ຜ່າຕັດຍ້າຍໄຂມັນໃຕ້ຕາ ວິທີຜ່າຕັດ, ຕ່າງຈາກຟິນເລີແນວໃດ ແລະ ຂະບວນການຟື້ນຕົວ

ບາງຄົນຕາໃຕ້ນູນຂຶ້ນມາ ພ້ອມກັບບໍລິເວນລຸ່ມນັ້ນຍຸບຕົກລົງ ເບິ່ງຄືກັບສອງບັນຫາທີ່ກົງກັນຂ້າມ ແຕ່ຄວາມຈິງແລ້ວມັນແມ່ນປະກົດການດຽວກັນທີ່ມາຈາກສາເຫດດຽວກັນ. ນັ້ນກໍຄື ໄຂມັນໃຕ້ຕາຖືກດັນອອກມາທາງໜ້າ ໃນຂະນະທີ່ບໍລິເວນທີ່ຕ້ອງການໄຂມັນແທ້ໆກັບບໍ່ໄດ້ຮັບການຕື່ມເຕັມ.

ວິທີການທີ່ໃຊ້ແກ້ໄຂອາການນີ້ກໍຄື ການຜ່າຕັດຈັດລຽງໄຂມັນໃຕ້ຕາ. ແທນທີ່ຈະຕັດໄຂມັນອອກຖິ້ມ ໝໍຈະຍ້າຍໄຂມັນທີ່ຖືກດັນອອກມານັ້ນ ໄປຕື່ມໃສ່ບໍລິເວນທີ່ຍຸບຕົກຢູ່ໃຕ້ກະດູກຕາ. ບົດຄວາມນີ້ຈະອະທິບາຍທີລະຂັ້ນຕອນວ່າ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເລືອກຍ້າຍແທນທີ່ຈະຕັດອອກ ແລະ ໄຂມັນທີ່ຖືກຍ້າຍໄປນັ້ນຈະຕັ້ງໂຕໃໝ່ໄດ້ແນວໃດ.

ເປັນຫຍັງໃຕ້ຕານູນແຕ່ເບິ່ງຍຸບ?

ອ້ອມຮອບຕາມີໄຂມັນຢູ່ຕາມທຳມະຊາດ ເຮັດໜ້າທີ່ຄືແຜ່ນຮອງຮັບຫຼູກຕາໄວ້. ໄຂມັນນີ້ຖືກເຍື່ອບາງໆຊັ້ນໜຶ່ງຄອຍຍຶດໄວ້ທາງໜ້າ. ເມື່ອອາຍຸເພີ່ມຂຶ້ນ ເຍື່ອນີ້ຈະຄ່ອຍໆອ່ອນແອລົງ ໄຂມັນຈຶ່ງຖືກດັນອອກມາທາງໜ້າ ຈົນເຫັນເປັນຄວາມນູນຢູ່ໃຕ້ຕາ.

ບັນຫາກໍຄື ຕຳແໜ່ງທີ່ໄຂມັນຖືກດັນອອກມາ ກັບຕຳແໜ່ງທີ່ເກີດເງົາມືດຢູ່ໃຕ້ກະດູກຕາພໍດີນັ້ນບໍ່ແມ່ນຈຸດດຽວກັນ. ບໍລິເວນໃຕ້ກະດູກຕາເປັນຈຸດທີ່ເນື້ອບາງຢູ່ແລ້ວ ເພາະມີເອັນທີ່ດຶງໜັງໃຫ້ຕິດແໜ້ນກັບກະດູກ. ໄຂມັນລວມໂຕໄປທາງໜ້າຫຼາຍຂຶ້ນເທົ່າໃດ ບໍລິເວນລຸ່ມນັ້ນກໍ່ຍິ່ງເບິ່ງຍຸບຕົກຫຼາຍຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ ແລະ ເງົາທີ່ເກີດຂຶ້ນນັ້ນເອງເຮັດໃຫ້ເບິ່ງຄືກັບຮອຍຄ້ຳໃຕ້ຕາ. ສະຫຼຸບແລ້ວ ຄວາມນູນ ແລະ ຄວາມຍຸບຕົກ ແມ່ນປະກົດການດຽວກັນ ທີ່ເກີດຈາກໄຂມັນເລື່ອນອອກໄປກອງກັນຢູ່ຈຸດດຽວ.

ເຖິງວ່າຈະເປັນໃຕ້ຕາຄືກັນ ແຕ່ແຕ່ລະຄົນຈະມີບັນຫາໃດເດັ່ນກວ່າກັນນັ້ນແຕກຕ່າງກັນໄປ. ຄົນທີ່ເຍື່ອດັ່ງກ່າວອ່ອນແອຫຼາຍເປັນພິເສດ ຈະສັງເກດເຫັນຄວາມນູນກ່ອນ ສ່ວນຄົນທີ່ເອັນຍຶດໜັງໄວ້ແໜ້ນ ຈະສັງເກດເຫັນຄວາມຍຸບຕົກກ່ອນ. ເຖິງແມ່ນສາເຫດຈະຄືກັນ ແຕ່ລັກສະນະທີ່ປາກົດອອກມາພາຍນອກກໍແຕກຕ່າງກັນໄປຕາມແຕ່ລະຄົນ.

ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຍ້າຍໄຂມັນ ບໍ່ຕັດອອກ?

ແຕ່ກ່ອນນິຍົມໃຊ້ວິທີຕັດໄຂມັນທີ່ນູນອອກມາຖິ້ມ. ໃນຊ່ວງທຳອິດຄວາມນູນຈະຫາຍໄປ ໜ້າຕາເບິ່ງລຽບຂຶ້ນ ແຕ່ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປກໍ່ຈະກາຍເປັນບັນຫາ. ເມື່ອອາຍຸເພີ່ມຂຶ້ນ ໄຂມັນໃຕ້ຕາຈະຫຼຸດລົງຕາມທຳມະຊາດ ແຕ່ໃນເມື່ອຕັດອອກໄປແລ້ວ ກໍ່ບໍ່ມີໄຂມັນເຫຼືອໄວ້ຕື່ມເຕັມ.

ຈຶ່ງມີລາຍງານວ່າ ຫຼັງຈາກນັ້ນຫຼາຍປີ ໃຕ້ຕາອາດຍຸບຕົກເລິກຂຶ້ນ ຫຼືຮ້າຍແຮງກວ່ານັ້ນ ອາດເກີດອາການໜັງຕາລຸ່ມຖືກດຶງລົງ. ການຈັດລຽງໄຂມັນເຂົ້າມາແກ້ບັນຫານີ້ໃນທິດທາງທີ່ແຕກຕ່າງອອກໄປ ໂດຍບໍ່ຖິ້ມໄຂມັນ ແຕ່ຍ້າຍໄປຕື່ມໃສ່ບໍລິເວນທີ່ຍຸບຕົກ ເປັນວິທີທີ່ແກ້ທັງຄວາມນູນ ແລະ ຄວາມຍຸບຕົກໄປພ້ອມກັນ. ເນື່ອງຈາກເປັນການໃຊ້ເນື້ອເຍື່ອທີ່ມີຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຢູ່ແລ້ວ ຈຶ່ງບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີວັດສະດຸອື່ນມາຕື່ມເຕັມເພີ່ມ.

ການຜ່າຕັດມີລຳດັບແນວໃດ?

ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ ຈະໃຊ້ວິທີເຂົ້າທາງເຍື່ອບຸຕາ (ເຂົ້າຈາກທາງໃນຜ່ານເຍື່ອບຸຕາ). ເນື່ອງຈາກເຂົ້າຜ່ານເຍື່ອບຸດ້ານໃນຂອງໜັງຕາລຸ່ມ ຈຶ່ງບໍ່ມີຮອຍຜ່າຕັດທີ່ເຫັນຈາກພາຍນອກ. ໂຄງສ້າງແບບນີ້ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຕັດຜິວໜັງຈາກທາງນອກ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຄວາມກັງວົນເລື່ອງຮອຍແປ້ວໜ້ອຍລົງ.

ເມື່ອເຂົ້າໄປແລ້ວເປີດເຍື່ອທີ່ຫຸ້ມໄຂມັນອອກ ກໍ່ຈະເຫັນໄຂມັນທີ່ຖືກດັນອອກມາ. ໝໍຈະບໍ່ຕັດໄຂມັນນີ້ອອກທັງໝົດຈາກຮາກ ແຕ່ຈະຄ່ອຍໆດຶງຍືດອອກຢ່າງລະມັດລະວັງ ໂດຍໃຫ້ເສັ້ນເລືອດຍັງຕິດຢູ່ ແລ້ວຍ້າຍໄປໃສ່ບໍລິເວນທີ່ຍຸບຕົກຢູ່ໃຕ້ກະດູກຕາ. ຫຼັງຈາກນັ້ນຈະຫຍິບຢຶດໃຫ້ຕັ້ງຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງໃໝ່ ການຜ່າຕັດກໍ່ຈະສິ້ນສຸດລົງ. ເຫດຜົນທີ່ຕ້ອງເກັບຮາກໄວ້ນັ້ນ ກ່ຽວພັນກັບຫຼັກການລອດຊີວິດຂອງໄຂມັນ ທີ່ຈະອະທິບາຍໃນຫົວຂໍ້ຕໍ່ໄປ.

ການຍ້າຍໄຂມັນ ຕ່າງຈາກຟິນເລີແນວໃດ?

ໃນບັນດາວິທີການຕື່ມໃຕ້ຕາ ຍັງມີການສັກຟິນເລີເປັນອີກທາງເລືອກໜຶ່ງ. ຟິນເລີແມ່ນສານທີ່ຜະລິດຈາກພາຍນອກຮ່າງກາຍ ແລ້ວສັກຕື່ມເຂົ້າໄປດ້ວຍເຂັມ. ຮ່າງກາຍຈະຮັບຮູ້ວ່າສານນີ້ບໍ່ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຕົນເອງ ແລະ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ເອນໄຊມ໌ໃນຮ່າງກາຍຈະຄ່ອຍໆສະຫຼາຍມັນອອກ. ຈຶ່ງຕ້ອງສັກຕື່ມໃໝ່ທຸກໆ 6 ຫາ 12 ເດືອນ.

ການຈັດລຽງໄຂມັນແຕກຕ່າງກັນຢູ່ຕົງຂະບວນການດູດຊືມນີ້ເອງ. ສິ່ງທີ່ຍ້າຍໄປນັ້ນແມ່ນເນື້ອເຍື່ອໄຂມັນທີ່ມີຊີວິດຂອງຮ່າງກາຍເຮົາເອງ ເມື່ອເສັ້ນເລືອດເຊື່ອມຕໍ່ຄືນ ແລະ ຕັ້ງໂຕໄດ້ ໄຂມັນນັ້ນກໍ່ຈະກາຍເປັນເນື້ອຂອງບໍລິເວນນັ້ນຢ່າງຖາວອນ. ເນື່ອງຈາກຮ່າງກາຍບໍ່ຮັບຮູ້ວ່າເປັນສິ່ງແປກປອມທີ່ຕ້ອງກຳຈັດ ຈຶ່ງບໍ່ມີໂຄງສ້າງທີ່ຈະສະຫຼາຍຫາຍໄປຕາມໄລຍະເວລາຄືກັບຟິນເລີ.

ດ້ວຍເຫດນີ້ ທັງສອງວິທີຈຶ່ງເໝາະກັບສະຖານະການທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ຖ້າໃບໜ້າໂດຍລວມມີຄວາມຊະລາ ແລະ ຫຼາຍບໍລິເວນຍຸບຕົກພ້ອມກັນ ການໃຊ້ຟິນເລີຕື່ມຫຼາຍບໍລິເວນທີ່ດຽວກໍ່ຈະສະດວກກວ່າ. ໃນຂະນະທີ່ຖ້າມີທັງຄວາມນູນ ແລະ ຄວາມຍຸບຕົກຢູ່ໃຕ້ຕາພ້ອມກັນ ການຈັດລຽງໄຂມັນທີ່ມີຢູ່ໃນຮ່າງກາຍແລ້ວມາໃຊ້ຄືນ ຈະໃກ້ຄຽງກັບການແກ້ໄຂຢູ່ຕົ້ນຕໍຂອງບັນຫາຫຼາຍກວ່າ.

ໄຂມັນທີ່ຍ້າຍໄປລອດຊີວິດໄດ້ແນວໃດ?

ເຫດຜົນທີ່ຕ້ອງເກັບເສັ້ນເລືອດຢູ່ຮາກໄວ້ໃນເວລາຍ້າຍໄຂມັນ ກ່ຽວພັນໂດຍກົງກັບອັດຕາການລອດຊີວິດ. ເສັ້ນເລືອດທີ່ຕິດຢູ່ຮາກຈະສົ່ງສານອາຫານ ແລະ ອົກຊີເຈນໃຫ້ທັນທີຫຼັງຍ້າຍ ຈຶ່ງມີລາຍງານວ່າອັດຕາການລອດຊີວິດສູງກວ່າວິທີຕັດໄຂມັນອອກທັງໝົດແລ້ວມາຝັງໃໝ່.

ຄືກັນກັບການຍ້າຍຕົ້ນໄມ້ ຖ້າຕັດຮາກອອກໝົດແລ້ວຍົກຍ້າຍ ຕົ້ນໄມ້ຈະຫ່ຽວແຫ້ງໄວ ແຕ່ຖ້າຍັງມີດິນຕິດຢູ່ຮາກສ່ວນໜຶ່ງ ຕົ້ນໄມ້ຈະຢູ່ລອດໄດ້ດີກວ່າຫຼາຍ. ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ມີລາຍງານວ່າຈະມີເສັ້ນເລືອດຝອຍໃໝ່ເກີດຂຶ້ນອ້ອມຮອບໄຂມັນທີ່ຖືກຍ້າຍ ຊ່ວຍໃຫ້ຕັ້ງໂຕໄດ້ໜັກແໜ້ນຂຶ້ນອີກ.

ດ້ວຍເຫດນີ້ ໃນລະຫວ່າງການຜ່າຕັດ ຄວາມລະມັດລະວັງໃນການຈັບໄຂມັນຈຶ່ງມີຜົນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຕໍ່ຜົນລັບ. ຖ້າເສັ້ນເລືອດທີ່ຕິດຢູ່ຮາກຖືກກົດທັບ ຫຼືບິດງໍໃນລະຫວ່າງຜ່າຕັດ ຈະເຮັດໃຫ້ພະລັງໃນການຕັ້ງໂຕຢູ່ຕຳແໜ່ງໃໝ່ອ່ອນລົງ ນີ້ຈຶ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ທຸກການເຄື່ອນໄຫວໃນການຍ້າຍໄຂມັນຕ້ອງເຮັດຢ່າງລະມັດລະວັງທຸກຂັ້ນຕອນ.

ບວມ ແລະ ຊ້ຳຈະຫາຍເມື່ອໃດ?

ຫຼັງຜ່າຕັດທັນທີ ຈະມີອາການບວມ ແລະ ຊ້ຳຮ່ວມກັນ. ນີ້ເປັນປະຕິກິລິຍາທຳມະຊາດຈາກຂະບວນການຍົກຍ້າຍ ແລະ ຫຍິບຢຶດເນື້ອເຍື່ອ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ໃນຊ່ວງນີ້ ໃຕ້ຕາເບິ່ງບວມກວ່າຜົນລັບທີ່ແທ້ຈິງ. ອາການບວມ ແລະ ຊ້ຳໃນຊ່ວງທຳອິດ ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຈະຄ່ອຍໆຫາຍໄປຢ່າງເຫັນໄດ້ຊັດພາຍໃນ 1 ຫາ 2 ອາທິດ.

ຫຼັງຈາກນັ້ນຍັງຕ້ອງໃຊ້ເວລາອີກໜ້ອຍໜຶ່ງ ໃຫ້ເນື້ອເຍື່ອຕັ້ງໂຕຢ່າງສົມບູນ ຈົນເສັ້ນສຸດທ້າຍໝັ້ນຄົງ. ເນື່ອງຈາກມີຂະບວນການເສັ້ນເລືອດເຕີບໂຕເຂົ້າມາອ້ອມຮອບໄຂມັນທີ່ຖືກຍ້າຍ ພ້ອມກັບບໍລິເວນທີ່ຫຍິບຢຶດຄ່ອຍໆສົມບູນຂຶ້ນ ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວມີລາຍງານວ່າຕ້ອງໃຊ້ເວລາປະມານ 4 ຫາ 12 ອາທິດ ຈຶ່ງຈະໃກ້ຄຽງກັບຮູບຮ່າງສຸດທ້າຍ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຈຶ່ງບໍ່ຄວນຕັດສິນຜົນລັບພຽງແຕ່ເບິ່ງຈາກສະພາບໃນສອງສາມມື້ທຳອິດຫຼັງຜ່າຕັດ.

ໃນລະຫວ່າງການຟື້ນຕົວ ອາດມີຊ່ວງທີ່ຄຳໃຕ້ຕາຮູ້ສຶກເປັນຄື້ນບໍ່ຮຽບ ຫຼືສອງຂ້າງຮູ້ສຶກແຕກຕ່າງກັນເລັກໜ້ອຍ. ນີ້ເປັນຂະບວນການທຳມະຊາດທີ່ເກີດຂຶ້ນ ເນື່ອງຈາກກ່ອນທີ່ໄຂມັນທີ່ຖືກຍ້າຍຈະຕັ້ງໂຕຢ່າງສົມບູນ ອາການບວມ ແລະ ເນື້ອເຍື່ອຍັງປະປົນກັນຢູ່. ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ອາການບວມຄ່ອຍໆຫາຍ ແລະ ເນື້ອເຍື່ອຕັ້ງໂຕໝັ້ນຄົງຂຶ້ນ ຈຶ່ງຈະຄ່ອຍໆລຽບຂຶ້ນຕາມທີ່ອະທິບາຍໄວ້.

ວິທີດູແລລະຫວ່າງຟື້ນຕົວ

ຫົວໃຈຫຼັກຂອງການເບິ່ງແຍງ ກໍ່ຄືການຊ່ວຍໃຫ້ໄຂມັນທີ່ຖືກຍ້າຍໄປນັ້ນຕັ້ງໂຕຢູ່ຕຳແໜ່ງໃໝ່ໄດ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

• ຊ່ວງທຳອິດປະຄົບເຢັນ, ຫຼັງຈາກນັ້ນສອງສາມມື້ປະຄົບອຸ່ນ: ການປະຄົບເຢັນໃນຊ່ວງທຳອິດຈະຊ່ວຍໃຫ້ເສັ້ນເລືອດຫົດຕົວ ຫຼຸດຄວາມສ່ຽງບວມ ແລະ ຊ້ຳຫຼາຍຂຶ້ນ ສ່ວນການປະຄົບອຸ່ນຫຼັງຈາກນັ້ນສອງສາມມື້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ເລືອດໄຫຼວຽນດີຂຶ້ນ ຊ້ຳທີ່ຍັງເຫຼືອກໍ່ຈະຫາຍໄວຂຶ້ນ.
• ຫ້າມນວດ ຫຼືຖູຕາແຮງ: ຖ້າໄຂມັນ ແລະ ບໍລິເວນທີ່ຫຍິບຢຶດຍັງບໍ່ທັນຕັ້ງໂຕດີ ຖືກແຮງກົດຈາກພາຍນອກ ອາດເຮັດໃຫ້ຕຳແໜ່ງເລື່ອນຜິດໄປໄດ້.
• ຍົກຫົວໃຫ້ສູງຂຶ້ນເລັກໜ້ອຍເວລານອນ: ຖ້ານອນຮາບ ເລືອດຈະໄຫຼໄປລວມຢູ່ໃບໜ້າຫຼາຍຂຶ້ນ ເຮັດໃຫ້ອາການບວມຢູ່ດົນຂຶ້ນ ຈຶ່ງແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ໝອນໜູນຫົວໃຫ້ສູງຂຶ້ນເລັກໜ້ອຍ ຈະຊ່ວຍໃຫ້ບວມຫາຍໄວຂຶ້ນ.
• ກັນແດດຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ: ເນື້ອເຍື່ອທີ່ກຳລັງຟື້ນຕົວຈະໄວຕໍ່ແສງແດດຫຼາຍກວ່າປົກກະຕິ ຈຶ່ງແນະນຳໃຫ້ທາຄີມກັນແດດເປັນປະຈຳ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເກີດຮອຍດ່າງດຳ.

ຄວາມໄວໃນການຫາຍບວມ ແລະ ຊ້ຳ ແຕກຕ່າງກັນໄປໃນແຕ່ລະຄົນ ດັ່ງນັ້ນໃນລະຫວ່າງໄລຍະຟື້ນຕົວ ຄວນໃຈເຢັນໆ ບໍ່ຮີບຮ້ອນເກີນໄປ.

References

Korean Dermatological Association, American Academy of Dermatology (AAD), and Ministry of Food and Drug Safety (MFDS).