Kesan suntikan fat dissolve dan bengkak, beza dos dan bilangan sesi ikut bahagian

Ramai yang rasa dagu berlipat atau lengan bertona langsung tak berubah walaupun sudah rajin bersenam. Ini kerana lemak di seluruh badan mungkin berkurang, tetapi kawasan tertentu ini seakan-akan degil dan kekal begitu sahaja. Untuk kawasan spot seperti inilah suntikan fat dissolve digunakan.

Suntikan fat dissolve bukan ubat yang dimakan atau disapu untuk kurangkan berat badan. Ia adalah kaedah memasukkan bahan aktif terus ke dalam lapisan lemak berkenaan menggunakan jarum. Mari kita fahami langkah demi langkah kenapa kaedah ini dikatakan berkesan untuk lemak setempat.

Apa bahan dalam suntikan fat dissolve?

Bahan yang paling kerap digunakan dalam suntikan fat dissolve ialah deoxycholic acid. Namanya mungkin terdengar asing, tetapi sebenarnya ia bahan yang badan kita sendiri hasilkan. Hati menghasilkan asid hempedu yang dipanggil cholic acid dan menghantarnya ke usus. Apabila cholic acid ini melalui bakteria dalam usus, ia bertukar menjadi deoxycholic acid. Jadi deoxycholic acid bukan asid hempedu yang terus dirembeskan oleh hati, tetapi asid hempedu sekunder yang telah diubah sekali lagi oleh bakteria usus.

Bila kita makan makanan berminyak, asid hempedu dalam usus akan memecahkan gumpalan lemak kepada bahagian yang lebih kecil untuk bantu proses penghadaman. Ia seperti detergen yang melarutkan minyak melekat pada pinggan semasa mencuci. Deoxycholic acid pun bertindak dengan sifat seperti detergen ini apabila bertemu dengan lemak.

Selain formulasi deoxycholic acid tunggal, di Malaysia dan Korea juga banyak digunakan suntikan yang mencampurkan phosphatidylcholine (PPC), iaitu sejenis fosfolipid. Phosphatidylcholine mempunyai struktur yang serupa dengan komponen lemak yang membentuk membran sel, jadi ia dipercayai turut terlibat dalam mengganggu struktur membran di sekeliling sel lemak. Kedua-dua bahan ini mempunyai matlamat yang sama, iaitu mengurangkan sel lemak yang bertumpuk di bawah kulit.

Bagaimana membran sel lemak runtuh?

Sel lemak berstruktur seperti belon nipis yang diisi penuh dengan lemak di dalamnya. Bahan yang membentuk membran ini ialah fosfolipid, sejenis komponen berminyak yang tersusun dalam lapisan dwilapis nipis campuran air dan minyak.

Deoxycholic acid mempunyai sifat seperti detergen, jadi ia menyelinap masuk ke antara lapisan dwilapis fosfolipid ini dan mengganggu strukturnya. Permukaan belon yang tadinya kukuh kini berlubang di sana sini. Apabila membran rosak sebegini, sel tidak lagi dapat kekalkan bentuknya dan pecah di situ juga.

Proses ini dipanggil lisis sel, iaitu keadaan sel benar-benar hancur seperti cair. Perkara penting untuk difahami ialah tindakan ini tidak terhad kepada sel lemak sahaja, mana-mana membran sel yang terkena suntikan boleh bertindak balas dengan cara yang sama. Sebab itulah suntikan perlu tepat menyasarkan lapisan lemak, dan ketepatan inilah yang sangat bergantung kepada kemahiran doktor yang menjalankan prosedur.

Formulasi yang mengandungi phosphatidylcholine dilaporkan turut membantu memecahkan lemak kepada butiran yang lebih halus melalui proses emulsi. Emulsi bermaksud proses memecahkan gumpalan minyak yang tidak larut dalam air kepada butiran sangat kecil supaya boleh tersebar rata. Ia agak mirip dengan bagaimana minyak dan cuka bercampur semasa membuat mayonis.

Proses lemak yang pecah dikeluarkan

Apabila membran sel pecah, kandungan lemak dan sisa sel di dalamnya akan tercurah ke ruang antara tisu. Sekiranya dibiarkan begitu sahaja, ia boleh membebankan badan, jadi badan kita akan segera memulakan proses pembersihan.

Sel yang bertanggungjawab untuk kerja pembersihan ini ialah makrofaj. Makrofaj adalah sel imun yang meronda dalam badan dan menelan terus sel mati atau bahan asing, sesuai dengan namanya yang bermaksud sel yang boleh "makan besar". Apabila menemui serpihan sel lemak yang pecah, makrofaj akan menghampirinya dan menelannya di situ juga.

Komponen lemak yang ditelan makrofaj kemudian dipindahkan perlahan-lahan keluar dari badan melalui sistem limfa. Sistem limfa berfungsi berasingan daripada saluran darah, bertindak sebagai laluan yang menapis dan mengalirkan bahan sisa serta lebihan cecair dalam badan. Proses ini tidak selesai dalam sehari dua, tetapi berlangsung perlahan-lahan selama 4 hingga 6 minggu. Sebab itulah ramai yang melaporkan perubahan lebih ketara dirasai selepas 4 hingga 6 minggu, berbanding sejurus selepas suntikan.

Satu fakta penting yang perlu diketahui ialah sel lemak yang telah pecah dan musnah sebegini dipercayai tidak akan tumbuh semula. Bilangan sel lemak seseorang secara umumnya kekal tetap sejak dewasa, jadi berkurangnya bilangan sel lemak di kawasan berkenaan boleh memberi kesan yang berterusan. Inilah antara sebab prosedur ini mendapat perhatian ramai.

Beza dos untuk dagu berlapis dan lengan atas

Suntikan fat dissolve dirancang dengan dos dan bilangan sesi yang berbeza mengikut kawasan. Sebabnya mudah sahaja. Ketebalan dan keluasan lapisan lemak, serta kepekaan tisu sekeliling, berbeza bagi setiap kawasan.

• Kawasan sempit dan cetek seperti dagu berlipat: Lapisan lemak nipis dan keluasan kecil, jadi dos yang digunakan setiap kali agak sedikit. Namun kawasan ini sensitif kerana saraf dan salur darah berada berhampiran, jadi dipercayai lebih selamat dijalankan secara berperingkat dengan jarak masa yang mencukupi.
• Kawasan luas dan tebal seperti lengan atau perut: Lapisan lemak yang tebal dan keluasan yang besar menyukarkan hasil yang mencukupi hanya dengan satu sesi. Suntikan perlu dibahagikan kepada beberapa titik supaya bahan aktif tersebar rata, jadi bilangan sesi biasanya memerlukan 3 hingga 5 kali.
• Sebab sesi dibahagikan: Seperti yang dijelaskan sebelum ini, proses lemak pecah dan dibersihkan oleh makrofaj mengambil masa 4 hingga 6 minggu. Jika tempoh pemulihan ini diabaikan dan suntikan diulang dalam jarak masa yang singkat, tisu boleh terbeban. Oleh itu jarak masa 4 hingga 6 minggu antara sesi biasanya diamalkan secara meluas.

Mematuhi dos dan jarak sesi yang telah ditetapkan mengikut kawasan sebenarnya menjadi kunci untuk mengimbangi keberkesanan dan keselamatan.

Berapa lama bengkak selepas suntikan?

Selepas menjalani suntikan fat dissolve, kawasan berkenaan biasanya bengkak dan mengeras selama 2 hingga 5 hari. Ini bukanlah kesan sampingan yang tidak diingini, tetapi tindak balas semula jadi badan sepanjang proses sel dipecahkan dan dibersihkan.

Apabila membran sel pecah, badan kita menganggapnya sebagai satu bentuk kecederaan dan mencetuskan tindak balas keradangan. Keradangan adalah tindak balas pertahanan normal badan yang menghantar lebih banyak darah dan sel imun ke kawasan cedera untuk membantu pemulihan. Dalam proses ini, salur darah mengembang dan cecair berkumpul antara tisu, menyebabkan bengkak.

Selain itu, semasa makrofaj berpusu-pusu ke kawasan tersebut untuk melakukan kerja pembersihan, tisu mungkin terasa keras dan bergumpal buat sementara waktu. Jika terasa seperti ada ketulan apabila disentuh, ia biasanya menandakan proses pembersihan sedang berlangsung.

Bengkak dan rasa keras ini biasanya paling ketara sekitar 2 hingga 3 hari selepas prosedur, kemudian beransur reda dalam tempoh 1 hingga 2 minggu. Sepanjang tempoh ini, beberapa perkara berikut boleh membantu.

• Elakkan urutan atau tekanan: Merangsang tisu yang masih dalam proses pembersihan boleh menyebabkan tindak balas keradangan bertambah.
• Minum air secukupnya: Dipercayai membantu sistem limfa berfungsi lebih lancar dalam memindahkan bahan sisa.
• Kompres sejuk: Dilaporkan membantu mengecutkan salur darah buat sementara waktu, seterusnya mengurangkan bengkak dan kesakitan pada peringkat awal.

Bila kesan mula kelihatan?

Suntikan fat dissolve bukan prosedur yang serta-merta memberi kesan nampak lebih nipis sejurus selepas dijalankan. Malah pada peringkat awal, kawasan tersebut mungkin kelihatan lebih bengkak buat sementara waktu akibat bengkak.

Oleh kerana keseluruhan proses lemak pecah, makrofaj membersihkannya, dan dikeluarkan melalui sistem limfa mengambil masa 4 hingga 6 minggu, perubahan sebenar dipercayai baru mula kelihatan selepas 4 minggu prosedur. Ditambah pula prosedur ini biasanya dijalankan dalam 2 hingga 4 sesi, jadi selepas sesi terakhir pun, tisu mungkin memerlukan tambahan 4 hingga 12 minggu lagi untuk benar-benar reda sepenuhnya.

Oleh itu, prosedur ini lebih realistik didekati dengan merancang keseluruhan bilangan sesi dan tempoh pemulihan terlebih dahulu, serta bersabar menantikan hasilnya, berbanding tergesa-gesa mahu melihat perubahan. Setiap orang mempunyai kadar tindak balas sel lemak dan keupayaan metabolisme yang berbeza, jadi tempoh untuk merasai perubahan juga boleh berbeza mengikut individu.

Langkah berjaga-jaga demi keselamatan semasa rawatan

Deoxycholic acid dan phosphatidylcholine kedua-duanya berasal daripada bahan yang sedia ada dalam badan kita, jadi ia dipercayai agak selamat. Namun oleh kerana cara tindakannya adalah dengan meruntuhkan membran sel, ketepatan lokasi dan kedalaman suntikan sangat penting supaya tidak memberi kesan kepada tisu lain yang tidak dikehendaki.

Terutamanya jika suntikan tersasar terlalu dekat dengan otot, saraf, atau salur darah, ia dilaporkan boleh menyebabkan tindak balas seperti perubahan deria buat sementara waktu atau kelemahan otot. Inilah sebabnya prosedur ini perlu dijalankan oleh doktor yang benar-benar memahami struktur anatomi setiap kawasan dengan tepat. Kawasan seperti wajah yang mempunyai rangkaian saraf dan salur darah yang padat memerlukan ketepatan yang lebih tinggi.

Sebelum menjalani prosedur, adalah baik untuk mendapatkan penjelasan awal berapa jumlah sesi yang diperlukan (biasanya 2 hingga 4 kali), jarak antara sesi, dan bila bengkak dijangka reda. Jika kawasan yang dirawat bengkak lebih teruk daripada dijangka, kesakitan berpanjangan, atau terasa perubahan deria, segera maklumkan kepada klinik. Tidak tergesa-gesa mempercepatkan sesi seterusnya dan memberi tisu masa yang cukup untuk pulih sebenarnya adalah jalan pintas menuju hasil yang selamat sekaligus memuaskan.

References

Korean Dermatological Association, Ministry of Food and Drug Safety (MFDS), American Academy of Dermatology (AAD), and U.S. Food and Drug Administration (FDA).