ສາເຫດຮອຍສິວສີນ້ຳຕານທີ່ຄ້າງດົນ ພາວະຜິວດ່າງດຳຫຼັງອັກເສບ ແລະ ຫຼັກການຟື້ນຕົວແບບຄ່ອຍໆຈາງລົງ

ຫຼາຍຄົນສິວຫາຍດີແລ້ວ ແຕ່ຮອຍສີນ້ຳຕານຍັງຄ້າງຢູ່ບ່ອນເກົ່າດົນນານ. ພໍເບິ່ງກະຈົກເທື່ອໃດກໍລຳຄານໃຈ, ແຕ້ມແປ້ງປົກປິດແນວໃດກໍບໍ່ມິດ ຈົນຮູ້ສຶກອຶດອັດ.

ຮອຍສີນ້ຳຕານນີ້ ມີຊື່ທາງການແພດວ່າ ພາວະຜິວດ່າງດຳຫຼັງອັກເສບ (post-inflammatory hyperpigmentation) ເກີດຈາກເມລານິນ ຄືສານສີຜິວ ຖືກສ້າງອອກມາຫຼາຍເກີນໄປ ໃນບ່ອນທີ່ເຄີຍອັກເສບ. ບົດຄວາມນີ້ຈະອະທິບາຍເທື່ອລະຂັ້ນ ວ່າເປັນຫຍັງຮອຍຈຶ່ງອອກເປັນສີນ້ຳຕານ ແລະ ເປັນຫຍັງບາງຄົນໃຊ້ເວລາພຽງ 6 ອາທິດ ແຕ່ບາງຄົນອາດດົນເຖິງ 14 ເດືອນ ຮອຍຈຶ່ງຈະຈາງລົງ.

ເປັນຫຍັງເມື່ອອາການອັກເສບຫາຍແລ້ວ ຮອຍສີນ້ຳຕານຈຶ່ງຍັງຄ້າງຢູ່?

ພາຍໃນຜິວໜັງ ມີເຊວທີ່ເຮັດໜ້າທີ່ຜະລິດເມລານິນ ເອີ້ນວ່າ ເມລາໂນໄຊ (melanocyte). ປົກກະຕິແລ້ວ ມັນເປັນເຊວທີ່ງຽບໆ ຈະຜະລິດເມລານິນອອກມາພຽງໜ້ອຍໜຶ່ງ ເມື່ອຖືກແສງແດດເທົ່ານັ້ນ.

ແຕ່ເມື່ອເກີດການອັກເສບແບບສິວ ເລື່ອງມັນຈະປ່ຽນໄປ. ບ່ອນທີ່ອັກເສບຈະປ່ອຍສານສົ່ງສັນຍານອອກມາຫຼາຍຊະນິດ ແລະ ສານເຫຼົ່ານີ້ຈະໄປແຕະຕ້ອງ ແລະ ກະຕຸ້ນເມລາໂນໄຊທີ່ຢູ່ໃກ້ໆຢູ່ຕະຫຼອດ ຄືກັບມີໃຜຄົນໜຶ່ງເຄາະປະຕູຊ້ຳໆບໍ່ຢຸດ.

ເມື່ອຖືກກະຕຸ້ນ ເມລາໂນໄຊຈະຜະລິດເມລານິນອອກມາຫຼາຍກວ່າປົກກະຕິຫຼາຍເທົ່າ. ເມລານິນທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນນີ້ຈະກະຈາຍໄປສະສົມຢູ່ທັງຊັ້ນຕື້ນ ແລະ ຊັ້ນເລິກຂອງຜິວໜັງ ຈົນເຫັນເປັນຮອຍສີນ້ຳຕານ. ເວົ້າອີກແບບ ຮອຍນີ້ບໍ່ແມ່ນອາການອັກເສບເອງ ແຕ່ແມ່ນເມລານິນສ່ວນເກີນທີ່ອາການອັກເສບຖິ້ມໄວ້.

ຮອຍແດງ ແລະ ຮອຍສີນ້ຳຕານແຕກຕ່າງກັນແນວໃດ?

ໃນຊ່ວງທຳອິດຫຼັງສິວຫາຍ ຮອຍມັກຈະອອກສີແດງ. ຮອຍແດງນີ້ບໍ່ແມ່ນສານສີຜິວ ແຕ່ແມ່ນເສັ້ນເລືອດຝອຍທີ່ຂະຫຍາຍໃຫຍ່ຂຶ້ນຈາກການອັກເສບ ຈົນເຫັນເປັນສີແດງແທງອອກມາ. ຖ້າໃຊ້ນິ້ວກົດແລ້ວສີຈາງລົງ ແລ້ວກັບມາແດງອີກ ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນຮອຍຈາກເສັ້ນເລືອດຝອຍນີ້ເອງ.

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ຮອຍແດງນີ້ອາດປ່ຽນເປັນສີນ້ຳຕານ ຫຼືບາງຄົນອາດເປັນສີນ້ຳຕານມາຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນ. ຂັ້ນຕອນນີ້ຄືການສະສົມເມລານິນທີ່ອະທິບາຍໄວ້ຂ້າງເທິງ. ຈຸດສັງເກດຄື ເມື່ອກົດແລ້ວສີບໍ່ປ່ຽນ ແລະ ຈະເຫັນເປັນສີນ້ຳຕານ ຫຼືນ້ຳຕານເຂັ້ມ.

ຍ້ອນສາເຫດແຕກຕ່າງກັນ ຄວາມໄວໃນການຈາງລົງ ແລະ ວິທີການດູແລກໍແຕກຕ່າງກັນເຊັ່ນກັນ. ຮອຍແດງຈາກເສັ້ນເລືອດຝອຍມັກຈາງໄວກວ່າ ໃນຂະນະທີ່ຮອຍສີນ້ຳຕານຈາກເມລານິນສະສົມ ຈະໃຊ້ເວລາດົນກວ່າຫຼາຍ.

ຮອຍຕື້ນ ແລະ ຮອຍເລິກ ເປັນຫຍັງສີຈຶ່ງແຕກຕ່າງກັນ?

ລະດັບຄວາມເລິກຂອງເມລານິນທີ່ສະສົມ ກໍມີຜົນຕໍ່ສີຂອງຮອຍເຊັ່ນກັນ. ຖ້າເມລານິນສະສົມຢູ່ພຽງຊັ້ນຕື້ນ ຄືຊັ້ນໜັງກຳພ້າທີ່ຢູ່ໃກ້ຜິວໜ້າ ຈະເຫັນເປັນສີນ້ຳຕານທີ່ຄ່ອນຂ້າງແຈ້ງ ຄືກັນກັບແຕ້ມສີນ້ຳຕານບາງໆລົງເທິງເຈ້ຍຂາວ.

ແຕ່ຖ້າເມລານິນລົງໄປເຖິງຊັ້ນເລິກກວ່າ ຄືຊັ້ນໜັງແທ້ ເລື່ອງຈະປ່ຽນໄປ. ເມລານິນທີ່ຝັງຢູ່ຊັ້ນໜັງແທ້ ຕ້ອງໃຫ້ແສງສ່ອງທະລຸຊັ້ນຜິວໜັງຫຼາຍຊັ້ນຂ້າງເທິງ ກ່ອນຈະຖືກຕາເຮົາເຫັນ. ເມື່ອແສງກະຈາຍຜ່ານຫຼາຍຊັ້ນແບບນີ້ ຮອຍຈຶ່ງອອກສີເທົານ້ຳຕານ ຫຼືອອກໂຕນຟ້າແທນທີ່ຈະເປັນສີນ້ຳຕານໂຕນໆ. ຄິດງ່າຍໆຄືກັນກັບນ້ຳຕື້ນທີ່ໃສແຈ້ງ ແຕ່ນ້ຳເລິກກັບເບິ່ງເປັນສີຟ້າ ຫຼັກການແມ່ນຄືກັນ.

ດັ່ງນັ້ນ ຮອຍທີ່ສີເຂັ້ມຜິດປົກກະຕິ ຫຼືອອກໂຕນຟ້າ ອາດເປັນສັນຍານວ່າເມລານິນລົງໄປເຖິງຊັ້ນໜັງແທ້ແລ້ວ. ຮອຍແບບນີ້ ມັກໃຊ້ເວລາຈາງລົງດົນກວ່າຮອຍສີນ້ຳຕານທີ່ຢູ່ພຽງຊັ້ນໜັງກຳພ້າ.

ເປັນຫຍັງຈຸດດ່າງດຳຈຶ່ງຈາງລົງຊ້າ?

ຜິວໜັງມີວົງຈອນສ້າງເຊວໃໝ່ ແລະ ເຊວເກົ່າກໍຈະກາຍເປັນຂີ້ໄຄຫຼຸດອອກ ຂະບວນການນີ້ເອີ້ນວ່າ ການຜັດປ່ຽນຜິວ (skin turnover). ເມລານິນທີ່ຢູ່ໃນຮອຍສີນ້ຳຕານກໍຕ້ອງອາໄສວົງຈອນນີ້ ຄ່ອຍໆເລື່ອນຂຶ້ນມາເທິງ ແລ້ວຫຼຸດອອກໄປ ຮອຍຈຶ່ງຈະຈາງລົງ.

ບັນຫາຄື ການຜັດປ່ຽນຜິວບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຈົບພາຍໃນມື້ດຽວ. ເມລານິນທີ່ຢູ່ຊັ້ນຕື້ນ ຈະຫຼຸດອອກໄວກວ່າ ແຕ່ເມລານິນທີ່ລົງໄປເຖິງຊັ້ນເລິກ ຕ້ອງໃຊ້ເວລາດົນກວ່າຫຼາຍ ຈຶ່ງຈະຄ່ອຍໆຖືກຂັບອອກ. ດັ່ງນັ້ນ ຮອຍຕື້ນອາດຈາງລົງໄວສຸດ 6 ອາທິດ ຫາ 3 ເດືອນ ໃນຂະນະທີ່ຮອຍເລິກອາດຄ້າງດົນເຖິງ 6 ເດືອນ ຫາ 14 ເດືອນ.

ອີກສາເຫດໜຶ່ງແມ່ນ ຖ້າຍັງມີການລະຄາຍເຄືອງຢູ່ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ເມລາໂນໄຊກໍຈະຖືກກະຕຸ້ນຄືນອີກ ແລ້ວຜະລິດສານສີເພີ່ມຂຶ້ນ. ຖ້າຮອຍຍັງບໍ່ທັນຈາງດີ ແລ້ວໄປໃຊ້ນິ້ວແຕະຕ້ອງ ຫຼືປ່ອຍໃຫ້ຖືກແດດ ການຜະລິດສານສີໃນຈຸດດຽວກັນອາດເລີ່ມຕົ້ນຄືນໃໝ່. ນີ້ຄືເຫດຜົນວ່າເປັນຫຍັງຄວາມໄວໃນການຈາງລົງ ຈຶ່ງແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍລະຫວ່າງແຕ່ລະຄົນ ແລະ ແຕ່ລະສະຖານະການ.

ເປັນຫຍັງການກັນແດດຈຶ່ງສຳຄັນ?

ໂດຍທຳມະຊາດແລ້ວ ແສງແດດ (UV) ເປັນສັນຍານກະຕຸ້ນເມລາໂນໄຊຢູ່ແລ້ວ ຄືຫຼັກການດຽວກັນກັບຜິວທີ່ຄ້ຳແດດແລ້ວເຂັ້ມຂຶ້ນ. ແຕ່ບໍລິເວນທີ່ເຄີຍອັກເສບ ແລະ ບອບບາງກວ່າປົກກະຕິ ຈະຕອບສະໜອງໄວກວ່າ ເຖິງແມ່ນຖືກແດດປະລິມານເທົ່າກັນກັບຜິວທົ່ວໄປ.

ໝາຍຄວາມວ່າ ຖ້າຈຸດທີ່ຍັງມີສີດ່າງດຳ ໄປຖືກແດດອີກ ເມລາໂນໄຊກໍຄືຖືກກະຕຸ້ນຊ້ຳສອງເທື່ອ. ຜົນຄື ສີອາດບໍ່ຈາງລົງ ແຕ່ກັບເຂັ້ມຂຶ້ນ ຫຼືໃຊ້ເວລາຈາງລົງດົນຂຶ້ນຫຼາຍ.

ດັ່ງນັ້ນ ຕາບໃດທີ່ຍັງມີຮອຍ ຕ້ອງທາຄີມກັນແດດທຸກມື້ແມ່ນແຕ່ມື້ຝົນຕົກ ຫຼືມືດຄື້ມ ແລະ ຄວນໃສ່ໝວກ ຫຼືກາງຮົ່ມໃນຊ່ວງແດດແຮງ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນຂໍ້ແນະນຳທຳມະດາ ແຕ່ເປັນນິໄສທີ່ຊ່ວຍລົດການກະຕຸ້ນເມລາໂນໄຊ ແລະ ຊ່ວຍໃຫ້ຜິວຟື້ນຕົວໄດ້ໄວຂຶ້ນແທ້ໆ.

ເປັນຫຍັງຄົນຜິວເຂັ້ມ ຈຶ່ງມີຮອຍຄ້າງງ່າຍກວ່າ?

ເຖິງຈະເປັນສິວແບບດຽວກັນ ແຕ່ລະຄົນກໍມີຮອຍດ່າງດຳຫຼາຍນ້ອຍບໍ່ຄືກັນ. ແລະ ຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ ມີແນວໂນ້ມຈະຊັດເຈນຂຶ້ນ ໃນຄົນທີ່ຜິວເຂັ້ມແຕ່ເດີມ.

ສາເຫດແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງກັບຄວາມໄວໃນການຕອບສະໜອງຂອງເມລາໂນໄຊ. ຄົນຜິວເຂັ້ມ ໂດຍທຳມະຊາດແລ້ວ ເມລາໂນໄຊຈະຜະລິດເມລານິນອອກມາຫຼາຍ ແລະ ໄວກວ່າຢູ່ແລ້ວ. ຄືກັນກັບຟືນແຫ້ງທີ່ຕິດໄຟງ່າຍ ພຽງແຕ່ຮາງໄຟນ້ອຍໆ ຖ້າໄດ້ຮັບການກະຕຸ້ນຈາກອາການອັກເສບໃນລະດັບດຽວກັນ ຜິວເຂັ້ມກໍຈະຜະລິດສານສີອອກມາຫຼາຍ ແລະ ໄວກວ່າ.

ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າຜິວເຂັ້ມ ການດູແລບໍ່ໃຫ້ອາການອັກເສບລຸກລາມຕັ້ງແຕ່ສິວເລີ່ມຂຶ້ນ ຈຶ່ງສຳຄັນຫຼາຍຂຶ້ນ. ແລະ ຖ້າຮອຍເຂັ້ມແລ້ວ ຄວນຮັບຮູ້ໄວ້ວ່າອາດຕ້ອງໃຊ້ເວລາຈາງລົງດົນກວ່າ ບໍ່ໃຈຮ້ອນຈົນເກີນໄປ ຈະຊ່ວຍໄດ້.

ນິໄສໃດແດ່ ທີ່ເຮັດໃຫ້ຮອຍຄ້າງດົນຂຶ້ນ?

• ບີບ ຫຼືແກະສິວດ້ວຍມື: ເຮັດໃຫ້ອາການອັກເສບແຜ່ລົງເລິກ ແລະ ກວ້າງຂຶ້ນ ໄປກະຕຸ້ນເມລາໂນໄຊໃນບໍລິເວນທີ່ກວ້າງກວ່າເດີມ.
• ອອກແດດໂດຍບໍ່ທາຄີມກັນແດດ: ຄືທີ່ອະທິບາຍໄວ້ຂ້າງເທິງ ຈະກະຕຸ້ນເມລາໂນໄຊຊ້ຳສອງເທື່ອ ເຮັດໃຫ້ຜະລິດສານສີເພີ່ມຂຶ້ນ.
• ຖູ ຫຼືຂັດຂີ້ໄຄແຮງເກີນໄປໃນຈຸດທີ່ມີຮອຍ: ການລະຄາຍເຄືອງທາງກາຍະພາບກໍຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນສັນຍານອັກເສບໄດ້ ອາດເຮັດໃຫ້ເມລາໂນໄຊຕອບສະໜອງອີກຄັ້ງ.
• ປ່ອຍປະລະໃຫ້ອາການອັກເສບຂອງສິວດົນເກີນໄປ: ຍິ່ງອາການອັກເສບຄ້າງດົນ ເມລາໂນໄຊກໍຍິ່ງຖືກກະຕຸ້ນເປັນເວລານານຂຶ້ນຕາມກັນ.

ການດູແລແບບໃດແດ່ ທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ຮອຍຈາງໄວຂຶ້ນ?

• ທາຄີມກັນແດດທຸກມື້: ຊ່ວຍລົດການກະຕຸ້ນເພີ່ມເຕີມທີ່ໄປຫາເມລາໂນໄຊ.
• ຈັດການອາການອັກເສບຂອງສິວແຕ່ໄວ: ຍິ່ງອາການອັກເສບຈົບໄວ ເວລາທີ່ສານສີຈະສະສົມກໍຍິ່ງໜ້ອຍລົງ.
• ດູແລຜິວແບບອ່ອນໂຍນ ບໍ່ລະຄາຍເຄືອງເກາະປ້ອງກັນຜິວ: ຖ້າເກາະປ້ອງກັນຜິວອ່ອນແອລົງ ພຽງແຕ່ການລະຄາຍເຄືອງນ້ອຍໆ ກໍອາດເຮັດໃຫ້ອັກເສບໄດ້ງ່າຍ.
• ໃຫ້ເວລາຢ່າງພຽງພໍ ແລ້ວຄອຍສັງເກດອາການ: ວົງຈອນການຜັດປ່ຽນຜິວມີກຳນົດຂອງມັນເອງ ການດູແລຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ ຈະໃຫ້ຜົນໝັ້ນຄົງກວ່າການພະຍາຍາມເລັ່ງໃຫ້ໄວ.

ໃນທາງການແພດ ອາດພິຈາລະນາໃຊ້ຜະລິດຕະພັນທາເຉພາະຈຸດ ຫຼືການຮັກສາດ້ວຍວິທີການອື່ນຮ່ວມນຳ ຂຶ້ນຢູ່ກັບຄວາມເລິກ ແລະ ຂອບເຂດຂອງຈຸດດ່າງດຳ. ແຕ່ບໍ່ວ່າຈະໃຊ້ວິທີໃດ ການກັນແດດ ແລະ ການຄວບຄຸມອາການອັກເສບ ຍັງເປັນຫຼັກການພື້ນຖານທີ່ສຳຄັນສະເໝີ.

ຄວນໄປພົບແພດຊ່ວງໃດ?

ມີລາຍງານວ່າ ພາວະຜິວດ່າງດຳຫຼັງອັກເສບສ່ວນຫຼາຍ ຈະຈາງລົງເອງຕາມທຳມະຊາດເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ. ແຕ່ຖ້າຜ່ານໄປແລ້ວ 6 ເດືອນ ສີຍັງເກືອບບໍ່ປ່ຽນ ຫຼືຮູ້ສຶກວ່າຂອບເຂດຮອຍກຳລັງກວ້າງຂຶ້ນ ຄວນໄປພົບແພດຜິວໜັງ ຈະຊ່ວຍໄດ້.

ໂດຍສະເພາະຖ້າສີເຂັ້ມຜິດປົກກະຕິ ຫຼືສົງໄສວ່າລົງໄປເຖິງຊັ້ນເລິກຂອງຜິວແລ້ວ ການດູແລດ້ວຍຕົນເອງພຽງຢ່າງດຽວອາດມີຂອບເຂດຈຳກັດ. ເພາະດັ່ງທີ່ອະທິບາຍໄວ້ ເມລານິນທີ່ລົງໄປເຖິງຊັ້ນໜັງແທ້ ຕ້ອງໃຊ້ເວລາດົນກວ່າຫຼາຍ ຈຶ່ງຈະຫຼຸດອອກໄດ້ດ້ວຍການຜັດປ່ຽນຜິວຢ່າງດຽວ.

ໃນກໍລະນີແບບນີ້ ຄວນປຶກສາແພດຜູ້ຊ່ຽວຊານ ເພື່ອຫາທິດທາງການດູແລທີ່ເໝາະສົມກັບສະພາບຜິວຂອງຕົນເອງ. ເມື່ອກວດເບິ່ງຄວາມເລິກ ແລະ ຂອບເຂດຂອງສານສີດ້ວຍຕາຈິງແລ້ວ ຈຶ່ງເລືອກວິທີທີ່ເໝາະສົມ ຈະຊ່ວຍໃຫ້ດູແລຮອຍໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບກວ່າການລໍຖ້າໄປເລື່ອຍໆ.

References

Korean Dermatological Association, Ministry of Food and Drug Safety (MFDS), American Academy of Dermatology (AAD), and U.S. Food and Drug Administration (FDA).