ຮອຍແຕກລາຍ, ເລີ່ມຮັກສາຕອນເປັນສີແດງ ຜົນຕອບສະໜອງດີກວ່າບໍ?

ເມື່ອເຫັນຮອຍລາຍຊື່ໆຢູ່ໜ້າທ້ອງ ຂາອ່ອນ ຫຼື ຕົ້ນແຂນ ຫຼາຍຄົນມັກສັບສົນວ່າມັນເກີດຂຶ້ນຕັ້ງແຕ່ຕອນໃດ. ນັ້ນກໍ່ເພາະໃນຕອນທຳອິດຮອຍນີ້ຈະເປັນສີແດງ ຫຼື ສີມ່ວງ ແຕ່ພໍເວລາຜ່ານໄປກໍ່ຈະຄ່ອຍໆປ່ຽນເປັນສີຂາວອ່ອນໆໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ. ຫຼາຍຄົນຍັງບໍ່ຮູ້ວ່າການປ່ຽນສີນີ້ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຮອຍຈາງລົງທຳມະດາ ແຕ່ແມ່ນສັນຍານທີ່ບອກວ່າໂຄງສ້າງພາຍໃນຜິວໜັງກຳລັງປ່ຽນແປງແທ້ໆ.

ຮອຍແຕກລາຍແມ່ນຮອຍທີ່ເກີດຂຶ້ນເມື່ອຜິວໜັງຖືກຢືດຂະຫຍາຍໄວ ແລະ ຫຼາຍເກີນໄປໃນໄລຍະສັ້ນໆ. ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ວ່າເປັນຫຍັງມັນຈຶ່ງມັກເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງເຕີບໃຫຍ່ໄວ ຊ່ວງຖືພາ ຊ່ວງນ້ຳໜັກປ່ຽນແປງໄວ ຫຼື ຊ່ວງທີ່ມວນກ້າມຊີ້ນເພີ່ມຂຶ້ນໄວ. ບົດຄວາມນີ້ຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຫັນຫຼັກການວ່າເປັນຫຍັງມັນຈຶ່ງອອກມາເປັນລາຍແບບນັ້ນ ເປັນຫຍັງສີຈຶ່ງປ່ຽນ ແລະ ຄວນເລີ່ມປິ່ນປົວຕອນໃດຈຶ່ງຈະໄດ້ຜົນດີ.

ຮອຍແຕກລາຍເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ?

ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຜິວໜັງແບ່ງອອກເປັນສອງຊັ້ນໃຫຍ່ໆ ຄື ໜັງກຳພ້າ ແລະ ໜັງແທ້ ໂດຍຮອຍແຕກລາຍຈະເກີດຢູ່ໃນຊັ້ນໜັງແທ້. ພາຍໃນຊັ້ນໜັງແທ້ມີເສັ້ນໄຍໂປຣຕີນທີ່ຊື່ວ່າຄໍລາເຈນ ແລະ ອີລາສຕິນ ພັນກັນຢູ່ຄືກັບຕາໜ່າງ. ຖ້າໃຫ້ເຂົ້າໃຈງ່າຍໆ ຄໍລາເຈນກໍ່ຄືເສົາທີ່ຄ້ຳຈູນຜິວໜັງ ສ່ວນອີລາສຕິນກໍ່ຄືເສັ້ນຢາງທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງເສົາເຫຼົ່ານັ້ນ.

ເມື່ອຜິວໜັງຖືກຢືດອອກຊ້າໆ ເສົາ ແລະ ເສັ້ນຢາງເຫຼົ່ານີ້ຈະສາມາດຈັດຕຳແໜ່ງໃໝ່ໄດ້ທັນ ຈຶ່ງທົນຕໍ່ແຮງດຶງໄດ້. ແຕ່ບັນຫາຈະເກີດຂຶ້ນເມື່ອຄວາມໄວໃນການຢືດອອກນັ້ນໄວເກີນໄປ. ເຊັ່ນ ໃນຊ່ວງທ້າຍຂອງການຖືພາລະຫວ່າງອາທິດທີ 28 ຫາ 40 ທີ່ໜ້າທ້ອງໂຕໃຫຍ່ຂຶ້ນຢ່າງເຫັນໄດ້ຊັດ ຫຼື ເມື່ອນ້ຳໜັກ ຫຼື ມວນກ້າມຊີ້ນເພີ່ມຂຶ້ນໄວໃນໄລຍະສັ້ນ ເສົາຄໍລາເຈນຈະບໍ່ມີເວລາພຽງພໍໃນການຈັດຕຳແໜ່ງໃໝ່ ຈົນຖືກດຶງແໜ້ນຈົນຂາດອອກໃນທີ່ສຸດ.

ຈຸດທີ່ເສົາຂາດອອກນັ້ນຈະບໍ່ຖືກແທນທີ່ດ້ວຍເນື້ອເຍື່ອປົກກະຕິແບບລຽບງ່າຍ ແຕ່ຈະຖືກອັດແໜ້ນຢ່າງຮີບດ່ວນດ້ວຍເນື້ອເຍື່ອທີ່ບາງ ແລະ ອ່ອນແອກວ່າແທນ. ບໍລິເວນນີ້ຈຶ່ງບາງກວ່າ ແລະ ມີພື້ນຜິວແຕກຕ່າງຈາກຜິວໜັງອ້ອມຂ້າງ ກາຍເປັນຮອຍລາຍທີ່ເຮົາເຫັນ ນັ້ນກໍ່ຄືຮອຍແຕກລາຍນັ້ນເອງ.

ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເກີດຫຼາຍທີ່ທ້ອງ ແລະ ຂາອ່ອນ?

ຮອຍແຕກລາຍບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນສະໝ່ຳສະເໝີທົ່ວຮ່າງກາຍ ແຕ່ມັກຈະຮວມກັນຢູ່ໜ້າທ້ອງ ຂາອ່ອນ ກົ້ນ ແລະ ໜ້າເອິກ ເຊິ່ງມີເຫດຜົນຢູ່ສອງຂໍ້.

ຂໍ້ທຳອິດເປັນເຫດຜົນທາງກາຍະພາບແບບງ່າຍໆ ຄືບໍລິເວນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຈຸດທີ່ຖືກຢືດຂະຫຍາຍໄວ ແລະ ຫຼາຍທີ່ສຸດຢູ່ແລ້ວ. ໜ້າທ້ອງຈະຂະຫຍາຍຮອບວົງໃຫຍ່ຂຶ້ນຫຼາຍໃນຊ່ວງທ້າຍຂອງການຖືພາ ລະຫວ່າງອາທິດທີ 28 ຫາ 40 ສ່ວນຂາອ່ອນ ແລະ ກົ້ນແມ່ນຈຸດທີ່ໄຂມັນ ແລະ ກ້າມຊີ້ນຈະສະສົມກ່ອນໃນຊ່ວງເຕີບໃຫຍ່ ຫຼື ຊ່ວງນ້ຳໜັກປ່ຽນແປງ.

ຂໍ້ທີສອງແມ່ນເລື່ອງຮໍໂມນ. ໃນຊ່ວງຖືພາ ຫຼື ຊ່ວງເຕີບໃຫຍ່ ຮ່າງກາຍຈະຫຼັ່ງຮໍໂມນທີ່ຊື່ວ່າຄໍຕິໂຊນ (cortisol) ອອກມາຫຼາຍຂຶ້ນ ເຊິ່ງຮໍໂມນນີ້ມີຄຸນສົມບັດຍັບຢັ້ງການເຮັດວຽກຂອງໄຟໂບຣບລາສ (fibroblast) ຊຶ່ງແມ່ນເຊວທີ່ຜະລິດຄໍລາເຈນ. ຄືກັນກັບຄົນເຮົາທີ່ຮ່າງກາຍຈະຫົດຫູ່ເມື່ອຄວາມຄຽດເຂົ້າມາ ການຜະລິດຄໍລາເຈນກໍ່ຊະງັກລົງຊົ່ວຄາວເມື່ອຄໍຕິໂຊນສູງຂຶ້ນເຊັ່ນກັນ. ພໍດີໃນຊ່ວງທີ່ຜິວໜັງຕ້ອງການຄໍລາເຈນມາເສີມສ້າງໄວທີ່ສຸດ ການສ້າງຄໍລາເຈນກັບຊັກຊ້າລົງ ບໍລິເວນເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງຂາດງ່າຍກວ່າບ່ອນອື່ນ.

ເປັນຫຍັງຮອຍແດງຈຶ່ງກາຍເປັນສີຂາວ?

ເຫດຜົນທີ່ຮອຍແຕກລາຍທີ່ຫາກໍ່ເກີດຂຶ້ນມີສີແດງ ຫຼື ສີມ່ວງແມ່ນງ່າຍໆ ຄືເມື່ອຄໍລາເຈນໃນຊັ້ນໜັງແທ້ຂາດອອກ ຮ່າງກາຍຈະເກີດປະຕິກິລິຍາອັກເສບ ເຮັດໃຫ້ເສັ້ນເລືອດຢູ່ບໍລິເວນນັ້ນຂະຫຍາຍໂຕ ແລະ ມີເລືອດໄຫຼມາຮວມກັນຫຼາຍ. ເນື່ອງຈາກຜິວໜັງບາງລົງ ເສັ້ນເລືອດຈຶ່ງເບິ່ງໂປ່ນອອກມາ ດັ່ງນັ້ນຮອຍແຕກລາຍສີແດງໃນໄລຍະນີ້ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ ສະຕຣາຍອາ ຣູບຣາ (striae rubra) ຄຳວ່າ "ຣູບຣາ" ໃນພາສາລາຕິນແປວ່າສີແດງ.

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ບໍລິເວນນີ້ຈະຄ່ອຍໆປ່ຽນເປັນສີຂາວ ເນື່ອງຈາກອາການອັກເສບໃນຕອນຕົ້ນຄ່ອຍໆສະຫງົບລົງ ເສັ້ນເລືອດຫຼຸດໜ້ອຍລົງ ພ້ອມທັງເນື້ອເຍື່ອທີ່ອັດແໜ້ນຮອຍເສຍຫາຍນັ້ນຈະຄ່ອຍໆສະຖຽນລົງເປັນເສັ້ນໄຍທີ່ມີຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄໍລາເຈນຕ່ຳ ແລະ ມີເມັດສີຈາງລົງ. ໄລຍະນີ້ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ ສະຕຣາຍອາ ອານບາ (striae alba) ຫຼື ຮອຍແຕກລາຍສີຂາວ ຄຳວ່າ "ອານບາ" ໃນພາສາລາຕິນແປວ່າສີຂາວ.

ເວົ້າອີກຢ່າງໜຶ່ງ ການປ່ຽນຈາກຮອຍສີແດງເປັນສີຂາວບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຮູ້ສຶກວ່າສີຈາງລົງ ແຕ່ແມ່ນການປ່ຽນແປງແທ້ໆທີ່ອາການອັກເສບຄ່ອຍໆສະຫງົບ ແລະ ເນື້ອເຍື່ອກາຍເປັນເສັ້ນໄຍແໜ້ນຂຶ້ນ. ການປ່ຽນແປງນີ້ໂດຍທົ່ວໄປໃຊ້ເວລາ 6 ຫາ 12 ເດືອນ ແລະ ບາງກໍລະນີອາດດົນເຖິງ 2 ປີ.

ເປັນຫຍັງບ່ອນຮອຍແຕກລາຍຈຶ່ງຮູ້ສຶກຍຸບ?

ເມື່ອລູບບໍລິເວນທີ່ມີຮອຍແຕກລາຍດ້ວຍປາຍນິ້ວ ບາງເທື່ອອາດຮູ້ສຶກວ່າມັນຍຸບລົງເລັກນ້ອຍເມື່ອທຽບກັບຜິວໜັງອ້ອມຂ້າງ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງບັງເອີນ ແຕ່ແມ່ນຜົນມາຈາກໂຄງສ້າງຂອງຊັ້ນໜັງແທ້ທີ່ປ່ຽນໄປ.

ຜິວໜັງປົກກະຕິຈະມີເສົາຄໍລາເຈນທີ່ພັນກັນແໜ້ນໜາຢູ່ໃນຊັ້ນໜັງແທ້ ຄ້ຳຈູນໜັງກຳພ້າຢູ່ດ້ານເທິງໃຫ້ແໜ້ນໜາ. ແຕ່ບໍລິເວນທີ່ເກີດຮອຍແຕກລາຍ ຫຼັງຈາກເສົານີ້ຂາດອອກ ຈະຖືກອັດແໜ້ນຢ່າງຮີບດ່ວນດ້ວຍເສັ້ນໄຍທີ່ບໍ່ແໜ້ນໜາ ແຮງຄ້ຳຈູນຈຶ່ງອ່ອນລົງ ເຮັດໃຫ້ໜັງກຳພ້າຍຸບລົງເລັກນ້ອຍ. ນອກຈາກນັ້ນຄວາມໜາຂອງຜິວໜັງເອງກໍ່ບາງກວ່າຜິວປົກກະຕິ ເມື່ອລູບດ້ວຍປາຍນິ້ວຈຶ່ງຮູ້ສຶກວ່າພື້ນຜິວແຕກຕ່າງ ແລະ ຄ້າຍຄືຖືກກົດຍຸບລົງເລັກນ້ອຍ.

ດ້ວຍເຫດຜົນນີ້ ໃນການປິ່ນປົວຮອຍແຕກລາຍ ການເສີມສ້າງຄວາມໜາຂອງຜິວໜັງຈຶ່ງສຳຄັນບໍ່ແພ້ການເຮັດໃຫ້ສີຈາງລົງ. ເພາະຖ້າສີຈາງລົງແຕ່ພື້ນຜິວຍັງຮູ້ສຶກຍຸບຄືເກົ່າ ຄວາມພໍໃຈໃນຜົນການປິ່ນປົວກໍ່ຈະຫຼຸດລົງ.

ຮັກສາຕອນເປັນສີແດງ ຜົນຕອບສະໜອງດີກວ່າບໍ?

ເຫດຜົນທີ່ຮູ້ກັນວ່າການປິ່ນປົວໃນຊ່ວງທີ່ຮອຍຍັງເປັນສີແດງໄດ້ຜົນດີກວ່າ ແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງກັບສະພາບຂອງເນື້ອເຍື່ອໃນຊ່ວງນັ້ນ. ຮອຍແຕກລາຍສີແດງຍັງຢູ່ໃນຊ່ວງອັກເສບ ແລະ ເສັ້ນເລືອດຍັງເຄື່ອນໄຫວຢ່າງຄ່ອງແຄ້ວ ເຮັດໃຫ້ໄຟໂບຣບລາສທີ່ຜະລິດຄໍລາເຈນໃໝ່ຢູ່ໃນສະພາບທີ່ເຄື່ອນໄຫວຫຼາຍກວ່າ.

ຖ້າໄດ້ຮັບການປິ່ນປົວທີ່ກະຕຸ້ນຜິວໜັງໃນຊ່ວງນີ້ ໄຟໂບຣບລາສທີ່ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ແລ້ວຈະຕອບສະໜອງໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ ໂດຍຜະລິດຄໍລາເຈນອອກມາຫຼາຍຂຶ້ນ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ ຫຼັງຈາກຮອຍກາຍເປັນສີຂາວແລ້ວ ເສັ້ນເລືອດຈະໜ້ອຍລົງ ແລະ ເນື້ອເຍື່ອກາຍເປັນເສັ້ນໄຍແໜ້ນຂຶ້ນ ມີລາຍງານວ່າເຖິງແມ່ນຈະໄດ້ຮັບການກະຕຸ້ນແບບດຽວກັນ ການຕອບສະໜອງຂອງເຊວກໍ່ຈະຊ້າກວ່າ.

ແນ່ນອນວ່າຮອຍແຕກລາຍສີຂາວກໍ່ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າຈະປິ່ນປົວບໍ່ໄດ້ຜົນເລີຍ. ແຕ່ຈາກປະສົບການທາງຄລີນິກຫຼາຍໆກໍລະນີພົບວ່າ ການເລີ່ມປິ່ນປົວຕັ້ງແຕ່ຊ່ວງສີແດງມັກໃຫ້ຜົນການປັບປຸງທີ່ຫຼາຍກວ່າການເລີ່ມປິ່ນປົວຫຼັງຈາກກາຍເປັນສີຂາວແລ້ວ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງແນະນຳໃຫ້ເຂົ້າປຶກສາແພດແຕ່ໄວເທົ່າທີ່ຈະໄວໄດ້.

ເລເຊີຮອຍແຕກລາຍປັບປຸງຫຍັງໄດ້ແດ່?

ເລເຊີທີ່ໃຊ້ປິ່ນປົວຮອຍແຕກລາຍແບ່ງອອກເປັນສອງກຸ່ມໃຫຍ່ໆ ຄື ເລເຊີສຳລັບເສັ້ນເລືອດ (vascular laser) ແລະ ເລເຊີແຟຣັກຊັນນອລ (fractional laser) ທີ່ກະຕຸ້ນເນື້ອເຍື່ອຜິວໜັງໂດຍກົງ.

ເລເຊີສຳລັບເສັ້ນເລືອດແມ່ນຖືກໃຊ້ຫຼາຍກັບຮອຍແຕກລາຍສີແດງ ຫຼັກການເຮັດວຽກງ່າຍໆ ຄືແສງເລເຊີຈະຖືກດູດຊືມແບບເລືອກສະເພາະໂດຍຮີໂມໂກຼບິນໃນເສັ້ນເລືອດ ຄວາມຮ້ອນທີ່ເກີດຂຶ້ນຈະຊ່ວຍໃຫ້ເສັ້ນເລືອດທີ່ຂະຫຍາຍໂຕຫົດຕົວລົງ. ເມື່ອເສັ້ນເລືອດທີ່ພອງໂຕຈົນເຮັດໃຫ້ຜິວແດງນັ້ນຫົດລົງ ສີແດງກໍ່ຈະຈາງລົງຕາມໄປ.

ສ່ວນເລເຊີແຟຣັກຊັນນອລແມ່ນເນັ້ນປັບປຸງພື້ນຜິວ ແລະ ຄວາມໜາຂອງຜິວໜັງຫຼາຍກວ່າສີ. ວິທີການ ຄືການສ້າງຮອຍບາດແຜນ້ອຍໆລະດັບໄມໂຄຣຢ່າງເປັນລະບຽບໃນຜິວໜັງ ເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍຕອບສະໜອງດ້ວຍການສ້າງຄໍລາເຈນ ແລະ ອີລາສຕິນໃໝ່ຂຶ້ນມາອັດແໜ້ນຈຸດນັ້ນ. ຄຳວ່າ "ແຟຣັກຊັນນອລ" ໝາຍເຖິງການກະຕຸ້ນຜິວໜັງພຽງບາງສ່ວນ ຫຼື ເປັນຈຸດນ້ອຍໆ ບໍ່ແມ່ນທົ່ວທັງໜ້າ. ຫຼັງຈາກຂະບວນການຟື້ນຟູນີ້ ມີລາຍງານວ່າເນື້ອເຍື່ອບໍລິເວນຮອຍແຕກລາຍທີ່ບາງລົງຈະຄ່ອຍໆໜາຂຶ້ນ ແລະ ພື້ນຜິວຮຽບຂຶ້ນ.

ໂດຍທົ່ວໄປ ຮອຍແຕກລາຍສີແດງມັກຈະໃຊ້ເລເຊີສຳລັບເສັ້ນເລືອດ ຮ່ວມກັບເລເຊີແຟຣັກຊັນນອລ ສ່ວນຮອຍແຕກລາຍສີຂາວມັກເນັ້ນໃຊ້ເລເຊີແຟຣັກຊັນນອລເປັນຫຼັກ ເພື່ອປັບປຸງຄວາມໜາ ແລະ ພື້ນຜິວ.

ສິ່ງທີ່ຕ້ອງກວດເມື່ອກຳນົດເວລາປິ່ນປົວ

ເມື່ອກຳລັງພິຈາລະນາການປິ່ນປົວຮອຍແຕກລາຍ ບໍ່ຄວນເບິ່ງແຕ່ສີເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຄວນພິຈາລະນາປັດໄຈອື່ນໆນຳ.

• ຄວນກວດເບິ່ງວ່າຮອຍແຕກລາຍເກີດຂຶ້ນມາດົນປານໃດແລ້ວ. ມີລາຍງານວ່າຍິ່ງຢູ່ໃນຊ່ວງສີແດງ ຍິ່ງໄດ້ຜົນການປິ່ນປົວດີ ດັ່ງນັ້ນການຮູ້ໄລຍະເວລາທີ່ເກີດຂຶ້ນຈຶ່ງເປັນຫຼັກເກນທຳອິດໃນການວາງແຜນປິ່ນປົວ.
• ຄວນເບິ່ງຄວາມໜາຂອງຜິວໜັງໃນບໍລິເວນທີ່ເກີດຮອຍແຕກລາຍນຳ. ບໍລິເວນທີ່ໜາເຊັ່ນໜ້າທ້ອງ ຫຼື ຂາອ່ອນ ກັບບໍລິເວນທີ່ບາງເຊັ່ນຮັກແຮ້ ຫຼື ໜ້າເອິກ ຈະມີຄວາມໄວໃນການຕອບສະໜອງຂອງເນື້ອເຍື່ອແຕກຕ່າງກັນ ເຖິງແມ່ນຈະປິ່ນປົວແບບດຽວກັນ ຜົນລັບກໍ່ອາດເຫັນຊັດໃນເວລາທີ່ຕ່າງກັນ.
• ຖ້າກຳລັງຖືພາ ຫຼື ລ້ຽງລູກດ້ວຍນົມແມ່ຢູ່ ຄວນປັບໄລຍະການປິ່ນປົວ. ເຫດຜົນຫຼັກບໍ່ແມ່ນຍ້ອນເລເຊີເປັນອັນຕະລາຍໂດຍກົງຕໍ່ລູກໃນທ້ອງ ຫຼື ເດັກນ້ອຍ ແຕ່ຍ້ອນຜິວໜັງໃນຊ່ວງນີ້ຍັງມີການປ່ຽນແປງຢູ່ຕະຫຼອດ ຈຶ່ງຍາກທີ່ຈະປະເມີນຜົນການປິ່ນປົວໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.
• ຄວນກວດສອບລ່ວງໜ້າວ່າຮ່າງກາຍເປັນຄົນທີ່ຜິວໜັງມັກເກີດແຜເປັນຄີລອຍ (keloid) ງ່າຍຫຼືບໍ່. ຖ້າເປັນຄົນປະເພດນີ້ ການກະຕຸ້ນດ້ວຍເລເຊີອາດເຮັດໃຫ້ເກີດຮອຍແຜອື່ນຂຶ້ນແທນ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຈຸດສຳຄັນທີ່ຕ້ອງປຶກສາແພດກ່ອນປິ່ນປົວທຸກຄັ້ງ.

ປ້ອງກັນຮອຍແຕກລາຍໄດ້ບໍ?

ຮອຍແຕກລາຍໄດ້ຮັບອິດທິພົນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຈາກປັດໄຈທາງພັນທຸກຳ ຄືຄວາມຢືດຫຍຸ່ນຂອງຄໍລາເຈນຂອງແຕ່ລະຄົນ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ກັນວ່າຍາກທີ່ຈະປ້ອງກັນໄດ້ໝົດ. ແຕ່ກໍ່ມີລາຍງານວ່າການເບິ່ງແຍງໃນທິດທາງທີ່ຄວບຄຸມຄວາມໄວຂອງການຢືດຂະຫຍາຍຜິວໜັງຈະຊ່ວຍໄດ້.

ຕົວຢ່າງທີ່ດີ ຄືການຄວບຄຸມຈັງຫວະບໍ່ໃຫ້ນ້ຳໜັກເພີ່ມໄວເກີນໄປໃນຊ່ວງຖືພາ ຫຼື ການເພີ່ມມວນກ້າມຊີ້ນແບບຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປແທນທີ່ຈະເລັ່ງເພີ່ມແບບໜັກໜ່ວງໃນໄລຍະສັ້ນ. ຍິ່ງຄວາມໄວໃນການຢືດຂະຫຍາຍຂອງຜິວໜັງຊ້າ ເສົາຄໍລາເຈນຍິ່ງມີເວລາຈັດຕຳແໜ່ງໃໝ່ ມີລາຍງານວ່າການປ່ຽນແປງແບບຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປຈະຊ່ວຍຫຼຸດຄວາມສ່ຽງໃນການເກີດຮອຍແຕກລາຍໄດ້ດີກວ່າການປ່ຽນແປງແບບກະທັນຫັນ.

ຫຼາຍຄົນອາດສົງໄສວ່າຄຣີມທາຜິວ ຫຼື ຄຣີມປ້ອງກັນຮອຍແຕກລາຍຈະຊ່ວຍປ້ອງກັນໄດ້ຫຼືບໍ່. ຄວາມຈິງແລ້ວຄຣີມບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເສົາຄໍລາເຈນແໜ້ນໜາຂຶ້ນໂດຍກົງ. ແຕ່ຖ້າຜິວໜັງແຫ້ງ ຄວາມຢືດຫຍຸ່ນຈະຫຼຸດລົງ ເຮັດໃຫ້ຖືກແຮງດຶງເທົ່າກັນແຕ່ແຕກງ່າຍກວ່າ ສະນັ້ນການໃຫ້ຄວາມຊຸ່ມຊື້ນຢ່າງພຽງພໍເພື່ອຮັກສາຄວາມນຸ່ມນວນຂອງຜິວໜັງຈຶ່ງຖືວ່າຊ່ວຍໄດ້. ເວົ້າງ່າຍໆ ຄຣີມບໍ່ແມ່ນເກາະປ້ອງກັນຮອຍແຕກລາຍ ແຕ່ເປັນຄືຕົວຊ່ວຍທີ່ຫຼຸດເງື່ອນໄຂທີ່ເຮັດໃຫ້ຜິວແຕກງ່າຍໄດ້ເລັກນ້ອຍ.

References

Korean Dermatological Association, Ministry of Food and Drug Safety (MFDS), American Academy of Dermatology (AAD), and U.S. Food and Drug Administration (FDA).