ລິຟເຕີຣາ2 ໄຮຟູລາຄາສະບາຍກະເປົ໋າ ຈະໃຫ້ຜົນຄົງທົນໄດ້ດົນເທົ່າຮຸ່ນເທິງບໍ?

ເມື່ອເວົ້າເຖິງການຍົກກະຊັບຜິວໜ້າ ຫຼາຍຄົນມັກໄດ້ຍິນຊື່ HIFU (High Intensity Focused Ultrasound ຫຼືຄື້ນອຸນຫະນຸ້ຍໂຟກັດຄວາມເຂັ້ມສູງ) ຢູ່ເລື້ອຍໆ. ໃນນັ້ນ ລິຟເຕີຣາ2 (Liftera2) ເປັນອຸປະກອນທີ່ຖືກເວົ້າເຖິງໃນຖານະຕົວເລືອກລາຄາສະບາຍກະເປົ໋າ ເພາະລາຄາຕ່ຳກວ່າຮຸ່ນເທິງໆ.

ແຕ່ພໍລາຄາຖືກ ກໍມັກມີຄຳຖາມຕິດຕາມມາເອງ: ຜົນລັບຈະສັ້ນລົງຕາມລາຄາບໍ ຫຼືວ່າຫຼັກການເຮັດວຽກຄືກັນ ຜົນທີ່ໄດ້ຈຶ່ງບໍ່ຕ່າງກັນຫຼາຍ? ບົດຄວາມນີ້ຈະພາທ່ານໄປເບິ່ງແຕ່ຫຼັກການທີ່ລິຟເຕີຣາ2 ໃຊ້ດຶງກະຊັບຜິວ ຈົນເຖິງຈຸດທີ່ມັນຕ່າງຈາກຮຸ່ນເທິງແທ້ໆ.

ຄື້ນອຸນຫະນຸ້ຍໂຟກັດ ສ້າງຄວາມຮ້ອນຢູ່ຈຸດດຽວໃນຜິວໜັງໄດ້ແນວໃດ?

ຄື້ນອຸນຫະນຸ້ຍ ຄືພະລັງງານສຽງທີ່ຫູຄົນເຮົາຟັງບໍ່ໄດ້ຍິນ. ອຸປະກອນໄຮຟູແບບລິຟເຕີຣາ2 ຈະລວມຄື້ນນີ້ໃຫ້ໄປຕົກຢູ່ຈຸດດຽວ ຄືກັນກັບແວ່ນນູນທີ່ລວມແສງແດດໃຫ້ເປັນຈຸດຮ້ອນ.

ເມື່ອພະລັງງານຈາກຫຼາຍທິດທາງມາຊ້ອນກັນຢູ່ຈຸດດຽວ ອຸນຫະພູມຢູ່ຈຸດນັ້ນຈະພຸ່ງຂຶ້ນທັນທີ. ສ່ວນເນື້ອເຍື່ອອ້ອມຂ້າງທີ່ພະລັງງານກະຈາຍໄປ ຈະບໍ່ມີການປ່ຽນແປງຫຍັງຫຼາຍ ມີແຕ່ຈຸດໂຟກັດເທົ່ານັ້ນທີ່ຮ້ອນຂຶ້ນຮອດ 60 ຫາ 70 ອົງສາເຊວຊຽດ. ຈຸດຄວາມຮ້ອນນ້ອຍໆນີ້ ເອີ້ນວ່າ ຈຸດແຂງໂປຣຕີນຈາກຄວາມຮ້ອນ.

ເວົ້າງ່າຍໆ ຈຸດນີ້ຄືບ່ອນທີ່ໂປຣຕີນຖືກຄວາມຮ້ອນເຮັດໃຫ້ສຸກເລັກນ້ອຍແລ້ວຈັບຕົວກັນ ຄ້າຍກັບໄຂ່ຂາວທີ່ຖືກຄວາມຮ້ອນປ່ຽນຈາກໃສເປັນຂາວແຂງ ພຽງແຕ່ການປ່ຽນແປງນີ້ເກີດຂຶ້ນເປັນຈຸດນ້ອຍໆຖີ່ໆ ຢູ່ໃນຂອບເຂດແຄບໆພາຍໃນຜິວໜັງ.

ຈຸດສຳຄັນຄື ຄວາມຮ້ອນນີ້ບໍ່ໄດ້ເກີດຢູ່ຜິວໜັງຊັ້ນນອກ ແຕ່ເກີດຢູ່ຄວາມເລິກທີ່ກຳນົດໄວ້ລ່ວງໜ້າເທົ່ານັ້ນ. ເພາະຈຸດໂຟກັດຂອງແວ່ນຖືກຕັ້ງໃຫ້ຕົກຢູ່ພາຍໃນຜິວ ບໍ່ແມ່ນຢູ່ຜິວດ້ານນອກ ຜິວຊັ້ນເທິງຈຶ່ງແທບບໍ່ຖືກກະທົບ ໃນຂະນະທີ່ຊັ້ນລຶກທີ່ຕ້ອງການ ຖືກອຸ່ນຂຶ້ນຢ່າງແມ່ນຢຳ. ຄຸນສົມບັດນີ້ ເຮັດໃຫ້ການຮັກສາເກີດການປ່ຽນແປງຢູ່ຊັ້ນເລິກໄດ້ ໂດຍບໍ່ຖິ້ມຮອຍແປ້ວຫຼືບາດແຜໄໝ້ໄວ້ຢູ່ຜິວດ້ານນອກ.

ຖ້າທຽບກັບການຮັກສາແບບເລເຊີຂັດຜິວທີ່ກະທົບຜິວກ້ວາງທົ່ວໜ້າ ຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ຈະເຫັນໄດ້ຊັດຂຶ້ນ. ການອຸ່ນຜິວກ້ວາງແບບນັ້ນ ຕ້ອງໃຊ້ເວລາໃຫ້ຜິວດ້ານນອກຟື້ນຕົວ ຫຼືທີ່ເອີ້ນວ່າ ດາວທາຍ (downtime). ສ່ວນໄຮຟູ ປ່ອຍໃຫ້ຜິວດ້ານນອກຄືເດີມ ແລ້ວແທງເຂົ້າໄປກະຕຸ້ນສະເພາະຊັ້ນລຶກເທົ່ານັ້ນ ຫຼາຍຄົນຈຶ່ງລ້າງໜ້າ ແຕ່ງໜ້າໄດ້ຕັ້ງແຕ່ມື້ຮຸ່ງຂຶ້ນ.

ຖ້າກະຕຸ້ນຊັ້ນ SMAS ເປັນຫຍັງຜິວຈຶ່ງຖືກດຶງກະຊັບ?

ໜຶ່ງໃນເປົ້າໝາຍທີ່ລິຟເຕີຣາ2 ພຸ່ງໃສ່ ຄືຊັ້ນ SMAS (Superficial Musculoaponeurotic System ຫຼືຊັ້ນເສັ້ນໃຍໜັງຫຸ້ມກ້າມເນື້ອຊັ້ນຕື້ນ) ເປັນຊັ້ນເຍື່ອບາງແຕ່ເໜັງໜ້າ ທີ່ຫຸ້ມກ້າມເນື້ອຢູ່ໃຕ້ຜິວໜັງ ແລະເປັນໂຄງສ້າງທີ່ຄໍ້າຢືນຮູບໜ້າທັງໝົດໄວ້.

ເມື່ອອາຍຸເພີ່ມຂຶ້ນ ຊັ້ນນີ້ຈະຄ່ອຍໆຢືດຍານລົງຕາມແຮງໂນ້ມຖ່ວງແລະການໃຊ້ງານໄລຍະຍາວ ເມື່ອມັນຍານ ຜິວແລະໄຂມັນທີ່ວາງຢູ່ເທິງກໍຈະຫ້ອຍລົງນຳ. ຄືກັນກັບໄມ້ແຂວນຜ້າມ່ານ ຖ້າໄມ້ນັ້ນຄ່ອຍໆອ່ອນລົງ ຜ້າມ່ານທັງໜືນກໍຈະຫ້ອຍລົງຕາມ. ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ວ່າ ການດູແລສະເພາະຜິວດ້ານນອກ ມັກແກ້ບັນຫາໜ້າຫ້ອຍໄດ້ບໍ່ຄ່ອຍໄດ້ຜົນ ຕ້ອງກະຕຸ້ນຢູ່ຊັ້ນ SMAS ເອງຈຶ່ງຈະເຫັນຜົນຊັດ.

ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ຟິນເລີ (filler) ໂບທັອກ (botox) ແລະໄຮຟູ ເຮັດວຽກຄົນລະຊັ້ນກັນ. ຟິນເລີເປັນການຕື່ມປະລິມາດບ່ອນທີ່ຫຍຸບ ສ່ວນໂບທັອກຫຼຸດການເຄື່ອນໄຫວຂອງກ້າມເນື້ອ ທັງສອງຢ່າງນີ້ບໍ່ໄດ້ດຶງຊັ້ນ SMAS ໂດຍກົງ. ໃນຂະນະທີ່ໄຮຟູກະຕຸ້ນຢູ່ SMAS ໂດຍກົງ ຄືກັນກັບໄມ້ແຂວນຜ້າມ່ານ ຈຶ່ງນັບວ່າເຂົ້າໄປແກ້ບັນຫາໜ້າຫ້ອຍໄດ້ຮາກຖານກວ່າການຮັກສາອື່ນ.

ເມື່ອຈຸດແຂງໂປຣຕີນເກີດຂຶ້ນຢູ່ຊັ້ນ SMAS ຈະມີປະຕິກິລິຍາເກີດຂຶ້ນ 2 ຂັ້ນຕອນຕໍ່ກັນ. ຂັ້ນທຳອິດ ເນື້ອເຍື່ອທີ່ຖືກຄວາມຮ້ອນຈະຫົດຕົວທັນທີ ເຮັດໃຫ້ບໍລິເວນນັ້ນຕຶງຂຶ້ນ. ຂັ້ນຕໍ່ມາ ຮ່າງກາຍຈະສ້າງຄໍລາເຈນ (collagen, ໂປຣຕີນທີ່ເປັນເສົາຄໍ້າຜິວໜັງ) ຂຶ້ນໃໝ່ ໃນລະຫວ່າງທີ່ຟື້ນຟູຄວາມເສຍຫາຍຈາກຄວາມຮ້ອນ ຂະບວນການສ້າງໃໝ່ນີ້ໃຊ້ເວລາ 8 ອາທິດ ຫາ 24 ອາທິດ ແລ້ວອາການຫ້ອຍຈຶ່ງຄ່ອຍໆດີຂຶ້ນຕາມທີ່ມີລາຍງານໄວ້.

ຈຳນວນຊັອດ ແລະການອອກແບບຄວາມເລິກ ມີຜົນແນວໃດຕໍ່ຜົນລັບ?

ໄຮຟູຄືກັນ ແຕ່ຖ້າຈຳນວນຊັອດ (ຄັ້ງທີ່ຍິງພະລັງງານ) ແລະຄວາມເລິກຂອງຈຸດໂຟກັດຕັ້ງຄ່າຕ່າງກັນ ຜົນທີ່ຮູ້ສຶກໄດ້ກໍຈະຕ່າງກັນ.

• ຊັອດຫຼາຍຂຶ້ນ ຈຸດແຂງໂປຣຕີນຈະຖີ່ຂຶ້ນ. ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງຈຸດຫຍຸບເຂົ້າ ໝາຍຄວາມວ່າພື້ນທີ່ເນື້ອເຍື່ອທີ່ຖືກກະຕຸ້ນກ້ວາງຂຶ້ນ ໂອກາດຮູ້ສຶກກະຊັບຂຶ້ນທົ່ວໜ້າກໍຫຼາຍຂຶ້ນ.
• ຄວາມເລິກຂອງຈຸດໂຟກັດ ຕ້ອງກົງກັບຊັ້ນ SMAS ພໍດີ. ຖ້າຕື້ນເກີນໄປ ຈະກະຕຸ້ນແຕ່ຊັ້ນຜິວໜັງ (dermis) ໄດ້ພຽງແຕ່ຜິວກະຈ່າງຂຶ້ນ ແຕ່ຖ້າຕົກບໍ່ຮອດ SMAS ຜົນລັບເລື່ອງອາການຫ້ອຍກໍຈະອ່ອນລົງ.
• ຫົວທິບ (cartridge) ແຕ່ລະແບບ ຖືກອອກແບບໃຫ້ຄວາມເລິກຂອງການສາຍພະລັງງານຕ່າງກັນ. ຄວາມໜາຂອງຜິວແລະໄຂມັນແຕກຕ່າງກັນໄປໃນແຕ່ລະຈຸດຂອງໜ້າ ການເລືອກຫົວທິບໃຫ້ຖືກຄວາມເລິກຈຶ່ງມີຜົນຕໍ່ຜົນລັບ.

ແຕ່ບໍ່ແມ່ນວ່າຍິ່ງຊັອດຫຼາຍ ຍິ່ງດີສະເໝີ. ຖ້າກະຕຸ້ນຫຼາຍເກີນຄວາມຈຳເປັນ ອາການບວມແລະເຈັບກໍຈະຫຼາຍຂຶ້ນຕາມ. ດັ່ງນັ້ນ ການຮັກສາຈຳນວນຊັອດໃຫ້ພໍດີກັບແຕ່ລະບໍລິເວນ ຈຶ່ງໃຫ້ຜົນລັບໝັ້ນຄົງກວ່າການຍິງຫຼາຍເກີນໄປ.

ລິຟເຕີຣາ2 ມີລະບົບປັບຄວາມເລິກ ແລະຊ່ວງພະລັງງານທີ່ໃກ້ຄຽງກັບຮຸ່ນເທິງ ຫຼັກການເຮັດວຽກພື້ນຖານຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຕ່າງກັນຫຼາຍຕາມທີ່ມີລາຍງານໄວ້. ແຕ່ຖິ່ງແມ່ນຕັ້ງຄ່າຄືກັນ ປະລິມານພະລັງງານທີ່ອອກມາຈິງ ອາດຕ່າງກັນເລັກນ້ອຍລະຫວ່າງແຕ່ລະເຄື່ອງ ຜົນສຸດທ້າຍຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຂຶ້ນຢູ່ກັບການອອກແບບຢ່າງດຽວ ແຕ່ຂຶ້ນຢູ່ກັບຄວາມລະອຽດຂອງແພດຜູ້ຮັກສາໃນການປັບຕັ້ງຄ່າໃຫ້ເໝາະກັບແຕ່ລະຈຸດຂອງໜ້ານຳ.

ທຽບກັບຮຸ່ນເທິງແລ້ວ ໄລຍະຄົງທົນຈະຕ່າງກັນຄືແນວໃດ?

ຫຼັກການໃກ້ຄຽງກັນ ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າຜົນລັບຈະຄືກັນໝົດ. ປັດໃຈທີ່ມີຜົນຕໍ່ໄລຍະຄົງທົນ ຄືຄວາມແມ່ນຢຳແລະຄວາມສະໝ່ຳສະເໝີຂອງພະລັງງານ.

ຮຸ່ນເທິງໆ ມັກລົງທຶນໃສ່ຊິ້ນສ່ວນຄວາມແມ່ນຢຳສູງທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ຈຸດໂຟກັດແມ່ນຢຳ ພ້ອມທັງລະບົບຄວບຄຸມທີ່ຮັກສາລະດັບພະລັງງານໃຫ້ຄົງທີ່ໃນທຸກຊັອດ. ຖ້າຈຸດໂຟກັດຄາດເຄື່ອນໄປພຽງໜ້ອຍດຽວ ຈຸດແຂງໂປຣຕີນອາດເກີດຕື້ນຫຼືເລິກກວ່າເປົ້າໝາຍ ຖ້າຄວາມຄາດເຄື່ອນນີ້ສະສົມ ປະລິມານເນື້ອເຍື່ອທີ່ຖືກກະຕຸ້ນກໍຈະໜ້ອຍລົງ ແລະໄລຍະຄົງທົນກໍອາດສັ້ນລົງໄດ້.

ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ຖ້າຈຸດໂຟກັດຄາດເຄື່ອນຂຶ້ນເບື້ອງເທິງພຽງ 1 ມມ ຄວາມຮ້ອນອາດໄປຕົກຢູ່ຊັ້ນໄຂມັນທີ່ຢູ່ເໜືອ SMAS ແທນ. ຊັ້ນໄຂມັນບໍ່ໄດ້ສ້າງຄໍລາເຈນໄດ້ຫ້າວຫັນເທົ່າ SMAS ຖິ່ງແມ່ນຍິງຊັອດຈຳນວນເທົ່າກັນ ຜົນລັບກໍອາດຮູ້ສຶກອ່ອນກວ່າທີ່ຄາດໄວ້. ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ຄວາມແມ່ນຢຳສຳຄັນຫຼາຍ.

ລິຟເຕີຣາ2 ຖືກລາຍງານວ່າໄດ້ປ່ຽນຊິ້ນສ່ວນຄວາມແມ່ນຢຳສູງບາງສ່ວນໃຫ້ເປັນສ່ວນປະກອບແບບມາດຕະຖານ ເພື່ອຫຼຸດຕົ້ນທຶນລົງ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ານຄວາມສະໝ່ຳສະເໝີຂອງຈຸດໂຟກັດ ອາດຍັງບໍ່ທຽບເທົ່າຮຸ່ນເທິງ ແຕ່ກົນໄກການສ້າງຄໍລາເຈນຂັ້ນພື້ນຖານກໍຍັງເຮັດວຽກຄືກັນ ທິດທາງການແກ້ໄຂອາການຫ້ອຍຈຶ່ງອອກມາຄ້າຍຄືກັນຕາມລາຍງານ. ພຽງແຕ່ກໍມີຄຳຄິດເຫັນຈາກຜູ້ໃຊ້ບາງລາຍວ່າ ໄລຍະຄົງທົນອາດຮູ້ສຶກສັ້ນກວ່າຮຸ່ນເທິງເລັກນ້ອຍ.

ກ່ອນເລືອກໄຮຟູລາຄາສະບາຍກະເປົ໋າ ຄວນເບິ່ງຫຍັງແດ່?

ນອກຈາກເບິ່ງລາຄາຢ່າງດຽວ ຄວນຮູ້ໄວ້ວ່າ ຖິ່ງແມ່ນຫຼັກການຄືກັນ ແຕ່ຍັງມີຕົວແປອື່ນທີ່ກຳນົດຜົນລັບ. ໂດຍສະເພາະເຄື່ອງທີ່ຄວາມແມ່ນຢຳຍັງບໍ່ທຽບເທົ່າຮຸ່ນເທິງ ຝີມືແລະການປຶກສາຂອງແພດຜູ້ຮັກສາຈະມີບົດບາດຫຼາຍຂຶ້ນຕໍ່ຜົນລັບ. ລອງກວດເບິ່ງ 3 ຈຸດນີ້ກ່ອນ:

• ຄວາມຊຳນານຂອງແພດຜູ້ຮັກສາ. ເຄື່ອງດຽວກັນ ແຕ່ຖ້າອອກແບບຄວາມເລິກແລະການວາງຊັອດຕ່າງກັນ ຜົນທີ່ຮູ້ສຶກໄດ້ກໍອາດຕ່າງກັນຫຼາຍ.
• ການເລືອກຫົວທິບໃຫ້ເໝາະກັບຜິວແລະໄຂມັນຂອງຕົນເອງ. ໜ້າບາງຫຼືມີໄຂມັນຫຼາຍ ຄວາມເລິກທີ່ເໝາະສົມກໍຕ່າງກັນ ຄວນປຶກສາໃຫ້ລະອຽດກ່ອນຮັກສາ.
• ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງການຮັກສາແຕ່ລະຄັ້ງ. ການສ້າງຄໍລາເຈນຕ້ອງໃຊ້ເວລາ ດັ່ງນັ້ນ ການເຮັດຕາມຮອບເວລາທີ່ແນະນຳ ດີກວ່າການເຮັດຖີ່ເກີນໄປ ຊ່ວຍໃຫ້ເນື້ອເຍື່ອຟື້ນຕົວໄດ້ດີກວ່າ.

ຫຼັງຮັກສາແລ້ວ ຜົນລັບຈະເລີ່ມເຫັນເມື່ອໃດແລະແນວໃດ?

ທັນທີຫຼັງຮັກສາ ເນື້ອເຍື່ອທີ່ຖືກຄວາມຮ້ອນຈະຫົດຕົວທັນທີ ອາດຮູ້ສຶກກະຊັບຂຶ້ນເລັກນ້ອຍ. ແຕ່ຄວາມຮູ້ສຶກໃນຊ່ວງນີ້ອາດປົນກັບອາການບວມຊົ່ວຄາວ ຜົນລັບແທ້ໆຈະຄ່ອຍໆເຫັນຫຼັງຈາກນັ້ນ. ຄືກັນກັບມື້ທຳອິດທີ່ອອກກຳລັງກາຍແລ້ວກ້າມເນື້ອປວດຮ້ອນ ກັບການປ່ຽນແປງທີ່ແທ້ຈິງທີ່ກ້າມເນື້ອກໍ່ຮູບຂຶ້ນຈິງຫຼັງຈາກ 8 ອາທິດ ຫາ 12 ອາທິດ ເປັນຄົນລະຂັ້ນຕອນກັນ.

ຂະບວນການສ້າງຄໍລາເຈນໃໝ່ ແລະຈັດຮຽງໂຄງສ້າງ ໃຊ້ເວລາ 2 ອາທິດ ຫາ 4 ອາທິດ ຄ່ອຍໆດຳເນີນໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ຫຼາຍລາຍງານພົບວ່າ ໂດຍທົ່ວໄປອາການຫ້ອຍຈະຄ່ອຍໆດີຂຶ້ນຢູ່ໃນຊ່ວງ 4 ອາທິດ ຫາ 12 ອາທິດ. ໂຄ້ງການຟື້ນຕົວນີ້ ຂຶ້ນຢູ່ກັບເວລາທາງຊີວະວິທະຍາໃນການສ້າງຄໍລາເຈນ ບໍ່ຂຶ້ນກັບຍີ່ຫໍ້ຂອງເຄື່ອງ ດັ່ງນັ້ນ ທັງລິຟເຕີຣາ2 ແລະຮຸ່ນເທິງ ຈຶ່ງມີແນວໂນ້ມຄ້າຍຄືກັນຕາມທີ່ມີລາຍງານໄວ້.

ແຕ່ຍ້ອນຄວາມແມ່ນຢຳຂອງຈຸດໂຟກັດທີ່ຕ່າງກັນຕາມທີ່ກ່າວມາ ຖິ່ງແມ່ນຜ່ານໄລຍະເວລາເທົ່າກັນ ລະດັບຄວາມກະຊັບທີ່ຮູ້ສຶກໄດ້ ອາດຕ່າງກັນໄປໃນແຕ່ລະຄົນ. ດັ່ງນັ້ນ ແທນທີ່ຈະຕັດສິນຜົນລັບພຽງຄັ້ງດຽວ ຄວນຕິດຕາມອາການຕາມຮອບເວລາທີ່ແນະນຳ ແລ້ວປຶກສາແພດຜູ້ຮັກສາເລື່ອງແຜນການດູແລຄັ້ງຕໍ່ໄປຖ້າຈຳເປັນ.

References

Korean Dermatological Association, Ministry of Food and Drug Safety (MFDS), American Academy of Dermatology (AAD), and U.S. Food and Drug Administration (FDA).