ຜື່ນແດງອ້ອມປາກທີ່ຂຶ້ນຊ້ຳໆ: ຫຼັກການທີ່ຢາທາສະເຕີຣອຍ ແລະ ສານລະຄາຍເຄືອງເຮັດໃຫ້ເກີດ ພ້ອມວິທີດູແລ

ຖ້າມີຜື່ນແດງນ້ອຍໆຄ້າຍເມັດງາຂຶ້ນຊ້ຳໆຢູ່ອ້ອມປາກ ອາດເປັນສັນຍານຂອງພະຍາດຜິວໜັງອັກເສບອ້ອມປາກ. ຕາມຊື່ຂອງມັນ ຜື່ນນີ້ຈະຂຶ້ນລວມກັນຢູ່ອ້ອມປາກ ແຕ່ແປກຢູ່ບ່ອນທີ່ຂອບບາງໆຕິດຮິມສົບຈະຫວ່າງໄວ້ ບໍ່ມີຜື່ນ ໃນຂະນະທີ່ບໍລິເວນທາງນອກນັ້ນຈະເຕັມໄປດ້ວຍເມັດແດງນ້ອຍໆອັດແໜ້ນ.

ຫຼາຍຄົນມັກສັບສົນກັບສິວ ແຕ່ຄວາມແຕກຕ່າງແມ່ນຜື່ນນີ້ບໍ່ມີສິວຫົວດຳ ແລະ ສາມາດແຜ່ຂະຫຍາຍໄປຮອດຂ້າງດັງ ຫຼື ໃຕ້ຕາໄດ້ອີກ. ນອກຈາກນັ້ນ ຖ້າທາຢາສິວ ຫຼື ຢາສະເຕີຣອຍໃສ່ ໃນຕອນທຳອິດຜື່ນອາດຄືວ່າຈະດີຂຶ້ນ ແຕ່ຫຼັງຈາກນັ້ນຈະກັບມາຮ້າຍແຮງກວ່າເກົ່າ ເຮັດໃຫ້ຫຼາຍຄົນປ່ອຍປະລະເລີຍ ຫຼື ທາຢາຜິດໆຕໍ່ໄປຈົນອາການແຮງຂຶ້ນ. ບົດຄວາມນີ້ຈະອະທິບາຍເທື່ອລະຂັ້ນຕອນວ່າເປັນຫຍັງເລື່ອງນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນສະເພາະບໍລິເວນອ້ອມປາກ.

ເປັນຫຍັງຜື່ນແດງຈຶ່ງລວມກັນຢູ່ສະເພາະອ້ອມປາກ?

ຜິວໜັງອ້ອມປາກເຄື່ອນໄຫວຫຼາຍຮ້ອຍເທື່ອຕໍ່ມື້. ໃນເວລາເວົ້າ, ກິນອາຫານ ຫຼື ກືນນ້ຳລາຍ ຜິວບໍລິເວນນີ້ຈະຖືກຢືດ ແລະ ພັບຢູ່ຕະຫຼອດ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຊັ້ນປົກປ້ອງຜິວຖືກສຽດສີ ແລະ ລະຄາຍເຄືອງເລື້ອຍກວ່າບໍລິເວນອື່ນ.

ນອກຈາກນັ້ນ ບໍລິເວນນີ້ຍັງໄດ້ສຳຜັດກັບນ້ຳລາຍ, ອາຫານ, ຟອງຢາສີແຂ້ວ ຫຼືລິບບາມຫຼາຍເທື່ອຕໍ່ມື້. ຊັ້ນປົກປ້ອງຜິວແມ່ນຄືກັນກັບກຳແພງທີ່ຊັ້ນເຄຣາຕິນຊ່ວຍກັ່ນຄວາມຊຸ່ມຊື້ນ ແລະ ສານລະຄາຍເຄືອງບໍ່ໃຫ້ຜ່ານເຂົ້າໄປ. ເມື່ອກຳແພງນີ້ຖືກລະຄາຍເຄືອງຊ້ຳໆ ມັນຈະບາງລົງ ແລະ ຫຼວມລົງເທື່ອລະໜ້ອຍ. ບ່ອນທີ່ຫຼວມນັ້ນເອງ ເປັນຊ່ອງໃຫ້ສານລະຄາຍເຄືອງ ແລະ ເຊື້ອແບັກທີເຣຍເຂົ້າໄປໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ ຈົນເກີດການອັກເສບນ້ອຍໆອ້ອມຮາກຂົນ. ສ່ວນເຫດຜົນທີ່ຂອບບາງໆຕິດຮິມສົບຫວ່າງຈາກຜື່ນ ກໍ່ຍ້ອນບໍລິເວນນັ້ນໃກ້ກັບເຍື່ອເມືອກ ຈຶ່ງແທບບໍ່ມີຮາກຂົນເລີຍ.

ຫຼັກການທີ່ຢາທາສະເຕີຣອຍເຮັດໃຫ້ຜື່ນຮ້າຍແຮງຂຶ້ນ

ສາເຫດທີ່ພົບເລື້ອຍທີ່ສຸດແມ່ນຢາທາສະເຕີຣອຍ. ເມື່ອມີຫຍັງແດງໆຂຶ້ນທີ່ໜ້າ ຫຼາຍຄົນມັກຫຍິບຢາທາສະເຕີຣອຍທີ່ມີຢູ່ໃນເຮືອນມາທາ ເຊິ່ງໃນສອງສາມມື້ທຳອິດ ອາການແດງອາດຄືວ່າດີຂຶ້ນ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຮູ້ສຶກວ່າໄດ້ຜົນ.

ຢາສະເຕີຣອຍແມ່ນຢາທີ່ກົດການຕອບສະໜອງຂອງລະບົບພູມຄຸ້ມກັນທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດການອັກເສບໂດຍກົງ. ຄືກັນກັບລົດດັບເພີງທີ່ຮີບດັບໄຟ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ແກ້ໄຂຕົ້ນເຫດທີ່ເຮັດໃຫ້ໄຟລຸກ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຖ້າທາຢາສະເຕີຣອຍຕໍ່ເນື່ອງ ໜ້າທີ່ເຝົ້າລະວັງຂອງລະບົບພູມຄຸ້ມກັນປົກກະຕິຂອງຜິວກໍ່ຈະຖືກກົດໄປພ້ອມກັນ ເຮັດໃຫ້ເຊື້ອແບັກທີເຣຍ ແລະ ການຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງລະຄາຍເຄືອງທີ່ຄວນຈະຖືກຄວບຄຸມໄວ້ ກັບຂະຫຍາຍຕົວຫຼາຍຂຶ້ນແທນ.

ດ້ວຍເຫດນີ້ ເມື່ອຢຸດທາຢາ ການອັກເສບທີ່ຖືກກົດໄວ້ຈຶ່ງລະເບີດອອກມາພ້ອມກັນ ເຮັດໃຫ້ຜື່ນແດງ ແລະ ແຜ່ກວ້າງກວ່າເກົ່າ. ປະກົດການນີ້ເອີ້ນວ່າ ອາການສະທ້ອນກັບຈາກສະເຕີຣອຍ (steroid rebound) ຄືກັນກັບແປງທີ່ຖືກກົດໄວ້ ຍິ່ງກົດແຮງ ຍິ່ງດີດແຮງເມື່ອປ່ອຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຫາກສົງໃສວ່າເປັນຜິວໜັງອັກເສບອ້ອມປາກ ຄວນປຶກສາຫາສາເຫດທີ່ແທ້ຈິງກ່ອນ ແທນທີ່ຈະທາຢາສະເຕີຣອຍເອງ.

ຂະບວນການທີ່ຢາສີແຂ້ວມີຟລູໄອຣາຍ ແລະ ສານລະຄາຍເຄືອງທຳລາຍຊັ້ນປົກປ້ອງຜິວ

ຢາສີແຂ້ວທີ່ມີຟລູໄອຣາຍກໍ່ເປັນສາເຫດໜຶ່ງທີ່ຖືກກ່າວເຖິງມາດົນນານ. ໃນເວລາຖູແຂ້ວ ຟອງຢາສີແຂ້ວຈະສຳຜັດກັບຜິວອ້ອມປາກໂດຍທຳມະຊາດ ແລະ ມີບົດລາຍງານລະບຸວ່າ ສານຟລູໄອຣາຍສາມາດລະຄາຍເຄືອງບໍລິເວນນີ້ ຈົນເຮັດໃຫ້ຊັ້ນປົກປ້ອງຜິວອ່ອນແອລົງ.

ສານຊັກລ້າງ (surfactant) ກໍ່ຄືກັນ. ສານທີ່ເຮັດໃຫ້ຢາສີແຂ້ວມີຟອງນັ້ນ ມີລິດຊັກລ້າງໄຂມັນທີ່ແຮງ ຈຶ່ງອາດຊັກລ້າງເອົາຊັ້ນໄຂມັນປົກກະຕິເທິງຜິວໜັງອອກໄປພ້ອມກັນ. ຊັ້ນໄຂມັນນີ້ເປັນສານທີ່ອຸດຊ່ອງຫວ່າງລະຫວ່າງເຊວເຄຣາຕິນ ເມື່ອຊັ້ນນີ້ຖືກລອກອອກ ຄວາມຊຸ່ມຊື້ນຈະລະເຫີຍອອກງ່າຍ ແລະ ສິ່ງລະຄາຍເຄືອງຈາກພາຍນອກຈະເຂົ້າໄປເລິກຂຶ້ນ. ຄືກັນກັບປູນທີ່ອຸດຊ່ອງລະຫວ່າງດິນຈີ່ຫຼຸດອອກ ກຳແພງທັງໝົດກໍ່ຈະຫຼວມລົງ.

ດັ່ງນັ້ນ ຄົນທີ່ເປັນຜິວໜັງອັກເສບອ້ອມປາກຊ້ຳໆ ອາດລອງປ່ຽນໄປໃຊ້ຢາສີແຂ້ວທີ່ບໍ່ມີຟລູໄອຣາຍ ຫຼືມີສານຊັກລ້າງອ່ອນໆແທນ ເຊິ່ງເປັນວິທີໜຶ່ງທີ່ແນະນຳ. ແຕ່ຍ້ອນແຕ່ລະຄົນຕອບສະໜອງຕໍ່ສານແຕ່ລະຊະນິດບໍ່ຄືກັນ ການປ່ຽນຢາສີແຂ້ວຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນດີຂຶ້ນທັນທີ.

ເປັນຫຍັງຄຣີມ ແລະ ເຄື່ອງສຳອາງທີ່ໜາໜັກຈຶ່ງອຸດຮາກຂົນ?

ຄຣີມບຳລຸງຄວາມຊຸ່ມຊື້ນທີ່ໜາ ຫຼືເຄື່ອງສຳອາງທີ່ມີນ້ຳມັນຫຼາຍ ກໍ່ເປັນປັດໄຈກະຕຸ້ນທີ່ພົບເລື້ອຍ. ເບິ່ງຜິວເຜີນອາດຄິດວ່າ ຍິ່ງບຳລຸງຄວາມຊຸ່ມຊື້ນຫຼາຍ ຜິວຍິ່ງດີຂຶ້ນ ແຕ່ບໍລິເວນທີ່ອ່ອນໄຫວຕໍ່ການລະຄາຍເຄືອງແບບອ້ອມປາກນັ້ນ ອາດເຮັດວຽກກົງກັນຂ້າມ.

ຄຣີມທີ່ໜາຈະປົກຄຸມໜ້າຜິວຄືກັນກັບເຍື່ອບາງໆ ອຸດການໄຫຼວຽນຂອງອາກາດ ແລະ ຄວາມຊຸ່ມຊື້ນ. ສະພາບແບບນີ້ເອີ້ນວ່າ ການອຸດຕັນ (occlusion) ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ຄວາມຮ້ອນ ແລະ ຄວາມຊຸ່ມທີ່ຢູ່ໃຕ້ຜິວອອກມາບໍ່ໄດ້. ນີ້ເອງເປັນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ເໝາະໃຫ້ເຊື້ອຈຸລິນຊີປະຈຳຜິວ ຫຼືສານລະຄາຍເຄືອງທີ່ຢູ່ອ້ອມຮາກຂົນເພີ່ມຈຳນວນຂຶ້ນ. ຄືກັນກັບເຮືອນຢາງທີ່ຮ້ອນ ແລະ ຊຸ່ມຂຶ້ນເມື່ອຖືກອົບ ຜິວໃຕ້ຄຣີມກໍ່ຢູ່ໃນສະພາບຄ້າຍກັນ.

ໂດຍສະເພາະ ຜະລິດຕະພັນຕໍ່ໄປນີ້ ມັກຖືກກ່າວເຖິງເປັນສາເຫດ.

• ຄຣີມບຳລຸງທີ່ມີນ້ຳມັນເປັນສ່ວນປະກອບຫຼັກ: ມີຈຸດປະສົງເພື່ອຕື່ມຊັ້ນໄຂມັນ ແຕ່ຖ້າທາໜາເກີນໄປ ຈະຍິ່ງອຸດຕັນ ແລະ ກະຕຸ້ນການອັກເສບອ້ອມຮາກຂົນ.
• ຄຣີມກັນແດດສູດທີ່ມີນ້ຳມັນຫຼາຍ: ໂດຍສະເພາະຖ້າມີນິໄສທາໜາອ້ອມປາກ ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດການອຸດຕັນແບບດຽວກັນ.
• ຟາວເດເຊິນ ຫຼືຄອນຊິນເລີທີ່ປົກປິດຫຼາຍ: ຜົງສີ ແລະ ນ້ຳມັນປົນກັນອຸດຮູຂຸມຂົນ ແລະ ໃນຂະບວນການລ້າງອອກກໍ່ອາດເພີ່ມການສຽດສີ.

ເປັນຫຍັງຈຶ່ງສັບສົນກັບສິວ ຫຼືຜິວໜັງອັກເສບຈາກຕ່ອມໄຂມັນ?

ຜິວໜັງອັກເສບອ້ອມປາກມີລັກສະນະຄ້າຍກັບສິວ ແລະ ຜິວໜັງອັກເສບຈາກຕ່ອມໄຂມັນ (seborrheic dermatitis) ຈຶ່ງມັກຖືກສັບສົນກັນເລື້ອຍໆ. ຍ້ອນທັງສາມຢ່າງມີຈຸດຮ່ວມຄື ມີຜື່ນແດງ ຫຼືເມັດນ້ອຍໆຂຶ້ນທີ່ໜ້າຄືກັນ.

ແຕ່ສິວມັກມີສິວຫົວດຳ ຫຼືສິວຫົວຂາວທີ່ເກີດຈາກໄຂມັນອຸດຕັນໃຫ້ເຫັນກ່ອນ ໃນຂະນະທີ່ຜິວໜັງອັກເສບອ້ອມປາກຈະບໍ່ມີຮູຂຸມຂົນອຸດຕັນແບບນັ້ນ ມີແຕ່ຜື່ນແດງນ້ອຍໆຂະໜາດເທົ່າໆກັນເປັນຈຸດເດັ່ນ. ສ່ວນຜິວໜັງອັກເສບຈາກຕ່ອມໄຂມັນມັກເກີດຢູ່ບໍລິເວນທີ່ມີໄຂມັນຫຼາຍ ເຊັ່ນ ຄິ້ວ, ຂ້າງດັງ, ໜັງຫົວ ໂດຍມີທັງຂີ້ຮັງແຄ ແລະ ຄວາມມັນປົນກັນ ໃນຂະນະທີ່ຜິວໜັງອັກເສບອ້ອມປາກມັກເປັນຜື່ນທີ່ຈຳກັດຢູ່ອ້ອມປາກ ໂດຍບໍ່ມີຂີ້ຮັງແຄຫຼາຍ.

ດັ່ງນັ້ນ ແທນທີ່ຈະວິນິດໄສດ້ວຍຕົນເອງ ແລ້ວທາຢາສິວ ຫຼືຢາສະເຕີຣອຍ ຫາກຜື່ນເປັນຢູ່ເກີນ 2 ອາທິດ ຄວນປຶກສາເພື່ອກວດຢືນຢັນອາການໃຫ້ແນ່ນອນ ຍ້ອນເມື່ອສາເຫດຕ່າງກັນ ວິທີດູແລກໍ່ຈະຕ່າງກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

ຢຸດທາຢາສະເຕີຣອຍແລ້ວ ເປັນຫຍັງອາການຈຶ່ງຮ້າຍແຮງຂຶ້ນ?

ຂັ້ນຕອນທຳອິດຂອງການຮັກສາຜິວໜັງອັກເສບອ້ອມປາກສ່ວນຫຼາຍແມ່ນການຢຸດທາຢາສະເຕີຣອຍ. ແຕ່ພໍຢຸດແທ້ໆ ຫຼາຍຄົນຈະພົບວ່າຜື່ນຮ້າຍແຮງຂຶ້ນໃນຊ່ວງສອງສາມມື້ ຫາ ສອງສາມອາທິດ.

ນີ້ແມ່ນຍ້ອນອາການສະທ້ອນກັບທີ່ໄດ້ອະທິບາຍໄປແລ້ວ. ການອັກເສບທີ່ຖືກສະເຕີຣອຍກົດໄວ້ດົນນານ ຈະຖືກປຸກຄືນມາພ້ອມກັນທັນທີທີ່ຢາໝົດລິດ. ຄືກັນກັບແປງທີ່ຖືກກົດໄວ້ດົນເທົ່າໃດ ຍິ່ງດີດແຮງເທົ່ານັ້ນເມື່ອປ່ອຍ ຍິ່ງໃຊ້ສະເຕີຣອຍດົນເທົ່າໃດ ອາການສະທ້ອນກັບຫຼັງຢຸດກໍ່ຈະຍິ່ງແຮງຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ.

ດັ່ງນັ້ນ ແທນທີ່ຈະຢຸດທາຢາສະເຕີຣອຍທັນທີ ການຄ່ອຍໆຫຼຸດຄວາມແຮງລົງ ຫຼືປ່ຽນໄປໃຊ້ການຮັກສາອື່ນທົດແທນ ມັກຖືກແນະນຳຫຼາຍກວ່າ. ຖ້າຜ່ານຊ່ວງນີ້ໄປໄດ້ດີ ການອັກເສບຈຶ່ງຈະຄ່ອຍໆສະຫງົບລົງ.

ທິດທາງພື້ນຖານຂອງການຮັກສາເພື່ອຫຼຸດການລະຄາຍເຄືອງ

ທິດທາງພື້ນຖານຂອງການຮັກສາ ຄື ການຫຼຸດປັດໄຈລະຄາຍເຄືອງໃຫ້ໜ້ອຍທີ່ສຸດ ແລະ ໃຫ້ເວລາຊັ້ນປົກປ້ອງຜິວທີ່ເສຍໄປໄດ້ຟື້ນຕົວເອງ.

ວິທີການທີ່ນຳໃຊ້ຮ່ວມກັນທົ່ວໄປມີດັ່ງນີ້.

• ຢາທາປະຕິຊີວະນະສະເພາະຈຸດ: ຄຣີມທີ່ມີສານເມໂທຣນິດາໂຊນ (metronidazole) ຫຼືອີຣິດໂຣມາຍຊິນ (erythromycin) ຖືກໃຊ້ເພື່ອບັນເທົາການອັກເສບອ້ອມຮາກຂົນ. ຢານີ້ຄວບຄຸມການເພີ່ມຈຳນວນຂອງເຊື້ອແບັກທີເຣຍ ໂດຍບໍ່ໄດ້ກົດການຕອບສະໜອງຂອງລະບົບພູມຄຸ້ມກັນຢ່າງແຮງແບບສະເຕີຣອຍ ຄວາມສ່ຽງເກີດອາການສະທ້ອນກັບຈຶ່ງໜ້ອຍກວ່າ.
• ຢາປະຕິຊີວະນະຊະນິດກິນ: ຫາກຜື່ນແຜ່ກວ້າງ ຫຼືມີຕຸ່ມໜອງນ້ອຍໆຫຼາຍ ອາດໃຊ້ຢາກຸ່ມເຕັດຕຣາໄຊຄລິນ (tetracycline) ເຊັ່ນ ດອກຊີໄຊຄລິນ (doxycycline) ກິນຕິດຕໍ່ກັນຕາມໄລຍະເວລາ. ຢາກຸ່ມນີ້ນອກຈາກຕ້ານເຊື້ອແບັກທີເຣຍແລ້ວ ຍັງມີສ່ວນຊ່ວຍບັນເທົາການອັກເສບອີກດ້ວຍ.
• ຫຼຸດຄຣີມບຳລຸງ ແລະ ເຄື່ອງສຳອາງໃຫ້ໜ້ອຍທີ່ສຸດ: ໃນຊ່ວງຮັກສາ ຄວນເຫຼືອໄວ້ພຽງຜະລິດຕະພັນທີ່ອ່ອນໂຍນ ແລະ ເບົາທີ່ສຸດ ສ່ວນທີ່ເຫຼືອໃຫ້ພັກໄວ້ກ່ອນ ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ຟື້ນຕົວໄວຂຶ້ນ ຍ້ອນຕ້ອງຫຼຸດສິ່ງລະຄາຍເຄືອງລົງ ຊັ້ນປົກປ້ອງຜິວຈຶ່ງຈະມີໂອກາດຟື້ນຕົວ.

ນິໄສທີ່ຄວນຫຼີກລ້ຽງໃນລະຫວ່າງດູແລ

ໃນລະຫວ່າງທີ່ຜື່ນກຳລັງສະຫງົບລົງ ສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ ຄື ບໍ່ເພີ່ມການລະຄາຍເຄືອງໃໝ່ໆ.

• ຄວນພັກການໃຊ້ຄຣີມບຳລຸງທີ່ໜາ ແລະ ຜະລິດຕະພັນສູດນ້ຳມັນໄວ້ກ່ອນໃນຊ່ວງຟື້ນຟູ ຍ້ອນອາດເຮັດໃຫ້ການອັກເສບຈາກການອຸດຕັນເກີດຂຶ້ນອີກ.
• ບໍ່ຄວນລອງເຄື່ອງສຳອາງໃໝ່ທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກ ຫຼືຜະລິດຕະພັນຂັດເຊວຜິວທີ່ລະຄາຍເຄືອງໃນຊ່ວງນີ້ ຍ້ອນຊັ້ນປົກປ້ອງຜິວທີ່ຍັງບໍ່ທັນຟື້ນຕົວ ອາດຮັບຜົນກະທົບໄດ້ງ່າຍ ເຖິງແມ່ນເປັນການລະຄາຍເຄືອງເລັກນ້ອຍ.
• ຄວນຫຼີກລ້ຽງການລ້າງໜ້າດ້ວຍນ້ຳຮ້ອນ ຫຼືຖູແຮງ ຍ້ອນທັງຄວາມຮ້ອນ ແລະ ການສຽດສີເຮັດໃຫ້ຊັ້ນປົກປ້ອງຜິວບາງລົງ.
• ຫາກຍັງມີຢາທາສະເຕີຣອຍເຫຼືອຢູ່ ບໍ່ຄວນນຳມາທາເອງອີກ ຍ້ອນເຖິງແມ່ນຈະຮູ້ສຶກສະບາຍໃນຕອນນັ້ນ ແຕ່ອາດນຳໄປສູ່ອາການສະທ້ອນກັບໄດ້.

References

Korean Dermatological Association, American Academy of Dermatology (AAD), and Ministry of Food and Drug Safety (MFDS).