ຫຼັກການ Density RF ທີ່ໃຊ້ 2 ຮູບແບບຄື້ນຄວາມຮ້ອນ ກະຊັບຜິວທັນທີ ພ້ອມກະຕຸ້ນຄໍລາເຈນໃໝ່ໄປພ້ອມກັນ ແລະຈຳນວນຄັ້ງທີ່ຄວນເຮັດ

ເມື່ອຮູ້ສຶກວ່າຄວາມກະຊັບຂອງໜ້າບໍ່ຄືເກົ່າ ຫຼາຍທ່ານມັກສົນໃຈການຍິງຄື້ນຄວາມຖີ່ວິທະຍຸ (RF) ທີ່ບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ມີດ ແຕ່ໃຊ້ຄວາມຮ້ອນມາຊ່ວຍກະຊັບຜິວໃຫ້ແໜ້ນຂຶ້ນ. ໃນນັ້ນ ເດັນຊິຕີ (Density RF) ມີຈຸດເດັ່ນຄື ບໍ່ໄດ້ໃຊ້ພຽງຮູບແບບດຽວ ແຕ່ໃຊ້ຄື້ນ RF 2 ຮູບແບບທີ່ແຕກຕ່າງກັນຮ່ວມກັນ.

ຫຼາຍທ່ານສົງໄສວ່າເປັນຫຍັງຕ້ອງປະສົມ 2 ຮູບແບບເຂົ້າກັນ ແລະເປັນຫຍັງຄວາມຮູ້ສຶກກະຊັບຫຼັງເຮັດທັນທີ ກັບການປ່ຽນແປງທີ່ເຫັນຊັດຫຼັງຈາກ 4 ຫາ 12 ອາທິດ ຈຶ່ງມາຄົນລະຊ່ວງເວລາ. ຖ້າເຂົ້າໃຈວ່າຄວາມຮ້ອນເຮັດວຽກຢູ່ພາຍໃນຜິວຕາມລຳດັບແນວໃດ ກໍ່ຈະເຂົ້າໃຈໄດ້ເອງວ່າເປັນຫຍັງການປ່ຽນແປງທັງ 2 ຢ່າງນີ້ຈຶ່ງມາພ້ອມກັນ.

RF ເຮັດໃຫ້ຜິວກະຊັບໄດ້ແນວໃດ?

RF ຫຼື Radiofrequency ແມ່ນພະລັງງານໄຟຟ້າຊະນິດໜຶ່ງ. ຄືກັນກັບເວລາຕົ້ມນ້ຳໃນກາໄຟຟ້າ ທີ່ກະແສໄຟຟ້າພົບກັບຄວາມຕ້ານທານແລ້ວປ່ຽນເປັນຄວາມຮ້ອນ ພະລັງງານ RF ກໍ່ເຊັ່ນກັນ ເມື່ອຜ່ານເນື້ອເຍື່ອຜິວໜັງໄປ ຈະພົບຄວາມຕ້ານທານ ແລ້ວປ່ຽນເປັນຄວາມຮ້ອນຢູ່ຈຸດນັ້ນທັນທີ.

ຄວາມຮ້ອນນີ້ຈະສົ່ງໄປຮອດຊັ້ນໜັງແທ້ (dermis) ຊັ້ນທີ່ຢູ່ໃຕ້ຜິວໜັງ ເຊິ່ງເປັນບ່ອນທີ່ໂປຣຕີນທີ່ເອີ້ນວ່າຄໍລາເຈນລວມຕົວກັນຢູ່. ໃຫ້ນຶກເຖິງຄໍລາເຈນຄືເສົາຄ້ຳຜິວໜັງ. ເມື່ອອາຍຸຫຼາຍຂຶ້ນ ເສົາເຫຼົ່ານີ້ຈະເກົ່າແລະຫຼວມ ເຮັດໃຫ້ຜິວຫຍ່ອນຄ້ອຍ ສ່ວນ RF ຄືການໃຫ້ຄວາມຮ້ອນກະຕຸ້ນເສົາເຫຼົ່ານັ້ນ ໃຫ້ຮ່າງກາຍສ້າງເສົາໃໝ່ຂຶ້ນມາທົດແທນ.

ຄືກັນກັບເຮືອນທີ່ປະໄວ້ດົນນານ ເສົາໄມ້ຜຸພັງ ຝາເຮືອນກໍ່ຈະເອນ. ຖ້າຕອກເສົາໃໝ່ຄຽງຂ້າງເສົາເກົ່າທີ່ຜຸນັ້ນເທື່ອລະຕົ້ນ ຝາເຮືອນກໍ່ຈະຄືນຮູບຊື່ໆອີກຄັ້ງ ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ RF ເຮັດຢູ່ພາຍໃນຜິວໜັງ. ດັ່ງນັ້ນ RF ຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນການຂູດຜິວໜັງອອກ ແຕ່ເປັນການກະຕຸ້ນໃຫ້ສ້າງເສົາຄ້ຳຢູ່ຂ້າງໃນຂຶ້ນມາໃໝ່.

2 ໂໝດຂອງ RF ໃນເດັນຊິຕີແຕກຕ່າງກັນແນວໃດ?

ເດັນຊິຕີບໍ່ໄດ້ໃຊ້ຮູບແບບຄວາມຮ້ອນພຽງແບບດຽວ ແຕ່ໃຊ້ 2 ໂໝດທີ່ມີລັກສະນະແຕກຕ່າງກັນຮ່ວມກັນ. ໂໝດໜຶ່ງແມ່ນກະຈາຍພະລັງງານໃຫ້ກວ້າງແລະເລິກ ສ່ວນອີກໂໝດໜຶ່ງແມ່ນເກັບພະລັງງານໃຫ້ແໜ້ນຢູ່ຈຸດແຄບໆ.

ໂໝດກະຈາຍກວ້າງຈະໃຫ້ຄວາມຮ້ອນທົ່ວຊັ້ນໜັງແທ້ຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ ເຮັດໃຫ້ຄວາມຮ້ອນເຂົ້າເຖິງຊັ້ນເລິກໄດ້ທົ່ວເຖິງ. ສ່ວນໂໝດເກັບແຄບຈະລວມພະລັງງານໃສ່ຈຸດໃດຈຸດໜຶ່ງ ເພື່ອກະຕຸ້ນເສົາຄໍລາເຈນຢູ່ບໍລິເວນນັ້ນໃຫ້ແຮງຂຶ້ນ.

ເນື່ອງຈາກໜ້າທີ່ຂອງ 2 ໂໝດຕ່າງກັນ ຖ້າໃຊ້ພຽງໂໝດດຽວ ຈຸດທີ່ພາດໄປກໍ່ຈະຖືກອີກໂໝດໜຶ່ງເຂົ້າມາຊົດເຊີຍ. ໃຫ້ເຂົ້າໃຈງ່າຍໆວ່າ ໂໝດອຸ່ນກວ້າງດູແລຄວາມກະຊັບໃຫ້ທົ່ວໜ້າ ສ່ວນໂໝດເກັບແຄບດູແລສະເພາະຈຸດທີ່ຫຍ່ອນຄ້ອຍເຫັນໄດ້ຊັດ.

ເວົ້າໃຫ້ເຫັນພາບງ່າຍໆ ໂໝດກະຈາຍກວ້າງຄືການໃຊ້ເຕົາຜີງໄຟອຸ່ນທົ່ວທັງຫ້ອງແບບຄ່ອຍໆ ສ່ວນໂໝດເກັບແຄບຄືການໃຊ້ແວ່ນຂະຫຍາຍລວມແສງແດດໃສ່ຈຸດດຽວ. ຖ້າມີແຕ່ເຕົາຜີງໄຟ ຫ້ອງກໍ່ຈະອຸ່ນທົ່ວແຕ່ມຸມທີ່ເຢັນເປັນພິເສດອາດອຸ່ນບໍ່ທົ່ວ ຖ້າມີແຕ່ແວ່ນຂະຫຍາຍ ຈຸດດຽວຈະຮ້ອນແຕ່ທັງຫ້ອງກໍ່ຍັງເປັນຄືເກົ່າ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຈຶ່ງຕ້ອງໃຊ້ທັງ 2 ວິທີຮ່ວມກັນ.

ເປັນຫຍັງຫຼັງເຮັດແລ້ວຈຶ່ງຮູ້ສຶກກະຊັບທັນທີ?

ຫຼາຍທ່ານຮູ້ສຶກວ່າຜິວກະຊັບຂຶ້ນເລັກນ້ອຍຕັ້ງແຕ່ມື້ທີ່ເຮັດເດັນຊິຕີເລີຍ. ການປ່ຽນແປງນີ້ບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກຄໍລາເຈນໃໝ່ທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນ ແຕ່ເປັນເພາະເສັ້ນໄຍຄໍລາເຈນທີ່ມີຢູ່ແລ້ວໄດ້ຮັບຄວາມຮ້ອນແລ້ວຫົດຕົວທັນທີ.

ເສັ້ນໄຍຄໍລາເຈນມີໂຄງສ້າງຄ້າຍກັບເສັ້ນດ້າຍທີ່ຖືກຫຍິບເປັນເກຼັດ. ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມຮ້ອນເຖິງລະດັບໜຶ່ງ ເສັ້ນດ້າຍນີ້ຈະຫຍິບແໜ້ນຂຶ້ນທັນທີແລະສັ້ນລົງ ນີ້ຈຶ່ງເປັນເຫດຜົນວ່າເປັນຫຍັງຫຼັງເຮັດແລ້ວຈຶ່ງຮູ້ສຶກຄືຜິວກະຊັບຂຶ້ນເລັກນ້ອຍ.

ແຕ່ການຫົດຕົວແບບທັນທີນີ້ ແມ່ນຜົນຈາກໂຄງສ້າງເສັ້ນໄຍທີ່ປ່ຽນແປງແບບຊົ່ວຄາວ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປກໍ່ຈະຄ່ອຍໆກັບຄືນສູ່ສະພາບເດີມ. ດັ່ງນັ້ນ ການປ່ຽນແປງໄລຍະຕົ້ນນີ້ຢ່າງດຽວຈຶ່ງບໍ່ພຽງພໍທີ່ຈະໃຫ້ຄວາມກະຊັບຄົງຢູ່ໄດ້ດົນ ປະຕິກິລິຍາຂັ້ນທີ 2 ທີ່ຕາມມາຕ່າງຫາກທີ່ມີບົດບາດສຳຄັນກວ່າ. ນີ້ຈຶ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ບາງທ່ານສ່ອງແກ້ວແລ້ວຮູ້ສຶກວ່າໜ້າປ່ຽນໄປຫຼາຍທັນທີຫຼັງເຮັດ ແຕ່ຫຼັງຈາກ 3 ຫາ 5 ມື້ຜ່ານໄປກັບຮູ້ສຶກຄືກັບກັບຄືນສູ່ສະພາບເດີມ.

ເປັນຫຍັງຄໍລາເຈນຈຶ່ງມາເພີ່ມຂຶ້ນຫຼັງຈາກ 4 ຫາ 12 ອາທິດ?

ນອກເໜືອຈາກການຫົດຕົວທັນທີຫຼັງເຮັດແລ້ວ ຮ່າງກາຍຍັງຮັບຮູ້ການກະຕຸ້ນຄວາມຮ້ອນນີ້ວ່າເປັນສັນຍານຄວາມເສຍຫາຍນ້ອຍໆຢ່າງໜຶ່ງ. ເມື່ອໄດ້ຮັບສັນຍານນີ້ ເຊວໄຟບໍຣບລາສ (fibroblast) ຫຼືເຊວທີ່ສ້າງຄໍລາເຈນ ຈະເພີ່ມການເຮັດວຽກແລະເລີ່ມຜະລິດຄໍລາເຈນໃໝ່.

ໃນຂະບວນການນີ້ ເອນໄຊທີ່ຊື່ MMP (ໂປຣຕີນທີ່ເຮັດໜ້າທີ່ຄືກຳໄກຕັດຄໍລາເຈນເກົ່າ) ກໍ່ຈະເຮັດວຽກຫຼາຍຂຶ້ນເຊັ່ນກັນ. ຄືກັບການໃຊ້ກຳໄກຕັດເສົາເກົ່າອອກ ແລ້ວຕັ້ງເສົາໃໝ່ຂຶ້ນທົດແທນໃນເວລາດຽວກັນ. ຂະບວນການຟື້ນຟູນີ້ບໍ່ໄດ້ຈົບໄວ ແຕ່ມີການລາຍງານວ່າໂດຍທົ່ວໄປຈະໃຊ້ເວລາຄ່ອຍໆເປັນເວລາ 4 ອາທິດ ຫາ 6 ເດືອນ.

ໃຫ້ນຶກເຖິງຕອນເປັນບາດແຜ ສະເກັດແຜຈະຂຶ້ນມາປົກປິດ ແລະຢູ່ໃຕ້ນັ້ນຊິ້ນເນື້ອໃໝ່ຈະຄ່ອຍໆເກີດຂຶ້ນ. ສະເກັດແຜບໍ່ໄດ້ປ່ຽນເປັນຊິ້ນເນື້ອໃໝ່ພາຍໃນຄືນດຽວສັນໃດ ຄໍລາເຈນກໍ່ບໍ່ໄດ້ຖືກສ້າງເຕັມພາຍໃນມື້ດຽວສັນນັ້ນ ແຕ່ຈະສະສົມຢ່າງຊ້າໆຕາມຈັງຫວະທີ່ຮ່າງກາຍກຳນົດໄວ້. ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຜິດຫວັງຖ້າສ່ອງແກ້ວມື້ຖັດຈາກເຮັດແລ້ວຍັງບໍ່ເຫັນການປ່ຽນແປງຫຼາຍ ເພາະການປ່ຽນແປງທີ່ແທ້ຈິງກຳລັງເລີ່ມຕົ້ນເທົ່ານັ້ນ.

ດ້ວຍເຫດນີ້ ການປ່ຽນແປງຂອງເດັນຊິຕີຈຶ່ງແບ່ງອອກເປັນ 2 ຂັ້ນຕອນ. ການຫົດຕົວທັນທີຫຼັງເຮັດແມ່ນປະຕິກິລິຍາທຳອິດທີ່ເຫັນໄດ້ດ້ວຍຕາ ສ່ວນປະຕິກິລິຍາການຟື້ນຟູທີ່ຄໍລາເຈນໃໝ່ຄ່ອຍໆເພີ່ມຂຶ້ນຕະຫຼອດ 4 ອາທິດ ຫາ 6 ເດືອນ ຄືສິ່ງທີ່ຈະສ້າງຄວາມກະຊັບທີ່ຄົງຢູ່ໄດ້ດົນກວ່າ.

ເປັນຫຍັງຕ້ອງໃຊ້ການໃຫ້ຄວາມຮ້ອນແບບກວ້າງແລະແບບເປົ້າໝາຍຮ່ວມກັນຕາມລຳດັບ?

2 ໂໝດທີ່ອະທິບາຍໄປກ່ອນໜ້ານີ້ ສາມາດແບ່ງໄດ້ອີກຕາມຂອບເຂດການໃຫ້ຄວາມຮ້ອນ. ການໃຫ້ຄວາມຮ້ອນແບບກວ້າງ (bulk heating ຄືການອຸ່ນເນື້ອທີ່ກວ້າງໃນເທື່ອດຽວ) ຈະຍົກລະດັບອຸນຫະພູມທົ່ວໜ້າຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ ເພື່ອກະຕຸ້ນປະຕິກິລິຍາຄໍລາເຈນພື້ນຖານ.

ສ່ວນການໃຫ້ຄວາມຮ້ອນແບບເປົ້າໝາຍ (targeted heating ຄືການລວມພະລັງງານໃສ່ຈຸດໃດຈຸດໜຶ່ງ) ຈະເພີ່ມອີກຊັ້ນໜຶ່ງເທິງນັ້ນ ໂດຍລວມຄວາມຮ້ອນເພີ່ມໃສ່ບໍລິເວນທີ່ຫຍ່ອນຄ້ອຍເຫັນໄດ້ຊັດ ເຊັ່ນ ຮ່ອງແກ້ມ ຫຼືແນວຄາງ ເພື່ອຍົກລະດັບປະຕິກິລິຍາຄໍລາເຈນຢູ່ຈຸດນັ້ນໃຫ້ແຮງຂຶ້ນອີກ.

ເຫດຜົນທີ່ຕ້ອງໃຊ້ 2 ຢ່າງນີ້ຮ່ວມກັນມີດັ່ງນີ້.

• ຖ້າໃຊ້ພຽງການໃຫ້ຄວາມຮ້ອນແບບກວ້າງຢ່າງດຽວ ໜ້າໂດຍລວມຈະດີຂຶ້ນຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ ແຕ່ບໍລິເວນທີ່ຫຍ່ອນຄ້ອຍໂດຍສະເພາະອາດຮູ້ສຶກປ່ຽນແປງໜ້ອຍກວ່າ ເພາະລັກສະນະຂອງພະລັງງານທີ່ກະຈາຍກວ້າງນັ້ນຍາກທີ່ຈະລວມແຮງໃສ່ຈຸດດຽວ.
• ຖ້າໃຊ້ພຽງການໃຫ້ຄວາມຮ້ອນແບບເປົ້າໝາຍຢ່າງດຽວ ບໍລິເວນສະເພາະຈຸດຈະຕອບສະໜອງແຮງ ແຕ່ຄວາມສົມດຸນໂດຍລວມອາດເສຍໄປ ເພາະການກະຕຸ້ນສະເພາະຈຸດແຄບໆ ອາດເຮັດໃຫ້ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຄວາມກະຊັບກັບບໍລິເວນອ້ອມຂ້າງເຫັນໄດ້ຊັດເກີນໄປ.
• ຖ້າໃຊ້ທັງ 2 ວິທີຮ່ວມກັນຕາມລຳດັບ ຄວາມກະຊັບພື້ນຖານໂດຍລວມຈະຖືກສ້າງໂດຍການໃຫ້ຄວາມຮ້ອນແບບກວ້າງ ແລ້ວຈຸດທີ່ຈຳເປັນເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງຖືກເສີມດ້ວຍການໃຫ້ຄວາມຮ້ອນແບບເປົ້າໝາຍເທິງນັ້ນ. ດ້ວຍວິທີນີ້ ມີການລາຍງານວ່າໜ້າໂດຍລວມຈະສົມດຸນ ໃນຂະນະດຽວກັນບໍລິເວນທີ່ເປັນຫ່ວງກໍ່ຈະໄດ້ຮັບການດູແລແບບແນ່ນອນກວ່າ.

ເປັນຫຍັງຕ້ອງແບ່ງເຮັດຫຼາຍຄັ້ງ ບໍ່ຈົບໃນເທື່ອດຽວ?

ຄວາມໄວໃນການສ້າງຄໍລາເຈນໃໝ່ນັ້ນມີຂີດຈຳກັດ. ເຊວໄຟບໍຣບລາສທີ່ຖືກກະຕຸ້ນເທື່ອດຽວ ບໍ່ໄດ້ຜະລິດຄໍລາເຈນໄດ້ໄວແບບບໍ່ຈຳກັດ ດັ່ງນັ້ນ ການກະຕຸ້ນທີ່ໄດ້ຮັບຈາກການເຮັດເທື່ອດຽວຈຶ່ງມີຂອບເຂດຈຳກັດຕາມທຳມະຊາດ.

ດ້ວຍເຫດນີ້ ເດັນຊິຕີໂດຍທົ່ວໄປຈຶ່ງເຮັດ 3 ຫາ 4 ຄັ້ງ ໂດຍມີໄລຍະຫ່າງກັນ 3 ຫາ 4 ອາທິດ. ມີການລາຍງານວ່າ ຖ້າເພີ່ມການກະຕຸ້ນອີກຄັ້ງໃນຊ່ວງທີ່ຂະບວນການສ້າງຄໍລາເຈນຈາກຄັ້ງກ່ອນດຳເນີນໄປລະດັບໜຶ່ງແລ້ວ ປະຕິກິລິຍາຈະສະສົມ ແລະການປ່ຽນແປງຈະຊັດເຈນຂຶ້ນ.

ຖ້າໄລຍະຫ່າງແຄບເກີນໄປ ໄປເຮັດເລື້ອຍໆ ການກະຕຸ້ນໃໝ່ອາດຊ້ອນທັບກັບຂະບວນການຟື້ນຟູທີ່ຍັງດຳເນີນຢູ່ ອາດເຮັດໃຫ້ຜິວໜັງເມື່ອຍລ້າເກີນໄປ. ໃນທາງກັບກັນ ຖ້າໄລຍະຫ່າງກວ້າງເກີນໄປ ການກະຕຸ້ນທີ່ຕໍ່ເນື່ອງກັນອາດຂາດຕອນ ເຮັດໃຫ້ຍາກທີ່ຈະເຫັນຜົນສະສົມ. ດັ່ງນັ້ນ ມີການລາຍງານວ່າການເຮັດຕາມໄລຍະຫ່າງທີ່ແນະນຳຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຈະໃຫ້ຜົນລັບທີ່ໝັ້ນຄົງກວ່າ.

ຜົນລັບຄົງຢູ່ໄດ້ດົນປານໃດ?

ຄໍລາເຈນທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ຈາກການເຮັດເດັນຊິຕີ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປກໍ່ຈະຄ່ອຍໆລົດລົງຕາມຂະບວນການເມແທບໍລິຊຶມຕາມທຳມະຊາດ ເພາະຄໍລາເຈນບໍ່ໄດ້ຄົງຢູ່ຖາວອນຫຼັງຈາກຖືກສ້າງຂຶ້ນເທື່ອດຽວ ແຕ່ຈະຖືກສ້າງແລະສະຫຼາຍໝູນວຽນຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຕະຫຼອດ.

ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມກະຊັບທີ່ໄດ້ຈາກເດັນຊິຕີກໍ່ມີແນວໂນ້ມຈາງລົງເທື່ອລະໜ້ອຍຫຼັງຈາກ 6 ຫາ 12 ເດືອນ ແລະຖ້າຢາກໃຫ້ຄົງຢູ່ດົນຂຶ້ນ ມີການລາຍງານວ່າການເຮັດຊ້ຳທຸກ 6 ຫາ 12 ເດືອນຈະຊ່ວຍໄດ້. ເນື່ອງຈາກຄວາມໄວຂອງການເສື່ອມສະພາບຜິວ ແລະນິໄສການໃຊ້ຊີວິດຂອງແຕ່ລະຄົນແຕກຕ່າງກັນ ໄລຍະເວລາທີ່ຄົງຢູ່ຈຶ່ງອາດແຕກຕ່າງກັນໄປໃນແຕ່ລະທ່ານ.

ຊ່ວງ 4 ຫາ 12 ອາທິດຫຼັງເຮັດແມ່ນຊ່ວງທີ່ຄໍລາເຈນກຳລັງຖືກສ້າງຂຶ້ນຫຼາຍທີ່ສຸດ ດັ່ງນັ້ນ ໃນຊ່ວງນີ້ ຖ້າເອົາໃຈໃສ່ປ້ອງກັນແສງແດດ ແລະໜີກເວັ້ນການລະຄາຍທີ່ບໍ່ຈຳເປັນ ມີການລາຍງານວ່າຈະຊ່ວຍໃຫ້ຄໍລາເຈນທີ່ສ້າງໃໝ່ຝັງຕົວໄດ້ໝັ້ນຄົງກວ່າ. ເວົ້າອີກແບບໜຶ່ງ ການດູແລໃນຊ່ວງ 4 ຫາ 12 ອາທິດຫຼັງເຮັດກໍ່ມີຜົນຕໍ່ໄລຍະເວລາທີ່ຄົງຢູ່ ບໍ່ຕ່າງຫຍັງກັບຕົວການເຮັດເອງ.

References

Korean Dermatological Association, Ministry of Food and Drug Safety (MFDS), American Academy of Dermatology (AAD), and U.S. Food and Drug Administration (FDA). </content> </invoke>