ຕິ່ງເນື້ອທີ່ຄໍ ແລະ ຮັກແຮ້ ວິທີເລືອກ ແລະ ດູແລ ລະຫວ່າງເລເຊີ Erbium:YAG, CO2, ຈີ້ໄຟຟ້າ ແລະ ການແຊ່ແຂງ
ໂດຍ Dr. Lee3 ນາທີໃນການອ່ານ
ບາງຄົນອາດສັງເກດເຫັນຕຸ່ມນ້ອຍໆສີດຽວກັບຜິວໜັງ ນຸ້ມມື ຄ່ອຍໆຂຶ້ນຢູ່ຄໍ, ຮັກແຮ້ ຫຼື ໜັງຕາເທື່ອລະໜ້ອຍ. ໃນຕອນທຳອິດອາດມີຂະໜາດເທົ່າແກ່ນງາເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ບໍ່ດົນກໍ່ມີກ້ານນ້ອຍໆຫ້ອຍລົງມາຄືກັບຈະຫຼົ່ນ. ພໍໂດນສາຍສ້ອຍ ຫຼືປົກເສື້ອຖູ, ຫຼືເອົາມືໄປບີບກໍ່ຮູ້ສຶກຄ້າງໆລຳຄານ. ຮອຍແບບນີ້ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນ "ຕິ່ງເນື້ອ".
ຕິ່ງເນື້ອ ຫຼືທີ່ທາງການແພດເອີ້ນວ່າ soft fibroma ແມ່ນຕຸ່ມທຳມະດາທີ່ເກີດຈາກຜິວໜັງຍານຍ້ອຍລົງ ເນື່ອງຈາກການເສຍດສີ ແລະ ອາຍຸທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ. ໂຊກດີທີ່ບໍ່ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສຸຂະພາບ ແລະ ຖ້າຕັດອອກຢ່າງຖືກວິທີ ຜິວກໍ່ຈະຮຽບງາມຄືເດີມ. ແຕ່ຫຼາຍຄົນມັກໃຊ້ວິທີເອົາເສັ້ນດ້າຍມັດ ຫຼືໃຊ້ເລັບແກະຢູ່ບ້ານ ຈົນເລືອດອອກ ແລະ ຖິ້ມຮອຍໄວ້, ສະນັ້ນຄວນເຂົ້າໃຈຫຼັກການກ່ອນຈະລົງມືເອງ. ໃນບົດຄວາມນີ້ ຈະອະທິບາຍວ່າຕິ່ງເນື້ອແມ່ນຫຍັງ ແລະ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນງ່າຍ, ແຕກຕ່າງຈາກຕຸ່ມໄຂມັນ ຫຼື ຫູດແນວໃດ, ໃນບັນດາເລເຊີ Erbium:YAG, CO2, ການຈີ້ໄຟຟ້າ ແລະ ການແຊ່ແຂງ ຄວນເລືອກອັນໃດ, ຈະດູແລຮອຍດຳແນວໃດ, ແລະ ມີຄວາມກ່ຽວຂ້ອງກັບພະຍາດເບົາຫວານ ຫຼື ກຸ່ມອາການເມຕາໂບລິກແນວໃດ, ໂດຍອີງໃສ່ຂໍ້ມູນການສຶກສາຈິງທີລະຫົວຂໍ້.
ຕິ່ງເນື້ອແມ່ນຫຍັງແທ້?
ຕິ່ງເນື້ອແມ່ນຕຸ່ມທຳມະດາທີ່ເກີດຈາກຜິວໜັງຍານອອກເປັນກ້ານນ້ອຍໆ. ພາຍນອກມີສີດຽວກັບຜິວ ຫຼືສີນ້ຳຕານອ່ອນ, ຈັບແລ້ວນຸ້ມມື. ຂະໜາດສ່ວນຫຼາຍແມ່ນປະມານ 1 ຫາ 5mm, ແຕ່ຖ້າມີມາດົນກໍ່ອາດໃຫຍ່ຂຶ້ນໄດ້. ຕ່າງຈາກຫູດທີ່ຜິວດ້ານນອກໜາແຂງ, ຂ້າງໃນຂອງຕິ່ງເນື້ອແມ່ນເນື້ອເຍື່ອເສັ້ນໄຍອ່ອນນຸ້ມ ແລະ ເສັ້ນເລືອດ, ພໍງັດເບົາໆກໍ່ໄຫວມືອນ້ອຍໆ.
ຕຳແໜ່ງທີ່ມັກເກີດແມ່ນມີແນ່ນອນ, ຄື ຄໍ, ຮັກແຮ້, ໜັງຕາ, ຂາໜີບ ຫຼືໃຕ້ນົມ ບ່ອນທີ່ຜິວໜັງພັບກັນ ແລະ ຖູກັນເລື້ອຍໆ. ຈຸດເດັ່ນຂອງມັນຄືມັກເກີດຢູ່ບ່ອນທີ່ມີການເສຍດສີຊ້ຳໆ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ບ່ອນທີ່ໂດນສາຍສ້ອຍ ຫຼືສາຍເອິກແກ້ ຫຼືບ່ອນທີ່ຜິວໜັງທັບກັນ ຈຶ່ງມັກຂຶ້ນຫຼາຍເປັນພິເສດ.
ຕິ່ງເນື້ອແມ່ນເລື່ອງທຳມະດາຫຼາຍ. ຜູ້ໃຫຍ່ຫຼາຍກວ່າເຄິ່ງໜຶ່ງເຄີຍມີປະສົບການນີ້ຢ່າງໜ້ອຍໜຶ່ງເທື່ອໃນຊີວິດ, ແລະ ຫຼັງອາຍຸ 40 ປີ ຈຳນວນມັກຈະເພີ່ມຂຶ້ນ. ເກີດໄດ້ທັງຜູ້ຊາຍ ແລະ ຜູ້ຍິງ, ແລະ ຈະເພີ່ມຂຶ້ນຕາມທຳມະຊາດເມື່ອອາຍຸຫຼາຍຂຶ້ນ. ຈຸດໜຶ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ອຸ່ນໃຈໄດ້ຄືມັນເປັນເນື້ອງອກຊະນິດອ່ອນ (benign), ບໍ່ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສຸຂະພາບ ແລະ ບໍ່ກາຍເປັນມະເຮັງ. ດັ່ງນັ້ນສິ່ງສຳຄັນຈຶ່ງຢູ່ທີ່ວ່າຈະຈັດການໃຫ້ຜິວກັບຄືນມາຮຽບງາມໄດ້ດີພຽງໃດ.
ແຕກຕ່າງຈາກຕຸ່ມໄຂມັນ ຫຼື ຫູດແນວໃດ?
ໃນບັນດາຕຸ່ມນ້ອຍໆທີ່ຂຶ້ນຢູ່ຄໍ ຫຼືໃບໜ້າ, ຕຸ່ມໄຂມັນ ແລະ ຫູດ ກໍ່ພົບເລື້ອຍຄືກັນ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ສັບສົນກັບຕິ່ງເນື້ອໄດ້ງ່າຍ. ແຕ່ລັກສະນະຂອງມັນແຕກຕ່າງກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ຕ້ອງແຍກໃຫ້ອອກກ່ອນຈຶ່ງຈະກຳນົດວິທີຮັກສາໄດ້ຖືກຕ້ອງ.
ຕຸ່ມໄຂມັນແມ່ນຖົງນ້ຳນ້ອຍໆທີ່ເກີດຈາກເຄີຕິນ (keratin) ຖືກກັກໄວ້ໃຕ້ຊັ້ນໜັງກຳພ້າ. ມີລັກສະນະເປັນເມັດຂາວ ຫຼືເຫຼືອງອ່ອນ ຜິວກ້ຽງ, ຖ້າໄຄແງະອອກເບົາໆກໍ່ຈະເຫັນເຄີຕິນສີຂາວອອກມາ. ສ່ວນຫູດແມ່ນເກີດຈາກການຕິດເຊື້ອໄວຣັດ Human Papillomavirus (HPV), ຜິວດ້ານນອກຈະຂຸງຂິງ ແລະ ເນື່ອງຈາກມີສາເຫດມາຈາກໄວຣັດ ຖ້າແກະ ຫຼືຂູດກໍ່ອາດແຜ່ໄປບ່ອນອື່ນ ຫຼືຕິດຕໍ່ໄປສູ່ຄົນອື່ນໄດ້. ຫູດແປ້ນ (flat wart) ແມ່ນຮູບແບບໜຶ່ງທີ່ແປ້ນລົງ, ສີດຽວກັບຜິວ ຫຼືສີນ້ຳຕານອ່ອນ ແລະ ມັກຂຶ້ນເປັນກຸ່ມຫຼາຍໜ່ວຍ.
ຕິ່ງເນື້ອແມ່ນແຕກຕ່າງຈາກທັງສອງຢ່າງນີ້. ບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບໄວຣັດ ຈຶ່ງບໍ່ຕິດຕໍ່ ຫຼືແຜ່ໄປບ່ອນອື່ນ, ແລະ ບໍ່ມີເຄີຕິນອອກມາ. ຈຸດຊີ້ຂາດຄືເນື້ອອ່ອນນຸ້ມທີ່ຫ້ອຍເປັນກ້ານແລ້ວໄຫວມືອນ. ຖ້າມີເຄີຕິນຂາວອອກມາແມ່ນຕຸ່ມໄຂມັນ, ຖ້າຂຸງຂິງແລ້ວແຜ່ໄປແມ່ນຫູດ, ຖ້ານຸ້ມແລ້ວໄຫວເປັນກ້ານແມ່ນຕິ່ງເນື້ອ ແບ່ງແຍກແບບນີ້ກໍ່ພໍ. ຖ້າເບິ່ງດ້ວຍຕາເປົ່າແລ້ວຍັງບໍ່ແນ່ໃຈ ໝໍອາດຂະຫຍາຍເບິ່ງ ຫຼືເອົາຊິ້ນເນື້ອໄປກວດຖ້າຈຳເປັນ. ການແຍກໃຫ້ອອກກ່ອນຈະຊ່ວຍຫຼຸດການຮັກສາທີ່ບໍ່ຈຳເປັນໄດ້.
| ລາຍການ | ຕິ່ງເນື້ອ | ຕຸ່ມໄຂມັນ | ຫູດ |
|---|---|---|---|
| ສາເຫດ | ການເສຍດສີ ແລະ ອາຍຸ | ຖົງເຄີຕິນຖືກກັກ | ຕິດເຊື້ອ HPV |
| ການຕິດຕໍ່ | ບໍ່ຕິດຕໍ່ | ບໍ່ຕິດຕໍ່ | ຕິດຕໍ່ ແລະ ແຜ່ໄດ້ |
| ລັກສະນະ | ກ້ານອ່ອນນຸ້ມ | ເມັດຂາວ | ຕຸ່ມຂຸງຂິງ |
| ຕຳແໜ່ງທີ່ພົບ | ຄໍ ແລະ ຮັກແຮ້ | ຂອບຕາ ແລະ ແກ້ມ | ມື, ຕີນ, ໃບໜ້າ |
| ຈຸດສັງເກດ | ໄຫວເປັນກ້ານ | ບີບແລ້ວມີເຄີຕິນຂາວ | ຂູດແລ້ວແຜ່ |
ຄວນໃຊ້ວິທີໃດໃນການເອົາອອກ?
ວິທີເອົາຕິ່ງເນື້ອອອກມີຫຼາຍແບບ, ແຕ່ປັດຈຸບັນວິທີພື້ນຖານທີ່ນິຍົມທີ່ສຸດແມ່ນເລເຊີ. ເລເຊີ Erbium:YAG ແລະ CO2 ແມ່ນສອງແບບຫຼັກ. ໃຊ້ແສງລຳນ້ອຍໆເຜົາຕິ່ງເນື້ອອອກແບບຕື້ນໆ, ຈຶ່ງບໍ່ໄປແຕະຕ້ອງຜິວປົກກະຕິອ້ອມຂ້າງຫຼາຍ ແລະ ຮອຍຈົບແບບຮຽບງາມ. ໂດຍສະເພາະ Erbium:YAG ຄວາມຮ້ອນຈະບໍ່ແຜ່ໄປດ້ານຂ້າງຫຼາຍ, ຈຶ່ງເໝາະກັບບໍລິເວນທີ່ຜິວບາງ ແລະ ລະອຽດອ່ອນຄືໜັງຕາ ຫຼືຕິ່ງເນື້ອຂະໜາດນ້ອຍ. ສ່ວນເລເຊີ CO2 ຫຼັກການກໍ່ຄ້າຍກັນ ແຕ່ຄວາມຮ້ອນຈະເຈາະລົງເລິກກວ່າໜ້ອຍໜຶ່ງ, ຈຶ່ງເໝາະກັບຕິ່ງເນື້ອທີ່ຖານໜາ.
ການຈີ້ໄຟຟ້າແມ່ນໃຊ້ຄວາມຮ້ອນຈາກໄຟຟ້າຈີ້ຕິ່ງເນື້ອອອກ. ເນື່ອງຈາກໃນຂະນະທີ່ຕັດອອກກໍ່ຈະຫ້າມເລືອດໄປພ້ອມ, ຈຶ່ງເໝາະກັບບໍລິເວນທີ່ເລືອດອອກງ່າຍ ຫຼືຖານກວ້າງ. ສ່ວນການແຊ່ແຂງແມ່ນໃຊ້ໄນໂຕຣເຈນແຫຼວແຊ່ໃຫ້ຕິ່ງເນື້ອແຂງແລ້ວຫຼົ່ນອອກ, ເໝາະສຳລັບຈັດການຫຼາຍໜ່ວຍພ້ອມກັນຢ່າງໄວ ຈຶ່ງມັກໃຊ້ເມື່ອມີຫຼາຍໜ່ວຍ. ແຕ່ຄວາມແຮງຂອງການແຊ່ແຂງອາດສົ່ງຜົນເຖິງຜິວປົກກະຕິອ້ອມຂ້າງ, ໂດຍສະເພາະຄົນຜິວເຂັ້ມຄວນລະວັງເລື່ອງຮອຍດ່າງ ຈາງ ຫຼືເຂັ້ມກວ່າເດີມ.
ບໍ່ວ່າຈະໃຊ້ວິທີໃດ ເນື່ອງຈາກຕິ່ງເນື້ອເອງເປັນຮອຍຕື້ນ ແລະ ອ່ອນນຸ້ມ, ການຟື້ນຟູຈຶ່ງງ່າຍກວ່າຮອຍທີ່ມີຮາກເລິກ. ສິ່ງສຳຄັນຄືແຕ່ລະວິທີເໝາະກັບສະຖານະການທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ດັ່ງນັ້ນຄວນເລືອກຕາມຂະໜາດ, ຕຳແໜ່ງ, ຈຳນວນ ແລະ ສີຜິວຂອງແຕ່ລະຄົນ.
| ວິທີ | ເໝາະກັບ | ຈຸດເດັ່ນ |
|---|---|---|
| ເລເຊີ Erbium:YAG | ໜັງຕາ, ຕິ່ງນ້ອຍ | ຕື້ນ ແມ່ນຢຳ ຄວາມຮ້ອນບໍ່ແຜ່ |
| ເລເຊີ CO2 | ຖານໜາ | ເຈາະເລິກກວ່າໜ້ອຍໜຶ່ງ |
| ຈີ້ໄຟຟ້າ | ຖານກວ້າງ ຫຼືເລືອດອອກງ່າຍ | ຫ້າມເລືອດໄປພ້ອມ |
| ແຊ່ແຂງ | ຈຳນວນຫຼາຍ | ລະວັງຮອຍດ່າງ |
ຄວນເລືອກແນວໃດຕາມຂະໜາດ ແລະ ຕຳແໜ່ງ?
ມາດຕະຖານໃນການເລືອກວິທີແມ່ນຂະໜາດ, ຕຳແໜ່ງ, ຈຳນວນ ແລະ ສີຜິວຂອງຕິ່ງເນື້ອ. ບໍລິເວນທີ່ຜິວບາງລະອຽດອ່ອນຄືໜັງຕາ ຫຼືຕິ່ງເນື້ອຂະໜາດນ້ອຍຫຼາຍ ຄວນໃຊ້ເລເຊີ Erbium:YAG ເພື່ອຈັດການແບບຕື້ນ ແລະ ແມ່ນຢຳ. ເນື່ອງຈາກຄວາມຮ້ອນບໍ່ແຜ່ໄປດ້ານຂ້າງ ຜິວອ້ອມຂ້າງຈຶ່ງໄດ້ຮັບຜົນກະທົບໜ້ອຍ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ ຕິ່ງເນື້ອທີ່ຖານໜາ ແລະ ຂະໜາດໃຫຍ່ ຄວນໃຊ້ເລເຊີ CO2 ຫຼືການຈີ້ໄຟຟ້າ ເພື່ອຈັດການໃຫ້ເຖິງຖານຢ່າງໝົດຈົດ. ການຈີ້ໄຟຟ້າຍັງຫ້າມເລືອດໄປພ້ອມ ຈຶ່ງສະດວກເປັນພິເສດສຳລັບບໍລິເວນທີ່ເລືອດອອກງ່າຍ.
ຖ້າມີຕິ່ງເນື້ອນ້ອຍໆຢູ່ຄໍ ຫຼືຮັກແຮ້ຫຼາຍໜ່ວຍ, ບາງຄັ້ງກໍ່ໃຊ້ການແຊ່ແຂງເພື່ອຈັດການຫຼາຍໜ່ວຍພ້ອມກັນ. ແຕ່ຄວາມແຮງຂອງການແຊ່ແຂງອາດເຮັດໃຫ້ຮອຍດ່າງໄດ້, ຄົນຜິວເຂັ້ມຈຶ່ງຄວນຫຼຸດຄວາມແຮງລົງໃຫ້ຕື້ນຂຶ້ນເພື່ອຄວາມປອດໄພ. ໂດຍລວມແລ້ວ ບໍ່ມີວິທີໃດເປັນຄຳຕອບດຽວ, ຄວນເລືອກຕາມສະພາບ ແລະ ຕຳແໜ່ງຂອງຕິ່ງເນື້ອນັ້ນໆ. ຈື່ງ່າຍໆຄື ນ້ອຍ ແລະ ລະອຽດອ່ອນໃຊ້ Erbium:YAG, ໃຫຍ່ ແລະ ຖານໜາໃຊ້ CO2 ຫຼືຈີ້ໄຟຟ້າ, ຫຼາຍໜ່ວຍໃຊ້ການແຊ່ແຂງ.
ອີກຈຸດໜຶ່ງທີ່ຄວນເອົາໃຈໃສ່ຄືຄວາມແຮງທີ່ບໍ່ຫັກໂຫມ. ແທນທີ່ຈະໃຊ້ຄວາມແຮງໜັກໆເທື່ອດຽວຈົນຖິ້ມຮອຍໄວ້, ການແບ່ງເປັນຫຼາຍເທື່ອແບບຕື້ນໆຈະນຸ້ມນວນຕໍ່ຜິວກວ່າ. ໂດຍສະເພາະບໍລິເວນທີ່ເຫັນໄດ້ຊັດ ຫຼັກການນີ້ຍິ່ງສຳຄັນ.
| ສະຖານະການ | ວິທີແນະນຳ |
|---|---|
| ໜັງຕາ, ຜິວບາງ, ຕິ່ງນ້ອຍ | ເລເຊີ Erbium:YAG |
| ຖານໜາ ຂະໜາດໃຫຍ່ | ເລເຊີ CO2, ຈີ້ໄຟຟ້າ |
| ບໍລິເວນທີ່ເລືອດອອກງ່າຍ | ຈີ້ໄຟຟ້າ |
| ຈຳນວນຫຼາຍໜ່ວຍ | ແຊ່ແຂງ |
| ຜິວເຂັ້ມ | ຫຼຸດຄວາມແຮງໃຫ້ຕື້ນ |
ຈະຫຼຸດຮອຍແປ ແລະ ຮອຍດຳໄດ້ແນວໃດ?
ສິ່ງທີ່ຫຼາຍຄົນເປັນຫ່ວງທີ່ສຸດເມື່ອເອົາຕິ່ງເນື້ອອອກ ຄືເລື່ອງຮອຍດຳ. ນັ້ນຄືຮອຍສີນ້ຳຕານທີ່ຄ້າງຢູ່ບໍລິເວນທີ່ຕັດອອກ, ຜິວຄົນອາຊີມີແນວໂນ້ມເກີດຮອຍດ່າງແບບນີ້ໄດ້ງ່າຍ ຈຶ່ງຄວນລະວັງໄວ້ກ່ອນ. ຍິ່ງໃຊ້ຄວາມແຮງໃນການຮັກສາຫຼາຍ ຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະຄ້າງຮອຍກໍ່ຍິ່ງເພີ່ມຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນການປັບຄວາມແຮງໃຫ້ຕື້ນພຽງພໍທີ່ຈະຈັດການແຕ່ຕິ່ງເນື້ອຈຶ່ງເປັນຂັ້ນຕອນທຳອິດ.
ຫຼັກຫຼຸດຮອຍດຳມີສອງຢ່າງ. ຢ່າງທຳອິດຄືການໃຊ້ຄວາມແຮງທີ່ພໍດີ ບໍ່ຫັກໂຫມ, ຢ່າງທີສອງຄືການດູແລຫຼັງການຮັກສາ. ຫຼັງຈາກຕັດອອກ ຈະມີສະເກັດແຜນ້ອຍໆເກີດຂຶ້ນແລ້ວຫຼຸດອອກເອງ, ໃນຊ່ວງນີ້ຖ້າແກະອອກກ່ອນເວລາຈະຖິ້ມຮອຍໄວ້ ຈຶ່ງຄວນປ່ອຍໃຫ້ຫຼຸດອອກເອງຕາມທຳມະຊາດ. ນອກຈາກນັ້ນ ແສງແດດແມ່ນສາເຫດໃຫຍ່ທີ່ສຸດທີ່ເຮັດໃຫ້ຮອຍດຳເຂັ້ມຂຶ້ນ, ດັ່ງນັ້ນຄວນທາຄຣີມກັນແດດຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີໃນຊ່ວງທີ່ຜິວກຳລັງຟື້ນຕົວ.
ຮອຍດຳສ່ວນຫຼາຍຈະຈາງລົງເອງຕາມເວລາ ແຕ່ໄລຍະເວລາຈະແຕກຕ່າງກັນໄປໃນແຕ່ລະຄົນ. ແທນທີ່ຈະໃຊ້ຄວາມແຮງໜັກໆເທື່ອດຽວຈົນຄ້າງຮອຍ, ຖ້າມີຫຼາຍໜ່ວຍການແບ່ງເປັນຫຼາຍເທື່ອຈະດີກວ່າໃນແງ່ຂອງຮອຍດຳ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງທີ່ຕ້ອງຢ້ານ, ພຽງແຕ່ປັບຄວາມແຮງໃຫ້ພໍດີ ແລະ ດູແລຫຼັງການຮັກສາໃຫ້ດີກໍ່ພຽງພໍ. ໂດຍສະເພາະບໍລິເວນທີ່ເຫັນໄດ້ຊັດຄືຂອບຕາ ຫຼືຄໍ, ຖ້າຮັກສາຢ່າງບໍ່ຫັກໂຫມ ພ້ອມກັບການກັນແດດຢ່າງດີ ກໍ່ຈະໄດ້ຜົນລັບທີ່ຮຽບງາມ.
ມີຄວາມກ່ຽວຂ້ອງກັບພະຍາດເບົາຫວານ ຫຼື ກຸ່ມອາການເມຕາໂບລິກບໍ?
ຕິ່ງເນື້ອເອງບໍ່ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສຸຂະພາບ. ແຕ່ຖ້າຕິ່ງເນື້ອຂຶ້ນຫຼາຍໜ່ວຍທົ່ວຮ່າງກາຍ ອາດບໍ່ແມ່ນພຽງບັນຫາຜິວໜັງເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ອາດເປັນສັນຍານທີ່ຮ່າງກາຍກຳລັງບອກ. ເນື່ອງຈາກມີການສຶກສາອອກມາເລື້ອຍໆວ່າ ການມີຕິ່ງເນື້ອຫຼາຍໜ່ວຍມີຄວາມກ່ຽວຂ້ອງກັບລະດັບນ້ຳຕານໃນເລືອດ ຫຼືການເມຕາໂບລິກຂອງຮ່າງກາຍ. ກຸນແຈສຳຄັນຄືອິນຊູລິນ (insulin). ອິນຊູລິນເປັນຮໍໂມນທີ່ຫຼຸດລະດັບນ້ຳຕານໃນເລືອດຫຼັງກິນອາຫານ, ຖ້າຮ່າງກາຍຕອບສະໜອງຕໍ່ອິນຊູລິນຊ້າລົງ (insulin resistance) ຮ່າງກາຍກໍ່ຈະຜະລິດອິນຊູລິນອອກມາຫຼາຍຂຶ້ນ. ແຕ່ອິນຊູລິນຍັງສົ່ງສັນຍານໃຫ້ເຊວເຕີບໂຕໄປພ້ອມ, ຖ້າສັນຍານນີ້ແຮງ ແລະ ຕໍ່ເນື່ອງດົນ ຈະເຮັດໃຫ້ຜິວໜັງຍານອອກ ແລະ ເກີດຕິ່ງເນື້ອໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ.
ມີການສຶກສາທີ່ປຽບທຽບລະຫວ່າງຄົນທີ່ມີຕິ່ງເນື້ອຫຼາຍ ກັບຄົນທີ່ບໍ່ຄ່ອຍມີ. ໃນກຸ່ມຄົນທີ່ມີຕິ່ງເນື້ອຫຼາຍໜ່ວຍ ພົບວ່າມີພະຍາດເບົາຫວານປະມານເຄິ່ງໜຶ່ງ (52%). ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ ກຸ່ມທີ່ບໍ່ຄ່ອຍມີຕິ່ງເນື້ອ ພົບພະຍາດເບົາຫວານພຽງ 1 ໃນ 10 ຄົນ (10%), ຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ຈຶ່ງຄ່ອນຂ້າງໃຫຍ່. ຄົນຄວາມດັນເລືອດສູງກໍ່ພົບຫຼາຍກວ່າໃນກຸ່ມທີ່ມີຕິ່ງເນື້ອຫຼາຍ, ແລະ ຄ່າໃນເລືອດເຊັ່ນ ນ້ຳຕານຫລັງອົດອາຫານ, ຄໍເລສເຕີຣອນ ແລະ ໄຂມັນໄຕກຼີເຊີໄຣ ກໍ່ມັກສູງກວ່າໂດຍລວມ.
ໃນການສຶກສາດຽວກັນ ອັດຕາຄວາມດັນເລືອດສູງໃນກຸ່ມທີ່ມີຕິ່ງເນື້ອຫຼາຍແມ່ນ 19%, ສູງກວ່າກຸ່ມທີ່ບໍ່ມີເຊິ່ງມີພຽງ 6% ຫຼາຍກວ່າສາມເທົ່າ. ຫຼາຍການສຶກສາຍັງລະບຸວ່າ ເມື່ອນ້ຳໜັກຂຶ້ນຫຼາຍ, ເປັນເບົາຫວານຊະນິດທີ 2, ຫຼືການເມຕາໂບລິກຂອງຮ່າງກາຍປ່ຽນແປງໃຫຍ່ຄືຊ່ວງຖືພາ ຕິ່ງເນື້ອກໍ່ມັກຈະເພີ່ມຂຶ້ນ. ແຕ່ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຢ້ານພຽງເພາະມີຕິ່ງເນື້ອ. ຕິ່ງເນື້ອແມ່ນຮອຍທຳມະດາຫຼາຍ ທີ່ເກີດຂຶ້ນເອງຕາມທຳມະຊາດເມື່ອອາຍຸຫຼາຍຂຶ້ນ ໂດຍສະເພາະບໍລິເວນທີ່ມີການເສຍດສີເລື້ອຍໆ. ພຽງແຕ່ຖ້າມີຫຼາຍໜ່ວຍເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງໄວ, ນອກຈາກການຕັດອອກເພື່ອຄວາມສວຍງາມແລ້ວ ການກວດເບິ່ງລະດັບນ້ຳຕານ ຫຼືຄໍເລສເຕີຣອນສັກເທື່ອກໍ່ຈະເປັນປະໂຫຍດ. ຖືວ່າເປັນສັນຍານນ້ອຍໆທີ່ຮ່າງກາຍກຳລັງບອກເຮົາກໍ່ໄດ້.
ບົດຄວາມນີ້ເປັນປະໂຫຍດບໍ?
ກ່ຽວກັບບົດຄວາມນີ້
ຂຽນໂດຍແພດຄວາມງາມຜູ້ປະຕິບັດວຽກຈິງ ແລະ ມີຈຸດປະສົງເພື່ອໃຫ້ຄວາມຮູ້ທົ່ວໄປ ບໍ່ແມ່ນການທົດແທນຄຳແນະນຳທາງການແພດສະເພາະບຸກຄົນ.
ອ່ານຕໍ່
ວິທີກຳຈັດຈຸດເຫຼືອງທີ່ຫນັງຕາ (xanthelasma) ດ້ວຍເລເຊີ CO2 ແລະ Er:YAG ພ້ອມເຫດຜົນທີ່ມັກເປັນຄືນ ແລະ ການເບິ່ງແຍງໄຂມັນໃນເລືອດ
ອະທິບາຍງ່າຍໆດ້ວຍຕົວເລກຈາກການສຶກສາຈິງ ວ່າເປັນຫຍັງຈຸດເຫຼືອງຈຶ່ງຂຶ້ນທີ່ຫນັງຕາດ້ານໃນ, ມີຄວາມກ່ຽວຂ້ອງກັບຄໍເລສເຕີຣອນ ຫຼື ໄຂມັນໃນເລືອດສູງແນວໃດ, ແຕກຕ່າງຈາກ milia ຫຼື syringoma ແນວໃດ, ກຳຈັດດ້ວຍເລເຊີ CO2 ແລະ Er:YAG ແນວໃດ, ເປັນຫຍັງຈຶ່ງມັກເປັນຄືນ ແລະ ເປັນຫຍັງຕ້ອງເບິ່ງແຍງໄຂມັນໃນເລືອດຄຽງຄູ່ກັນໄປ.
ໂດຍ Dr. Kim
ຈຸດແດງເຊີຣີ Cherry Angioma ເກີດຈາກຫຍັງ, ຄວນເລືອກເລເຊີເສັ້ນເລືອດ ຫຼືຈີ້ໄຟຟ້າ ເພື່ອກຳຈັດໂດຍບໍ່ໃຫ້ເປັນຮອຍແປ້ວ?
ຈຸດແດງສົດທີ່ຂຶ້ນຢູ່ເອິກ ຫຼືຫຼັງ ຫຼືທີ່ເອີ້ນວ່າ Cherry Angioma ແມ່ນຫຍັງ, ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເພີ່ມຂຶ້ນຕາມອາຍຸ, ແຕກຕ່າງຈາກໄຝ ຫູດ ຫຼືຈຸດເລືອດອອກໃຕ້ຜິວແນວໃດ, ຄວນເລືອກເລເຊີເສັ້ນເລືອດແບບ Pulsed Dye, KTP, ຫຼື Long-pulsed Nd:YAG ອັນໃດ ຫຼືຈີ້ໄຟຟ້າ ເພື່ອກຳຈັດ ແລະ ຫຼຸດຮອຍແປ້ວກັບຮອຍດ່າງດຳແນວໃດ, ພ້ອມທັງຄວນໄປພົບແພດເມື່ອໃດ ອະທິບາຍງ່າຍໆດ້ວຍຕົວເລກຈາກງານວິໄຈຈິງ.
ໂດຍ Dr. Kim
ຕິ່ງເນື້ອທີ່ຄໍ ແລະ ຮັກແຮ້ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເພີ່ມຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ພ້ອມຫຼັກການກຳຈັດດ້ວຍເລເຊີ ແລະ ວິທີດູແລ
ອະທິບາຍເຫດຜົນທີ່ຕິ່ງເນື້ອນ້ອຍໆເພີ່ມຂຶ້ນເລື້ອຍໆຢູ່ບໍລິເວນທີ່ຜ້າ ແລະ ຜິວຫນັງຖູກັນຕະຫຼອດ ເຊັ່ນ ຄໍ ແລະ ຮັກແຮ້ ໂດຍຊີ້ໃຫ້ເຫັນສອງສາເຫດຫຼັກຄືການເສຍດສີ ແລະ ຄວາມແກ່ຂອງຜິວຫນັງ. ພ້ອມທັງແຍກລັກສະນະທີ່ມັກສັບສົນກັບໄຝ ແລະ ອະທິບາຍຫຼັກການກຳຈັດດ້ວຍເລເຊີ ຫຼື ໄຟຟ້າ ພ້ອມວິທີດູແລເພື່ອຫຼຸດການເກີດຄືນມາອີກ ໃຫ້ເຂົ້າໃຈງ່າຍ.
ໂດຍ Dr. Lee