ເມໂຊເທຣາປີໜັງຫົວ ຜົນລັບ, ຈຳນວນຄັ້ງ ແລະ ອາການຫຼັງສັກ

ທຸກຄັ້ງທີ່ສະຜົມແລ້ວເຫັນເສັ້ນຜົມກອງຢູ່ທໍ່ນ້ຳ ຫຼືເລີ່ມເຫັນໜັງຫົວກາງຫົວໂປ່ງອອກມາໃຫ້ເຫັນຊັດ, ໃຈກໍ່ຮ້ອນຮົນຂຶ້ນທັນທີ. ຫຼາຍຄົນຈຶ່ງພາກັນລອງໃຊ້ແຊມພູແກ້ຜົມຫຼົ່ນ, ແອມພູນ ຫຼືຜະລິດຕະພັນທາຕ່າງໆ ແຕ່ຫຼາຍເທື່ອກໍ່ບໍ່ຮູ້ສຶກວ່າມີການປ່ຽນແປງຕາມທີ່ຫວັງໄວ້.

ຂະບວນການຜົມບາງລົງບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນພາຍໃນມື້ດຽວ. ຜົມແຕ່ລະເສັ້ນຄ່ອຍໆບາງລົງທີລະໜ້ອຍ ຈົນມາຮອດມື້ໜຶ່ງທີ່ກາງຫົວໂປ່ງອອກມາໃຫ້ເຫັນຊັດ, ສະນັ້ນຫຼາຍຄົນຈຶ່ງຮູ້ຕົວກໍ່ຕໍ່ເມື່ອຜົມຫຼົ່ນໄປໄກພໍສົມຄວນແລ້ວ. ພໍຢາກລົງມືແກ້ໄຂແທ້ໆ ໃຈກໍ່ມັກຈະຮ້ອນຮົນຢາກໄດ້ຜົນໄວຂຶ້ນມາທັນທີ.

ໃນກໍລະນີແບບນີ້ ໜຶ່ງໃນວິທີທີ່ຄລີນິກມັກແນະນຳກໍ່ຄືການສັກເມໂຊເທຣາປີໜັງຫົວ. ແທນທີ່ຈະທາສານອາຫານບາງໆລົງເທິງໜັງຫົວ, ໝໍຈະໃຊ້ເຂັມທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດ ສັກເຂົ້າໄປໃກ້ຮາກຜົມໂດຍກົງ. ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຕ້ອງສັກແທນການທາ ແລະ ມັນຊ່ວຍຜົມຜ່ານຊ່ອງທາງໃດ, ມາເບິ່ງກັນທີລະຂໍ້.

ເມໂຊເທຣາປີໜັງຫົວເປັນຫັດຖະການແບບໃດ?

ເມໂຊເທຣາປີເປັນເທັກນິກທີ່ມີຕົ້ນກຳເນີດຢູ່ປະເທດຝຣັ່ງ, ໝາຍເຖິງການສັກຢາຈຳນວນໜ້ອຍໆເຂົ້າໄປໃນຊັ້ນກາງຂອງຜິວໜັງ (ຄຳວ່າ meso ໃນພາສາກຣີກ ໝາຍເຖິງ "ກາງ") ໂດຍແບ່ງສັກຫຼາຍໆຈຸດ. ເມື່ອນຳມາໃຊ້ກັບໜັງຫົວ ກໍ່ກາຍເປັນເມໂຊເທຣາປີໜັງຫົວ.

ແທນທີ່ຈະສັກເຂົ້າເລິກໆຄັ້ງດຽວໃນປະລິມານຫຼາຍ, ໝໍຈະໃຊ້ເຂັມນ້ອຍໆສັກຕື້ມໆຫຼາຍໆຈຸດຢູ່ຕື້ນໆ. ເຫດຜົນທີ່ຕ້ອງແບ່ງສັກແບບນີ້ກໍ່ຍ້ອນຮາກຜົມ (follicle) ຢູ່ກະຈາຍທົ່ວໜັງຫົວບໍລິເວນຊັ້ນຕື້ນ. ການແບ່ງສັກຖີ່ໆຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ສານອາຫານໄປເຖິງຮາກຜົມໄດ້ຫຼາຍຈຸດກວ່າການສັກລວມຢູ່ບ່ອນດຽວ.

ຄວາມເລິກຂອງເຂັມກໍ່ຖືກກຳນົດໄວ້ແນ່ນອນ. ບໍ່ໄດ້ສັກເລິກເຖິງຊັ້ນກ້າມເນື້ອ ແຕ່ຄວບຄຸມໃຫ້ເຂົ້າໄປພຽງແຄ່ຊັ້ນໜັງແທ້ຕື້ນໆບ່ອນທີ່ຮາກຜົມລວມຕົວກັນຢູ່. ຄືກັນກັບເວລາຫົດນ້ຳຕົ້ນໄມ້, ແທນທີ່ຈະຫົດນ້ຳໃສ່ໜ້າດິນເທົ່ານັ້ນ, ເຮົາເອົາປາຍບົວຫົດເຂົ້າໄປໃກ້ຮາກເພື່ອໃຫ້ນ້ຳຊຶມລົງເຖິງຮາກໄດ້ຈິງໆ.

ເປັນຫຍັງຜະລິດຕະພັນທີ່ທາຈຶ່ງບໍ່ຊຶມເຂົ້າໜັງຫົວ?

ເຫດຜົນທີ່ຜະລິດຕະພັນທາບໍ່ຄ່ອຍຊຶມເຂົ້າໜັງຫົວກໍ່ຍ້ອນຊັ້ນນອກສຸດຂອງຜິວໜັງທີ່ເອີ້ນວ່າ stratum corneum. ຊັ້ນນີ້ເຮັດໜ້າທີ່ຄືກຳແພງທີ່ກໍ່ດ້ວຍອິດຖີ້ມແໜ້ນໆ ແລະ ປູນຊີມັງ ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ສານແປກປອມຈາກພາຍນອກເຂົ້າໄປໃນຮ່າງກາຍໄດ້ງ່າຍໆ.

ດັ່ງນັ້ນ ສານອາຫານທີ່ທາສ່ວນຫຼາຍຈຶ່ງຂ້າມກຳແພງນີ້ບໍ່ໄດ້, ພຽງແຕ່ຄ້າງຢູ່ໜ້າຜິວແລ້ວຖືກລ້າງອອກໄປໃນທີ່ສຸດ. ໃນຂະນະທີ່ເມໂຊເທຣາປີໃຊ້ເຂັມຂ້າມກຳແພງນີ້ໄປໂດຍກົງ, ພາສານອາຫານລົງໄປເຖິງຊັ້ນໜັງແທ້ບ່ອນທີ່ຮາກຜົມຕັ້ງຢູ່ທັນທີ. ຄືກັບການອ້ອມທາງແລ້ວໄປສົ່ງເຄື່ອງເຖິງໜ້າປະຕູໂດຍກົງ. ດ້ວຍວິທີນີ້ ສານຊະນິດດຽວກັນຈຶ່ງໄປເຖິງບໍລິເວນຮາກຜົມໄດ້ໃນປະລິມານທີ່ຫຼາຍກວ່າການທາຫຼາຍ.

ນອກຈາກນີ້ ສານທີ່ມີໂມເລກຸນໃຫຍ່ຄື growth factor ຊຶ່ງເປັນໂປຣຕີນນັ້ນ ບໍ່ສາມາດຊຶມຜ່ານຊັ້ນ stratum corneum ໄດ້ຢູ່ແລ້ວ. ຄືກັນກັບການພະຍາຍາມຍັດເຄື່ອງໃຫຍ່ກວ່າຮ່ອງປະຕູລອດຮ່ອງໄປ, ຕໍ່ໃຫ້ເພີ່ມຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຂອງຜະລິດຕະພັນທາຫຼາຍປານໃດກໍ່ບໍ່ມີປະໂຫຍດ. ສານປະເພດນີ້ຈຶ່ງບໍ່ມີທາງໄປເຖິງຊັ້ນໜັງແທ້ໄດ້ ນອກຈາກໃຊ້ເຂັມພາເຂົ້າໄປໂດຍກົງ.

ເຂັມກະຕຸ້ນໃຫ້ເສັ້ນເລືອດຝອຍຂະຫຍາຍໄດ້ແນວໃດ

ຜົມແຕ່ລະເສັ້ນເຕີບໃຫຍ່ໄດ້ຍ້ອນໄດ້ຮັບສານອາຫານ ແລະ ອົກຊີເຈນຈາກເນື້ອເຍື່ອນ້ອຍໆທີ່ຢູ່ດ້ານລຸ່ມຂອງຮາກຜົມ ເອີ້ນວ່າ dermal papilla. dermal papilla ນີ້ຄືໂຮງງານຜະລິດຜົມ, ແລະໂຮງງານຈະດຳເນີນງານໄດ້ດີ ຕ້ອງອາໄສລະບົບຂົນສົ່ງວັດຖຸດິບ ນັ້ນກໍ່ຄືເສັ້ນເລືອດຝອຍ ທີ່ຕ້ອງເປີດທາງດີໆ.

ເມື່ອອາຍຸເພີ່ມຂຶ້ນ ຫຼືໜັງຫົວຖືກຄວາມກົດດັນ, ເສັ້ນເລືອດຝອຍເຫຼົ່ານີ້ຈະບາງລົງ ແລະ ການໄຫຼວຽນຊ້າລົງ. ວັດຖຸດິບບໍ່ໄປເຖິງທັນເວລາ ໂຮງງານກໍ່ເຮັດວຽກໄດ້ໜ້ອຍລົງ, ຜົມຈຶ່ງບໍ່ໂຕໜາໄດ້ຄືເກົ່າ ຫຼືຊ່ວງໄລຍະການເຕີບໂຕສັ້ນລົງ.

ການສັກເຂັມນ້ອຍໆຂອງເມໂຊເທຣາປີຈະສ້າງບາດແຜນ້ອຍໆຢູ່ບໍລິເວນນັ້ນ. ເມື່ອມີບາດແຜ ຮ່າງກາຍຈະສົ່ງເລືອດເຂົ້າໄປສ້ອມແປງ ພ້ອມທັງປ່ອຍສານສົ່ງສັນຍານໃຫ້ສ້າງເສັ້ນເລືອດໃໝ່. ເວົ້າງ່າຍໆກໍ່ຄືການເລີ່ມກໍ່ສ້າງຂະຫຍາຍຖະໜົນເກົ່າ ແລະ ເປີດເສັ້ນທາງໃໝ່. ເມື່ອບວກກັບສານອາຫານທີ່ສັກເຂົ້າໄປພ້ອມກັນ, ສະພາບແວດລ້ອມຮອບຮາກຜົມກໍ່ຈະປ່ຽນໄປໃນທິດທາງທີ່ເໝາະສົມຕໍ່ການເຕີບໂຕ.

ໜຶ່ງໃນສານສົ່ງສັນຍານທີ່ຖືກປ່ອຍອອກມາໃນຂະນະນັ້ນກໍ່ຄື vascular endothelial growth factor ຫຼືທີ່ຄຸ້ນເຄີຍກັນວ່າ VEGF. ຕາມຊື່ຂອງມັນ, ມັນຄືສານທີ່ສັ່ງໃຫ້ເຊວຝາເສັ້ນເລືອດເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນໃໝ່, ເປັນສານທີ່ຮ່າງກາຍສ້າງຂຶ້ນເອງເມື່ອບາດເຈັບເພື່ອດຶງເລືອດເຂົ້າໄປບໍລິເວນນັ້ນ. ການກະຕຸ້ນນ້ອຍໆຈາກເມໂຊເທຣາປີຈະຊ່ວຍໃຫ້ VEGF ຖືກປ່ອຍອອກມາຫຼາຍຂຶ້ນຮອບໆຮາກຜົມ.

ສ່ວນປະກອບໃນເຂັມສັກ ແລະ ໜ້າທີ່ຂອງມັນ

ສານທີ່ໃຊ້ໃນເມໂຊເທຣາປີໜັງຫົວແຕກຕ່າງກັນໄປໃນແຕ່ລະຄລີນິກ, ແຕ່ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວແມ່ນມີບົດບາດດັ່ງນີ້:

• ວິຕາມິນ ແລະ ແຮ່ທາດເຊັ່ນ biotin, zinc, panthenol: ເປັນວັດຖຸດິບພື້ນຖານໃນການສ້າງໂປຣຕີນ keratin ຊຶ່ງເປັນສ່ວນປະກອບຫຼັກຂອງເສັ້ນຜົມ, ຖ້າຂາດສານເຫຼົ່ານີ້ ຕໍ່ໃຫ້ເລືອດໄຫຼວຽນດີປານໃດ ວັດຖຸດິບກໍ່ຍັງບໍ່ພຽງພໍຢູ່ດີ.
• Growth factor: ເປັນໂປຣຕີນສົ່ງສັນຍານທີ່ສັ່ງໃຫ້ເຊວເຕີບໃຫຍ່. ມີລາຍງານວ່າມັນສົ່ງສັນຍານໃຫ້ເຊວ dermal papilla ແລະ hair follicle stem cell ແບ່ງຕົວ ຊ່ວຍໃຫ້ຜົມຢູ່ໃນຊ່ວງໄລຍະການເຕີບໂຕໄດ້ດົນຂຶ້ນ.
• Copper peptide (GHK-Cu): ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າຊ່ວຍສ້ອມແປງເນື້ອເຍື່ອທີ່ເສຍຫາຍ ແລະ ຊ່ວຍສ້າງເສັ້ນເລືອດໃໝ່, ຊຶ່ງເປັນການສະໜັບສະໜູນຜົນຂອງການໄຫຼວຽນເລືອດທີ່ໄດ້ອະທິບາຍໄປແລ້ວ.
• ນ້ຳຢາ minoxidil ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຕ່ຳ: ນຳສ່ວນປະກອບຫຼັກຂອງ minoxidil ແບບທາ ມາສັກເຂົ້າໂດຍກົງ ເພື່ອຫຼີກລ່ຽງບັນຫາການດູດຊຶມ.

ເຫດຜົນທີ່ຕ້ອງໃສ່ສານທີ່ມີບົດບາດແຕກຕ່າງກັນເຂົ້າໄປພ້ອມກັນ ກໍ່ຍ້ອນວ່າຕ້ອງກະຕຸ້ນທັງການສະໜອງວັດຖຸດິບ, ການສົ່ງສັນຍານ ແລະ ການຂະຫຍາຍເສັ້ນເລືອດໄປພ້ອມໆກັນ ຮາກຜົມຈຶ່ງຈະຕອບສະໜອງໄດ້ດີກວ່າ.

ໄລຍະຫຼັງມານີ້ ຫຼາຍຄົນເລີ່ມນຳໃຊ້ເກັດເລືອດຈາກເລືອດຂອງຕົນເອງ ຫຼືທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ PRP (Platelet-Rich Plasma) ຮ່ວມນຳ. ພາຍໃນເກັດເລືອດມີ growth factor ຫຼາຍຊະນິດເຂັ້ມຂຸ້ນຢູ່ແລ້ວ, ຈຶ່ງສົ່ງສັນຍານໄປຫາຮາກຜົມໃນແບບທີ່ຕ່າງອອກໄປຈາກສານທີ່ສັງເຄາະຈາກພາຍນອກ. ເນື່ອງຈາກໃຊ້ເລືອດຂອງຕົນເອງເປັນວັດຖຸດິບ ຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະເກີດປະຕິກິລິຍາຕໍ່ສານແປກປອມກໍ່ຕ່ຳກວ່າ.

ຕ່າງຈາກຢາກິນປ້ອງກັນຜົມຫຼົ່ນແນວໃດ?

ໜຶ່ງໃນສາເຫດຫຼັກຂອງຜົມຫຼົ່ນແບບຜູ້ຊາຍ (male pattern hair loss) ກໍ່ຄືຮໍໂມນ DHT (dihydrotestosterone). ເມື່ອ testosterone ພົບກັບເອນໄຊມ໌ໃນຮ່າງກາຍແລ້ວປ່ຽນເປັນ DHT, ສານນີ້ຈະໄປຕິດກັບຮາກຜົມ ເຮັດໃຫ້ຊ່ວງໄລຍະການເຕີບໂຕສັ້ນລົງ ແລະ ຜົມບາງລົງ. ອາດເວົ້າໄດ້ວ່າມັນຄືກ່ຽວທີ່ຄ່ອຍໆກັດກິນຮາກຜົມທີລະໜ້ອຍ.

ຢາກິນເຊັ່ນ finasteride ຈະໄປສະກັດຂະບວນການສ້າງ DHT ນີ້ໃນທົ່ວຮ່າງກາຍ, ຄືການປິດໂຮງງານທີ່ຜະລິດກ່ຽວອອກໄປ. ໃນຂະນະທີ່ເມໂຊເທຣາປີໜັງຫົວແມ່ນເນັ້ນປັບປຸງສະພາບແວດລ້ອມຮອບຮາກຜົມທີ່ມີຢູ່ແລ້ວ ຄືສານອາຫານ ແລະ ການໄຫຼວຽນເລືອດ.

ເນື່ອງຈາກທັງສອງວິທີເລັງເປົ້າໝາຍຄົນລະຈຸດ, ມີລາຍງານວ່າການໃຊ້ຮ່ວມກັນຈະໃຫ້ຜົນດີກວ່າການໃຊ້ຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງ. ຄືການໃຊ້ຢາກິນສະກັດຮໍໂມນຕົ້ນເຫດ ພ້ອມກັບໃຊ້ເມໂຊເທຣາປີປັບປຸງສະພາບແວດລ້ອມໃຫ້ຮາກຜົມທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ເຮັດວຽກໄດ້ດີຂຶ້ນ.

ແຕ່ຢາກິນເຊັ່ນ finasteride ອອກລິດທົ່ວຮ່າງກາຍ ບາງຄົນຈຶ່ງອາດພົບຜົນຂ້າງຄຽງທົ່ວຮ່າງກາຍ ເຊັ່ນ ຄວາມຕ້ອງການທາງເພດຫຼຸດລົງ. ໃນຂະນະທີ່ເມໂຊເທຣາປີເປັນການສັກສະເພາະຈຸດຢູ່ໜັງຫົວ ຂອບເຂດການອອກລິດຈຶ່ງຈຳກັດຢູ່ບໍລິເວນນັ້ນ, ຖືເປັນວິທີທີ່ຊ່ວຍຫຼຸດຜົນກະທົບຕໍ່ທົ່ວຮ່າງກາຍໃນຂະນະທີ່ໃຊ້ຮ່ວມກັນໄດ້.

ຄວນເຮັດຈັກຄັ້ງ ແລະ ຫ່າງກັນເທົ່າໃດ?

ຜົມມີວົງຈອນຂອງມັນເອງ ຄື ໄລຍະເຕີບໂຕ, ໄລຍະຖົດຖອຍ ແລະ ໄລຍະພັກ, ຊຶ່ງໝູນວຽນຊ້າໆເປັນເວລາ 3 ຫາ 6 ເດືອນ. ດັ່ງນັ້ນ ການກະຕຸ້ນພຽງຄັ້ງດຽວຈຶ່ງບໍ່ສາມາດປ່ຽນສະພາບໜັງຫົວໄດ້ທັນທີ.

ໂດຍທົ່ວໄປ ຈະສັກທຸກໆ 2 ຫາ 4 ອາທິດ ຈຳນວນ 4 ຫາ 6 ຄັ້ງເປັນ 1 ຊຸດ, ຫຼັງຈາກນັ້ນຈະສັກຕໍ່ເນື່ອງທຸກໆ 1-2 ເດືອນເພື່ອຮັກສາຜົນ. ເຫດຜົນທີ່ຕ້ອງເຮັດຊ້ຳຫຼາຍຄັ້ງກໍ່ຍ້ອນວ່າຕ້ອງໃຫ້ການກະຕຸ້ນ ແລະ ສານອາຫານສະສົມຕໍ່ເນື່ອງຕະຫຼອດ 4 ຫາ 6 ຄັ້ງ ຮາກຜົມຈຶ່ງຈະສ້າງນິໄສຢູ່ໃນໄລຍະເຕີບໂຕໄດ້.

ຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ ມີລາຍງານວ່າຖ້າຢຸດການສັກ ຜົນຈະຄ່ອຍໆຫຼຸດລົງຕາມກາລເວລາ. ດັ່ງນັ້ນ ເມໂຊເທຣາປີບໍ່ແມ່ນການສັກຄັ້ງດຽວແລ້ວຈົບ ແຕ່ເປັນຄືກັນກັບການດູແລຮັກສາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຫຼາຍກວ່າ.

ໃນແຕ່ລະຄັ້ງທີ່ໄປສັກ ລວມເວລາທາຢາຊາໜັງຫົວແລ້ວ ໂດຍທົ່ວໄປໃຊ້ເວລາປະມານ 30 ຫາ 40 ນາທີກໍ່ແລ້ວສະ. ຍ້ອນເຂັມນ້ອຍຫຼາຍ ຄວາມເຈັບຈຶ່ງພຽງແຄ່ຮູ້ສຶກຄັນໆ ບໍ່ຮ້າຍແຮງຫຍັງ ແຕ່ລະຄົນຈະຮູ້ສຶກແຕກຕ່າງກັນ ຈຶ່ງມັກທາຢາຊາໄວ້ກ່ອນສັກ.

ອາການທີ່ເກີດໃນມື້ ຫຼື ສອງມື້ຫຼັງສັກ

ຫຼັງຈາກຖືກເຂັມກະຕຸ້ນທັນທີ ບໍລິເວນທີ່ສັກອາດແດງ ຫຼືບວມນ້ອຍໆ ຊຶ່ງເປັນເລື່ອງປົກກະຕິ. ນີ້ແມ່ນປະຕິກິລິຍາທຳມະຊາດຈາກການທີ່ຮ່າງກາຍສົ່ງເລືອດເຂົ້າໄປສ້ອມແປງບາດແຜນ້ອຍໆ, ໂດຍທົ່ວໄປຈະຫາຍພາຍໃນ 1 ຫາ 2 ວັນ.

ບາງຄົນທີ່ໜັງຫົວອ່ອນໄຫວ ອາດມີສະເກັດແຜນ້ອຍໆ ຫຼືຮູ້ສຶກຕຶງໆເມື່ອກົດ ອາການນີ້ອາດຢູ່ຕໍ່ 2 ຫາ 3 ວັນ. ແຕ່ບໍ່ຮຸນແຮງເຖິງຂັ້ນເຮັດໃຫ້ໃຊ້ຊີວິດປະຈຳວັນລຳບາກ ສ່ວນຫຼາຍສາມາດສະຜົມ ຫຼືອອກໄປນອກໄດ້ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ່ສັກ.

ໃນບາງກໍລະນີທີ່ພົບໄດ້ໜ້ອຍ ອາດເກີດການຕິດເຊື້ອ ຫຼືອາການແພ້ຢູ່ບໍລິເວນສັກ ດັ່ງນັ້ນກ່ອນສັກຄວນໃຫ້ໝໍກວດເບິ່ງກ່ອນວ່າໜັງຫົວມີບາດແຜ ຫຼືການອັກເສບຢູ່ບໍ. ນອກຈາກນີ້ ຜູ້ທີ່ຖືພາ ຫຼືມີພະຍາດກ່ຽວກັບການແຂງໂຕຂອງເລືອດ ຄວນປຶກສາແພດຢ່າງລະອຽດກ່ອນຕັດສິນໃຈສັກ.

ບໍລິເວນທີ່ຮາກຜົມຫາຍໄປແລ້ວ ຍັງໄດ້ຜົນບໍ?

ມີລາຍງານວ່າເມໂຊເທຣາປີໜັງຫົວຊ່ວຍໃຫ້ຄວາມໜາແໜ້ນ ແລະ ຄວາມໃຫຍ່ຂອງເສັ້ນຜົມດີຂຶ້ນ ແຕ່ລະຄົນຕອບສະໜອງໄດ້ບໍ່ຄືກັນ. ຂຶ້ນຢູ່ກັບສະພາບໜັງຫົວ, ລະດັບຄວາມຮຸນແຮງຂອງຜົມຫຼົ່ນ ແລະ ສ່ວນປະສົມທີ່ໃຊ້.

ນອກຈາກນີ້ ບໍລິເວນທີ່ຮາກຜົມຫາຍໄປໝົດແລ້ວ ຫຼືກາຍເປັນແຜແຂງ ຈະບໍ່ມີເປົ້າໝາຍໃຫ້ກະຕຸ້ນອີກ ຈຶ່ງຄາດຫວັງຜົນຫຼາຍບໍ່ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ເມໂຊເທຣາປີຈຶ່ງເໝາະສົມທີ່ສຸດໃນຊ່ວງທີ່ຮາກຜົມຍັງເຫຼືອຢູ່ ແຕ່ກຳລັງບາງລົງ ຄືໄລຍະຕົ້ນຫາກາງ.

ໂດຍສະເພາະຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນໄລຍະຕົ້ນຫາກາງຂອງຜົມຫຼົ່ນແບບຜູ້ຊາຍ ຫຼືຜູ້ຍິງ ຫຼືຜູ້ທີ່ຜົມບາງລົງຊົ່ວຄາວຍ້ອນຄວາມກົດດັນ, ການຫຼຸດນ້ຳໜັກ ຫຼືຫຼັງເກີດລູກ ມັກໄດ້ຜົນດີກວ່າ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ ຜົມຫຼົ່ນເປັນວົງ (alopecia areata) ທີ່ເກີດຈາກລະບົບພູມຄຸ້ມກັນທຳລາຍຕົນເອງນັ້ນ ມີວິທີການຮັກສາທີ່ແຕກຕ່າງອອກໄປໂດຍສິ້ນເຊີງ ຈຶ່ງຄວນວິນິດໄສຫາສາເຫດໃຫ້ແນ່ນອນກ່ອນ.

ກ່ອນສັກ ຄວນໃຫ້ແພດວິນິດໄສສະພາບໜັງຫົວໃຫ້ແນ່ນອນ ແລະ ຖ້າຈຳເປັນ ຄວນວາງແຜນຮ່ວມກັບຢາກິນ ຫຼືການຮັກສາອື່ນໆ. ໂດຍສະຫຼຸບແລ້ວ ເມໂຊເທຣາປີບໍ່ແມ່ນວິທີທີ່ຈະສ້າງການປ່ຽນແປງແບບພິກກັບຄືນຄັ້ງດຽວ ແຕ່ເປັນການດູແລເສີມທີ່ຊ່ວຍປັບປຸງສະພາບແວດລ້ອມໃຫ້ຮາກຜົມເຮັດວຽກໄດ້ດີຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

References

Korean Dermatological Association, Ministry of Food and Drug Safety (MFDS), American Academy of Dermatology (AAD), and U.S. Food and Drug Administration (FDA).