ເປັນຫຍັງສິວຫົວຂາວ (ໂຄມິໂດນປິດ) ຈຶ່ງຂຶ້ນຢູ່ໜ້າຜາກ ແລະ ແກ້ມ, ຫຼັກການເຄຣາຕິນອຸດຕັນຮູຂຸມຂົນ ແລະ ວິທີດູແລ

ເມື່ອເອົາປາຍນິ້ວລູບໃສ່ໜ້າຜາກ ຫຼື ແກ້ມ ບາງຄັ້ງຈະຮູ້ສຶກເປັນເມັດນ້ອຍໆຂຸກຂັກ ບໍ່ແດງ ບໍ່ເຈັບ ແຕ່ຄຳຢູ່ໃຕ້ຜິວ. ນັ້ນຄືສິ່ງທີ່ຫຼາຍຄົນເອີ້ນວ່າ ສິວຫົວຂາວ ຫຼືໃນທາງການແພດເອີ້ນວ່າ ໂຄມິໂດນປິດ (closed comedone). ຍ້ອນມັນບໍ່ໂດດເດັ່ນ ຫຼາຍຄົນຈຶ່ງປ່ອຍປະລະເລີຍ ແຕ່ຄວາມຈິງແລ້ວ ຖ້າເຂົ້າໃຈຫຼັກການ ແລະ ດູແລແຕ່ໄລຍະນີ້ ກໍ່ສາມາດປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ພັດທະນາໄປເປັນສິວອັກເສບໄດ້ຫຼາຍພໍສົມຄວນ.

ສິວຫົວຂາວແມ່ນສະພາບທີ່ເຊລຜິວທີ່ຕາຍແລ້ວ ແລະ ນ້ຳມັນຜິວ (sebum) ປົນກັນເປັນກ້ອນຢູ່ພາຍໃນຮູຂຸມຂົນ ຖືກກັກໄວ້ໃຕ້ຜິວໜັງ. ດ້ານເທິງມີເຍື່ອຜິວບາງໆປົກຄຸມ ເມື່ອເບິ່ງຈາກຂ້າງນອກຈຶ່ງເຫັນເປັນເມັດນ້ອຍໆສີຂາວ ຫຼືສີໃກ້ຄຽງກັບຜິວ. ຕໍ່ໄປນີ້ ຈະອະທິບາຍທີລະຂັ້ນຕອນວ່າ ເປັນຫຍັງເຄຣາຕິນຈຶ່ງມາອຸດຕັນຮູຂຸມຂົນໄດ້.

ສິວຫົວຂາວ ຫຼືໂຄມິໂດນປິດ ຄືຫຍັງແທ້?

ຜິວໜັງຂອງເຮົາແຕ່ລະຮູຂຸມຂົນຈະມີທໍ່ນ້ອຍໆ ເປັນເສັ້ນທາງໃຫ້ນ້ຳມັນຜິວ ແລະ ເຊລຜິວເກົ່າໄຫຼອອກມາເທິງຜິວຢ່າງເປັນທຳມະຊາດ. ໃຫ້ນຶກພາບເໝືອນທໍ່ລະບາຍນ້ຳກໍ່ຈະເຂົ້າໃຈງ່າຍຂຶ້ນ ຖ້ານ້ຳໄຫຼສະດວກກໍ່ບໍ່ມີບັນຫາ ແຕ່ຖ້າມີເສັ້ນຜົມ ຫຼືສິ່ງແປກປອມມາຕິດຢູ່ ນ້ຳກໍ່ຈະຄັ່ງຄ້າງເໝືອນກັນ.

ສິວຫົວຂາວແມ່ນສະພາບທີ່ປາກທໍ່ລະບາຍນ້ຳນີ້ເກືອບອຸດຕັນທັງໝົດ ເຮັດໃຫ້ນ້ຳມັນຜິວ ແລະ ເຄຣາຕິນທີ່ສະສົມຢູ່ພາຍໃນ ບໍ່ຄ່ອຍໄດ້ສຳຜັດອາກາດ. ກົງກັນຂ້າມ ສິວຫົວດຳ ຫຼືທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນຊື່ blackhead ແມ່ນປາກຮູຂຸມຂົນເປີດ ເນື້ອໃນຈຶ່ງໄດ້ສຳຜັດອາກາດ ເກີດປະຕິກິລິຍາອອກຊິເດຊັນຈົນເປັນສີດຳ. ທັງສອງຢ່າງເລີ່ມຕົ້ນຄືກັນ ແຕ່ຮູບລັກສະນະຈະຕ່າງກັນລະ ຂຶ້ນຢູ່ກັບວ່າປາກຮູຂຸມຂົນເປີດ ຫຼືປິດ.

ຫຼັກການທີ່ເຄຣາຕິນອຸດຕັນຮູຂຸມຂົນ

ຝາຂ້າງໃນຂອງຮູຂຸມຂົນກໍ່ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍເຊລເຄຣາຕິນ ຄືກັນກັບໜ້າຜິວທົ່ວໄປ. ຖ້າຜິວປົກກະຕິ ເມື່ອເຊລເຫຼົ່ານີ້ເຕີບໂຕເຕັມທີ່ ມັນຈະຫຼຸດອອກເອງຕາມທຳມະຊາດ ແລ້ວເຊລໃໝ່ກໍ່ຈະມາແທນທີ່. ແຕ່ຖ້າດ້ວຍເຫດຜົນໃດກໍ່ຕາມ ຄວາມໄວໃນການຫຼຸດອອກຊ້າລົງ ຫຼືແຮງທີ່ເຊລຕິດກັນເອງແໜ້ນຂຶ້ນ ເຄຣາຕິນກໍ່ຈະຫຼຸດອອກບໍ່ທັນເວລາ ແລ້ວສະສົມຢູ່ໃນທໍ່ຮູຂຸມຂົນເລື້ອຍໆ.

ປະກົດການນີ້ເອີ້ນວ່າ ຄວາມຜິດປົກກະຕິຂອງການສ້າງເຄຣາຕິນໃນຮູຂຸມຂົນ. ເວົ້າໃຫ້ເຂົ້າໃຈງ່າຍ ຄືເໝືອນບົດໄດແຄບໆທີ່ຄວນລົງເທື່ອລະຄົນ ແຕ່ຄົນກັບຈັບແຂນກັນເປັນກຸ່ມແລ້ວລົງພ້ອມກັນ ຈົນເກີດການແອອັດຢູ່ປາກທາງລົງ. ເຊລແຕ່ລະໜ່ວຍຍັງປົກກະຕິດີ ແຕ່ຈັງຫວະການຫຼຸດອອກ ແລະ ແຮງຍຶດຕິດເສຍໄປ ຈຶ່ງກາຍເປັນກ້ອນສະສົມ.

ເມື່ອນ້ຳມັນຜິວ (sebum) ຈາກຕ່ອມໄຂມັນມາປົນເຂົ້າກັບກ້ອນເຄຣາຕິນ ກໍ່ຍິ່ງເຮັດໃຫ້ໜຽວຂຶ້ນ. ໃນຊ່ວງໄວລຸ້ນ ຫຼືຊ່ວງທີ່ຮໍໂມນປ່ຽນແປງ ຮໍໂມນເພດຊາຍຈະໄປກະຕຸ້ນຕ່ອມໄຂມັນ ເຮັດໃຫ້ປະລິມານນ້ຳມັນຜິວເພີ່ມຂຶ້ນເອງ ເມື່ອນ້ຳມັນໄຫຼຜ່ານທໍ່ດຽວກັນຫຼາຍຂຶ້ນ ການອຸດຕັນກໍ່ຈະຮ້າຍແຮງຂຶ້ນຕາມ. ສະຫຼຸບແລ້ວ ການທີ່ເຄຣາຕິນ ແລະ ນ້ຳມັນຜິວ ສອງອົງປະກອບນີ້ເພີ່ມຂຶ້ນພ້ອມກັນໃນທໍ່ດຽວກັນ ຄືພື້ນຖານສຳຄັນທີ່ເຮັດໃຫ້ສິວຫົວຂາວເກີດຂຶ້ນໄດ້ງ່າຍ.

ຂະບວນການທີ່ນ້ຳມັນຜິວ ແລະ ເຊື້ອແບັກທີເຣຍເພີ່ມເຂົ້າມາ

ເມື່ອຮູຂຸມຂົນອຸດຕັນເປັນເວລາດົນ ພາຍໃນຈະກາຍເປັນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ບໍ່ຄ່ອຍມີອົກຊິເຈນ. ໃນຂະນະດຽວກັນ ເຊື້ອແບັກທີເຣຍທີ່ອາໄສຢູ່ຜິວໜັງເຮົາຕາມປົກກະຕິ ຢ່າງໜຶ່ງຄື Cutibacterium acnes ຫຼືເຊື້ອສິວ ກັບມັກສະພາບແວດລ້ອມທີ່ຂາດອົກຊິເຈນແບບນີ້ ໃຫ້ນຶກພາບເໝືອນຫ້ອງອັບຊື້ນທີ່ຂີ້ເຫຍື້ອຂຶ້ນໄດ້ງ່າຍ.

ເມື່ອເຊື້ອແບັກທີເຣຍນີ້ເພີ່ມຈຳນວນຂຶ້ນພາຍໃນຮູຂຸມຂົນທີ່ອຸດຕັນ ເນື້ອເຍື່ອອ້ອມຂ້າງອາດຮັບຮູ້ວ່າເປັນໄພຄຸກຄາມ ແລ້ວເກີດປະຕິກິລິຍາອັກເສບຂຶ້ນ. ຖ້າພັດທະນາເຖິງຂັ້ນນີ້ ສິວຫົວຂາວກໍ່ອາດປ່ຽນເປັນຕຸ່ມແດງບວມ ຫຼືຕຸ່ມໜອງໄດ້. ເວົ້າອີກແບບໜຶ່ງ ຄື ສິວຫົວຂາວເອງຍັງບໍ່ທັນມີການອັກເສບ ແຕ່ສະພາບແວດລ້ອມທີ່ຖືກປິດກັ້ນຢູ່ພາຍໃນ ເປັນເງື່ອນໄຂທີ່ດີໃຫ້ເຊື້ອແບັກທີເຣຍເພີ່ມຂຶ້ນ ຈຶ່ງແຝງຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະພັດທະນາໄປສູ່ຂັ້ນຕໍ່ໄປ.

ເປັນຫຍັງບໍ່ຄວນບີບ?

ຄວາມຮູ້ສຶກຢາກບີບສິວຫົວຂາວດ້ວຍມືເປັນເລື່ອງທຳມະດາ. ແຕ່ຖ້າໃຊ້ແຮງກົດແຮງໆ ເນື້ອໃນທີ່ຖືກກັກຢູ່ພາຍໃນອາດແຕກອອກໄປທາງເນື້ອເຍື່ອອ້ອມຂ້າງ ແທນທີ່ຈະອອກມາທາງທໍ່ທີ່ຄວນເປັນ. ຫຼັກການດຽວກັນກັບການບີບທໍ່ນ້ອຍໆແຮງໆ ຈົນເນື້ອໃນຮົ່ວອອກທາງຂ້າງແທນ.

ເມື່ອເນື້ອໃນກະຈາຍອອກໄປແບບນີ້ ການອັກເສບກໍ່ອາດແຜ່ລາມໄປທົ່ວບໍລິເວນນັ້ນ ແລະ ຫຼັງຟື້ນຕົວແລ້ວ ກໍ່ມີໂອກາດເຫຼືອຮ່ອງຮອຍແດງ ຫຼືຮອຍດຳໄດ້ຫຼາຍຂຶ້ນ. ນອກຈາກນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ໃຊ້ມືກົດຊ້ຳໆ ເຊື້ອແບັກທີເຣຍທີ່ຢູ່ຕິດມືກໍ່ອາດຖືກກົດເຂົ້າໄປພ້ອມ ຈົນຍິ່ງກະຕຸ້ນການອັກເສບໜັກຂຶ້ນ. ເຖິງແມ່ນວ່າຂະໜາດຈະເບິ່ງຄືຫຍຸບລົງໃນທັນທີ ແຕ່ຫຼັກການທີ່ເຄຣາຕິນ ແລະ ນ້ຳມັນຜິວຈະສະສົມຄືນຢູ່ຂ້າງໃນນັ້ນຍັງບໍ່ປ່ຽນ ຈຶ່ງມັກເຫັນສິວກັບມາຂຶ້ນບ່ອນເກົ່າອີກພາຍໃນສອງສາມມື້.

ພຶດຕິກຳການດຳລົງຊີວິດທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດສິວຫົວຂາວ

ສິວຫົວຂາວມັກເກີດຈາກຫຼາຍປັດໃຈປະສົມກັນ ບໍ່ແມ່ນສາເຫດດຽວ. ປັດໃຈຫຼັກໆທີ່ຮູ້ກັນວ່າມີສ່ວນຮ່ວມ ມີດັ່ງນີ້.

• ເຄື່ອງສຳອາງທີ່ມີສານກໍ່ໃຫ້ເກີດສິວ (comedogenic): ສານນ້ຳມັນ ຫຼືສານຂີ້ເຜີ້ງບາງຊະນິດ ຮູ້ກັນວ່າເຮັດໃຫ້ເຊລເຄຣາຕິນຢູ່ປາກຮູຂຸມຂົນຕິດກັນໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ. ຖ້າໃຊ້ຜະລິດຕະພັນທີ່ມີສານແບບນີ້ຕໍ່ເນື່ອງ ປາກທໍ່ລະບາຍນ້ຳກໍ່ຈະຄັບແຄບລົງເລື້ອຍໆ.
• ຄາບຄີມກັນແດດ ຫຼືເຄື່ອງສຳອາງທີ່ຕົກຄ້າງ: ຖ້າລ້າງໜ້າບໍ່ສະອາດພຽງພໍ ສານເຫຼົ່ານີ້ອາດຕົກຄ້າງຢູ່ໃນຮູຂຸມຂົນ ແລ້ວປົນເຂົ້າກັບເຄຣາຕິນ ຄືກັບການເພີ່ມສິ່ງແປກປອມອີກຢ່າງໜຶ່ງເຂົ້າໄປໃນທໍ່.
• ການເສຍດສີ ຫຼືສຳຜັດເລື້ອຍໆ: ໜ້າກາກອະນາໄມ, ໝວກກັນກະທົບ, ຫຼືນິໄສເອົາມືລູບໜ້າ ອາດເຮັດໃຫ້ຜິວບໍລິເວນນັ້ນຖືກກະຕຸ້ນຕໍ່ເນື່ອງ ຈົນເຄຣາຕິນໜາຂຶ້ນເປັນປະຕິກິລິຍາປ້ອງກັນຕົນເອງ ແລະ ໃນຂະບວນການນີ້ ປາກຮູຂຸມຂົນກໍ່ຈະຄັບແຄບລົງໄປພ້ອມ.
• ການປ່ຽນແປງຂອງຮໍໂມນ: ຮອບປະຈຳເດືອນ, ຄວາມຄຽດ, ຫຼືຊ່ວງທີ່ຮໍໂມນປ່ຽນແປງ ຈະເຮັດໃຫ້ນ້ຳມັນຜິວຫຼັ່ງອອກຫຼາຍຂຶ້ນ ນ້ຳມັນທີ່ໄຫຼຜ່ານທໍ່ດຽວກັນຈຶ່ງເພີ່ມຂຶ້ນ. ເມື່ອວັດຖຸດິບຫຼາຍຂຶ້ນ ໂອກາດອຸດຕັນກໍ່ຍິ່ງເພີ່ມຂຶ້ນຕາມ.

ປັດໃຈເຫຼົ່ານີ້ ສ່ວນຫຼາຍບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນທີລະຢ່າງ ແຕ່ມັກປະສົມກັນ ດັ່ງນັ້ນ ການດູແລກໍ່ບໍ່ຄວນປ່ຽນພຽງຢ່າງດຽວ ແຕ່ຄວນເຂົ້າຫາຫຼາຍທິດທາງພ້ອມກັນຈຶ່ງຈະໄດ້ຜົນດີ.

ຫຼັກການດູແລ ແລະ ປິ່ນປົວ

ຫົວໃຈຂອງການດູແລສິວຫົວຂາວ ຄືການເປີດທໍ່ທີ່ອຸດຕັນຄືນ ພ້ອມກັບຊ້າການອຸດຕັນຄັ້ງໃໝ່. ຖ້າເອົາໃຈໃສ່ທັງສອງທິດທາງນີ້ພ້ອມກັນ ຜົນການດູແລກໍ່ຈະຄົງຢູ່ໄດ້ດົນຂຶ້ນ.

ອັນທຳອິດ ສານໃນກຸ່ມ salicylic acid ຫຼື retinoid ຮູ້ກັນວ່າຊ່ວຍລົດແຮງຍຶດຕິດລະຫວ່າງເຊລເຄຣາຕິນ ຈົນຊ່ວຍໃຫ້ຄວາມໄວການຫຼຸດອອກກັບຄືນສູ່ປົກກະຕິ. salicylic acid ລະລາຍໃນນ້ຳມັນໄດ້ດີ ຈຶ່ງແຊກຊຶມເຂົ້າໄປເຖິງພາຍໃນຮູຂຸມຂົນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳມັນຜິວໄດ້ ສ່ວນ retinoid ຈະຊ່ວຍປັບວົງຈອນການເຕີບໂຕ ແລະ ຫຼຸດອອກຂອງເຄຣາຕິນໃຫ້ເປັນປົກກະຕິ. ທັງສອງສານນີ້ ຄວນເລີ່ມໃຊ້ໃນປະລິມານໜ້ອຍກ່ອນ ໃຫ້ຜິວມີເວລາປັບຕົວ ຈະຊ່ວຍລົດການລະຄາຍເຄືອງໄດ້.

ນອກຈາກນັ້ນ ຫັດຖະການດູແລຊັ້ນເຄຣາຕິນ ຫຼືການບີບເອົາຫົວສິວອອກທີ່ຄລີນິກຜິວໜັງ ຈະໃຊ້ອຸປະກອນທີ່ຜ່ານການຂ້າເຊື້ອ ຄວບຄຸມແຮງກົດ ແລະ ທິດທາງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຕ່າງຈາກການບີບດ້ວຍມືເອງ ຈຶ່ງຫຼຸດຄວາມເສຍຫາຍຕໍ່ເນື້ອເຍື່ອອ້ອມຂ້າງໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ. ນີ້ຄືຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດລະຫວ່າງການບີບເອງ ກັບການໃຫ້ແພດເຮັດໃຫ້.

ນິໄສການລ້າງໜ້າກໍ່ສຳຄັນເຊັ່ນກັນ. ຄວນລ້າງໜ້າວັນລະສອງເທື່ອພໍປະມານ ເພື່ອລ້າງເອົານ້ຳມັນ ແລະ ສິ່ງເສດເຫຼືອອອກ ແຕ່ຖ້າຖູແຮງ ຫຼືລ້າງເລື້ອຍເກີນໄປ ອາດເຮັດໃຫ້ດ່ານປ້ອງກັນຜິວບາງລົງ ຈົນເຄຣາຕິນໜາຂຶ້ນເປັນການປ້ອງກັນຕົນເອງແທນ ຈຶ່ງຄວນລະວັງ. ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ຄວນໃຊ້ຜະລິດຕະພັນລ້າງໜ້າອ່ອນໆ ຄຽງຄູ່ກັບສານດູແລເຄຣາຕິນທີ່ເໝາະສົມໃຫ້ສົມດຸນກັນ.

ຄວນໄປພົບແພດເມື່ອໃດ?

ຖ້າດູແລເອງຢູ່ເຮືອນແລ້ວ ສິວຫົວຂາວຍັງຂຶ້ນໃໝ່ຢູ່ຮ່ຳໄປຫຼາຍອາທິດ ຫຼືເຖິງແມ່ນບໍ່ໄດ້ບີບ ແຕ່ກໍ່ກາຍເປັນຕຸ່ມແດງອັກເສບເລື້ອຍໆ ຄວນໄປພົບແພດຜິວໜັງ. ໂດຍສະເພາະຖ້າຂຶ້ນເປັນປະຈຳຢູ່ບໍລິເວນຄາງ ແລະ ແກ້ມ ອາດມີສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງກັບການປ່ຽນແປງຮໍໂມນ ຈຶ່ງຄວນກວດຫາສາເຫດໄປພ້ອມກັນ.

ຖ້າໃຊ້ຜະລິດຕະພັນທົ່ວໄປດູແລເປັນເວລາຫຼາຍເດືອນແລ້ວ ຍັງບໍ່ເຫັນຄວາມປ່ຽນແປງຫຍັງ ພຽງແຕ່ປ່ຽນມາໃຊ້ retinoid ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຕາມໃບສັ່ງແພດ ຫຼືສານດູແລເຄຣາຕິນຊະນິດອື່ນ ກໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ສະຖານະການດີຂຶ້ນໄດ້ຫຼາຍ. ແທນທີ່ຈະຕັດສິນໃຈເອງ ການໃຫ້ແພດເບິ່ງສະພາບຜິວໂດຍກົງ ແລ້ວເລືອກສານ ແລະ ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນທີ່ເໝາະສົມ ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຟື້ນຕົວໄດ້ໄວຂຶ້ນ.

References

Korean Dermatological Association, American Academy of Dermatology (AAD), and Ministry of Food and Drug Safety (MFDS).