Тері астында түйін болып қалатын эпидермалды киста сыздырылатын безеуден несімен ерекшеленеді және неге түбірімен алу керек

Иекте, мойында немесе арқада бұршақтай түйін сезіліп, оны қанша сыздырсаңыз да жоғалмайтын кездер болады. Қолмен басып көрсеңіз, ол дөңгелек, жұмсақ келеді және ортасында өте кішкентай саңылау да байқалады. Безеу деп ойлап мұқият сыздырсаңыз да, 2 аптадан 4 аптаға дейін өткен соң сол жерде тура сол түйін қайта пайда болады.

Мұндай түйін безеу емес, эпидермалды киста болу ықтималдығы жоғары. Эпидермалды киста дегеніміз, терінің сыртқы қабатын құрайтын жасушалар терінің ішіне еніп, кішкентай қапшық жасайды, содан кейін оның ішінде кератин (терінің ескі қабыршақ бөлшектері) біртіндеп жиналып, баяу үлкейетін қатерсіз ісік. Безеу сияқты ішіндегісін сыздырып шығарсаңыз да, қапшықтың өзі сол күйі қалса, уақыт өте қайта толады. Осының себебін бірте-бірте қарастырайық.

Эпидермалды киста неге пайда болады?

Тері сырттан бастап эпидермис, содан кейін дерма деген қабаттардан тұрады. Эпидермис жасушалары әдетте тек терінің сыртына қарай өсуі керек, бірақ түк фолликуласының аузы кішкентай жарақаттан немесе үйкелістен қысылып немесе бітеліп қалса, осы жасушалардың бір бөлігі бағытын жоғалтып, дерма жағына қарай оралып кетеді.

Осылай оралып кеткен эпидермис жасушалары бұрынғы «жұмысын» есінде сақтап, кератинді үздіксіз шығара береді. Бұл жасушалар дөңгелене отырып қабырға тәрізді құрылым жасайды, оны киста қабырғасы деп атайды. Қабырғаның ішкі жасушалары жабық пакеттің ішінде ұн үздіксіз шығарылып жатқандай кератинді тынымсыз өндіреді, ал сол кератин сыртқа шыға алмай жинала береді де, киста бірте-бірте үлкейе түседі.

Түк фолликуласының аузы қысылуының себептері әртүрлі болады. Безеу жазылғаннан кейін қалған тыртық, теріні тесетін пирсинг, өткір заттан түскен кішкентай сызат та эпидермис жасушаларын ішке итеретін жол болуы мүмкін. Сыртынан толық жазылған жарақат болып көрінсе де, сол сәтте бірнеше эпидермис жасушасы бағытын жоғалтып дерманың ішінде қалып қойса, 6 айдан 2 жылға дейінгі уақыттан кейін дәл сол жерде киста пайда болады деген сөз.

Безеуден несімен ерекшеленеді?

Безеу - тесікшелер мен май бездерінде пайда болатын қабыну. Май бітеліп, бактериялар көбейгенде тері қызарып ісінеді, ал сыздырғанда ақ өзегімен бірге ішіндегісі шығып, ісіну басылады. Ал эпидермалды киста, керісінше, тесік қабынуы емес, терінің ішінде пайда болған бөлек қапшық құрылымы.

Екеуін ажыратудың ең қарапайым жолы - қолмен сезілу түрі мен қайталану үлгісі.

• Безеуді сыздырғанда өзегі шығып, 3 күннен 5 күнге дейінгі мерзімде толық басылады, ал эпидермалды кистаны сыздырсаңыз да, 2 аптадан 4 аптаға дейін өткен соң сол жерде дәл сол мөлшерде қайта толады. Себебі қапшықтың өзі қалып отырғандықтан, кератин өндірісі тоқтамайды.
• Эпидермалды кистаның бетінің ортасында өте кішкентай қара нүктедей саңылау (тесік) болатын жағдайлар жиі кездеседі, бұл кистаның бастапқыда тері бетімен жалғасқан жолының ізі. Безеуде мұндай тұрақты тесік болмайды.
• Безеудің мөлшері әдетте 3 күннен 2 аптаға дейін өзгереді, ал эпидермалды киста 6 айдан ұзаса 5 жылға дейінгі мерзімде өте баяу үлкейетін жағдайлар жиі кездеседі. Себебі қабырға жасушаларының кератин өндіру жылдамдығының өзі баяу.
• Безеу маңындағы тері сыздырмас бұрын да қызарып тұратын немесе бірнешеуі бірге шығатын жағдайлар жиі кездеседі, ал эпидермалды киста көбіне бір жерде жалғыз, айналасының түсі өзгермеген күйде қолмен сезілетін түйін ретінде басталады.

Май түйінінен несімен ерекшеленеді?

Тері астындағы түйінді жиі май түйіні деп атайды, бірақ шын мәнінде липома мен эпидермалды кистаны шатастырып атайтын жағдайлар көп. Екеуі де қолмен басқанда түйін болып сезілгенмен, пайда болу принциптері мүлдем басқа.

Липома - тері астындағы май жасушалары шоғырланып өсетін ісік, оның қабырғасы да, кератин құрамы да болмайды. Қолмен басқанда жұмсақ, оңай жылжиды, бетінде тесік болмайды және инфекция салдарынан ісіну сирек кездеседі. Ал эпидермалды кистаның ішінде кератин толы болғандықтан липомаға қарағанда қатты сезіледі, жоғарыда айтылған тесігі бар, ал бактериямен зақымданса қызарып ісініп, иісі бар іріңге ұласуы мүмкін.

Бұл айырмашылық маңызды, себебі алып тастау әдісі де басқаша. Липомада қабырға деген ұғым болмайтындықтан, тек май массасын алып тастаса жеткілікті, ал эпидермалды кистада қайталанбауы үшін қабырғасымен қоса алып тастау қажет. Сырттан ұқсас көрінсе де, ультрадыбыстық тексеру немесе тікелей қараудан кейін ажыратып, соған сай әдісті таңдау - қайталану мен тыртықты азайтудың жолы.

Неге сыздырса да қайта-қайта толады?

Эпидермалды кистаның тек ішіндегісін ғана сыздырып, қабырғасын сол күйі қалдырса, қайталанатынының себебі қарапайым. Кистаны ісіндіретін нәрсе - ішіндегі кератин массасы емес, сол кератинді үздіксіз өндіретін қабырға жасушалары.

Шарды мысалға алсақ, түсіну оңай. Шардың ішіндегі ауаны шығарып, шардың өзін тастамасаңыз, оны қайта үрлеуге болатын жол сол күйі қалады. Эпидермалды кистада да дәл солай, тек ішіндегісін сыздырса, қабырға деген жол мен «зауыт» толықтай сол қалпында қалады. Сондықтан уақыт өте қабырға жасушалары кератинді қайта өндіріп толтырады да, түйін дәл сол қалпында қайталанады.

Оған қоса, қолмен күштеп сыздыру барысында қабырға жыртылса, керісінше кератин айналадағы тіндер арасына тарап, қабынуды күшейтуі мүмкін. Сыздырғаннан кейін мөлшері дереу кішірейгендей көрінсе де, қабырға толықтай сақталған соң, бұл түбегейлі шешім бола алмайды.

Неге қабырғаны алып тастау қайталанбауы үшін маңызды

Қайталануды болдырмау үшін тек ішіндегісін ғана емес, қабырғаның өзін де бірге алып тастау керек. Қабырға жасушасының бір-ақ данасы қалып қойса да, ол қайта көбейіп кератин шығара бастайды да, соңында дәл сол жерде киста қайта пайда болады.

Іс жүзінде алып тастаудың бірнеше әдісі бар, әрқайсысында қабырғаны қаншалықты толық алып тастайтынына қарай қайталану жиілігі өзгереді.

• Толық эксцизия - кистаның айналасындағы теріні қоса кесіп, қабырғаны түгелдей алып тастау әдісі, қабырға дерлік қалмайтындықтан қайталану ықтималдығы төмен. Бірақ кескен көлеміне сай тыртық қалуы мүмкін.
• Минималды кесу әдісінде өте кішкентай тесік жасалады да, сол саңылау арқылы қабырға абайлап бөлініп алынады. Кесік қысқа болғандықтан тыртық аз болады, бірақ қабырға жұқа жыртылып бір бөлігі қалып қойса, қайталану мүмкіндігі сақталады.
• Жай ғана ішіндегісін сыздыру немесе инемен түйреп шығару әдісі қабырғаны сол күйі қалдыратындықтан түбегейлі шешім болмайды және жоғарыда айтылғандай, уақыт өте қайта толады.

Әдісті таңдағанда кистаның мөлшерін, орналасқан жерін және қабыну барын да ескереді. Мөлшері кішкентай және қабынбаған болса, минималды кесумен де қабырғаны жеткілікті дәрежеде толық бөліп алуға болады, ал мөлшері үлкен немесе 3 реттен көп қайталанған жер болса, қабырғаның айналадағы тіндермен біріктісуі ықтимал болғандықтан толық эксцизия қауіпсіздеу таңдау болады.

Мөлшер неге адамға қарай әртүрлі өседі?

Бір эпидермалды киста болса да, 5 жылдан астам бұршақ мөлшерінде өзгермей қалатын адамдар да, 6 айдың ішінде байқарлықтай үлкейетін адамдар да бар. Бұл айырмашылық қабырға жасушаларының кератин өндіру жылдамдығы адамға және орналасқан жеріне қарай әртүрлі болатынынан туындайды.

Жиі қысым түсетін жерлерде қабырға жасушалары жиірек тітіркеніп, кератин өндірісі белсенді бола түсу тенденциясы бар. Киім немесе сөмке қайысымен қысылатын жер, жиі сипап немесе ұстау әдеті бар жер қысылмайтын жерге қарағанда тезірек үлкейетін жағдайлар жиі кездеседі. Сонымен қатар киста бір рет жарылып немесе инфекцияға ұшыраған соң, жазылу процесінде қабырға керісінше қалыңдап, кейін тезірек өсетін жағдайлар да болады.

Қабыну пайда болса, бірден алып тастаса бола ма?

Эпидермалды киста тыныш тұрған кезде де қабырғасы жарылып немесе бактериямен зақымданса, кенеттен қызарып ісініп, басқанда ауыратын, іріңі бар қабыну кезеңіне өтуі мүмкін. Бұл кезеңде тін ісініп жұмсарғандықтан, қабырғаның шекарасын көзбен ажырату қиынға соғады.

Қабыну күшті кезде күштеп эксцизия жасауға тырыссаңыз, қабырғаны таза алып тастай алмай, керісінше тіндер арасында қалдырып қою қаупі артады. Сондықтан мұндай жағдайда алдымен кесіп іріңді шығарып, қабынуды басқаннан кейін, тін тұрақталған сәтте толық эксцизия жасау реті әдетте ұсынылады. Асығып бір рет-ақ шешуге тырысу, керісінше қабырғаның бір бөлігі қалып, қайталануға немесе тыртыққа әкелуі мүмкін екенін ескеру қажет.

Қай кезде алып тастаған дұрыс?

Эпидермалды кистаның өсу жылдамдығы негізінен баяу болғандықтан, қабынбаған тұрақты күйде жоспарлы түрде алып тастаған көптеген жағынан тиімді. Қабыну болмаған кезде қабырға мен айналадағы тіннің шекарасы анық болады, сондықтан қабырғаны толықтай бөліп алу оңай, соған сай кесу көлемін де азайтуға болады.

Керісінше, мөлшері тез үлкейіп жатса, жиі ісініп қабыну қайталанса немесе орналасқан жері бойынша киім немесе әшекейлермен үнемі қысылып тітіркенсе, одан әрі үлкеймей тұрып алып тастауды қарастыруға болады. Себебі киста қаншалықты үлкен болса, кесу көлемі де, тыртық та соғұрлым артады.

Қай жерде жиі пайда болады?

Эпидермалды киста бет, мойын, арқа, кеуде сияқты май бездері көп, түк фолликулалары тығыз орналасқан жерлерде жиі пайда болады. Бұл жерлерде түк фолликуласының аузы тітіркенетін жағдай көп болғандықтан, эпидермис жасушаларының дерма жағына қарай оралып кету мүмкіндігі де соғұрлым артады.

Сонымен қатар жиі сақал алатын иек пен мойын маңында, жаға немесе сөмке қайысымен жиі қысылатын арқа мен иық аймағында да жиі байқалады. Қайталанатын физикалық тітіркену түк фолликуласының аузын зақымдау себебі болуы мүмкін екені туралы деректер бар.

References

Korean Dermatological Association, Ministry of Food and Drug Safety (MFDS), American Academy of Dermatology (AAD), and U.S. Food and Drug Administration (FDA).