ສິວກັບອາຫານ, ຜົນຂອງນົມ ແລະ ນ້ຳຕານ ພ້ອມວິທີຄວບຄຸມອາຫານ

ເມື່ອສິວຂຶ້ນ ຫຼາຍຄົນມັກຄິດເຖິງຊັອກໂກແລັດ ຫຼື ນົມກ່ອນໝູ່. ແຕ່ກ່ອນນີ້ເລື່ອງດັ່ງກ່າວຖືກມອງວ່າເປັນຄວາມເຊື່ອທີ່ບໍ່ມີຫຼັກຖານ ແຕ່ການສຶກສາໃນໄລຍະຫຼັງນີ້ພົບວ່າອາຫານບາງຊະນິດມີຜົນຕໍ່ຂະບວນການເກີດສິວແທ້ໆ. ໂດຍສະເພາະອາຫານທີ່ເຮັດໃຫ້ນໍ້າຕານໃນເລືອດພຸ່ງໄວ ແລະ ຜະລິດຕະພັນນົມ ຖືກເວົ້າເຖິງຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກ. ບົດຄວາມນີ້ຈະອະທິບາຍໃຫ້ຟັງທີລະຂັ້ນວ່າເປັນຫຍັງອາຫານສອງກຸ່ມນີ້ຈຶ່ງຖືກກ່າວເຖິງເລື້ອຍໆ ແລະ ໃນຮ່າງກາຍເກີດຫຍັງຂຶ້ນແທ້ໆ.

ອາຫານມີຜົນຕໍ່ສິວແທ້ບໍ?

ສິວແມ່ນພະຍາດຜິວໜັງທີ່ຕ່ອມໄຂມັນອຸດຕັນ ແລ້ວເກີດການອັກເສບຢູ່ພາຍໃນ. ໃນອະດີດ ວົງການຜິວໜັງເຊື່ອວ່າອາຫານກັບສິວບໍ່ຄ່ອຍກ່ຽວຂ້ອງກັນປານໃດ. ແຕ່ໃນໄລຍະຫຼັງມານີ້ ມີການສຶກສາເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງທີ່ພົບວ່າອາຫານທີ່ມີດັດຊະນີນໍ້າຕານ (ຄ່າທີ່ບອກວ່າອາຫານນັ້ນເຮັດໃຫ້ນໍ້າຕານໃນເລືອດພຸ່ງໄວ ແລະ ສູງປານໃດ) ສູງ ພ້ອມກັບການກິນຜະລິດຕະພັນນົມ ມີຄວາມກ່ຽວຂ້ອງກັບການເກີດ ຫຼື ການຮ້າຍແຮງຂຶ້ນຂອງສິວ.

ແຕ່ຄວາມສຳພັນນີ້ບໍ່ແມ່ນໂຄງສ້າງແບບງ່າຍໆທີ່ສາເຫດດຽວກໍ່ໃຫ້ເກີດຜົນດຽວແບບຢາສູບກັບມະເຮັງປອດ. ອາຫານມີບົດບາດຄ້າຍກັບການດັນສັນຍານຮໍໂມນໃນຮ່າງກາຍໃຫ້ຂະຫຍັບໜ້ອຍໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນ. ຖ້າເຂົ້າໃຈວ່າສັນຍານນັ້ນສົ່ງໄປຫາຕ່ອມໄຂມັນ ແລະ ຮູຂຸມຂົນແນວໃດ ກໍ່ຈະເຂົ້າໃຈງ່າຍຂຶ້ນວ່າເປັນຫຍັງອາຫານບາງຊະນິດຈຶ່ງຖືກກ່າວເຖິງເລື້ອຍໆ.

ເປັນຫຍັງນ້ຳຕານໃນເລືອດສູງຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ນ້ຳມັນຜິວເພີ່ມ?

ອາຫານປະເພດເຂົ້າຂາວ, ເຂົ້າຈີ່ຂາວ, ນໍ້າຫວານ ທີ່ຍ່ອຍໄວ ແລະ ເຮັດໃຫ້ນໍ້າຕານໃນເລືອດພຸ່ງໄວ ຖືກເອີ້ນວ່າອາຫານດັດຊະນີນໍ້າຕານສູງ. ເມື່ອກິນອາຫານປະເພດນີ້ ນໍ້າຕານໃນເລືອດຈະພຸ່ງຂຶ້ນທັນທີ ແລະ ຮ່າງກາຍຈະຫຼັ່ງອິນຊູລິນອອກມາຫຼາຍກວ່າປົກກະຕິເພື່ອດຶງນໍ້າຕານລົງ.

ເມື່ອອິນຊູລິນຫຼາຍຂຶ້ນ IGF-1 (ສານສົ່ງສັນຍານການເຕີບໂຕທີ່ຄ້າຍຄືກັນກັບອິນຊູລິນ ເຮັດໜ້າທີ່ກະຕຸ້ນໃຫ້ເຊວຂະຫຍາຍໂຕ) ກໍ່ຈະເພີ່ມຂຶ້ນຕາມ. IGF-1 ຈະໄປກະຕຸ້ນເຊວຕ່ອມໄຂມັນໃຫ້ຜະລິດນໍ້າມັນອອກມາຫຼາຍຂຶ້ນ ພ້ອມທັງເຮັດໃຫ້ເຊວຢູ່ພາຍໃນຮູຂຸມຂົນຫລົ່ນເປັນຂີ້ໄຄຫຼາຍເກີນໄປ. ເມື່ອຮູຂຸມຂົນຄັບແຄບຍ້ອນນໍ້າມັນ ແລະ ຂີ້ໄຄ ກໍ່ຈະກາຍເປັນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ເໝາະສົມໃຫ້ເຊື້ອສິວແຜ່ພັນ.

ນອກຈາກນີ້ ອິນຊູລິນ ແລະ IGF-1 ຍັງຊ່ວຍໃຫ້ຮໍໂມນເພດຊາຍ ອານໂດຣເຈນ (androgen) ອອກລິດອອກແຮງຢູ່ຕ່ອມໄຂມັນຫຼາຍຂຶ້ນອີກ. ອານໂດຣເຈນເປັນຮໍໂມນທີ່ເພີ່ມການຜະລິດນໍ້າມັນຢູ່ແລ້ວໂດຍທຳມະຊາດ ແຕ່ເມື່ອສັນຍານອິນຊູລິນມາຊ້ອນ ຜົນກະທົບນີ້ຈະຍິ່ງແຮງຂຶ້ນໄປອີກ. ນີ້ຈຶ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ອະທິບາຍວ່າເປັນຫຍັງຄົນທີ່ນໍ້າຕານໃນເລືອດຂຶ້ນໆລົງໆເລື້ອຍໆ ຈຶ່ງມີນໍ້າມັນອອກຫຼາຍກວ່າ ທັງທີ່ມີລະດັບອານໂດຣເຈນເທົ່າກັນ.

ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າປ່ຽນມາກິນອາຫານທີ່ເຮັດໃຫ້ນໍ້າຕານໃນເລືອດຂຶ້ນຊ້າໆ ເຊັ່ນ ເຂົ້າປະສົມ, ຜັກ, ຫຼື ທັນຍາພືດບໍ່ຂັດຂາວ ສັນຍານດັ່ງກ່າວກໍ່ຈະບໍ່ພຸ່ງແຮງເທົ່າໃດ. ມີການສຶກສາຫຼາຍສະບັບລາຍງານວ່າ ຫຼັງຈາກປ່ຽນມາກິນອາຫານດັດຊະນີນໍ້າຕານຕໍ່າໄລຍະສອງສາມອາທິດ ຮ່ອງຮອຍສິວກໍ່ຫຼຸດລົງແທ້.

ເປັນຫຍັງນົມຈຶ່ງຖືກໂຍງກັບສິວ?

ນົມບໍ່ແມ່ນອາຫານທີ່ເຮັດໃຫ້ນໍ້າຕານໃນເລືອດພຸ່ງແຮງ. ແຕ່ກໍ່ຍັງມີເຫດຜົນອື່ນທີ່ເຮັດໃຫ້ຜະລິດຕະພັນນົມຖືກກ່າວເຖິງຢູ່ໃນການສຶກສາເລື່ອງສິວຢູ່ຕະຫຼອດ. ນັ້ນກໍ່ຄືສານຮໍໂມນທີ່ຢູ່ໃນນົມເອງ ພ້ອມທັງໂປຣຕີນຄາເຊອິນ ແລະ ເວແອຍໂປຣຕີນທີ່ຢູ່ໃນນົມ ມີລິດຄວາມສາມາດກະຕຸ້ນອິນຊູລິນ ແລະ IGF-1 ຢູ່ພາຍໃນຮ່າງກາຍ.

ເວົ້າອີກຢ່າງໜຶ່ງກໍ່ຄື ບໍ່ແມ່ນນໍ້າຕານໃນເລືອດ ແຕ່ເປັນສ່ວນປະກອບໂປຣຕີນທີ່ເປັນບັນຫາ. ເວແອຍໂປຣຕີນ (whey protein) ແມ່ນວັດຖຸດິບຂອງອາຫານເສີມທີ່ນິຍົມກິນຢູ່ຟິດເນສ. ໂປຣຕີນຊະນິດນີ້ດັນສັນຍານອິນຊູລິນ ແລະ IGF-1 ຂຶ້ນສູງ ດ້ວຍວິທີດຽວກັນກັບການສ້າງກ້າມຊີ້ນ. ເມື່ອສັນຍານນັ້ນສົ່ງໄປເຖິງຕ່ອມໄຂມັນ ກໍ່ຈະໄປກະຕຸ້ນຂະບວນການເກີດສິວໄປພ້ອມກັນ.

ນອກຈາກນີ້ ໃນນົມຍັງມີສານຮໍໂມນປະລິມານໜ້ອຍທີ່ອອກມາຈາກແມ່ງົວໃນຊ່ວງຖືພາປົນຢູ່ນຳ. ເຖິງວ່າປະລິມານທີ່ຄົນດື່ມເຂົ້າໄປຈະໜ້ອຍຫຼາຍ ແຕ່ສານເຫຼົ່ານີ້ກໍ່ຖືກອະທິບາຍວ່າມີຄວາມກ່ຽວພັນກັບສັນຍານກຸ່ມອານໂດຣເຈນຢູ່ພາຍໃນຮ່າງກາຍ ຈຶ່ງອາດອອກລິດກະຕຸ້ນຕ່ອມໄຂມັນໄດ້ຄືກັນ. ເວົ້າໄດ້ວ່າໃນນົມຈອກດຽວ ມີປັດໄຈກະຕຸ້ນຫຼາຍຢ່າງຊ້ອນກັນຢູ່.

ເປັນຫຍັງນົມພ່ອງມັນເນີຍຖືກຊີ້ເຖິງຫຼາຍກວ່າ?

ການສຶກສາຫຼາຍສະບັບພົບວ່ານົມພ່ອງມັນເນີຍ (ນົມທີ່ຖືກເອົາໄຂມັນອອກ) ມີຄວາມກ່ຽວພັນກັບສິວຫຼາຍກວ່າ. ຜົນທີ່ວ່ານົມພ່ອງມັນເນີຍເປັນບັນຫາຫຼາຍກວ່ານົມເຕັມມັນເນີຍທີ່ມີໄຂມັນສູງ ອາດຟັງແລ້ວແປກໆ ບໍ່ເຂົ້າໃຈໃນຄັ້ງທຳອິດ.

ສົມມຸດຕິຖານໜຶ່ງອະທິບາຍວ່າ: ໃນຂະບວນການແປຮູບເອົາໄຂມັນອອກຈາກນົມ ຄວາມສົມດຸນຂອງສານທີ່ລະລາຍໃນໄຂມັນຈະປ່ຽນໄປ ແລະ ສັດສ່ວນຂອງເວແອຍໂປຣຕີນ ພ້ອມທັງສານຮໍໂມນຈະເພີ່ມຂຶ້ນເມື່ອທຽບກັນ. ຜົນຕາມມາຄາດວ່າແຮງກະຕຸ້ນອິນຊູລິນ ແລະ IGF-1 ຈຶ່ງແຮງຂຶ້ນແທນ.

ແຕ່ຈຸດນີ້ຍັງເປັນພຽງສົມມຸດຕິຖານ ແລະ ບໍ່ແມ່ນວ່າທຸກຄົນຈະມີປະຕິກິລິຍາຄືກັນໝົດ. ເຖິງດື່ມນົມປະລິມານເທົ່າກັນ ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຄົນທີ່ໄວຕໍ່ຜະລິດຕະພັນນົມ ກັບ ຄົນທີ່ບໍ່ໄວ ຍັງຢູ່ໃນຂັ້ນຕອນການສຶກສາຄົ້ນຄວ້າຕໍ່ໄປ.

ຜະລິດຕະພັນນົມທີ່ຜ່ານການແປຮູບ ເຊັ່ນ ໂຢເກີດ ຫຼື ເນີຍແຂງ ສ່ວນຫຼາຍຖືກລາຍງານວ່າມີຄວາມກ່ຽວພັນນ້ອຍກວ່າ. ຄາດວ່າເປັນເພາະຮູບແບບຂອງສານກະຕຸ້ນປ່ຽນໄປໃນຂະບວນການໝັກ ຫຼື ແປຮູບ ແຕ່ຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ຍັງບໍ່ຫຼາຍເທົ່າກັບນົມແບບແຫຼວ. ດັ່ງນັ້ນ ແທນທີ່ຈະຕັດສິນວ່າຜະລິດຕະພັນນົມທຸກຊະນິດເປັນອັນດຽວກັນໝົດ ຄວນພິຈາລະນາຄວບຄູ່ໄປວ່າກິນຮູບແບບໃດ ແລະ ຖີ່ຂະໜາດໃດຈຶ່ງຈະແມ່ນຍຳກວ່າ.

ນ້ຳຕານມີຜົນຕໍ່ນ້ຳມັນຜິວແນວໃດ

ອາຫານທີ່ມີນໍ້າຕານຫຼາຍ ໃນທີ່ສຸດກໍ່ຍ້ອນກັບໄປສູ່ກົນໄກນໍ້າຕານໃນເລືອດ ແລະ ອິນຊູລິນຄືເກົ່າ. ນໍ້າຕານທີ່ຜ່ານການກັ່ນຕອງໃຊ້ເວລາຍ່ອຍສັ້ນ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ນໍ້າຕານໃນເລືອດພຸ່ງໄວເປັນພິເສດ.

ເມື່ອນໍ້າຕານໃນເລືອດຂຶ້ນລົງແຮງເລື້ອຍໆ ຮ່າງກາຍຈະຄຸ້ນເຄີຍກັບການຫຼັ່ງອິນຊູລິນຊໍ້າໆ ຫຼາຍໆ. ຖ້າສະພາບນີ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປເລື້ອຍໆ ຕ່ອມໄຂມັນຈະຜະລິດນໍ້າມັນອອກມາຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ອົງປະກອບກົດໄຂມັນຢູ່ໃນນໍ້າມັນນັ້ນກໍ່ຈະຄ່ອຍໆປ່ຽນໄປໃນທິດທາງທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດການອັກເສບໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ. ເວົ້າໄດ້ວ່າຄຸນນະພາບຂອງນໍ້າມັນເອງປ່ຽນໄປ.

ນອກຈາກນີ້ ຖ້າມີແນວໂນ້ມທີ່ເຊວຂີ້ໄຄຢູ່ໃນຮູຂຸມຂົນຈັບກຸ່ມກັນ ບໍ່ຫລົ່ນອອກງ່າຍ ຊ້ອນເຂົ້າມາອີກ ນໍ້າມັນ ແລະ ຂີ້ໄຄກໍ່ຈະຮ່ວມກັນອຸດຕັນຮູຂຸມຂົນ ກາຍເປັນເງື່ອນໄຂທີ່ເຮັດໃຫ້ສິວຂຶ້ນງ່າຍ.

ນໍ້າຕານທີ່ຜ່ານການກັ່ນຕອງຍັງເພີ່ມປະຕິກິລິຍາອັກເສບເຂົ້າມາໃນຂະບວນການນີ້ອີກ. ເປັນທີ່ຮູ້ກັນວ່າຖ້ານໍ້າຕານໃນເລືອດຂຶ້ນລົງແຮງໆ ຊໍ້າໆ ສານສົ່ງສັນຍານທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດການອັກເສບຢູ່ພາຍໃນຮ່າງກາຍກໍ່ຈະເພີ່ມຂຶ້ນຕາມ. ສິວແມ່ນພະຍາດທີ່ເຊື້ອແບັກທີເຣຍແຜ່ພັນຢູ່ພາຍໃນຮູຂຸມຂົນທີ່ອຸດຕັນ ແລ້ວລາມກາຍເປັນການອັກເສບ ສະນັ້ນ ຖ້າແນວໂນ້ມການອັກເສບໂດຍລວມຂອງຮ່າງກາຍສູງຂຶ້ນເລັກນ້ອຍ ຄວາມໄວທີ່ຮູຂຸມຂົນທີ່ອຸດຕັນຢູ່ແລ້ວຈະກາຍເປັນສິວແດງ ເຈັບປວດ ກໍ່ອາດໄວຂຶ້ນໄດ້.

ສິ່ງທີ່ຄວນກວດໃນອາຫານກ່ອນ

ແທນທີ່ຈະປ່ຽນອາຫານການກິນທັງໝົດພ້ອມກັນ ການກວດເບິ່ງລາຍການຂ້າງລຸ່ມນີ້ທີລະຢ່າງຈະເປັນວິທີທີ່ເປັນຈິງກວ່າ.

• ນໍ້າຫວານ ແລະ ຂອງຫວານ: ເປັນລາຍການທີ່ເຮັດໃຫ້ນໍ້າຕານໃນເລືອດພຸ່ງໄວທີ່ສຸດ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ປະຕິກິລິຍາອິນຊູລິນແຮງທີ່ສຸດເຊັ່ນກັນ.
• ຄາໂບໄຮເດຣດທີ່ຜ່ານການກັ່ນຕອງ ເຊັ່ນ ເຂົ້າຂາວ, ເຂົ້າຈີ່ຂາວ: ຍ່ອຍໄວກວ່າທັນຍາພືດບໍ່ຂັດຂາວ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ນໍ້າຕານໃນເລືອດພຸ່ງໄວດ້ວຍຫຼັກການດຽວກັນ.
• ຜະລິດຕະພັນນົມ ລວມທັງນົມພ່ອງມັນເນີຍ: ນອກຈາກນໍ້າຕານໃນເລືອດແລ້ວ ຍັງອາດກະຕຸ້ນສັນຍານ IGF-1 ໂດຍກົງໄດ້.
• ອາຫານເສີມເວແອຍໂປຣຕີນ: ເຖິງວ່າກິນເພື່ອອອກກຳລັງກາຍ ແຕ່ຖ້າຢູ່ໃນຊ່ວງທີ່ສິວຮ້າຍແຮງ ຄວນລອງກວດເບິ່ງປະລິມານທີ່ກິນສັກເທື່ອໜຶ່ງ.

ແທນທີ່ຈະຕັດອອກໝົດເລີຍ ການລອງຫຼຸດປະລິມານລົງ ແລ້ວສັງເກດເບິ່ງການປ່ຽນແປງຂອງຜິວດ້ວຍຕົນເອງ ຈະເປັນວິທີທີ່ບໍ່ໜັກໃຈ ແລະ ເຮັດຕໍ່ໄດ້ງ່າຍກວ່າ.

ປັບອາຫານຢ່າງດຽວ ສິວຈະຫາຍບໍ?

ຫຼັກຖານທີ່ວ່າການປັບອາຫານການກິນຊ່ວຍໃນການດູແລສິວໄດ້ນັ້ນມີເພີ່ມຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ແຕ່ຄົງຍາກທີ່ຈະເວົ້າໄດ້ວ່າພຽງແຕ່ອາຫານການກິນຈະເຮັດໃຫ້ສິວຫາຍໄປໝົດ. ເພາະສິວແມ່ນພະຍາດທີ່ເກີດຈາກຮໍໂມນ, ພັນທຸກຳ, ປະຕິກິລິຍາອັກເສບຂອງຜິວໜັງເອງ, ເຊື້ອແບັກທີເຣຍ ແລະ ຂະບວນການເມທາໂບລິຊຶມຂອງຂີ້ໄຄ ທີ່ພົວພັນກັນຫຼາຍຢ່າງ.

ດັ່ງນັ້ນ ການປັບອາຫານການກິນຄວນເບິ່ງເປັນວິທີເສີມທີ່ຊ່ວຍໃນການປິ່ນປົວສິວ ຈຶ່ງຈະເປັນວິທີເຂົ້າຫາທີ່ເປັນຈິງກວ່າ. ຖ້າມີຢາທີ່ໝໍໃຫ້ ຫຼື ວິທີດູແລຢູ່ແລ້ວ ກໍ່ຄວນເຮັດຕໍ່ໄປຄືເກົ່າ ພ້ອມທັງລອງໃຊ້ອາຫານທີ່ເຮັດໃຫ້ນໍ້າຕານໃນເລືອດຂຶ້ນຊ້າໆ ຮ່ວມກັບການປັບປະລິມານຜະລິດຕະພັນນົມ ຈຶ່ງຈະເປັນວິທີເຂົ້າຫາທີ່ສົມດຸນ.

ສູດປະສົມທີ່ເໝາະສົມກັບຮ່າງກາຍແຕ່ລະຄົນບໍ່ຄືກັນ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງລອງປ່ຽນອາຫານການກິນສັກສອງສາມອາທິດ ແລ້ວສັງເກດເບິ່ງດ້ວຍຕົນເອງວ່າຜິວມີປະຕິກິລິຍາແນວໃດ. ຖ້າພຽງແຕ່ປັບອາຫານການກິນແລ້ວຜົນຕອບຮັບຊ້າ ແທນທີ່ຈະຝືນອົດທົນຕໍ່ໄປດົນໆ ການໄປພົບແພດຜິວໜັງເພື່ອປະສົມປະສານກັບວິທີດູແລອື່ນຄຽງຄູ່ກັນ ຈະຊ່ວຍໃຫ້ໄດ້ຜົນໄວຂຶ້ນ.

References

Korean Dermatological Association, American Academy of Dermatology (AAD), and Ministry of Food and Drug Safety (MFDS).