ໂຣຊາເຊຍ ອາການໜ້າແດງຊໍາເຮື້ອ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງກຳເລີບເລື້ອຍໆ, ຮູ້ຈັກ 4 ຊະນິດ ໂຕກະຕຸ້ນ ຢາທາ ແລະ ການຮັກສາດ້ວຍເລເຊີ

ຖ້າແກ້ມຂອງທ່ານແດງຢູ່ຕະຫຼອດ, ພຽງແຕ່ຮ້ອນຂຶ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ ຫຼື ກິນອາຫານເຜັດກໍ່ໜ້າຮ້ອນວູບຂຶ້ນມາທັນທີ, ແລະ ຮອບໆດັງມີຕຸ່ມແດງນ້ອຍໆຄືເມັດຂຶ້ນຊ້ຳໆ, ນັ້ນອາດບໍ່ແມ່ນອາການໜ້າແດງທຳມະດາ ແຕ່ອາດເປັນ ໂຣຊາເຊຍ (Rosacea) ກໍ່ໄດ້. ໂຣຊາເຊຍ ເປັນພະຍາດຜິວໜັງຊໍາເຮື້ອຊະນິດໜຶ່ງ, ຊື່ອາດຟັງເບິ່ງບໍ່ຄຸ້ນ ແຕ່ພົບໄດ້ຫຼາຍ, ໃນຜູ້ໃຫຍ່ 20 ຄົນຈະພົບໄດ້ປະມານ 1 ຄົນ.

ບັນຫາແມ່ນ ໂຣຊາເຊຍ ບໍ່ແມ່ນພະຍາດທີ່ຮັກສາຄັ້ງດຽວແລ້ວຫາຍຂາດ. ຖ້າຖືກແດດ ຫຼື ຄວາມກົດດັນ ອາການກໍ່ກັບຄືນມາອີກ, ແລະ ຖ້າເບິ່ງແຍງບໍ່ຖືກວິທີ ອາການອາດຮ້າຍແຮງຂຶ້ນກວ່າເກົ່າ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ໂຣຊາເຊຍ ຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນພະຍາດທີ່ຮັກສາໃຫ້ຫາຍຂາດໄດ້ 100%, ແຕ່ເປັນພະຍາດທີ່ຕ້ອງຫຼຸດຜ່ອນຕົວກະຕຸ້ນ ແລະ ຄວບຄຸມອາການແດງໄວ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໃນໄລຍະຍາວ. ບົດຄວາມນີ້ຈະອະທິບາຍທີລະຂັ້ນຕອນ ດ້ວຍຕົວເລກຈາກງານຄົ້ນຄວ້າຈິງ ວ່າ ໂຣຊາເຊຍ ຕ່າງຈາກອາການໜ້າແດງທຳມະດາແນວໃດ, ມີຈັກຊະນິດ ແລະ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງແດງຊ້ຳໆ, ຫຍັງແດ່ທີ່ເຮັດໃຫ້ອາການຮ້າຍແຮງຂຶ້ນ ແລະ ຄວນເບິ່ງແຍງດ້ວຍຢາ ຫຼື ວິທີການໃດແດ່.

ໂຣຊາເຊຍ ຄືຫຍັງແທ້, ຕ່າງຈາກອາການໜ້າແດງທຳມະດາແນວໃດ?

ໂຣຊາເຊຍ ແມ່ນພະຍາດຜິວໜັງອັກເສບຊໍາເຮື້ອ ທີ່ອາການແດງຄ້າງຢູ່ດົນທີ່ບໍລິເວນກາງໜ້າ ຄື ແກ້ມ, ດັງ, ໜ້າຜາກ ແລະ ຄາງ. ທຸກຄົນເມື່ອຮ້ອນໜ້າກໍ່ແດງໄດ້ ແລ້ວຄ່ອຍຈາງໄປ, ແຕ່ອາການແດງຊົ່ວຄາວແບບນັ້ນຕ່າງຈາກ ໂຣຊາເຊຍ ຢ່າງຊັດເຈນ. ອາການໜ້າແດງທຳມະດາ ເມື່ອຕົວກະຕຸ້ນຫາຍໄປ ຜິວກໍ່ກັບຄືນສີເດີມ, ແຕ່ ໂຣຊາເຊຍ ອາການແດງມັກຄ້າງຢູ່ດົນ ເສັ້ນເລືອດຝອຍເຫັນຊັດຂຶ້ນ ແລະ ຫຼາຍຄັ້ງມາພ້ອມກັບຕຸ່ມອັກເສບນ້ອຍໆຄືເມັດ.

ດ້ວຍເຫດນີ້ ໂຣຊາເຊຍ ຈຶ່ງແກ້ບໍ່ໄດ້ດ້ວຍການແຕ້ມໜ້າປົກປິດ. ເຖິງພາຍນອກຈະເບິ່ງຄ້າຍກັນ ແຕ່ພາຍໃນຜິວໜັງ ເສັ້ນເລືອດ ແລະ ລະບົບພູມຕ້ານທານກຳລັງໄວຕໍ່ການກະຕຸ້ນ, ຖ້າບໍ່ຈັດການສາເຫດ ອາການກໍ່ຈະກັບຄືນມາຊ້ຳໆ. ເວົ້າອີກແບບໜຶ່ງ ການແຍກໃຫ້ອອກວ່າ ອາການແດງຂອງທ່ານເປັນພຽງປະຕິກິລິຍາຊົ່ວຄາວ ຫຼື ເປັນພະຍາດທີ່ຄ້າງຢູ່ດົນ ຄືກ້າວທຳອິດຂອງການເບິ່ງແຍງ. ຕາຕະລາງລຸ່ມນີ້ສະຫຼຸບຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງສອງອາການໃຫ້ເຫັນຊັດເຈນ.

ຫົວຂໍ້	ອາການໜ້າແດງທຳມະດາ	ໂຣຊາເຊຍ
ລັກສະນະ	ປະຕິກິລິຍາຊົ່ວຄາວ	ພະຍາດຜິວໜັງຊໍາເຮື້ອ
ໄລຍະເວລາ	ຈາງໄວ	ຄ້າງດົນ, ເປັນຊ້ຳ
ຕຸ່ມນ້ອຍຄືເມັດ	ພົບໜ້ອຍ	ພົບເລື້ອຍ
ເສັ້ນເລືອດຝອຍ	ພົບໜ້ອຍ	ພົບເລື້ອຍ
ການເບິ່ງແຍງ	ຫຼີກລ່ຽງຕົວກະຕຸ້ນ	ຮັກສາ ແລະ ເບິ່ງແຍງໄລຍະຍາວ

ໂຣຊາເຊຍ ພົບຫຼາຍປານໃດ ແລະ ໃຜມີແນວໂນ້ມເປັນຫຼາຍ?

ໂຣຊາເຊຍ ບໍ່ແມ່ນອາການແດງແປກປະຫຼາດທີ່ມີແຕ່ທ່ານຄົນດຽວ. ງານຄົ້ນຄວ້າທີ່ເກັບຂໍ້ມູນຜູ້ໃຫຍ່ທົ່ວໂລກພົບວ່າ ໃນ 20 ຄົນ ຈະມີປະມານ 1 ຄົນ ຫຼືກໍ່ຄືເກີນ 5% ໜ້ອຍໜຶ່ງ ທີ່ເປັນ ໂຣຊາເຊຍ. ໝາຍຄວາມວ່າ ນີ້ຄືພະຍາດທີ່ໝໍຜິວໜັງພົບເຫັນເປັນປົກກະຕິ.

ຖ້າເບິ່ງຕາມເພດ ຜູ້ຍິງພົບ 5.41% ຫຼາຍກວ່າຜູ້ຊາຍ 3.90% ຢ່າງເຫັນໄດ້ຊັດ. ນອກຈາກນີ້ ມັກພົບໃນຊ່ວງອາຍຸ 30 ຫາ 50 ປີ ໂດຍສະເພາະຄົນທີ່ຜິວຂາວ ບາງ ແລະ ອາການແດງເຫັນໄດ້ງ່າຍ. ແຕ່ເຖິງຜູ້ຊາຍຈະພົບໜ້ອຍກວ່າຜູ້ຍິງ ກໍ່ອາດພັດທະນາໄປເປັນຊະນິດທີ່ຮ້າຍແຮງກວ່າໄດ້ ເຊັ່ນ ຊະນິດດັງໜາ (ດັງບວມໜາຂຶ້ນ), ສະນັ້ນຜູ້ຊາຍຈຶ່ງບໍ່ຄວນປະໝາດ.

ເນື່ອງຈາກພົບໄດ້ຫຼາຍ ຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບ ໂຣຊາເຊຍ ຈຶ່ງມີແຜ່ຫຼາຍ ແຕ່ກໍ່ມີຫຼາຍຄົນທີ່ເບິ່ງແຍງຕົນເອງຜິດວິທີ ຈົນອາການຮ້າຍແຮງຂຶ້ນ. ນອກຈາກນັ້ນ ໃນໄລຍະຕົ້ນ ຫຼາຍຄົນຄິດວ່າຕົນເອງພຽງແຕ່ໜ້າແດງງ່າຍຕາມທຳມະຊາດ ຈຶ່ງປ່ອຍໄວ້ ຈົນຕຸ່ມນ້ອຍ ແລະ ເສັ້ນເລືອດຝອຍປາກົດຊັດ ຈຶ່ງຄ່ອຍໄປພົບແພດ. ຕາມຄວາມເປັນຈິງ ໂຣຊາເຊຍ ມັກຖືກເຂົ້າໃຈຜິດວ່າເປັນສິວ, ຜິວໜັງອັກເສບຈາກຕ່ອມໄຂມັນ ຫຼື ອາການແພ້ ຈຶ່ງກວດພົບຊ້າກວ່າທີ່ຄວນ.

ວິທີເບິ່ງແຍງ ໂຣຊາເຊຍ ຈະແຕກຕ່າງກັນຕາມຊະນິດ ແລະ ລະດັບຄວາມຮຸນແຮງ, ສະນັ້ນແທນທີ່ຈະຕັດສິນໃຈໃຊ້ຜະລິດຕະພັນທີ່ແຮງໆເອງ ຄວນກວດເບິ່ງກ່ອນວ່າຕົນເອງເປັນຊະນິດໃດ ຈະປອດໄພກວ່າ. ຖ້າອາການແດງຄ້າງຢູ່ດົນເປັນເດືອນ ພ້ອມກັບມີຕຸ່ມນ້ອຍ ຫຼື ເສັ້ນເລືອດຝອຍຮ່ວມນຳ ຄວນລອງໄປພົບແພດເບິ່ງສັກຄັ້ງ.

ເປັນຫຍັງໜ້າຈຶ່ງແດງຊ້ຳໆ?

ອາການແດງຂອງ ໂຣຊາເຊຍ ເກີດຈາກສາມປັດໄຈຫຼັກທີ່ພົວພັນກັນ. ອັນທຳອິດ ຄື ເສັ້ນເລືອດ. ຜິວໜັງທີ່ເປັນ ໂຣຊາເຊຍ ຈະມີເສັ້ນເລືອດຝອຍໃກ້ຜິວໜັງຂະຫຍາຍໃຫຍ່ຂຶ້ນ ແລະ ຂະຫຍາຍໄດ້ງ່າຍແມ່ນແຕ່ຖືກກະຕຸ້ນເລັກໆນ້ອຍໆ, ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ກາງໜ້າແດງຢູ່ຕະຫຼອດ ແລະ ພຽງແຕ່ຮ້ອນ ຫຼື ຄຽດໜ້ອຍໜຶ່ງກໍ່ແດງວູບຂຶ້ນມາທັນທີ.

ອັນທີສອງ ຄື ການອັກເສບ. ໃນຜິວໜັງທີ່ເປັນ ໂຣຊາເຊຍ ລະບົບພູມຕ້ານທານແຕ່ກຳເນີດເຮັດວຽກຫຼາຍເກີນໄປ ຈຶ່ງຜະລິດໂປຣຕີນຕ້ານເຊື້ອທີ່ຊື່ວ່າ LL-37 ອອກມາຫຼາຍເກີນຄວາມຈຳເປັນ. ສານນີ້ຈະຂະຫຍາຍເສັ້ນເລືອດ ແລະ ດຶງດູດເຊວອັກເສບເຂົ້າມາ ຈົນເກີດເປັນຕຸ່ມແດງ ແລະ ຕຸ່ມໜອງ. ເວົ້າງ່າຍໆ ຄື ລະບົບປ້ອງກັນຂອງຮ່າງກາຍເຮັດວຽກໄວເກີນໄປ ຈົນກັບມາກະຕຸ້ນຕົນເອງ.

ອັນທີສາມ ຄື ໄມ້ຄວາມ ຫຼື ດີໂມແດັກ (Demodex). ດີໂມແດັກ ຄື ແມງນ້ອຍໆທີ່ອາໄສຢູ່ໃນຮູຂຸມຂົນຂອງທຸກຄົນຢູ່ແລ້ວ, ແຕ່ໃນຜິວໜັງທີ່ເປັນ ໂຣຊາເຊຍ ໂດຍສະເພາະຊະນິດທີ່ມີຕຸ່ມ ແລະ ຕຸ່ມໜອງເດັ່ນຊັດ ຈະພົບຈຳນວນແມງນີ້ຫຼາຍຜິດປົກກະຕິ. ແມງນ້ອຍນີ້ພ້ອມທັງເຊື້ອແບັກທີເຣັຍທີ່ຕິດມານຳ ຈະເປັນຕົວກະຕຸ້ນການອັກເສບດັ່ງທີ່ກ່າວມາ. ນີ້ຄືເຫດຜົນວ່າເປັນຫຍັງຄີມ ອິເວີແມັກຕິນ (ivermectin) ທີ່ຈະກ່າວເຖິງຕໍ່ໄປ ຈຶ່ງໄດ້ຜົນດີ ເພາະຊ່ວຍຫຼຸດຈຳນວນ ດີໂມແດັກ ລົງນຳ.

ສະຫຼຸບແລ້ວ ເສັ້ນເລືອດ, ການອັກເສບ ແລະ ດີໂມແດັກ ຈະຍຸແຍ່ກັນໄປມາ ຈົນອາການແດງຄ້າງຢູ່ດົນ. ຖ້າເພີ່ມກັບຜິວໜັງທີ່ອ່ອນແອລົງ ນ້ຳໃນຜິວລະເຫີຍງ່າຍ ແລະ ໄວຕໍ່ການກະຕຸ້ນຈາກພາຍນອກ ວົງຈອນຮ້າຍນີ້ກໍ່ຈະຮຸນແຮງຂຶ້ນຮ່ວມນຳ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ການຮັກສາ ໂຣຊາເຊຍ ຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນເອົາຊະນະພຽງປັດໄຈດຽວ ແຕ່ຈະຮັກສາເສັ້ນເລືອດດ້ວຍເລເຊີ ພ້ອມທັງຄວບຄຸມການອັກເສບ ແລະ ດີໂມແດັກ ດ້ວຍຢາທາ ແລະ ຢາກິນໄປພ້ອມກັນ.

ຫຍັງແດ່ທີ່ເຮັດໃຫ້ ໂຣຊາເຊຍ ຮ້າຍແຮງຂຶ້ນ?

ຢາກເບິ່ງແຍງ ໂຣຊາເຊຍ ໃຫ້ໄດ້ຜົນ ຕ້ອງຮູ້ກ່ອນວ່າຫຍັງແດ່ທີ່ເຮັດໃຫ້ໜ້າຂອງທ່ານແດງຮ້ອນຂຶ້ນ. ການສຳຫຼວດຜູ້ປ່ວຍ 1,066 ຄົນ ພົບວ່າອັນດັບ 1 ຄື ແສງແດດ 81%, ຕາມມາດ້ວຍຄວາມກົດດັນ 79%, ອາກາດຮ້ອນ 75%, ເຫຼົ້າ 52% ແລະ ອາຫານເຜັດ 45%. ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນສິ່ງທີ່ພົບເຫັນເປັນປະຈຳໃນຊີວິດປະຈຳວັນ.

ດ້ວຍເຫດນີ້ ການເບິ່ງແຍງໃນຊີວິດປະຈຳວັນຈຶ່ງເປັນເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງການຮັກສາ. ສິ່ງສຳຄັນທີ່ສຸດ ຄື ການທາຄີມກັນແດດທຸກມື້. ຖ້າທາຄີມກັນແດດໃຫ້ພຽງພໍ ພ້ອມທັງໃສ່ໝວກ ຫຼື ກາງຮົ່ມກັນແດດ ຈະຊ່ວຍຫຼຸດຄວາມຖີ່ຂອງອາການແດງໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ. ນອກຈາກນີ້ ຄວນຫຼຸດຜ່ອນສະຖານະການທີ່ເຮັດໃຫ້ໜ້າຮ້ອນ ເຊັ່ນ ຊາວນາ, ນ້ຳແກງຮ້ອນໆ ຫຼື ອຸນຫະພູມປ່ຽນແປງໄວ, ແລະ ຄວນສັງເກດປະຕິກິລິຍາຂອງຕົນເອງເມື່ອດື່ມເຫຼົ້າ ຫຼື ກິນອາຫານເຜັດ ເພື່ອປັບໃຫ້ເໝາະສົມ.

ວິທີໜຶ່ງທີ່ຊ່ວຍໄດ້ດີ ຄື ການບັນທຶກຕົວກະຕຸ້ນ. ພຽງແຕ່ຈົດໄວ້ຈັກມື້ວ່າໜ້າແດງຕອນໃດ ຈະຊ່ວຍໃຫ້ເຫັນຕົວກະຕຸ້ນສະເພາະຂອງທ່ານເອງ ເຊິ່ງແຕ່ລະຄົນອາດບໍ່ຄືກັນ ບາງຄົນຕອບສະໜອງກັບກາເຟ ບາງຄົນຕອບສະໜອງກັບເຄື່ອງສຳອາງບາງຊະນິດ. ນອກຈາກນີ້ ຄວນຫຼີກລ່ຽງສະຄຣັບທີ່ແຮງ, ໂທນເນີທີ່ມີແອນກໍຮໍ ແລະ ການລ້າງໜ້າແບບຖູແຮງ, ແລ້ວເລືອກໃຊ້ຜະລິດຕະພັນທີ່ອ່ອນໂຍນ ໃຫ້ຄວາມຊຸ່ມຊື່ນ ເພື່ອປົກປ້ອງເກາະປ້ອງກັນຜິວໜັງໄວ້ ນີ້ຄືເສັ້ນທາງໄປສູ່ຜິວທີ່ແດງງ່າຍໜ້ອຍລົງ.

ໂຣຊາເຊຍ ແບ່ງອອກເປັນຈັກຊະນິດ?

ໂຣຊາເຊຍ ບໍ່ໄດ້ມີພຽງແບບດຽວ ແຕ່ແບ່ງອອກເປັນ 4 ຊະນິດຫຼັກ ແລະ ແຕ່ລະຊະນິດຕ້ອງການການຮັກສາທີ່ຕ່າງກັນ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ການຮູ້ວ່າ ໂຣຊາເຊຍ ຂອງທ່ານເປັນຊະນິດໃດ ຈຶ່ງສຳຄັນຫຼາຍ. ຕາຕະລາງລຸ່ມນີ້ສະຫຼຸບລັກສະນະຂອງແຕ່ລະຊະນິດໄວ້.

ຊະນິດ	ລັກສະນະຫຼັກ
ຊະນິດເສັ້ນເລືອດ-ແດງ	ອາການແດງຄ້າງດົນ ແລະ ເສັ້ນເລືອດຝອຍ
ຊະນິດຕຸ່ມ-ໜອງ	ຕຸ່ມແດງ ແລະ ຕຸ່ມໜອງ
ຊະນິດດັງໜາ	ຜິວດັງໜາ ແລະ ບວມ
ຊະນິດອາການທາງຕາ	ຕາແສບ, ຮູ້ສຶກລະຄາຍ, ຕາແດງ

ຊະນິດທີ່ພົບຫຼາຍທີ່ສຸດ ຄື ຊະນິດເສັ້ນເລືອດ-ແດງ ທີ່ອາການແດງ ແລະ ເສັ້ນເລືອດຝອຍຄ້າງຢູ່ດົນ. ຖ້າມີຕຸ່ມນ້ອຍ ແລະ ຕຸ່ມໜອງເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆຮ່ວມນຳ ຈະເອີ້ນວ່າ ຊະນິດຕຸ່ມ-ໜອງ ເຊິ່ງມັກສັບສົນກັບສິວ ແຕ່ຕ່າງກັນຢູ່ບ່ອນທີ່ບໍ່ມີຫົວຂາວ ແລະ ມີພື້ນຜິວແດງເປັນພື້ນຖານ. ຊະນິດດັງໜາ ມັກພົບໃນຜູ້ຊາຍ ຜິວດັງຈະໜາ ແລະ ຂຸ່ຂຸ້ນຂຶ້ນ ຊຶ່ງມັກເກີດຈາກການປ່ອຍປະລະເລີຍໄວ້ດົນ.

ຊະນິດທີ່ຄົນມັກມອງຂ້າມ ຄື ຊະນິດອາການທາງຕາ. ອາການ ຄື ຕາແສບ, ຕາແຫ້ງແໜ້ນ ຫຼື ຮູ້ສຶກລະຄາຍ ແລະ ຕາແດງຊ້ຳໆ ຊຶ່ງບາງເທື່ອກໍ່ມາກ່ອນອາການທາງຜິວໜັງເສຍອີກ ຈຶ່ງມັກຖືກເຂົ້າໃຈວ່າເປັນພຽງຕາແຫ້ງທຳມະດາ ແລ້ວປ່ອຍໄວ້ໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ. ຕາມຄວາມເປັນຈິງ ຫຼາຍຄົນມີສອງສາມຊະນິດຊ້ອນກັນ ສະນັ້ນແທນທີ່ຈະແບ່ງແຍກຢ່າງເດັດຂາດ ຄວນເບິ່ງວ່າຕອນນີ້ອາການໃດເດັ່ນຊັດທີ່ສຸດ ແລ້ວໃຊ້ເປັນຫຼັກໃນການວາງແຜນຮັກສາ.

ຮັກສາ ແລະ ເບິ່ງແຍງໄລຍະຍາວດ້ວຍຢາ ແລະ ເລເຊີແນວໃດ?

ພື້ນຖານຂອງການຮັກສາ ໂຣຊາເຊຍ ຄື ຢາທາ. ສຳລັບຊະນິດຕຸ່ມ-ໜອງ ທີ່ມີຕຸ່ມນ້ອຍ ແລະ ຕຸ່ມໜອງ ນິຍົມໃຊ້ຄີມ ເມໂທຣນິດາໂຊລ (metronidazole), ອາເຊລາອິກແອຊິດ (azelaic acid) ແລະ ອິເວີແມັກຕິນ (ivermectin) ຢ່າງກວ້າງຂວາງ. ຈາກຜົນການສຶກສາ ອິເວີແມັກຕິນ ຊ່ວຍຫຼຸດຮອຍອັກເສບໄດ້ປະມານ 83%, ເມໂທຣນິດາໂຊລ ປະມານ 74% ແລະ ອາເຊລາອິກແອຊິດ ປະມານ 58%. ຕົວເລກທັງສາມມາຈາກງານຄົ້ນຄວ້າຄົນລະຊິ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ຄວນເອົາມາຈັດອັນດັບໂດຍກົງ ແຕ່ໃຫ້ເບິ່ງວ່າທັງສາມແມ່ນທາງເລືອກທີ່ພິສູດແລ້ວວ່າຫຼຸດອາການໄດ້ຫຼາຍກວ່າເຄິ່ງໜຶ່ງ. ໂດຍສະເພາະ ອິເວີແມັກຕິນ ຍັງຊ່ວຍຫຼຸດ ດີໂມແດັກ ທີ່ກ່າວມາກ່ອນໜ້ານີ້ນຳ ຈຶ່ງເຮັດວຽກໄດ້ດີກັບການອັກເສບ.

ຖ້າອາການອັກເສບຮ້າຍແຮງ ຫຼື ຢາທາຢ່າງດຽວບໍ່ພຽງພໍ ຈະເພີ່ມຢາກິນເຂົ້ານຳ. ຕົວຢ່າງທີ່ໃຊ້ຫຼາຍ ຄື ດ໊ອກຊີໄຊຄລີນ (doxycycline) ຂະໜາດຕ່ຳ 40mg ຊຶ່ງອອກລິດຕ້ານການອັກເສບ ບໍ່ແມ່ນອອກລິດຂ້າເຊື້ອ ຈຶ່ງຫຼຸດຄວາມກັງວົນເລື່ອງເຊື້ອດື້ຢາ ໄປພ້ອມກັບຫຼຸດຕຸ່ມແດງ. ສ່ວນອາການແດງ ແລະ ເສັ້ນເລືອດຝອຍໂດຍກົງ ຢາທາຊ່ວຍໄດ້ບໍ່ຫຼາຍ, ໃນກໍລະນີນີ້ ເລເຊີ ຫຼື ການຮັກສາດ້ວຍແສງທີ່ເລັງໃສ່ເສັ້ນເລືອດຈະຊ່ວຍໄດ້ດີ. ວິທີນີ້ຈະເລືອກຫຼຸດສະເພາະເສັ້ນເລືອດທີ່ຂະຫຍາຍໃຫຍ່ຂຶ້ນ ຈຶ່ງຕ້ອງເຮັດຫຼາຍຄັ້ງເພື່ອໃຫ້ອາການແດງພື້ນຫຼັງ ແລະ ເສັ້ນເລືອດຝອຍຈາງລົງເທື່ອລະໜ້ອຍ.

ມີຂໍ້ຄວນລະວັງທີ່ຢາກເນັ້ນຢ້ຳ. ຖ້າໜ້າແດງແລ້ວທາຄີມສະເຕີຣອຍໃສ່ໜ້າຕິດຕໍ່ກັນເປັນເວລາດົນ ເຖິງໃນຕອນທຳອິດອາການອາດເບິ່ງຄືດີຂຶ້ນ ແຕ່ພໍຢຸດທາ ອາການອາດແຜ່ຮຸນແຮງກວ່າເກົ່າ ກາຍເປັນ ໂຣຊາເຊຍ ທີ່ເກີດຈາກສະເຕີຣອຍ ດັ່ງນັ້ນຄວນຫຼີກລ່ຽງການທາເປັນປະຈຳ. ນອກຈາກນີ້ ໂຣຊາເຊຍ ເປັນພະຍາດທີ່ຕ້ອງເບິ່ງແຍງ ບໍ່ແມ່ນພະຍາດທີ່ຮັກສາໃຫ້ຫາຍຂາດ. ເຖິງຈະດີຂຶ້ນດ້ວຍຢາ ຫຼື ການຮັກສາແລ້ວກໍ່ຕາມ ຖ້າຍັງຖືກແດດ ຫຼື ຕົວກະຕຸ້ນຢູ່ຕໍ່ໄປ ອາການກໍ່ຈະກັບຄືນມາອີກ, ສະນັ້ນການຮັກສາອາການທີ່ດີຂຶ້ນໄວ້ໃຫ້ໄດ້ດົນທີ່ສຸດ ດ້ວຍການເບິ່ງແຍງໃນຊີວິດປະຈຳວັນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຄືວິທີການຮັກສາທີ່ໜັກແໜ້ນທີ່ສຸດ.