ເມັດເຫຼືອງນ້ອຍໆເທິງໜ້າຜາກທີ່ຄິດວ່າເປັນສິວ ແທ້ຈິງແລ້ວອາດແມ່ນຕ່ອມໄຂມັນຂະຫຍາຍໃຫຍ່ ແຕກຕ່າງຈາກສິວແນວໃດ ແລະ ຈະກຳຈັດອອກໄດ້ແນວໃດ?

ເມື່ອສ່ອງແວ່ນເບິ່ງໜ້າຜາກຫຼືຂາງຫົວຢ່າງໃກ້ຊິດ ບາງຄັ້ງກໍ່ຈະຄຳໄດ້ເມັດນ້ອຍໆສີເຫຼືອງອ່ອນຄ້າຍເມັດເຂົ້າ ຂຶ້ນເປັນຕຸ່ມນູນຢູ່ຜິວໜັງ. ບີບແລ້ວກໍ່ບໍ່ມີຫຍັງອອກມາ ແລະ ເຖິງຈະທາຢາແລ້ວກໍ່ຍັງຢູ່ຄືເກົ່າ ຫຼັງຈາກ 2 ຫາ 4 ອາທິດ.

ຫຼາຍຄົນເຂົ້າໃຈຜິດວ່ານີ້ແມ່ນສິວ ແຕ່ຄວາມຈິງແລ້ວ ເມັດນ້ອຍໆນີ້ມັກຈະແມ່ນຕ່ອມໄຂມັນຂະຫຍາຍໃຫຍ່ຂຶ້ນເອງ. ໃນບົດຄວາມນີ້ຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຫັນວ່າເປັນຫຍັງມັນຈຶ່ງເກີດຢູ່ຈຸດນັ້ນ ໃນຮູບຮ່າງແບບນັ້ນ ແລະ ຈະແຍກແຍະ ພ້ອມທັງກຳຈັດອອກຈາກສິວໄດ້ແນວໃດ.

ຕ່ອມໄຂມັນເຮັດໜ້າທີ່ຫຍັງແທ້?

ໃນຜິວໜັງຂອງເຮົາ ທຸກຮູຂຸມຂົນທີ່ຜົມຫຼືຂົນຂຶ້ນຈະມີຕ່ອມນ້ອຍໆຕິດຢູ່ ເອີ້ນວ່າຕ່ອມໄຂມັນ. ຕ່ອມນີ້ຜະລິດໄຂມັນອອກມາ ແລ້ວສົ່ງອອກສູ່ຜິວໜັງຜ່ານທາງຮູຂຸມຂົນ. ເວົ້າງ່າຍໆກໍ່ຄືໂຮງງານນ້ຳມັນຫຼໍ່ລື່ນນ້ອຍໆ ທີ່ຄອຍທາໄຂມັນໃຫ້ຜິວ ຮັກສາຄວາມຊຸ່ມຊື່ນ ແລະ ປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ຜິວແຕກແຫ້ງ.

ບໍລິເວນທີ່ມີຕ່ອມໄຂມັນຫຼາຍ ແລະ ໃຫຍ່ເປັນພິເສດ ເຊັ່ນ ໜ້າຜາກ ດັງ ແກ້ມ ມັກຖືກເອີ້ນວ່າ T-zone ແລະ ຕ່ອມໄຂມັນຂະຫຍາຍໃຫຍ່ກໍ່ມັກເກີດຢູ່ບໍລິເວນນີ້ພໍດີ.

ຫຼັງລ້າງໜ້າແລ້ວໜ້າບໍ່ຮູ້ສຶກຕຶງແຮງ ກໍ່ຍ້ອນໄຂມັນນີ້ນີ້ແຫຼະ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ ບໍລິເວນທີ່ມີໄຂມັນອອກໜ້ອຍ ມັກແຕກແຫ້ງງ່າຍໃນລະດູໜາວ ຊຶ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຕ່ອມໄຂມັນແຕ່ລະຕ່ອມກຳລັງເຮັດວຽກຢ່າງງຽບໆທຸກມື້.

ເປັນຫຍັງຕ່ອມໄຂມັນຂະຫຍາຍໃຫຍ່ຈຶ່ງເກີດເປັນເມັດນູນ?

ຕ່ອມໄຂມັນກໍ່ຄືເຊວອື່ນໆ ເມື່ອເກົ່າແລ້ວກໍ່ຈະຖືກແທນທີ່ດ້ວຍເຊວໃໝ່ຕາມທຳມະຊາດ. ແຕ່ເມື່ອອາຍຸເພີ່ມຂຶ້ນ ຄວາມໄວໃນການປ່ຽນແທນນີ້ຈະຊ້າລົງ ແລະ ອ້ອມຮອບຕ່ອມໄຂມັນໜຶ່ງຕ່ອມ ຈະມີເນື້ອເຍື່ອນ້ອຍໆເອີ້ນວ່າ lobule ຫຼືກີບ ຄ້າຍໝາກອະງຸ່ນເປັນຊໍ່ ເກີດຂຶ້ນເພີ່ມຫຼາຍອັນ ແລ້ວມາເກາະລວມກັນ.

ແຕ່ລະກີບຈະພອງຄືກັບໝາກບານ ພ້ອມທັງມີຈຳນວນເພີ່ມຂຶ້ນ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຄຳໄດ້ເປັນເມັດສີເຫຼືອງນູນຢູ່ຜິວໜັງ. ເນື່ອງຈາກເປັນການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງຕ່ອມເອງ ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ hyperplasia ຫຼືການຂະຫຍາຍໃຫຍ່ ແລະ ເປັນການປ່ຽນແປງແບບບໍ່ຮ້າຍແຮງ ບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບມະເຮັງແຕ່ຢ່າງໃດ.

ລອງນຶກເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງການເປົ່າລົມໃສ່ໝາກບານໜຶ່ງໜ່ວຍ ກັບການມັດໝາກບານຫຼາຍໜ່ວຍເປັນຊໍ່ແລ້ວເປົ່າລົມພ້ອມກັນ. ຍິ່ງກີບເພີ່ມຂຶ້ນເທົ່າໃດ ຊໍ່ກໍ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ ເມັດຈຶ່ງນູນຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ດັ່ງນັ້ນເມັດທີ່ເລີ່ມຕົ້ນນ້ອຍໆ ຫຼັງຈາກ 5 ຫາ 10 ປີ ອາດຮູ້ສຶກວ່າໃຫຍ່ຂຶ້ນໄດ້.

ເປັນຫຍັງກາງເມັດຈຶ່ງມີຮອຍບຸ໋ມ?

ຖ້າເບິ່ງໃຫ້ໃກ້ຈະສັງເກດເຫັນວ່າ ກາງເມັດມີຮອຍບຸ໋ມນ້ອຍໆ. ຈຸດນີ້ແມ່ນຕຳແໜ່ງເດີມຂອງທາງອອກຂອງໄຂມັນ ຫຼືກໍ່ຄືປາກຮູຂຸມຂົນນັ້ນເອງ.

ກີບຂອງຕ່ອມໄຂມັນຈະພອງອ້ອມຮອບທາງອອກນີ້ ຄືກັບໂດນັດທີ່ມີຮູຢູ່ກາງ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຈຸດກາງເບິ່ງຄືຖືກກົດລົງ. ຮອຍບຸ໋ມນີ້ແມ່ນໜຶ່ງໃນສັນຍານທີ່ໜັກແໜ້ນທີ່ສຸດໃນການບົ່ງບອກຕ່ອມໄຂມັນຂະຫຍາຍໃຫຍ່.

ຄືກັນກັບການມັດຫຼອດດູດຫຼາຍໆອັນເປັນມັດ ຮູຕົງກາງກໍ່ຍັງຄົງຢູ່ ແຕ່ອ້ອມຮອບຈະໜາຂຶ້ນ. ຖ້າໃຊ້ນິ້ວກົດເບົາໆຈະຄຳໄດ້ວ່າຂອບນູນ ແຕ່ຈຸດກາງບຸ໋ມລົງເລັກນ້ອຍ ແລະ ຫຼາຍຄັ້ງກໍ່ສາມາດເຫັນໄດ້ດ້ວຍຕາເປົ່າພາຍໃຕ້ແສງໄຟສະຫວ່າງ ໂດຍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໃຊ້ແວ່ນຂະຫຍາຍ.

ແຕກຕ່າງຈາກສິວແນວໃດ?

ຕຸ່ມສິວກໍ່ຄຳໄດ້ນູນນ້ອຍໆຄືກັນ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຫຼາຍຄົນສັບສົນ. ແຕ່ສາເຫດການເກີດແມ່ນແຕກຕ່າງກັນຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນ. ສິວແມ່ນການອັກເສບຈາກຮູຂຸມຂົນອຸດຕັນ ແລ້ວເຊື້ອແບັກທີເຣຍເຕີບໂຕຈົນເປັນຮອຍແດງນູນ ສ່ວນຕ່ອມໄຂມັນຂະຫຍາຍໃຫຍ່ແມ່ນຕ່ອມຄ່ອຍໆໃຫຍ່ຂຶ້ນເອງ ໂດຍບໍ່ມີການອັກເສບ. ສາມາດແຍກແຍະໄດ້ດ້ວຍ 3 ຈຸດເດັ່ນນີ້.

• ສີ ແລະ ຄວາມແດງ: ສິວຈະແດງນູນຍ້ອນການອັກເສບ ແຕ່ຕ່ອມໄຂມັນຂະຫຍາຍໃຫຍ່ຈະມີສີເຫຼືອງຫຼືສີກົກ ແລະ ບໍ່ຄ່ອຍແດງ ເພາະການອັກເສບແມ່ນຕົວກຳນົດສີ.
• ຮູບຮ່າງກາງເມັດ: ສິວມີກາງນູນຫຼືມີໜອງແຫຼມ ແຕ່ຕ່ອມໄຂມັນຂະຫຍາຍໃຫຍ່ຈະມີກາງບຸ໋ມ ເພາະໂຄງສ້າງການເຕີບໂຕອ້ອມທາງອອກແມ່ນແຕກຕ່າງກັນ.
• ເມື່ອບີບ: ບີບສິວຈະມີໄຂມັນຫຼືໜອງອອກມາ ແຕ່ບີບຕ່ອມໄຂມັນຂະຫຍາຍໃຫຍ່ຈະບໍ່ມີຫຍັງອອກມາເລີຍ ຍັງຄືເກົ່າ ເພາະບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ສະສົມຢູ່ຂ້າງໃນ ແຕ່ແມ່ນເນື້ອເຍື່ອຂອງຕ່ອມເອງທີ່ຂະຫຍາຍໃຫຍ່ຂຶ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ມີຫຍັງໃຫ້ບີບອອກ.

ພຽງແຕ່ກວດເບິ່ງ 3 ຈຸດນີ້ ກໍ່ສາມາດແຍກແຍະທັງສອງພະຍາດໄດ້ບໍ່ຍາກ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ຖ້າຄິດວ່າເປັນສິວແລ້ວລໍຖ້າ 1 ຫາ 2 ອາທິດ ແຕ່ຄວາມແດງບໍ່ຫາຍໄປ ແລະ ບີບແລ້ວກໍ່ບໍ່ມີຫຍັງອອກມາ ກໍ່ໃຫ້ຄິດວ່າໃກ້ຄຽງກັບຕ່ອມໄຂມັນຂະຫຍາຍໃຫຍ່ຫຼາຍກວ່າສິວ.

ເປັນຫຍັງມັກເກີດຫຼັງໄວກາງຄົນ ແລະ ໃນຄົນຜິວມັນ?

ຕ່ອມໄຂມັນຂະຫຍາຍໃຫຍ່ມັກເກີດຂຶ້ນຫຼັງອາຍຸ 40 ປີຂຶ້ນໄປ ແລະ ໃນຄົນທີ່ມີຜິວມັນຢູ່ແລ້ວແຕ່ເດີມ. ນັ້ນເປັນເພາະເມື່ອອາຍຸເພີ່ມຂຶ້ນ ການຕອບສະໜອງຂອງຕ່ອມໄຂມັນຕໍ່ຮໍໂມນເພດຊາຍຈະປ່ຽນໄປ ແລະ ຄວາມໄວໃນການປ່ຽນແທນເຊວເກົ່າດ້ວຍເຊວໃໝ່ກໍ່ຈະຊ້າລົງ.

ມີບົດລາຍງານວ່າຜິວທີ່ຖືກແສງແດດເປັນເວລາດົນ ແລະ ຄົນທີ່ກິນຢາກົດພູມຕ້ານທານເປັນເວລາດົນ ກໍ່ມີແນວໂນ້ມເກີດໄດ້ຫຼາຍຂຶ້ນ. ນອກຈາກນີ້ຍັງມີກໍລະນີທີ່ຖ່າຍທອດທາງພັນທຸກຳ ຖ້າພໍ່ແມ່ຫຼືອ້າຍນ້ອງມີອາການຄ້າຍກັນ ກໍ່ຄວນສັງເກດເບິ່ງໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນ.

ເວົ້າງ່າຍໆກໍ່ຄື ຕອນໜຸ່ມ ເຊວເກົ່າຈະຖືກແທນທີ່ດ້ວຍເຊວໃໝ່ຢ່າງໄວ ແຕ່ຍິ່ງອາຍຸຫຼາຍຂຶ້ນ ຄວາມໄວນີ້ຈະຊ້າລົງ ກີບເກົ່າຈຶ່ງສະສົມຢູ່ບ່ອນເດີມເລື້ອຍໆ. ນີ້ຈຶ່ງເປັນເຫດຜົນວ່າເປັນຫຍັງເມັດພວກນີ້ຈຶ່ງເຫັນຊັດຫຼາຍຂຶ້ນໃນຄົນອາຍຸ 40 ປີຂຶ້ນໄປ ຫຼາຍກວ່າຄົນອາຍຸ 20 ປີ.

ຖ້າເກີດຂຶ້ນຫຼາຍເມັດພ້ອມກັນ ຈະເປັນສັນຍານອື່ນຫຼືບໍ່?

ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ ຕ່ອມໄຂມັນຂະຫຍາຍໃຫຍ່ບໍ່ແມ່ນພະຍາດທີ່ຕ້ອງກັງວົນ. ມັນເປັນການປ່ຽນແປງທົ່ວໄປທີ່ເກີດຂຶ້ນ 1 ຫາ 2 ເມັດ ຫຼືຢ່າງຫຼາຍ 5 ຫາ 10 ເມັດເທິງໜ້າ ຕາມອາຍຸທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ.

ແຕ່ໃນກໍລະນີທີ່ຫາຍາກຫຼາຍ ອາດມີເນື້ອງອກຂອງຕ່ອມໄຂມັນເກີດຂຶ້ນຫຼາຍຈຸດພ້ອມກັນຢູ່ໜ້າ ແລະ ລຳຕົວໃນຄົນອາຍຸໜຸ່ມ. ລັກສະນະແບບນີ້ອາດກ່ຽວຂ້ອງກັບພະຍາດທາງພັນທຸກຳທີ່ເອີ້ນວ່າ Muir-Torre syndrome. ໂຣກນີ້ຮູ້ກັນວ່າມີຄວາມສ່ຽງເພີ່ມຂຶ້ນຂອງມະເຮັງອະໄວຍະວະອື່ນ ເຊັ່ນ ມະເຮັງລຳໄສ້ໃຫຍ່ ຫຼືມະເຮັງເຍື່ອບຸໂພງມົດລູກຮ່ວມນຳ ດັ່ງນັ້ນຖ້າມີປະຫວັດຄອບຄົວ ພ້ອມກັບມີຮອຍໂລກຕ່ອມໄຂມັນຫຼາຍຜິດປົກກະຕິ ຄວນໄປກວດກັບແພດຜິວໜັງເພື່ອຄວາມແນ່ໃຈ. ແນ່ນອນວ່າກໍລະນີແບບນີ້ຫາຍາກຫຼາຍ ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນການປ່ຽນແປງທົ່ວໄປຕາມອາຍຸ ແລະ ຊະນິດຜິວເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງກັງວົນຫຼາຍເກີນໄປ.

ຫຼັກການກຳຈັດດ້ວຍການຈີ້ໄຟຟ້າ

ຕ່ອມໄຂມັນຂະຫຍາຍໃຫຍ່ໂດຍທົ່ວໄປແມ່ນການປ່ຽນແປງທີ່ບໍ່ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສຸຂະພາບ ຈຶ່ງບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງກຳຈັດອອກສະເໝີໄປ. ແຕ່ຖ້າກັງວົນເລື່ອງຄວາມງາມ ສາມາດກຳຈັດອອກໄດ້ດ້ວຍການຈີ້ໄຟຟ້າ ຫຼືການໃຊ້ໄຟຟ້າຈີ້ເນື້ອເຍື່ອອອກ.

ວິທີການແມ່ນປ່ອຍກະແສໄຟຟ້າຄວາມຖີ່ສູງຜ່ານແທ່ງໄຟຟ້ານ້ອຍໆ ໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້ອນ ແລ້ວໃຊ້ຄວາມຮ້ອນນັ້ນເຜົາ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເນື້ອເຍື່ອກີບຂອງຕ່ອມໄຂມັນທີ່ໃຫຍ່ຂຶ້ນແຂງໂຕ. ເມື່ອຈີ້ຕື້ນໆອ້ອມທາງອອກ ກີບທີ່ພອງກໍ່ຈະຍຸບລົງ ເມັດຈຶ່ງແປບລົງ.

ອາດເຂົ້າໃຈໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນຖ້ານຶກເຖິງການໄລ່ລົມອອກຈາກໝາກບານທີ່ພອງ ໂດຍໃຊ້ຄວາມຮ້ອນແທນເຂັມ. ແຕ່ບໍ່ແມ່ນການແທງດ້ວຍເຂັມແທ້ໆ ເປັນວິທີເຮັດໃຫ້ເຊວກີບສຸກ ແລະ ແຂງໂຕ ຈຶ່ງບໍ່ມີບາດແຜອັກເສບ ຫຼືເລືອດອອກ ມີແຕ່ເນື້ອເຍື່ອທີ່ຄ່ອຍໆຍຸບລົງຢ່າງງຽບໆ.

ນອກຈາກນີ້ຍັງສາມາດກຳຈັດອອກດ້ວຍຫຼັກການດຽວກັນໂດຍໃຊ້ເລເຊີ ເຊັ່ນ CO2 laser ຫຼື Erbium YAG laser ທີ່ເຜົາ ຫຼືຕັດເນື້ອເຍື່ອອອກຢ່າງລະອຽດ. ຖ້າມີຫຼາຍເມັດ ແລະ ກະຈາຍກວ້າງ ບາງຄັ້ງກໍ່ໃຊ້ຢາກິນຂະໜາດຕ່ຳ ເຊັ່ນ isotretinoin ຊຶ່ງເປັນສານກຸ່ມວິຕາມິນເອ ເພື່ອຫຼຸດຂະໜາດຂອງຕ່ອມໄຂມັນເອງ.

ຫຼັງເຮັດຫັດຖະການໃໝ່ໆ ຈຸດທີ່ຈີ້ຈະມີສະເກັດນ້ອຍໆ ແລ້ວຫຼຸດຫຼົ່ນເອງພາຍໃນ 5 ຫາ 7 ວັນ ຫຼັງຈາກນັ້ນຈະເຫັນຜິວໃໝ່ທີ່ຮຽບເນຍ. ເນື່ອງຈາກເນື້ອເຍື່ອກີບທີ່ຖືກຈີ້ອອກໄປແລ້ວຈະບໍ່ງອກຄືນຢູ່ບ່ອນເດີມ ຈຶ່ງເປັນເລື່ອງຫາຍາກທີ່ຈະເກີດເມັດແບບດຽວກັນຄືນຢູ່ຈຸດດຽວກັນ.

ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເກີດຄືນເລື້ອຍໆ ແລະ ວິທີດູແລ

ຈຸດທີ່ຖືກຈີ້ໄຟຟ້າ ຫຼືເລເຊີກຳຈັດອອກໄປແລ້ວ ໂດຍທົ່ວໄປຈະສະອາດຮຽບຮ້ອຍ ແຕ່ບັນຫາຄືມີແນວໂນ້ມເກີດຂຶ້ນໃໝ່ຢູ່ຈຸດອື່ນ. ເພາະການເຮັດຫັດຖະການແມ່ນການກຳຈັດກີບທີ່ໃຫຍ່ຂຶ້ນແລ້ວອອກ ບໍ່ແມ່ນການປ່ຽນແປງລັກສະນະຮ່າງກາຍທີ່ເຮັດໃຫ້ຕ່ອມໄຂມັນຢາກໃຫຍ່ຂຶ້ນອີກ.

ສາເຫດເຊັ່ນ ຜິວມັນ ການຖືກແສງແດດ ຫຼືການປ່ຽນແປງຮໍໂມນຕາມອາຍຸ ຍັງຄົງຢູ່ຄືເກົ່າ ດັ່ງນັ້ນເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ອາດເກີດເມັດຄ້າຍກັນຂຶ້ນອີກຢູ່ບໍລິເວນອື່ນ. ດັ່ງນັ້ນແທນທີ່ຈະຄິດວ່າຫັດຖະການຄັ້ງດຽວຈະຈົບບັນຫາໄດ້ໝົດ ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າຕ້ອງຄ່ອຍໆກຳຈັດເມັດໃໝ່ອອກເປັນຊະຫຍະທຸກ 2 ຫາ 3 ປີ ຊຶ່ງເປັນວິທີຄິດທີ່ໃກ້ຄຽງກັບຄວາມເປັນຈິງກວ່າ.

ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ເຖິງຈະກຳຈັດເມັດຢູ່ໜ້າຜາກອອກໝົດແລ້ວ ກໍ່ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າຈະປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນໃໝ່ຢູ່ຂາງຫົວ ຫຼືແກ້ມ. ຄືກັນກັບການຖອນຫຍ້າຕົ້ນໜຶ່ງອອກ ແຕ່ຫຍ້າຕົ້ນອື່ນຂ້າງໆກໍ່ຍັງງອກໄດ້ຢູ່ ເພາະລັກສະນະຮ່າງກາຍພື້ນຖານຍັງຄົງຢູ່ຄືເກົ່າ.

• ເຫດຜົນທີ່ຄວນກັນແດດ: ມີບົດລາຍງານວ່າການຖືກແສງແດດເພີ່ມຄວາມສ່ຽງຂອງຕ່ອມໄຂມັນຂະຫຍາຍໃຫຍ່ ການກັນແດດຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີຈຶ່ງຊ່ວຍຫຼຸດການເກີດຂຶ້ນໃໝ່ໄດ້.
• ເຫດຜົນທີ່ບໍ່ຄວນບີບແຮງ: ນອກຈາກບີບແລ້ວກໍ່ບໍ່ມີຫຍັງອອກມາ ການບີບແຮງໆຍັງອາດເຮັດໃຫ້ຜິວມີບາດແຜ ແລະ ຮອຍດ່າງດຳໄດ້.
• ເຫດຜົນທີ່ຄວນໄປກວດຖ້າຈຳນວນເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ: ໃນບາງກໍລະນີອາດສັບສົນກັບຮອຍໂລກຜິວໜັງອື່ນທີ່ໜ້າຕາຄ້າຍກັນ ຖ້າມີຫຼາຍເມັດເກີດຂຶ້ນໃນເວລາສັ້ນ ຫຼືມີຮູບຮ່າງແປກໆ ຄວນໄປກວດກັບແພດຜິວໜັງເພື່ອຄວາມແນ່ໃຈ.

ດັ່ງນັ້ນ ຕ່ອມໄຂມັນຂະຫຍາຍໃຫຍ່ບໍ່ແມ່ນພະຍາດທີ່ຕ້ອງຮີບຮ້ອນກຳຈັດອອກ ພຽງແຕ່ຮູ້ຈັກແຍກແຍະຈາກສິວໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລ້ວກຳຈັດອອກສະເພາະຈຸດທີ່ກັງວົນເມື່ອຈຳເປັນ ກໍ່ພຽງພໍແລ້ວ.

References

Korean Dermatological Association, Ministry of Food and Drug Safety (MFDS), American Academy of Dermatology (AAD), and U.S. Food and Drug Administration (FDA).