ການລອກຂີ້ໄຄຜິວແບ່ງເປັນ 2 ວິທີ ຄືວິທີທາງກາຍະພາບທີ່ຂັດອອກ ແລະ ວິທີທາງເຄມີທີ່ລະລາຍອອກ ພ້ອມຫຼັກເລືອກໃຫ້ເໝາະກັບແຕ່ລະປະເພດຜິວ

ຫຼັງລ້າງໜ້າແລ້ວລອງແຕະໜ້າເບິ່ງ ຖ້າຮູ້ສຶກສາກໆບາງບ່ອນ ນັ້ນແມ່ນສັນຍານວ່າຂີ້ໄຄສະສົມຢູ່. ຜະລິດຕະພັນລອກຂີ້ໄຄແບ່ງອອກເປັນ 2 ແນວທາງໃຫຍ່ໆ ຄືວິທີທາງກາຍະພາບທີ່ໃຊ້ເມັດຂັດ ຫຼືແປງຖູໃຫ້ຫຼຸດອອກ ແລະ ວິທີທາງເຄມີທີ່ໃຫ້ສານຊຶມເຂົ້າໄປແກ້ພັນທະທີ່ຍຶດເຊວຂີ້ໄຄໄວ້ນຳກັນ. ທັງ 2 ວິທີໃຫ້ຜົນສຸດທ້າຍຄືກັນ ຄືການລອກຂີ້ໄຄເກົ່າອອກ ແຕ່ວິທີການເຮັດວຽກຕັ້ງແຕ່ຈຸດທຳອິດທີ່ສຳຜັດຜິວນັ້ນຕ່າງກັນຫຼາຍ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ກ່ອນຈະຮູ້ວ່າວິທີໃດເໝາະກັບຜິວຂອງຕົນ ຄວນເຂົ້າໃຈກ່ອນວ່າແຕ່ລະວິທີເຮັດວຽກແນວໃດ.

ເປັນຫຍັງຂີ້ໄຄຈຶ່ງສະສົມຂຶ້ນຕາມທຳມະຊາດ?

ຜິວໜັງຈະຜະລິດເຊວໃໝ່ຢູ່ຊັ້ນລຸ່ມສຸດຢູ່ຕະຫຼອດ ແລ້ວດັນຂຶ້ນມາເລື້ອຍໆ. ເມື່ອເຊວນີ້ຂຶ້ນມາເຖິງພື້ນຜິວ ຖືກກົດໃຫ້ແປ ແລະ ຕາຍ ຊັ້ນທີ່ເກີດຂຶ້ນນັ້ນຄືຊັ້ນຂີ້ໄຄ. ຕາມປົກກະຕິ ເຊວພວກນີ້ຈະຫຼຸດອອກເອງພາຍໃນ 2 ຫາ 4 ອາທິດ.

ບັນຫາຄືວົງຈອນນີ້ບໍ່ຄົງທີ່ສະເໝີ. ຍິ່ງອາຍຸຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ຍິ່ງໂດນແສງແດດເປັນເວລາດົນ ຄວາມໄວທີ່ເຊວຫຼຸດອອກກໍຈະຊ້າລົງ ໃນຂະນະທີ່ຄວາມໄວທີ່ດັນຂຶ້ນມາຈາກຊັ້ນລຸ່ມບໍ່ໄດ້ຫຼຸດລົງຫຼາຍປານໃດ. ຜົນຄືເຊວສະສົມຢູ່ຊັ້ນເທິງຫຼາຍຂຶ້ນ ຊັ້ນຂີ້ໄຄໜາຂຶ້ນ ຜິວຈຶ່ງເບິ່ງໝົ່ນ ແລະ ສາກ. ການລອກຂີ້ໄຄກໍຄືການເລືອກເອົາສ່ວນທີ່ຄ້າງນັ້ນອອກ ເພື່ອໃຫ້ວົງຈອນຂອງຜິວກັບຄືນມາເຫັນຊັດເຈນອີກຄັ້ງ.

ຫຼັກການເຮັດວຽກຂອງການລອກຂີ້ໄຄແບບກາຍະພາບ

ການລອກຂີ້ໄຄແບບກາຍະພາບໃຊ້ແຮງກົນຈັກ ຄືການເສີຍດຖູ ເພື່ອໃຫ້ຂີ້ໄຄຫຼຸດອອກ ດັ່ງຊື່ຂອງມັນ. ເມື່ອເມັດຂັດໃນສະຄຣັບ ຫຼືແປງຂັດຜິວຖູໄປເທິງໜ້າຜິວ ເຊວຂີ້ໄຄທີ່ຕາຍ ແລະ ຫຼົກຕົວອອກເລັກນ້ອຍແລ້ວກໍຈະຫຼຸດອອກຕາມແຮງເສີຍດຖູນັ້ນ.

ຈຸດເດັ່ນຂອງວິທີນີ້ຄືເຫັນຜົນທັນທີທີ່ໃຊ້ແຮງ. ບໍ່ຕ້ອງລໍຖ້າໃຫ້ສານເຄມີຊຶມເຂົ້າໄປແລ້ວເກີດປະຕິກິລິຍາ ເພາະທັນທີທີ່ຖູ ບ່ອນທີ່ສາກກໍຈະຖືກຈັດການທັນທີ. ແຕ່ແຮງນີ້ບໍ່ໄດ້ເລືອກເຮັດວຽກສະເພາະຊັ້ນຂີ້ໄຄເທົ່ານັ້ນ. ຖ້າເມັດຂັດໃຫຍ່ ຫຼືແຫຼມ ອາດຂູດເອົາເຊວທີ່ຍັງບໍ່ພ້ອມຫຼຸດອອກຕິດໄປນຳ ແລະ ອາດຖິ້ມຮອຍແຜເລັກໆທີ່ບໍ່ເຫັນດ້ວຍຕາເປົ່າໄວ້.

ຮູບຮ່າງ ແລະ ຂະໜາດຂອງເມັດຂັດກໍເປັນຕົວກຳນົດລະດັບການລະຄາຍນຳ. ເມັດຂັດມົນ ແລະ ລະອຽດຈະຖູຜ່ານໜ້າຜິວແບບອ່ອນໆ ແຕ່ເມັດຂັດແຫຼມ ແລະ ໃຫຍ່ຈະຕິດຄ້າງ ແລະ ດັນແຮງລົງໃສ່ຈຸດດຽວ. ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ຖຶ່ງແມ່ນຖູແຮງເທົ່າກັນ ຜິວກໍຮັບພາລະຕ່າງກັນຕາມຮູບຮ່າງຂອງເມັດຂັດ.

ຫຼັກການເຮັດວຽກຂອງການລອກຂີ້ໄຄແບບເຄມີ

ການລອກຂີ້ໄຄແບບເຄມີແມ່ນໃຫ້ອາຊິດໄປແກ້ພັນທະທີ່ຄືກາວຍຶດເຊວຂີ້ໄຄໄວ້ນຳກັນ ໃຫ້ເຊວຫຼຸດອອກເອງ. ສານຫຼັກທີ່ໃຊ້ຄື AHA (ອາຊິດອາລຟາໄຮດຣອກຊີ ອາຊິດທີ່ລະລາຍໃນນ້ຳໄດ້ດີ ເຊັ່ນ ໄກລີໂຄລິກ ຫຼືແລກຕິກ) ແລະ BHA (ອາຊິດເບຕາໄຮດຣອກຊີ ອາຊິດທີ່ລະລາຍໃນນ້ຳມັນໄດ້ດີ ໂດຍທົ່ວໄປແມ່ນຊາລິໄຊລິກ).

ສານທັງ 2 ຊະນິດລະລາຍໄດ້ຕ່າງກັນ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປເຖິງບ່ອນຕ່າງກັນ. AHA ລະລາຍໃນນ້ຳໄດ້ດີ ຈຶ່ງແຜ່ຂະຫຍາຍທົ່ວຊັ້ນຂີ້ໄຄໜ້າຜິວ ສ່ວນ BHA ລະລາຍປົນກັບນ້ຳມັນໄດ້ດີ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປໄດ້ເລິກເຖິງໃນຮູຂຸມຂົນທີ່ມີໄຂມັນອຸດຕັນ. ດ້ວຍເຫດນີ້ AHA ຈຶ່ງເໝາະກັບຜິວທີ່ສາກ ແລະ ໝົ່ນ ສ່ວນ BHA ຈຶ່ງເໝາະກັບຮູຂຸມຂົນທີ່ມີໄຂມັນ ແລະ ຂີ້ໄຄປົນກັນຢູ່. ເຫດຜົນທີ່ບໍ່ຕ້ອງຖູແຕ່ຂີ້ໄຄກໍຫຼຸດອອກໄດ້ ກໍຍ້ອນເຊວທີ່ຫຼຸດພັນທະແລ້ວຈະຫຼຸດອອກເອງໃນຂະນະລ້າງໜ້າ ຫຼືໃນຂະບວນການຫຼຸດຕົວຕາມທຳມະຊາດ.

ໄລຍະຫຼັງມານີ້ຫຼາຍຄົນເລີ່ມເວົ້າເຖິງ PHA (ອາຊິດໂພລີໄຮດຣອກຊີ ເຮັດວຽກຄ້າຍ AHA ແຕ່ໂມເລກຸນໃຫຍ່ກວ່າ ຈຶ່ງຊຶມເຂົ້າຜິວຊ້າກວ່າ) ຮ່ວມນຳ. ຍ້ອນໂມເລກຸນໃຫຍ່ ຈຶ່ງບໍ່ສາມາດເຂົ້າໄປເລິກໃນຄາວດຽວ ແຕ່ຈະເຮັດປະຕິກິລິຍາຄ່ອຍໆຢູ່ໜ້າຜິວ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງລະຄາຍໜ້ອຍກວ່າ AHA ຫຼື BHA ແຕ່ຄວາມໄວໃນການລອກຂີ້ໄຄກໍຊ້າກວ່າຕາມກັນ.

ລະຫວ່າງ 2 ວິທີນີ້ ວິທີໃດລະຄາຍໜ້ອຍກວ່າ?

ການລະຄາຍຂອງວິທີກາຍະພາບສ່ວນຫຼາຍມາຈາກແຮງກົດ ແລະ ຮູບຮ່າງຂອງເມັດຂັດ. ຍິ່ງຖູແຮງ ຫຼືເມັດຂັດຫຍາບ ຮອຍແຕກນ້ອຍໆກໍງ່າຍທີ່ຈະເກີດຢູ່ໜ້າຊັ້ນຂີ້ໄຄ ແລະ ຮອຍແຕກນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມສາມາດຂອງເກາະປ້ອງກັນຜິວໃນການກັກຄວາມຊຸ່ມຊື້ນອ່ອນລົງ. ຈຸດອ່ອນຂອງວິທີກາຍະພາບຄືທຸກຢ່າງຂຶ້ນຢູ່ກັບແຮງມືຂອງຜູ້ໃຊ້ໂດຍກົງ.

ການລະຄາຍຂອງວິທີເຄມີສ່ວນຫຼາຍຖືກກຳນົດໂດຍຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນ ແລະ ຄ່າ pH (ຄ່າວັດຄວາມເປັນອາຊິດ). ຍິ່ງຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນສູງ ຫຼືຄ່າ pH ຕ່ຳ ແຮງໃນການແກ້ພັນທະກໍຍິ່ງແຮງຂຶ້ນ ການລະຄາຍກໍອາດເພີ່ມຂຶ້ນຕາມກັນ. ແຕ່ວິທີເຄມີສາມາດຄາດຄະເນລະດັບຄວາມແຮງໄດ້ຈາກຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນທີ່ຂຽນໄວ້ຢູ່ຜະລິດຕະພັນ ຈຶ່ງເຊື່ອກັນວ່າສາມາດຄາດເດົາ ແລະ ຄວບຄຸມການລະຄາຍໄດ້ງ່າຍກວ່າວິທີກາຍະພາບທີ່ຂຶ້ນຢູ່ກັບແຮງມື.

ຫຼັກເລືອກທີ່ຕ່າງກັນຕາມແຕ່ລະປະເພດຜິວ

ພາລະທີ່ທັງ 2 ວິທີໃຫ້ຕໍ່ຜິວຈະຕ່າງກັນຕາມສະພາບຜິວ. ລອງເບິ່ງຫຼັກຕໍ່ໄປນີ້ເພື່ອຊ່ວຍໃນການເລືອກ.

• ຜິວມັນ ຮູຂຸມຂົນອຸດຕັນງ່າຍ: ສານເຄມີທີ່ລະລາຍໃນນ້ຳມັນຄື BHA ຈະໄດ້ປຽບກວ່າ ເພາະໄຂມັນທີ່ອຸດຕັນຢູ່ນັ້ນເປັນນ້ຳມັນຢູ່ແລ້ວ ສານທີ່ລະລາຍໃນນ້ຳມັນຄືກັນຈຶ່ງເຂົ້າໄປໄດ້ເລິກ.
• ຜິວແຫ້ງ ຮູ້ສຶກຕຶງເລື້ອຍໆ: AHA ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນອ່ອນຈະໃຫ້ພາລະໜ້ອຍກວ່າການເສີຍດຖູແບບກາຍະພາບ ຍ້ອນການຖູອາດລະຄາຍເກາະປ້ອງກັນຜິວທີ່ບາງຢູ່ແລ້ວໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນ ໃນຂະນະທີ່ວິທີເຄມີສາມາດຈັດການຂີ້ໄຄໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ແຮງ.
• ຜິວອ່ອນໄຫວ ແດງງ່າຍເລື້ອຍໆ: ແນະນຳໃຫ້ເລີ່ມທັງ 2 ວິທີດ້ວຍລະດັບຕ່ຳສຸດກ່ອນ ເພາະໃນສະພາບທີ່ເກາະປ້ອງກັນຜິວອ່ອນລົງ ທັງແຮງເສີຍດຖູ ແລະ ສານອາຊິດລ້ວນສາມາດເປັນຕົ້ນເຫດການລະຄາຍໄດ້ ຈຶ່ງຄວນເລີ່ມຈາກຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຕ່ຳ ແລະ ຄວາມຖີ່ໜ້ອຍ ເພື່ອສັງເກດປະຕິກິລິຍາຂອງຜິວກ່ອນ.
• ຜິວປະສົມ: ຫຼາຍຄົນເລືອກໃຊ້ວິທີຕ່າງກັນຕາມແຕ່ລະບໍລິເວນຂອງໃບໜ້າ ຍ້ອນບໍລິເວນທີ່ມີໄຂມັນຫຼາຍ ແລະ ບໍລິເວນທີ່ແຫ້ງຢູ່ໃນໜ້າດຽວກັນ ຖ້າໃຊ້ວິທີດຽວກັນທົ່ວທັງໜ້າ ບໍລິເວນໃດບໍລິເວນໜຶ່ງກໍອາດຫຼາຍໄປ ຫຼືໜ້ອຍໄປໄດ້ງ່າຍ.

ເປັນຫຍັງລອກຂີ້ໄຄເລື້ອຍໆຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຜິວແຍ່ລົງ

ການລອກຂີ້ໄຄຈະໃຫ້ຜົນດີກໍຕໍ່ເມື່ອເລືອກຈັດການສະເພາະສ່ວນທີ່ຄ້າງເທົ່ານັ້ນ. ແຕ່ຖ້າເພີ່ມຄວາມຖີ່ຫຼາຍຂຶ້ນ ເຊວທີ່ຍັງບໍ່ພ້ອມຫຼຸດອອກກໍຈະຖືກດັນອອກໄປນຳ ຈົນຊັ້ນຂີ້ໄຄທີ່ຄວນປົກປ້ອງຜິວກາຍເປັນບາງລົງ.

ຊັ້ນຂີ້ໄຄມັກຖືກປຽບທຽບກັບກ້ອນອິດ ແລະ ຊີມັງ. ຖ້າເຊວແມ່ນກ້ອນອິດ ໄຂມັນທີ່ອັດຢູ່ລະຫວ່າງເຊວກໍເປັນຄືຊີມັງ. ຖ້າລອກຂີ້ໄຄເລື້ອຍໆເກີນໄປ ນອກຈາກກ້ອນອິດແລ້ວ ໄຂມັນທີ່ເປັນຊີມັງກໍຖືກລ້າງອອກໄປນຳ ເຮັດໃຫ້ຝາໂຄງສ້າງນັ້ນຫຼວມລົງ. ຜົນຄືຄວາມຊຸ່ມຊື້ນຫຼຸດອອກງ່າຍຂຶ້ນ ສິ່ງລະຄາຍຈາກພາຍນອກກໍເຂົ້າມາງ່າຍຂຶ້ນ ອາການແດງ ຫຼືແສບຮ້ອນອາດເພີ່ມຂຶ້ນແທນທີ່ຈະດີຂຶ້ນ.

ວິທີເບິ່ງແຍງຫຼັງລອກຂີ້ໄຄ

ທັນທີຫຼັງລອກຂີ້ໄຄ ຊັ້ນເກົ່າທີ່ເຄີຍປົກຄຸມໜ້າຜິວຈະບາງລົງ. ວິທີເບິ່ງແຍງໃນຊ່ວງນີ້ຈະເປັນຕົວກຳນົດຜົນລັບຂອງການລອກຂີ້ໄຄ.

ແນະນຳໃຫ້ທາຜະລິດຕະພັນບຳລຸງທີ່ໃຫ້ຄວາມຊຸ່ມຊື້ນ ແລະ ໄຂມັນທັນທີຫຼັງລອກຂີ້ໄຄ ເພາະໜ້າຜິວທີ່ບາງລົງນັ້ນຈະສູນເສຍຄວາມຊຸ່ມຊື້ນໄວກວ່າປົກກະຕິ. ນອກຈາກນັ້ນ ຄີມກັນແດດກໍຄວນເອົາໃຈໃສ່ໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນເປັນພິເສດຫຼັງລອກຂີ້ໄຄ ເພາະໃນສະພາບທີ່ຊັ້ນຂີ້ໄຄບາງລົງ ແສງແດດຈະສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ເລິກຂຶ້ນ.

ຄວາມຖີ່ຄວນເພີ່ມຂຶ້ນເທື່ອລະໜ້ອຍໂດຍເບິ່ງປະຕິກິລິຍາຂອງຜິວ ແລະ ຄວນຫຼີກລ່ຽງການໃຊ້ທັງວິທີກາຍະພາບ ແລະ ວິທີເຄມີໃນລະດັບແຮງພ້ອມກັນຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນ. ຖ້າໃຊ້ທັງ 2 ວິທີໃນມື້ດຽວກັນ ພາລະທີ່ຕົກໃສ່ຊັ້ນຂີ້ໄຄຈະບວກກັນຫຼາຍກວ່າໃຊ້ແຍກກັນ ດ້ວຍເຫດນີ້ ຄວນເລີ່ມໃຫ້ວິທີໜຶ່ງລົງໂຕກ່ອນ ແລ້ວຄ່ອຍເພີ່ມອີກວິທີເຂົ້າມາຫ່າງໆກັນເທື່ອລະໜ້ອຍ ຈຶ່ງເປັນວິທີທີ່ປອດໄພກວ່າສຳລັບຜິວ.

References

Korean Dermatological Association, American Academy of Dermatology (AAD), and Ministry of Food and Drug Safety (MFDS).