ຮອຍດຳ Riehl's Melanosis ທີ່ລາມຂຶ້ນເຖິງຄໍ ນຶກວ່າເປັນຝ້າ ແທ້ຈິງແລ້ວມັນຕ່າງກັນຢູ່ບ່ອນໃດ?

ບາງຄົນສັງເກດວ່າໜ້າຜາກ ແລະ ແກ້ມມີສີນ້ຳຕານມົວໆຂຶ້ນມາ ແລ້ວຍິ່ງປ່ຽນມາໃຊ້ຄີມຂາວໃສທີ່ຄົນວ່າດີ ສີກັບຍິ່ງເຂັ້ມຂຶ້ນອີກ. ສ່ວນຫຼາຍຈະຄິດວ່າຝ້າກຳລັງໜັກຂຶ້ນ ຈຶ່ງໄປຫາຄີມທີ່ມີສານຂາວໃສມາທາ ແຕ່ຖ້າຄວາມຈິງແລ້ວຕົ້ນເຫດແມ່ນເຄື່ອງສຳອາງທີ່ກຳລັງທາຢູ່ນັ້ນເອງ ເລື່ອງກໍ່ຈະປ່ຽນໄປໝົດ.

Riehl's melanosis ແມ່ນຜື່ນຄັນຜິວໜັງທີ່ມີສີດຳ ເກີດຈາກຜິວຕອບສະໜອງຊ້ຳໆຕໍ່ສ່ວນປະສົມໃນເຄື່ອງສຳອາງ ຫຼື ນ້ຳຫອມ. ເນື່ອງຈາກໜ້າຕາຄ້າຍຝ້າຫຼາຍ ຫຼາຍຄົນຈຶ່ງສັບສົນມາດົນ ທັງທີ່ຕົ້ນເຫດ ແລະ ທິດທາງການຮັກສາຕ່າງກັນຄົນລະທາງ ການແຍກໃຫ້ອອກຈຶ່ງສຳຄັນ.

Riehl's Melanosis ຕ່າງຈາກໂຣກຜິວດ່າງອື່ນແນວໃດ?

Riehl's melanosis ເປັນຜົນມາຈາກຜື່ນຄັນຜິວໜັງຊະນິດຊ້ຳຊ້ອນ ທີ່ເກີດຈາກສ່ວນປະສົມໃນເຄື່ອງສຳອາງ ນ້ຳຫອມ ຫຼື ຢາຍ້ອມຜົມ ສຳຜັດຜິວໜ້າ ຫຼື ຄໍເບົາໆຊ້ຳໆເປັນເວລາດົນ. ເວົ້າເຖິງຜື່ນຄັນຜິວໜັງ ຄົນສ່ວນຫຼາຍຈະນຶກເຖິງອາການແດງ ບວມ ຄັນຢ່າງເຫັນໄດ້ຊັດ ແຕ່ Riehl's melanosis ຈະມີການອັກເສບອ່ອນໆທີ່ເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆ ໂດຍບໍ່ມີການບວມ ຫຼື ຄັນໃຫ້ເຫັນຊັດ ເຫຼືອພຽງແຕ່ຮອຍສີນ້ຳຕານ ຫຼື ນ້ຳຕານປົນຂີ້ເທົ່າ. ນັ້ນເປັນເຫດຜົນທີ່ຫຼາຍຄົນບໍ່ຮູ້ຕົວເລີຍວ່າຜິວກຳລັງແພ້ຢູ່.

ອາດປຽບໄດ້ວ່າ ນີ້ບໍ່ແມ່ນແຜໄໝ້ຈາກນ້ຳຮ້ອນທີ່ເຈັບແປັບໆ ແຕ່ຄ້າຍກັບຮອຍທີ່ເກີດຈາກການຖູເບົາໆທຸກມື້ ຈົນເປັນຮອຍຢູ່ໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ. ເນື່ອງຈາກປະຕິກິລິຍາອ່ອນຫຼາຍ ແລະ ສະສົມມາດົນ ຈຶ່ງເປັນເລື່ອງຍາກທີ່ຈະໂຍງເອົາເວລາທີ່ປ່ຽນເຄື່ອງສຳອາງ ກັບເວລາທີ່ສີເລີ່ມເຂັ້ມຂຶ້ນມາເປັນເລື່ອງດຽວກັນ.

ເສັ້ນທາງທີ່ການສຳຜັດເຄື່ອງສຳອາງນຳໄປສູ່ຮອຍດ່າງດຳ

ເມື່ອສານທີ່ລະຄາຍເຄືອງສຳຜັດຜິວໜັງ ເຊວພູມຄຸ້ມກັນຈະຮັບຮູ້ວ່າເປັນສິ່ງອັນຕະລາຍ ແລ້ວກໍ່ໃຫ້ເກີດການອັກເສບ. ຖ້າປະຕິກິລິຍານີ້ລາມລົງໄປເຖິງຊາຍແດນລະຫວ່າງໜັງກຳພ້າ ແລະ ໜັງແທ້ ເມລາໂນໄຊທ໌ (ເຊວທີ່ຜະລິດເມັດສີເມລານິນ) ຈະຖືກກະຕຸ້ນ ແລະ ຜະລິດເມລານິນອອກມາຫຼາຍເກີນໄປ.

ບັນຫາແມ່ນເມລານິນນີ້ບໍ່ໄດ້ຢູ່ນິ່ງໆຢູ່ໃນໜັງກຳພ້າ ແຕ່ຈະໄຫຼຊືມລົງໄປໜັງແທ້ຕາມຊາຍແດນທີ່ຖືກທຳລາຍຈາກການອັກເສບ. ປະກົດການທີ່ເມັດສີໄຫຼອອກຈາກຕຳແໜ່ງເດີມລົງໄປຊັ້ນລຸ່ມນີ້ ເອີ້ນວ່າ pigment incontinence ຄ້າຍກັບຖັງນ້ຳທີ່ມີຮອຍລ້າວແລ້ວນ້ຳຊືມອອກ. ເມລານິນທີ່ໄຫຼລົງໄປໜັງແທ້ຈະຖືກແມັກໂຄຟາຈ (ເຊວກຳຈັດເສດເສດໃນຮ່າງກາຍ) ຈັບໄວ້ ແລ້ວຄ້າງຢູ່ບໍ່ໄປໃສ ຮອຍດ່າງທີ່ເກີດຂຶ້ນຈຶ່ງເລິກກວ່າໜັງກຳພ້າຫຼາຍ ຈາງຍາກ ແລະ ສີອອກໂຕນນ້ຳຕານປົນຂີ້ເທົ່າໝົ່ນໆ.

ເມັດສີທີ່ຢູ່ພຽງໜັງກຳພ້າ ຈະຈາງລົງໄດ້ເອງເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ຍ້ອນເຊວຜິວລອກຫຼຸດອອກຕາມທຳມະຊາດ ແຕ່ເມັດສີທີ່ຝັງຢູ່ໜັງແທ້ ຕາບໃດທີ່ແມັກໂຄຟາຈຍັງຄ້າງຢູ່ໃນນັ້ນ ມັນຈະຫາຍໄປເອງໄດ້ຍາກ. ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ Riehl's melanosis ມັກຢູ່ດົນ ແລະ ຈາງຍາກກວ່າໂຣກຜິວດ່າງອື່ນ.

ເວົ້າໃຫ້ງ່າຍ ໜັງກຳພ້າຄືເຈ້ຍແຜ່ນບາງໆ ສ່ວນໜັງແທ້ຄືຟອງນ້ຳທີ່ຢູ່ຊັ້ນລຸ່ມ. ຖ້າເມັດສີຕິດຢູ່ໜ້າເຈ້ຍ ມັນຈະຫຼຸດອອກເອງເມື່ອເຈ້ຍລອກ ແຕ່ຖ້າຊືມເຂົ້າໄປໃນຟອງນ້ຳແລ້ວ ຕໍ່ໃຫ້ຖູຂ້າງນອກແຮງປານໃດ ຮອຍທີ່ຝັງຢູ່ຂ້າງໃນກໍ່ບໍ່ຫາຍໄປງ່າຍໆ.

ນ້ຳຫອມ ແລະ ສານກັນບູດ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເປັນບັນຫາຫຼາຍທີ່ສຸດ?

ສານທີ່ເປັນສາເຫດຂອງ Riehl's melanosis ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນນ້ຳຫອມ ຫຼື ສານກັນບູດທີ່ພົບທົ່ວໄປໃນເຄື່ອງສຳອາງ. ສານເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ໄດ້ລະຄາຍເຄືອງທັນທີ ແຕ່ຄ່ອຍໆເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍ sensitize (ຈື່ຈຳສານນັ້ນວ່າເປັນອັນຕະລາຍ ແລ້ວຕອບໂຕ້) ຜ່ານການສຳຜັດຊ້ຳໆ ດັ່ງນັ້ນ ບາງຄົນອາດເລີ່ມແພ້ຜະລິດຕະພັນທີ່ໃຊ້ມາຫຼາຍປີໂດຍບໍ່ມີບັນຫາຫຍັງມາກ່ອນເລີຍກໍ່ໄດ້.

ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ນ້ຳຫອມທີ່ໃຊ້ມາຫຼາຍປີ ຈຸດທີ່ຖືກນ້ຳຫອມສ່ວນຫຼາຍເຊັ່ນຄໍ ຫຼື ຫຼັງຫູ ອາດເລີ່ມມີສີເຂັ້ມຂຶ້ນເປັນພິເສດຢູ່ຈຸດນັ້ນ. ຮ່າງກາຍໃຊ້ເວລາຈື່ຈຳສານນັ້ນວ່າອັນຕະລາຍກ່ອນຈະຕອບໂຕ້ ດັ່ງນັ້ນຕົ້ນເຫດຈິງແລ້ວຢູ່ໃກ້ໆເຮົາມາດົນແລ້ວ ພຽງແຕ່ສະແດງອາການອອກມາຊ້າ.

• methylisothiazolinone (ສານກັນບູດໃນເຄື່ອງສຳອາງ) ໃຊ້ກັນຢ່າງກວ້າງຂວາງເພື່ອປ້ອງກັນເຊື້ອແບັກທີເຣຍ ແຕ່ໄລຍະຫຼັງມີລາຍງານກໍລະນີແພ້ເພີ່ມຂຶ້ນຫຼາຍ
• fragrance mix (ນ້ຳຫອມປະສົມ) ພົບໃນນ້ຳຫອມ ຜະລິດຕະພັນຜົມ ແລະ ສະກິນແຄຣ໌ທົ່ວໄປ ຍ້ອນມີສານປະສົມຫຼາຍຊະນິດປົນກັນ ຈຶ່ງຍາກທີ່ຈະລະບຸໄດ້ວ່າສານໃດແທ້ໆເປັນຕົ້ນເຫດ
• ໝູ່ paraphenylenediamine (PPD) ໃນຢາຍ້ອມຜົມ ແລະ ເຮນນາ ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ຫຼັງໄປຮ້ານເສີມສວຍແລ້ວມັກມີຮອຍດ່າງດຳຂຶ້ນຢູ່ຄໍ ແລະ ຂອບຜົມເປັນພິເສດ

ເປັນຫຍັງຈຶ່ງສັບສົນກັບຝ້າໄດ້ງ່າຍ?

ທັງຝ້າ ແລະ Riehl's melanosis ລ້ວນເປັນຮອຍດ່າງສີນ້ຳຕານທີ່ລາມຢູ່ແກ້ມ ແລະ ໜ້າຜາກເປັນຫຼັກ ຈຶ່ງແຍກອອກໄດ້ຍາກແຕ່ຄັ້ງທຳອິດ. ທັງສອງໂຣກເຂັ້ມຂຶ້ນເມື່ອຖືກແດດ ແລະ ໃຊ້ເຄື່ອງສຳອາງປົກປິດກໍ່ບໍ່ໜີ້ ດ້ວຍລັກສະນະທີ່ຄ້າຍກັນຫຼາຍ ຫຼາຍຄົນຈຶ່ງຄິດວ່າຕົນເອງເປັນຝ້າໜັກຂຶ້ນ ຈົນກວ່າຈະໄປພົບແພດຜິວໜັງ.

ນອກຈາກນັ້ນ ທັງສອງໂຣກຍັງພັດທະນາຊ້າ ແລະ ຄ່ອຍໆເຂັ້ມຂຶ້ນ ໂດຍເລີ່ມຈາງໆກ່ອນ ແລ້ວຄ່ອຍໆເຂັ້ມຂຶ້ນທີລະໜ້ອຍໃນໄລຍະ 3 ຫາ 6 ເດືອນ. ຍ້ອນແນວນັ້ນ ຄົນເຮົາຈຶ່ງມັກຈື່ບໍ່ໄດ້ວ່າມັນເລີ່ມມາແຕ່ໃສ ແລະ ໃຊ້ເວລາດົນກວ່າຈະສົງໄສວ່າຕົ້ນເຫດແມ່ນເຄື່ອງສຳອາງ.

ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ຖ້າຮອຍດ່າງລາມໄປເຖິງຄໍ ຫຼື ຫຼັງຫູ ບ່ອນທີ່ຝ້າບໍ່ຄ່ອຍຂຶ້ນ ຫຼາຍຄົນທີ່ເອົາໃຈໃສ່ແຕ່ໜ້າ ອາດຄິດວ່າເປັນຄາບເຫື່ອ ຫຼື ຂີ້ຝຸ່ນຕິດແລ້ວປ່ອຍຜ່ານໄປ. ຖ້າພົບຮອຍດ່າງໃນຈຸດທີ່ຝ້າບໍ່ຄ່ອຍຂຶ້ນແບບນີ້ ຄວນລອງສົງໄສ Riehl's melanosis ໄວ້ຄັ້ງໜຶ່ງ.

ຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ຕັດສິນລະຫວ່າງຝ້າ ແລະ Riehl's Melanosis

ຖ້າແມ້ໜ້າຕາຄ້າຍກັນ ແຕ່ຕົ້ນເຫດ ແລະ ຂະບວນການພັດທະນາຕ່າງກັນ ຈຶ່ງມີລັກສະນະທີ່ແຍກອອກໄດ້ຖ້າສັງເກດໃຫ້ດີ.

• ສີຕ່າງກັນ ຝ້າມີສີນ້ຳຕານອ່ອນຫາເຂັ້ມ ໃນຂະນະທີ່ Riehl's melanosis ຍ້ອນເມັດສີຝັງຢູ່ໜັງແທ້ ມັກອອກສີນ້ຳຕານປົນຂີ້ເທົ່າ ຫຼື ຟ້າອົມເທົ່າໝົ່ນໆ
• ຕຳແໜ່ງແຕກຕ່າງກັນ ຝ້າມັກຂຶ້ນສົມມາດຕິກ ຄ້າຍຮູບຜີເສື້ອຢູ່ແກ້ມສອງຂ້າງ ແລະ ໜ້າຜາກ ສ່ວນ Riehl's melanosis ມັກລາມເປັນຕາໜ່າງໄປຮອດຂອບໜ້າຜາກ ຂາງແກ້ມ ຄໍ ແລະ ຫຼັງຫູ ບ່ອນທີ່ເຄື່ອງສຳອາງ ຫຼື ນ້ຳຫອມສຳຜັດເລື້ອຍໆ
• ສາເຫດຕ່າງກັນ ຝ້າມີຮໍໂມນປ່ຽນແປງ ແລະ ແດດແດດເປັນຫຼັກ ສ່ວນ Riehl's melanosis ມັກເກີດຂຶ້ນພ້ອມກັບຊ່ວງທີ່ເລີ່ມໃຊ້ເຄື່ອງສຳອາງ ຫຼື ນ້ຳຫອມໃໝ່ ຄວາມເຊື່ອມໂຍງນີ້ຈະປາກົດອອກມາເມື່ອແພດຊັກຖາມປະຫວັດ

ຖ້າບໍ່ຫາຕົ້ນເຫດ ເປັນຫຍັງການຮັກສາຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຜົນ?

ຕາບໃດທີ່ຍັງໄດ້ຮັບສານທີ່ເປັນຕົ້ນເຫດຢູ່ຕໍ່ໄປ ບໍ່ວ່າຈະຮັກສາແນວໃດຜົນກໍ່ຈະບໍ່ຄົງຢູ່ດົນ. ຕໍ່ໃຫ້ທາຄີມຂາວໃສຫຼາຍປານໃດ ຖ້າໃນນັ້ນຍັງມີນ້ຳຫອມ ຫຼື ສານກັນບູດຢູ່ ການອັກເສບກໍ່ຈະຖືກກະຕຸ້ນຄືນອີກ ແລ້ວຂະບວນການທີ່ເມລານິນຊືມລົງໜັງແທ້ກໍ່ຈະເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການຮັກສາ Riehl's melanosis ຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນສ່ວນປະສົມໃໝ່ ແຕ່ແມ່ນການທົບທວນຄືນວ່າທາຫຍັງແລ້ວອາການເລີ່ມ ແລະ ໜັກຂຶ້ນ.

ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ຖ້າແມ້ຜະລິດຕະພັນຂຽນວ່າບໍ່ມີກິ່ນ ຫຼື ອ່ອນໂຍນ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ເບິ່ງລາຍການສານກັນບູດຢ່າງລະອຽດ ຫຼາຍຄັ້ງສານທີ່ເປັນຕົ້ນເຫດກໍ່ຍັງມີຢູ່ໃນນັ້ນຢູ່ດີ. ຖ້າເຊື່ອແຕ່ຂໍ້ຄວາມເທິງປ້າຍໂດຍບໍ່ກວດ ຜະລິດຕະພັນທີ່ອຸດສ່າພະຍາຍາມປ່ຽນນັ້ນ ອາດເຮັດໃຫ້ອາການດຽວກັນເກີດຂຶ້ນຊ້ຳອີກ.

ຂະບວນການຢືນຢັນຕົ້ນເຫດດ້ວຍ Patch Test

ເມື່ອວິນິດໄສດ້ວຍຕົນເອງບໍ່ສາມາດລະບຸສານທີ່ເປັນຕົ້ນເຫດໄດ້ ແພດຜິວໜັງຈະທຳ patch test (ການແປະສານທີ່ສົງໄສວ່າແພ້ໃສ່ຫຼັງ ແລ້ວສັງເກດປະຕິກິລິຍາ). ວິທີການແມ່ນເອົາຊຸດສານມາດຕະຖານທີ່ປະກອບດ້ວຍເຄື່ອງສຳອາງ ນ້ຳຫອມ ສານກັນບູດ ແລະ ຢາຍ້ອມຜົມ ມາແປະໄວ້ ແລ້ວກວດເບິ່ງວ່າຈຸດໃດແດງຂຶ້ນຫຼັງຈາກ 2 ຫາ 4 ວັນ.

ຄືກັບເອົາຜູ້ຕ້ອງສົງໄສມາຢືນຮຽງແຖວ ແລ້ວຊີ້ໄປວ່າຈຸດໃດຕອບສະໜອງ ຕໍ່ໃຫ້ບໍ່ຮູ້ຊື່ສານ ພຽງແຕ່ເບິ່ງຕຳແໜ່ງທີ່ແປະຢູ່ຫຼັງ ກໍ່ຈະຮູ້ໄດ້ວ່າສານໃດເປັນຕົ້ນເຫດ. ເຫດຜົນທີ່ປະຕິກິລິຍາບໍ່ປາກົດທັນທີ ແຕ່ຄ່ອຍໆຂຶ້ນຊ້າໆພາຍໃນ 2 ຫາ 4 ວັນ ກໍ່ຍ້ອນ sensitization ເປັນປະຕິກິລິຍາທີ່ຄ່ອຍໆເກີດຂຶ້ນຊ້າໆຢູ່ແລ້ວໂດຍທຳມະຊາດ.

ເມື່ອກວດພົບສານທີ່ເປັນຕົ້ນເຫດແລ້ວ ຫຼັງຈາກນັ້ນພຽງແຕ່ເບິ່ງລາຍການສານແລ້ວຫຼີກລ້ຽງຜະລິດຕະພັນທີ່ມີສານນັ້ນ ກໍ່ພຽງພໍ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເລີກໃຊ້ເຄື່ອງສຳອາງທັງໝົດ ເຮັດໃຫ້ການດູແລໃນຊີວິດປະຈຳວັນເປັນເລື່ອງທີ່ໃຊ້ໄດ້ຈິງຫຼາຍຂຶ້ນ.

ການຮັກສາດ້ວຍເລເຊີ ແລະ ການປ້ອງກັນການກັບເປັນຄືນ ຄວນເຮັດແນວໃດ?

ເມື່ອເລີ່ມຫຼີກລ້ຽງສານທີ່ເປັນຕົ້ນເຫດ ການອັກເສບຢູ່ໜັງກຳພ້າຈະສະຫງົບລົງໄວພໍສົມຄວນ ແຕ່ເມັດສີທີ່ຝັງຢູ່ໜັງແທ້ແລ້ວ ມັກຈະບໍ່ຈາງໄປເອງ ແລະ ຢູ່ດົນ. ໃນກໍລະນີນີ້ ມີລາຍງານການໃຊ້ເລເຊີໂທນນິງພະລັງງານຕ່ຳ (Q-switched Nd:YAG 1064nm ຍິງດ້ວຍພະລັງງານຕ່ຳຫຼາຍຄັ້ງເພື່ອໃຫ້ເມັດສີຄ່ອຍໆຈາງລົງ) ໃນຊ່ວງຫ່າງ 1 ຫາ 2 ອາທິດ ຈຳນວນ 5 ຫາ 10 ຄັ້ງ.

ຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ ໜັງແທ້ຢູ່ເລິກກວ່າໜັງກຳພ້າ ຖ້າໃຫ້ພະລັງງານແຮງເກີນໄປ ອາດເຮັດໃຫ້ເກີດການອັກເສບໃໝ່ ແລ້ວຮອຍດ່າງດຳຍິ່ງໜັກຂຶ້ນອີກ ດັ່ງນັ້ນການໃຊ້ພະລັງງານຕ່ຳ ຄ່ອຍໆເປັນ ຄ່ອຍໆໄປ ຫ່າງ 1 ຫາ 2 ອາທິດ ຈຳນວນ 5 ຫາ 10 ຄັ້ງ ຈຶ່ງປອດໄພກວ່າ. ການກັນແດດຈຳເປັນຕະຫຼອດໄລຍະການຮັກສາ ແລະ ຖ້າໄດ້ຮັບສານທີ່ເປັນຕົ້ນເຫດອີກຄັ້ງ ຮອຍດ່າງທີ່ອຸດສ່າຈາງລົງກໍ່ອາດກັບເປັນຄືນໄດ້.

ຖ້າຢາກໃຫ້ຈາງໄວໆດ້ວຍການເພີ່ມພະລັງງານທັນທີ ອາດເຮັດໃຫ້ໜັງແທ້ຖືກກະຕຸ້ນອີກຄັ້ງ ແລະ ຮອຍດ່າງລາມໜັກຂຶ້ນແທນ. ແທນທີ່ຈະໃຈຮ້ອນເພີ່ມພະລັງງານ ການແບ່ງເປັນ 5 ຫາ 10 ຄັ້ງ ຄ່ອຍໆໃຫ້ຈາງລົງທີລະໜ້ອຍ ຈຶ່ງເປັນທາງທີ່ປອດໄພ ແລະ ໄດ້ຜົນແທ້ຈິງກວ່າ.

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກຮັກສາຈົບແລ້ວ ກໍ່ຄວນຕິດເປັນນິໄສກວດລາຍການສານທຸກຄັ້ງທີ່ຊື້ເຄື່ອງສຳອາງ ນ້ຳຫອມ ຫຼື ຜະລິດຕະພັນຜົມໃໝ່. ຖ້າຫຼີກລ້ຽງສານທີ່ເປັນຕົ້ນເຫດໄດ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຮອຍດ່າງທີ່ໃຊ້ເລເຊີຈັດການແລ້ວ ກໍ່ຈະມີໂອກາດຄົງຢູ່ໂດຍບໍ່ກັບເປັນຄືນສູງຂຶ້ນ.

References

Korean Dermatological Association, Ministry of Food and Drug Safety (MFDS), American Academy of Dermatology (AAD), and U.S. Food and Drug Administration (FDA).