນແຕ່ລະຄົນມີການຕອບສະໜອງຜິວແຕກຕ່າງກັນ ເຖິງຈະຢູ່ໃນສະພາບແວດລ້ອມຮໍໂມນດຽວກັນກໍ່ຕາມ.

ໄວແຮກເລ່ນ ແລະຮອບປະຈຳເດືອນ ຊ່ວງທີ່ນ້ຳມັນເພີ່ມຂຶ້ນ

ໄວແຮກເລ່ນແມ່ນຊ່ວງທີ່ຕ່ອມໄຂມັນເຮັດວຽກໜັກທີ່ສຸດ. ໃນຊ່ວງນີ້ ຕ່ອມຫມວກໄຕ ແລະຕ່ອມສືບພັນຈະຜະລິດແອນໂດຣເຈນອອກມາເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ເຮັດໃຫ້ຕ່ອມໄຂມັນທີ່ເຄີຍນອນນິ່ງໆນັ້ນຂະຫຍາຍໃຫຍ່ຂຶ້ນຢ່າງເຫັນໄດ້ຊັດ ພ້ອມທັງເຮັດວຽກຫຼາຍຂຶ້ນ. ນີ້ຄືເຫດຜົນໜຶ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ສິວໃນໄວແຮກເລ່ນເປັນເລື່ອງທົ່ວໄປ ເພາະມັນຜູກພັນກັບການປ່ຽນແປງຮໍໂມນນີ້ໂດຍກົງ.

ສ່ວນຜູ້ຍິງທີ່ເປັນຜູ້ໃຫຍ່ແລ້ວ ຮອບປະຈຳເດືອນກໍ່ມີຜົນຕໍ່ປະລິມານນ້ຳມັນຄືກັນ. ຊ່ວງຫຼັງໄຂ່ຕົກຈົນເຖິງກ່ອນມີປະຈຳເດືອນ ແມ່ນຊ່ວງທີ່ຮໍໂມນໂປຣເຈສະເຕີໂຣນຂຶ້ນສູງກວ່າປົກກະຕິ ເຊິ່ງມີລາຍງານວ່າຄວາມສົມດຸນຮໍໂມນຊ່ວງນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ສັນຍານແອນໂດຣເຈນເດັ່ນຊັດຂຶ້ນ ນ້ຳມັນຈຶ່ງອອກຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະສິວມັກຂຶ້ນຢູ່ແຄມກາງແກ້ມ. ຮູບແບບນີ້ທີ່ເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆທຸກເດືອນ ເປັນຕົວຢ່າງທີ່ດີວ່າຕ່ອມໄຂມັນບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກດ້ວຍຄວາມໄວດຽວກັນທຸກມື້.

ຄວາມກ່ຽວພັນລະຫວ່າງຮໍໂມນຄວາມຄຽດ ກັບຕ່ອມໄຂມັນ

ຄວາມຄຽດກໍ່ມີເສັ້ນທາງທີ່ກະທົບຕ່ອມໄຂມັນໂດຍກົງເຊັ່ນກັນ. ເມື່ອຮ່າງກາຍປະສົບຄວາມຄຽດ ສະໝອງຈະຫຼັ່ງສານສົ່ງສັນຍານທີ່ຊື່ວ່າ corticotropin-releasing hormone ຫຼືສັ້ນໆວ່າ CRH ອອກມາ ຈາກນັ້ນສັນຍານນີ້ຈະຜ່ານຕ່ອມຫມວກໄຕ ແລ້ວນຳໄປສູ່ການຫຼັ່ງຮໍໂມນຄວາມຄຽດທີ່ຊື່ວ່າ cortisol.

ຈຸດທີ່ໜ້າສົນໃຈຄື ເທິງໜ້າຈຸລັງ sebocyte ກໍ່ມີໂຕຮັບສຳລັບ CRH ຢູ່ຕ່າງຫາກ. ໝາຍຄວາມວ່າ ຜິວໜັງເອງກໍ່ມີວົງຈອນນ້ອຍໆທີ່ຈັບສັນຍານຄວາມຄຽດ ແລະຕອບສະໜອງໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງຜ່ານສະໝອງ. ມີລາຍງານວ່າສັນຍານ CRH ຍັງເຮັດວຽກໄປໃນທິດທາງກະຕຸ້ນການສັງເຄາະໄຂມັນພາຍໃນຈຸລັງອີກດ້ວຍ. ນີ້ຄືເຫດຜົນວ່າເປັນຫຍັງໃນຊ່ວງໃກ້ສອບ ຫຼືຊ່ວງວຽກຮັດຕົວ ຜິວຈຶ່ງມັນຫຼາຍ ແລະສິວຂຶ້ນຖີ່ຂຶ້ນ ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງບັງເອີນ.

ນ້ຳຕານໃນເລືອດ ແລະ ອິນຊູລິນ ກະຕຸ້ນຕ່ອມໄຂມັນຄືກັນບໍ?

ພຶດຕິກຳການກິນກໍ່ກ່ຽວພັນກັບລະບົບສັນຍານນີ້ຄືກັນ. ຖ້າກິນອາຫານທີ່ເຮັດໃຫ້ນ້ຳຕານໃນເລືອດພຸ່ງໄວເປັນປະຈຳ ຮ່າງກາຍຈະຫຼັ່ງອິນຊູລິນອອກມາຫຼາຍຂຶ້ນ ຕາມມາດ້ວຍສານທີ່ຊື່ວ່າ insulin-like growth factor ຫຼື IGF-1 ເຊິ່ງກໍ່ຈະເພີ່ມຂຶ້ນຄຽງກັນ. ຊື່ນີ້ໄດ້ມາຈາກລັກສະນະທີ່ມັນກະຕຸ້ນການເຕີບໃຫຍ່ຂອງຈຸລັງໃນທາງທີ່ຄ້າຍກັບອິນຊູລິນ.

ສານເຫຼົ່ານີ້ຈະໄປເປີດເສັ້ນທາງສັນຍານທີ່ຊື່ວ່າ mTORC1 ພາຍໃນຈຸລັງ sebocyte. mTORC1 ເຮັດໜ້າທີ່ຄືກັບສະວິດທີ່ບອກຈຸລັງວ່າຕອນນີ້ໂພຊະນາການອຸດົມສົມບູນ ໃຫ້ຜະລິດໄຂມັນເພີ່ມ. ພ້ອມກັນນັ້ນ ມີລາຍງານວ່າເສັ້ນທາງນີ້ຍັງເຮັດໃຫ້ຕ່ອມໄຂມັນຕອບສະໜອງຕໍ່ສັນຍານແອນໂດຣເຈນໄວຂຶ້ນອີກດ້ວຍ. ສະນັ້ນ ຖ້າພຶດຕິກຳການກິນທີ່ເຮັດໃຫ້ນ້ຳຕານພຸ່ງໄວເປັນປະຈຳ ຕໍ່ໃຫ້ແອນໂດຣເຈນມີປະລິມານເທົ່າເກົ່າ ຕ່ອມໄຂມັນກໍ່ອາດຕອບສະໜອງແຮງກວ່າເດີມໄດ້.

ໂຣກຖົງນ້ຳຮັງໄຂ່ (PCOS) ກັບການຫຼັ່ງນ້ຳມັນຫຼາຍເກີນໄປ

ຖ້າຜິວມັນຫຼາຍເປັນປະຈຳ ແລະສິວບໍ່ຄ່ອຍດີຂຶ້ນເລີຍ ບາງເທື່ອສາເຫດເບື້ອງຫຼັງອາດແມ່ນຄວາມບໍ່ສົມດຸນຮໍໂມນຢ່າງໂຣກຖົງນ້ຳຮັງໄຂ່ ຫຼື polycystic ovary syndrome (PCOS). ໃນພະຍາດນີ້ ຮັງໄຂ່ຈະຜະລິດແອນໂດຣເຈນອອກມາຫຼາຍກວ່າປົກກະຕິ ແລະສະພາບນີ້ຈະຄົງຢູ່ເປັນເວລາດົນ.

ໃນກໍລະນີແບບນີ້ ຕ່ອມໄຂມັນຈະໄດ້ຮັບສັນຍານແຮງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ດັ່ງນັ້ນການລ້າງໜ້າ ຫຼືການດູແລພຽງພື້ນຜິວຢ່າງດຽວ ຈຶ່ງມັກຄວບຄຸມບໍ່ຄ່ອຍໄດ້ຜົນ. ຖ້າມີອາການອື່ນຮ່ວມນຳ ເຊັ່ນ ປະຈຳເດືອນມາບໍ່ປົກກະຕິ ຫຼືມີຂົນຫຼາຍຜິດປົກກະຕິ ຄວນເບິ່ງບັນຫານີ້ໃນມຸມຄວາມສົມດຸນຮໍໂມນທັງຮ່າງກາຍ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ບັນຫາຜິວໜັງຢ່າງດຽວ ຈະຊ່ວຍໄດ້ຫຼາຍກວ່າ.

ແນວທາງພື້ນຖານໃນການດູແລເມື່ອຜິວມີນ້ຳມັນຫຼາຍເກີນໄປ

ເຖິງວ່າສາເຫດຫຼັກຈະມາຈາກຮໍໂມນ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າການດູແລຈະບໍ່ມີປະໂຫຍດ. ເຖິງຈະປິດສັນຍານນັ້ນໄດ້ໝົດບໍ່ໄດ້ ແຕ່ກໍ່ມີວິທີຊ່ວຍບໍ່ໃຫ້ສັນຍານແຮງເກີນໄປໄດ້ຫຼາຍວິທີ.

• ລ້າງໜ້າມື້ລະ 2 ເທື່ອ ຫຼີກລ້ຽງການລ້າງໜ້າຫຼາຍເກີນໄປ: ຍິ່ງລ້າງນ້ຳມັນອອກຫຼາຍ ຜິວກໍ່ຍິ່ງເຂົ້າໃຈວ່າແຫ້ງ ແລ້ວຈະຜະລິດນ້ຳມັນເພີ່ມຂຶ້ນເປັນການຕອບໂຕ້ກັບຄືນ.
• ໃຊ້ຄີມກັນແດດ ແລະຄີມບຳລຸງຊະນິດເນື້ອເບົາ: ຖ້າໃຊ້ຊະນິດເນື້ອໜັກແບບນ້ຳມັນຫຼາຍ ຈະຄືກັບເອົາຊັ້ນນ້ຳມັນໄປວາງທັບເທິງນ້ຳມັນທີ່ອອກຫຼາຍຢູ່ແລ້ວ ເຮັດໃຫ້ຮູຂຸມຂົນອຸດຕັນໄດ້ງ່າຍ.
• ກວດເບິ່ງພຶດຕິກຳການກິນທີ່ເຮັດໃຫ້ນ້ຳຕານພຸ່ງໄວ: ຖ້ານ້ຳຕານໃນເລືອດພຸ່ງໄວເປັນປະຈຳ ເສັ້ນທາງສັນຍານອິນຊູລິນ ແລະ IGF-1 ທີ່ກະຕຸ້ນຕ່ອມໄຂມັນຈະຖືກເປີດຊ້ຳໆ.
• ຈັດການຄວາມຄຽດຊະນິດຄົງຢູ່ດົນ: ເພາະ cortisol ແລະ CRH ມີເສັ້ນທາງກະຕຸ້ນຈຸລັງ sebocyte ໂດຍກົງ ຖ້າຄວາມຄຽດຄົງຢູ່ດົນ ຕ່ອມໄຂມັນກໍ່ຈະເຮັດວຽກໜັກຢູ່ດົນຄືກັນ.
• ຖ້າອາການຊັດເຈນ ແລະເປັນຢູ່ດົນ ຄວນປຶກສາທ່ານໝໍຜິວໜັງ: ສະພາບທີ່ແອນໂດຣເຈນສູງເປັນເວລາດົນ ເຊັ່ນ PCOS ອາດຄວບຄຸມດ້ວຍການດູແລພື້ນຜິວຢ່າງດຽວບໍ່ພຽງພໍ ຈຳເປັນຕ້ອງເບິ່ງແຍງລະດັບຮໍໂມນຮ່ວມນຳ.

ຕ່ອມໄຂມັນບໍ່ແມ່ນອະໄວຍະວະທີ່ຂີ້ຄ້ານຫຼືຂະຫຍັນເປັນສ່ວນຕົວ ແຕ່ເປັນຄືທໍ່ທາງທີ່ຖ່າຍທອດສະພາບຮໍໂມນພາຍໃນຮ່າງກາຍອອກມາໂດຍກົງ. ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າຜິວມີນ້ຳມັນເພີ່ມຂຶ້ນທັນທີ ກ່ອນຈະໂທດວິທີລ້າງໜ້າ ລອງຄິດທົບທວນເບິ່ງວ່າຊ່ວງນີ້ຄວາມຄຽດ ຈັງຫວະການໃຊ້ຊີວິດ ຫຼືຮອບປະຈຳເດືອນເປັນແນວໃດ ກໍ່ຈະຊ່ວຍໄດ້ຄືກັນ.

References

Korean Dermatological Association, American Academy of Dermatology (AAD), and Ministry of Food and Drug Safety (MFDS).