ຝີຫູດແປນທີ່ແຜ່ລາມເປັນຕຸ່ມນ້ອຍໆຢູ່ໃບໜ້າ, ເປັນຫຍັງບີບ ຫຼື ແກະແລ້ວຈຶ່ງແຜ່ກະຈາຍໄປໄກກວ່າເກົ່າ?

ເມື່ອສ່ອງແວ່ນແລ້ວເຫັນຕຸ່ມນ້ອຍໆຄ້າຍເມັດເຂົ້າໂພດຂຶ້ນເປັນກຸ່ມຢູ່ໜ້າຜາກ, ຫຼັງມື, ຫຼືອ້ອມຄໍ, ຫຼາຍຄົນມັກຄິດວ່າເປັນສິວແລ້ວລອງບີບອອກ. ແຕ່ບໍ່ວ່າຈະບີບແນວໃດກໍ່ບໍ່ມີໜອງອອກມາ, ແຖມຫຼັງຈາກນັ້ນ 2 ຫາ 4 ອາທິດ ຍັງມີຕຸ່ມໃໝ່ຂຶ້ນຂ້າງໆອີກ. ໃນກໍລະນີແບບນີ້ ສິ່ງໜຶ່ງທີ່ຄວນສົງໄສແມ່ນ ຝີຫູດແປນ.

ຝີຫູດແປນເປັນຮອຍໂຣກຜິວໜັງທີ່ມີສາເຫດແຕກຕ່າງຈາກສິວ ຫຼື ຕຸ່ມອັກເສບໂດຍສິ້ນເຊີງ. ສະນັ້ນ ຖ້າໄປບີບ ຫຼື ແກະ ບໍ່ພຽງແຕ່ຈະບໍ່ຫາຍ ແຕ່ຍັງອາດເຮັດໃຫ້ແຜ່ກະຈາຍໄປໃນບໍລິເວນທີ່ກວ້າງຂຶ້ນອີກ. ຕໍ່ໄປນີ້ຈະອະທິບາຍທີລະບາດວ່າ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເປັນແນວນັ້ນ ແລະ ແຕກຕ່າງຈາກໄຝ ຫຼື ສິວແນວໃດ.

ຝີຫູດແປນແມ່ນຫຍັງແທ້ໆ?

ຕາມຊື່ຂອງມັນ, ຝີຫູດແປນເປັນຮອຍໂຣກນ້ອຍໆທີ່ຜິວໜ້າແປນ ບໍ່ໂປ່ງແຫຼມຄືສິວ. ຂະໜາດປະມານເມັດເຂົ້າໂພດຫາເມັດຖົ່ວ, ສີອອກເປັນສີຜິວ ຫຼືສີນ້ຳຕານອ່ອນເປັນສ່ວນຫຼາຍ.

ໂດຍທົ່ວໄປ ບໍ່ໄດ້ຂຶ້ນພຽງໜຶ່ງ ຫຼືສອງເມັດ ແຕ່ຂຶ້ນເປັນກຸ່ມນັບສິບເມັດຢູ່ໜ້າຜາກ, ຫຼັງມື, ຫຼືອ້ອມຄໍ. ຍ້ອນລັກສະນະທີ່ຂຶ້ນພ້ອມກັນຫຼາຍແບບນີ້, ຄົນທີ່ເຫັນເທື່ອທຳອິດຈຶ່ງມັກເຂົ້າໃຈຜິດວ່າເປັນສິວ ຫຼືສິວອຸດຕັນນ້ອຍໆ. ແຕ່ຄວາມຈິງແລ້ວ ຝີຫູດແປນມີສາເຫດມາຈາກການຕິດເຊື້ອໄວຣັດ, ວິທີການດູແລຈຶ່ງແຕກຕ່າງຈາກສິວຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

ເມື່ອລອງແຕະເບິ່ງ ຈະບໍ່ຮູ້ສຶກໂປ່ງແຫຼມຄືສິວ ແຕ່ຈະຮູ້ສຶກແປນເກືອບຮາບກັບຜິວໜັງ, ນີ້ຄືທີ່ມາຂອງຄຳວ່າ ແປນ ໃນຊື່ຂອງມັນ. ຍ້ອນຂະໜາດນ້ອຍ ແລະ ມີຫຼາຍເມັດ, ໃນຕອນທຳອິດຫຼາຍຄົນມັກຄິດວ່າແມ່ນຜິວໜັງແຕກຫຍາບທຳມະດາ ຈົນຜ່ານໄປ 4 ຫາ 8 ອາທິດ ຈຳນວນເມັດເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງເຫັນໄດ້ຊັດ ຈຶ່ງຄ່ອຍໄປພົບແພດ.

ໂດຍສະເພາະ ມັກພົບໃນເດັກນ້ອຍ ແລະ ຜູ້ໃຫຍ່ໄວໜຸ່ມ, ເນື່ອງຈາກເປັນຊ່ວງທີ່ຜິວໜັງມີການສຳຜັດກັນເລື້ອຍ ພ້ອມທັງລະບົບພູມຄຸ້ມກັນຍັງບໍ່ທັນຄຸ້ນເຄີຍກັບເຊື້ອໄວຣັດຊະນິດໃໝ່. ບາງກໍລະນີອາດຫາຍໄປເອງເມື່ອອາຍຸຫຼາຍຂຶ້ນ ແຕ່ຖ້າປະໄວ້ໂດຍບໍ່ດູແລ ບໍລິເວນທີ່ແຜ່ກະຈາຍກໍ່ອາດກວ້າງຂຶ້ນໄດ້ ດັ່ງນັ້ນການເຂົ້າໃຈລັກສະນະຂອງມັນຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຈຶ່ງເປັນປະໂຫຍດ.

ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເປັນຜົນມາຈາກເຊື້ອໄວຣັດ?

ຕົ້ນເຫດຂອງຝີຫູດແປນແມ່ນ ເຊື້ອໄວຣັດ Human Papillomavirus ຫຼືເອີ້ນຫຍໍ້ວ່າ HPV. HPV ມີຫຼາຍຊະນິດ, ໃນນັ້ນມີບາງຊະນິດສະເພາະທີ່ແຊກຊຶມເຂົ້າໄປໃນເຊວຊັ້ນນອກສຸດຂອງຜິວໜັງ ຫຼືທີ່ເອີ້ນວ່າ epidermis ຈົນເກີດເປັນຝີຫູດແປນຂຶ້ນມາ.

ເມື່ອໄວຣັດເຂົ້າໄປໃນເຊວ ມັນຈະສົ່ງສັນຍານຜິດປົກກະຕິໃຫ້ເຊວນັ້ນເຕີບໂຕ ແລະ ແບ່ງໂຕໄວກວ່າປົກກະຕິຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ຄືກັບມີໃຜຄົນໜຶ່ງແອບຢຽບຄັນເລັ່ງລົດຢູ່ຕະຫຼອດເວລາໂດຍທີ່ເຈົ້າຂອງລົດບໍ່ຮູ້ໂຕ. ຜົນຄື ເຊວຈະໜາຂຶ້ນ ແລະ ສະສົມໄວກວ່າປົກກະຕິ ຈົນເກີດເປັນຮອຍໂຣກນູນຂຶ້ນຢູ່ຜິວໜັງ.

ຕ່າງຈາກເຊື້ອແບັກທີເຣຍ ຫຼືເຊື້ອລາທີ່ເປັນສາເຫດຂອງສິວ, ໄວຣັດບໍ່ສາມາດກຳຈັດດ້ວຍຢາຕ້ານເຊື້ອແບັກທີເຣຍໄດ້. ເຊື້ອແບັກທີເຣຍຢູ່ພາຍນອກສາມາດຖືກທຳລາຍດ້ວຍຢາ ແຕ່ໄວຣັດຝັງຕົວຢູ່ພາຍໃນເຊວແລ້ວ ຢືມກົນໄກຂອງເຊວມາໃຊ້ງານ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ການກຳຈັດຝີຫູດແປນຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ໃຊ້ຢາທີ່ຂ້າໄວຣັດໂດຍກົງ ແຕ່ໃຊ້ວິທີກຳຈັດເຊວທີ່ຕິດເຊື້ອນັ້ນອອກ ຫຼືກະຕຸ້ນໃຫ້ລະບົບພູມຄຸ້ມກັນຂອງຮ່າງກາຍຄົ້ນຫາ ແລະ ກຳຈັດມັນເອງ.

ເປັນຫຍັງບີບ ຫຼື ແກະແລ້ວຈຶ່ງແຜ່ກະຈາຍໄປໄກກວ່າເກົ່າ?

ເມື່ອໃຊ້ເລັບບີບ ຫຼືແກະຝີຫູດແປນ ອະນຸພາກຂອງໄວຣັດທີ່ຢູ່ພາຍໃນຈະອອກມາຕິດຢູ່ນິ້ວມື ຫຼືຜິວໜັງອ້ອມຂ້າງ. ຖ້າຫຼັງຈາກນັ້ນເອົາມືໄປແຕະບໍລິເວນອື່ນຂອງໃບໜ້າ ຫຼືມີໃບມີດແຖບຜ່ານ, ໄວຣັດກໍ່ຈະຕິດໄປຢູ່ບໍລິເວນໃໝ່ ແລ້ວຕັ້ງໂຕຂຶ້ນທີ່ນັ້ນອີກຄັ້ງ.

ປະກົດການທີ່ຮອຍໂຣກໃໝ່ຂຶ້ນເປັນແຖວຢູ່ຜິວໜັງທີ່ຖືກກະຕຸ້ນແບບນີ້ ໃນທາງຜິວໜັງເອີ້ນວ່າ ການຕິດເຊື້ອຕົນເອງ ຫຼື autoinoculation. ຄືກັນກັບເອົາມືທີ່ຕິດສີໄປແຕະບ່ອນຕ່າງໆ ຮອຍສີກໍ່ຈະຕິດຢູ່ທຸກບ່ອນທີ່ມືສຳຜັດ. ບໍລິເວນທີ່ມີບາດແຜ ຫຼືຮອຍຂູດຂ່ວນ ຊັ້ນປ້ອງກັນຂອງຜິວໜັງຈະບາງລົງ ໄວຣັດຈຶ່ງແຊກຊຶມເຂົ້າໄປໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນທາງຮ່ອງນັ້ນ.

ດ້ວຍເຫດນີ້ ຖ້າໄປບີບ ຫຼືແກະບໍລິເວນທີ່ມີຝີຫູດແປນ ຮອຍໂຣກເດີມຈະບໍ່ຫາຍໄປ ກົງກັນຂ້າມ ຮອຍໂຣກໃໝ່ມັກຈະຂຶ້ນເປັນແຖວອ້ອມຂ້າງແທນ. ໃນເວລາແຖບໜ້າ ຖ້າໃບມີດແຖບຜ່ານບໍລິເວນຮອຍໂຣກ ຮອຍໂຣກໃໝ່ກໍ່ອາດຂຶ້ນເປັນເສັ້ນຕາມທິດທາງນັ້ນ ກໍ່ຍ້ອນເຫດຜົນດຽວກັນນີ້.

ສິວນັ້ນ ເມື່ອບີບແລ້ວ ໄຂມັນ ແລະ ໜອງທີ່ຢູ່ພາຍໃນຈະອອກມາແລ້ວກໍ່ຈົບ. ແຕ່ຝີຫູດແປນ ບໍ່ແມ່ນວ່າບີບແລ້ວໄວຣັດຈະອອກມາໝົດ ກົງກັນຂ້າມ ໄວຣັດຈະກະຈາຍໄປຕິດຢູ່ນິ້ວມື ແລະ ຜິວໜັງອ້ອມຂ້າງ ຄືກັບໄປຫວ່ານແນວພັນໃໝ່. ເຖິງແມ່ນວ່າພຶດຕິກຳຈະຄືກັນຄືການບີບ ແຕ່ຜົນທີ່ໄດ້ກັບກົງກັນຂ້າມກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ ນີ້ຄືເຫດຜົນຫຼັກ.

ແຕກຕ່າງຈາກໄຝ ຫຼື ສິວແນວໃດ?

ຝີຫູດແປນມີລັກສະນະທີ່ບໍ່ຈະແຈ້ງ ຈຶ່ງມັກຖືກເຂົ້າໃຈຜິດວ່າເປັນໄຝ ຫຼືສິວ. ແຕ່ຍ້ອນກົນໄກການເກີດແຕກຕ່າງກັນ ຖ້າຮູ້ຈຸດສັງເກດຈຳນວນໜຶ່ງ ກໍ່ຈະຊ່ວຍໃຫ້ແຍກອອກໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ.

• ໄຝ ເກີດຈາກເຊວທີ່ຜະລິດເມັດສີເມລານິນມາລວມໂຕກັນຢູ່ຈຸດດຽວ ດັ່ງນັ້ນເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ຈຳນວນຈະບໍ່ເພີ່ມຂຶ້ນທັນທີທັນໃດ ແລະ ສ່ວນຫຼາຍມີສີນ້ຳຕານເຂັ້ມ ຫຼືສີດຳ. ຍ້ອນສາເຫດບໍ່ແມ່ນໄວຣັດ ຈຶ່ງບໍ່ຕິດຕໍ່ໄປສູ່ຄົນອື່ນ.
• ສິວ ເປັນຮອຍໂຣກອັກເສບທີ່ເກີດຈາກໄຂມັນ, ເຊວຜິວໜັງທີ່ຕາຍແລ້ວ, ແລະ ເຊື້ອແບັກທີເຣຍສະສົມຢູ່ໃນຮູຂຸມຂົນ ດັ່ງນັ້ນມັກບວມແດງ ແລະ ເຈັບເມື່ອສຳຜັດ. ສ່ວນຝີຫູດແປນ ແທບບໍ່ມີການອັກເສບ ກົດແລ້ວກໍ່ບໍ່ເຈັບ ແລະ ອາການແດງກໍ່ຈາງ.
• ຝີຫູດແປນ ມັກຂຶ້ນຫຼາຍເມັດພ້ອມກັນຢ່າງກະທັນຫັນໃນໄລຍະສັ້ນ ພ້ອມທັງມີຜິວໜ້າຮາບແປນ ແລະ ຮຽບເນຍນ. ລັກສະນະທີ່ຈຳນວນເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງໄວແບບນີ້ ກໍ່ເປັນຫຼັກຖານໜຶ່ງທີ່ບົ່ງບອກວ່າໄວຣັດແຜ່ກະຈາຍຜ່ານການຕິດເຊື້ອຕົນເອງ.

ຖ້າອາການບໍ່ຈະແຈ້ງ ສາມາດໄປໃຫ້ແພດຜິວໜັງກວດຮູບແບບຜິວໜ້າດ້ວຍແວ່ນຂະຫຍາຍ ຫຼືຖ້າຈຳເປັນກໍ່ຕັດຊິ້ນເນື້ອໄປກວດເພື່ອຢືນຢັນຜົນໄດ້. ແທນທີ່ຈະຕັດສິນໃຈເອງແລ້ວໃຊ້ຜະລິດຕະພັນຂັດຜິວ ຫຼືເຄື່ອງມືບີບແກະ, ຖ້າຮອຍໂຣກໃດບໍ່ຈະແຈ້ງ ຄວນໄປພົບແພດເພື່ອກວດຫາສາເຫດກ່ອນຈະປອດໄພກວ່າ.

ໂດຍສະເພາະ ຖ້າຄິດວ່າເປັນສິວແລ້ວລອງໃຊ້ເຄື່ອງມືບີບອອກ ແຕ່ຮອຍໂຣກຍັງຄືເກົ່າ ຫຼືກັບກາຍເປັນເພີ່ມຂຶ້ນ ນັ້ນເອງເປັນສັນຍານທີ່ຄວນສົງໄສວ່າອາດເປັນຝີຫູດແປນ. ເພາະສິວ ເມື່ອບີບແລ້ວສ່ວນປະກອບພາຍໃນຈະອອກມາ ຂະໜາດຈະຫຼຸດລົງທັນທີ ແຕ່ຝີຫູດແປນ ເມື່ອກົດແລ້ວແທບບໍ່ມີການປ່ຽນແປງໃດໆ.

ເປັນຫຍັງຈຶ່ງມັກແຜ່ລາມຢູ່ໃບໜ້າ ແລະ ຫຼັງມືຫຼາຍກວ່າບ່ອນອື່ນ?

ຝີຫູດແປນ ມັກເກີດຂຶ້ນຢູ່ບໍລິເວນທີ່ເປີດເຜີຍ ແລະ ຖືກກະທົບເລື້ອຍໆ ເຊັ່ນ ໃບໜ້າ, ຫຼັງມື, ແລະ ໜ້າແຂ້ງ. ບໍລິເວນເຫຼົ່ານີ້ ເປັນບ່ອນທີ່ຖືກສຳຜັດດ້ວຍມື, ຖືກແຖບ, ຫຼືຖືກລ້າງໜ້າຢູ່ເລື້ອຍໆ ຈຶ່ງເກີດບາດແຜນ້ອຍໆໄດ້ງ່າຍ.

ຖ້ານຶກເຖິງກົນໄກການຕິດເຊື້ອຕົນເອງທີ່ອະທິບາຍໄປແລ້ວ ກໍ່ຈະເຂົ້າໃຈເຫດຜົນໄດ້ບໍ່ຍາກ. ຖ້າມີນິໄສແຕະໃບໜ້າເລື້ອຍໆ ຫຼືເວລາແຖບໜ້າມີໃບມີດຜ່ານບໍລິເວນຮອຍໂຣກ ໄວຣັດກໍ່ຈະຕິດຕາມເສັ້ນທາງນັ້ນໄປ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ໃນຊ່ວງທີ່ມີຝີຫູດແປນ ຄວນຫຼີກລ່ຽງການແຕະບໍລິເວນນັ້ນໃຫ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ ແລະ ໃຊ້ວິທີອື່ນແທນການແຖບ ຊຶ່ງຈະຊ່ວຍຫຼຸດການແຜ່ກະຈາຍໄດ້.

ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ ບໍລິເວນເຊັ່ນຝ່າຕີນ ຫຼືຫຼັງ ທີ່ມືເອື້ອມໄປແຕະໜ້ອຍ ແລະ ບໍ່ຄ່ອຍຖືກຄູດຄາ ຈະພົບຝີຫູດແປນໜ້ອຍກວ່າ. ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າ ເຖິງຈະເປັນໄວຣັດຊະນິດດຽວກັນ ແຕ່ຈະຝັງຕົວໄດ້ດີກວ່າຢູ່ບໍລິເວນທີ່ຜິວໜັງຖືກກະທົບເລື້ອຍໆ. ນິໄສຖູຜ້າເຊັດໜ້າແຮງໆ ຫຼືຖູມືແຮງໆເວລາລ້າງເຄື່ອງສຳອາງອອກ ກໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ເກີດບາດແຜນ້ອຍໆທີ່ມອງບໍ່ເຫັນ ຈຶ່ງຄວນລະວັງ.

ການກຳຈັດອອກເຮັດວຽກຕາມຫຼັກການໃດ?

ການປິ່ນປົວຝີຫູດແປນ ໃນທີ່ສຸດແລ້ວແມ່ນການກຳຈັດເຊວທີ່ໄວຣັດຝັງຕົວຢູ່ ຫຼືກະຕຸ້ນໃຫ້ລະບົບພູມຄຸ້ມກັນຂອງຮ່າງກາຍກຳຈັດເຊວນັ້ນອອກເອງ ຊຶ່ງແບ່ງອອກເປັນ 2 ແນວທາງຫຼັກ.

• ການປິ່ນປົວດ້ວຍຄວາມເຢັນຈັດ ຫຼື cryotherapy ໃຊ້ໄນໂຕຣເຈນແຫຼວແຊ່ແຂງບໍລິເວນຮອຍໂຣກທັນທີເພື່ອທຳລາຍເຊວທີ່ຢູ່ພາຍໃນ. ເມື່ອເຊວແຂງແລ້ວລະລາຍຈົນເສຍຫາຍ ພື້ນທີ່ທີ່ໄວຣັດເຄີຍຝັງຕົວກໍ່ຈະຫາຍໄປ.
• ການປິ່ນປົວດ້ວຍເລເຊີ ໃຊ້ພະລັງງານຄວາມຮ້ອນເຜົາເນື້ອເຍື່ອຂອງຮອຍໂຣກ ຂໍ້ດີທີ່ໄດ້ຮັບການລາຍງານແມ່ນສາມາດກຳຈັດເນື້ອເຍື່ອລົງເລິກໄດ້ຢ່າງແມ່ນຍຳຕາມທີ່ຕ້ອງການ.
• ການປິ່ນປົວດ້ວຍພູມຄຸ້ມກັນສະເພາະທີ່ ໃຊ້ຢາທາເພື່ອດຶງດູດເຊວພູມຄຸ້ມກັນມາຢູ່ບໍລິເວນນັ້ນ. ເມື່ອເຊວພູມຄຸ້ມກັນມາລວມໂຕກັນຫຼາຍຂຶ້ນ ຮ່າງກາຍຈະຮັບຮູ້ ແລະ ກຳຈັດເຊວທີ່ຕິດເຊື້ອໄວຣັດອອກເອງ.

ບໍ່ວ່າຈະເລືອກວິທີໃດ ຖ້າໄປກະຕຸ້ນບໍລິເວນຮອຍໂຣກຊ້ຳອີກ ຮອຍໂຣກໃໝ່ກໍ່ອາດຂຶ້ນມາອີກໄດ້ ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງການປິ່ນປົວກໍ່ຍັງຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ບໍ່ໃຫ້ໃຊ້ມືແຕະ ຫຼືຂູດຂ່ວນເຊັ່ນກັນ.

ທັງ 3 ວິທີນີ້ ໃນທີ່ສຸດແລ້ວມີເປົ້າໝາຍດຽວກັນ ຄືການກຳຈັດເຊວທີ່ໄວຣັດຊ້ອນຢູ່. ແຕ່ຍ້ອນວິທີການແຕກຕ່າງກັນ ລະດັບການລະຄາຍເຄືອງ ແລະ ໄລຍະຟື້ນຕົວກໍ່ຈະແຕກຕ່າງກັນເຊັ່ນກັນ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ແພດຈຶ່ງມັກພິຈາລະນາຮ່ວມກັບຈຳນວນຮອຍໂຣກ, ຕຳແໜ່ງ, ແລະ ສະພາບຜິວໜັງ ເພື່ອກຳນົດວິທີທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດໃນລະຫວ່າງການກວດຮັກສາ.

ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເປັນຄືນງ່າຍ, ຄວນດູແລແນວໃດ?

ຝີຫູດແປນ ເຖິງແມ່ນຈະກຳຈັດຮອຍໂຣກທີ່ເຫັນອອກແລ້ວ ກໍ່ຍັງມີແນວໂນ້ມເປັນຄືນໄດ້ງ່າຍ ຊຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ກັນດີ. ເຫດຜົນແມ່ນ ຜິວໜັງອ້ອມຂ້າງຮອຍໂຣກທີ່ເບິ່ງຄືວ່າປົກກະຕິ ອາດມີໄວຣັດແຜ່ຢູ່ແລ້ວກໍ່ໄດ້. ພຽງແຕ່ຍັງບໍ່ທັນເຕີບໂຕເປັນຮອຍໂຣກ ແຕ່ຢູ່ໃນສະພາບທີ່ອາດເກີດຮອຍໂຣກໃໝ່ຂຶ້ນມາໄດ້ທຸກເມື່ອ.

ດ້ວຍເຫດນີ້ ການດູແລ ຈຶ່ງບໍ່ຄວນຢຸດພຽງແຕ່ການກຳຈັດຮອຍໂຣກທີ່ເຫັນຢູ່ ແຕ່ຄວນຄວບຄູ່ໄປກັບນິໄສການໃຊ້ຊີວິດເພື່ອປ້ອງກັນການແຜ່ກະຈາຍຄືນໃໝ່. ການບໍ່ໃຊ້ມືແຕະ ຫຼືຂູດຂ່ວນຮອຍໂຣກ, ການໃຊ້ຂອງໃຊ້ສ່ວນຕົວເຊັ່ນມີດແຖບ ຫຼືຜ້າເຊັດຕົວແຍກຕ່າງຫາກ, ແລະ ຖ້າເຫັນຮອຍໂຣກໃໝ່ຢ່າປະໄວ້ ຄວນຮີບໄປພົບແພດແຕ່ຫົວທີ ລ້ວນແມ່ນສິ່ງທີ່ຊ່ວຍໄດ້ຈິງ. ນອກຈາກນີ້ ຍັງມີລາຍງານວ່າສະພາບພູມຄຸ້ມກັນຂອງຮ່າງກາຍມີສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງກັບການຄວບຄຸມໄວຣັດ ດັ່ງນັ້ນ ການນອນຫຼັບໃຫ້ພຽງພໍ ແລະ ການໃຊ້ຊີວິດເປັນປົກກະຕິ ກໍ່ອາດຊ່ວຍໃນການຟື້ນຕົວໄດ້ເຊັ່ນກັນ.

References

Korean Dermatological Association, Ministry of Food and Drug Safety (MFDS), American Academy of Dermatology (AAD), and U.S. Food and Drug Administration (FDA).