Body Onda: ຜົນ ວິທີຮັກສາແຕ່ລະບໍລິເວນ ຈຳນວນຄັ້ງ ແລະ ໄລຍະຄົງຢູ່

ໜ້າທ້ອງ ຫຼື ແຂນທ່ອນເທິງ ແມ່ນສ່ວນທີ່ຫຼຸດຍາກທີ່ສຸດເຖິງແມ່ນຄວບຄຸມອາຫານ ແລະ ອອກກຳລັງກາຍແລ້ວກໍຕາມ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ໄລຍະຫຼັງມານີ້ ຫຼາຍຄົນຈຶ່ງເລີ່ມສົນໃຈຫັດຖະການເຊັ່ນ ບໍດີ ອອນດາ ທີ່ໃຊ້ຄື້ນໄມໂຄຣເວບອຸ່ນຊັ້ນໄຂມັນໂດຍກົງ ເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນຈຸດເຫຼົ່ານັ້ນ. ຈຸດທີ່ໜ້າສົນໃຈຄື ສາມາດສົ່ງພະລັງງານໄປເຖິງຊັ້ນໄຂມັນໃຕ້ຜິວໜັງໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ມີດຜ່າຕັດ.

ຄຳວ່າໄມໂຄຣເວບ ອາດເຮັດໃຫ້ນຶກເຖິງເຕົາໄມໂຄຣເວບ ຈຶ່ງອາດຮູ້ສຶກແປກປະຫຼາດຢູ່ບໍ່ໜ້ອຍທີ່ຈະນຳມາໃຊ້ກັບຮ່າງກາຍ. ແຕ່ຖ້າເຂົ້າໃຈຫຼັກການແລ້ວ ກໍຈະເຫັນໄດ້ຢ່າງເປັນທຳມະຊາດວ່າ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງອຸ່ນສະເພາະໄຂມັນ, ເປັນຫຍັງຜິວໜັງຈຶ່ງກະຊັບຂຶ້ນນຳ, ແລະ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ຈົບພຽງຄັ້ງດຽວ. ບົດຄວາມນີ້ຈະລຽບລຽງໃຫ້ເຫັນຕັ້ງແຕ່ກົນໄກ, ການນຳໃຊ້ໃນແຕ່ລະສ່ວນຂອງຮ່າງກາຍ, ໄປຈົນເຖິງຈຳນວນຄັ້ງທີ່ຕ້ອງເຮັດ.

Body Onda ແມ່ນການຮັກສາແບບໃດ?

ບໍດີ ອອນດາ ແມ່ນອຸປະກອນບຳລຸງຮູບຮ່າງແບບບໍ່ຜ່າຕັດ ທີ່ໃຊ້ຄື້ນໄມໂຄຣເວບ ຫຼື ຄື້ນແມ່ເຫຼັກໄຟຟ້າຊະນິດດຽວກັນກັບທີ່ເຕົາໄມໂຄຣເວບໃຊ້ອຸ່ນອາຫານ ເພື່ອສົ່ງຄວາມຮ້ອນເຂົ້າໄປໃນຊັ້ນໄຂມັນໃຕ້ຜິວໜັງ. ໝໍຈະໃຊ້ຫົວອຸປະກອນຮູບຄ້າຍດ້າມຈັບ ວາງແປະໃສ່ຜິວໜັງແລ້ວຖູໄປມາເທິງບໍລິເວນທີ່ມີໄຂມັນສະສົມ ເພື່ອສົ່ງພະລັງງານເຂົ້າໄປ.

ຈຸດເດັ່ນຂອງວິທີນີ້ຄື ບໍ່ໃຊ້ເຂັມ ຫຼື ມີດຜ່າຕັດ ຈຶ່ງບໍ່ມີບາດແຜ ຫຼື ຮອຍແປ້ວ. ຕ່າງຈາກການດູດໄຂມັນທີ່ດູດເອົາໄຂມັນອອກໂດຍກົງ ບໍດີ ອອນດາ ໃຊ້ວິທີກະຕຸ້ນເຊວໄຂມັນດ້ວຍຄວາມຮ້ອນ ໃຫ້ເຊວຄ່ອຍໆຫຼຸດຂະໜາດລົງເອງ ດັ່ງນັ້ນເວລາຟື້ນຕົວຈຶ່ງໃຊ້ເວລາສັ້ນກວ່າ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຄົນທີ່ບໍ່ຢາກຜ່າຕັດຈຶ່ງນິຍົມມາເຮັດເປັນຮູບແບບການດູແລຮ່າງກາຍ.

ລະຫວ່າງເຮັດຫັດຖະການ ຈະຮູ້ສຶກຄ້າຍກັບການປະຄົບຮ້ອນ ແລະ ສ່ວນຫຼາຍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໃຊ້ຢາຊາ ຫຼື ຢາແກ້ປວດ. ອີກຢ່າງໜຶ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຫຼາຍຄົນມາຮັບເຖິງແມ່ນຊີວິດປະຈຳວັນຈະຫຍຸ້ງແນວໃດກໍຕາມ ກໍຄື ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເຜື່ອເວລາໃຫ້ອາການບວມຫາຍ 5-7 ວັນຄືການດູດໄຂມັນ.

ເປັນຫຍັງໄມໂຄຣເວບຈຶ່ງໃຫ້ຄວາມຮ້ອນສະເພາະຊັ້ນໄຂມັນ?

ຖ້າເອົາຈອກນ້ຳໃສ່ເຕົາໄມໂຄຣເວບ ນ້ຳຈະຮ້ອນໄວ ແຕ່ຖ້າເປັນເຈ້ຍແຫ້ງໆ ຈະບໍ່ຄ່ອຍຮ້ອນ. ນັ້ນເປັນເພາະຄື້ນໄມໂຄຣເວບເຮັດໃຫ້ໂມເລກຸນນ້ຳສັ່ນສະເທືອນຈົນເກີດຄວາມຮ້ອນຈາກແຮງເສຍດທານ ຍິ່ງມີນ້ຳຫຼາຍ ປະຕິກິລິຍານີ້ກໍຍິ່ງແຮງ. ແຕ່ຄວາມຮ້ອນຈະຄ້າງຢູ່ດົນປານໃດແມ່ນອີກເລື່ອງໜຶ່ງ. ກ້າມເນື້ອ ຫຼື ໜັງແທ້ທີ່ມີເລືອດໄຫຼວຽນດີ ຈະລະບາຍຄວາມຮ້ອນອອກໄປໄວຈຶ່ງເຢັນລົງໄວ ໃນຂະນະທີ່ເນື້ອເຍື່ອທີ່ມີນ້ຳໜ້ອຍແຕ່ມີໄຂມັນຫຼາຍ ຈະນຳຄວາມຮ້ອນຊ້າ ເມື່ອອຸ່ນຄັ້ງໜຶ່ງແລ້ວຈຶ່ງບໍ່ຄ່ອຍລະບາຍອອກ ແຕ່ຈະຄ້າງຢູ່ບ່ອນນັ້ນ.

ເຊວໄຂມັນມີນ້ຳໜ້ອຍກວ່າເນື້ອເຍື່ອອື່ນ ຈຶ່ງຕອບສະໜອງຕໍ່ຄື້ນໄມໂຄຣເວບໂດຍກົງໜ້ອຍກວ່າ ແຕ່ດ້ວຍຄຸນສົມບັດການນຳຄວາມຮ້ອນຕ່ຳ ຄວາມຮ້ອນທີ່ຖືກສົ່ງມາຈາກອ້ອມຂ້າງຈຶ່ງບໍ່ຄ່ອຍລະບາຍອອກ ແລະ ສະສົມຢູ່ບ່ອນນັ້ນ. ບໍດີ ອອນດາ ຖືກອອກແບບໃຫ້ປັບຄວາມຖີ່ ແລະ ຄວາມເລິກ ໃຫ້ຄວາມຮ້ອນເຂົ້າເຖິງຊັ້ນໄຂມັນທີ່ຢູ່ໃຕ້ຜິວໜັງແທນທີ່ຈະຄ້າງຢູ່ໜ້າຜິວ ບວກກັບຄຸນສົມບັດການລະບາຍຄວາມຮ້ອນຊ້າຂອງໄຂມັນເອງ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຄວາມຮ້ອນສະສົມຢູ່ຊັ້ນໄຂມັນຫຼາຍຂຶ້ນ. ໃນຂະນະດຽວກັນ ໜ້າຜິວກໍຖືກປົກປ້ອງດ້ວຍລະບົບເຮັດເຢັນ ເຮັດໃຫ້ອຸ່ນຊັ້ນໄຂມັນໄດ້ໂດຍທີ່ຜິວໜັງບໍ່ມີຄວາມສ່ຽງໄໝ້.

ເມື່ອເຊວໄຂມັນຖືກກະຕຸ້ນດ້ວຍຄວາມຮ້ອນຊ້ຳໆແບບນີ້ ຈະເກີດຄວາມເສຍຫາຍສະສົມຢູ່ເຍື່ອຫຸ້ມເຊວ ແລະ ໂຄງສ້າງພາຍໃນ ຈົນເຮັດໃຫ້ເຊວໄຂມັນຄ່ອຍໆຫຼຸດຂະໜາດລົງ ຕາມທີ່ມີລາຍງານໄວ້. ຈຸດສຳຄັນຄືມັນບໍ່ແມ່ນການກະຕຸ້ນຢ່າງແຮງພຽງຄັ້ງດຽວ ແຕ່ເປັນການສະສົມທີລະໜ້ອຍຕະຫຼອດ 4 ຫາ 6 ຄັ້ງ.

ເຊວໄຂມັນທີ່ຖືກທຳລາຍຈະຖືກແມັກໂຄຟາຈ (macrophage) ຫຼື ເຊວທຳຄວາມສະອາດພາຍໃນຮ່າງກາຍເຂົ້າມາຈັບກິນ ແລ້ວຄ່ອຍໆກຳຈັດອອກຈາກຮ່າງກາຍ. ຂະບວນການນີ້ໃຊ້ເວລາ ດັ່ງນັ້ນຮອບຕົວຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຫຼຸດລົງທັນທີໃນມື້ຮຸ່ງຂຶ້ນ ແຕ່ຈະຄ່ອຍໆເຫັນຄວາມປ່ຽນແປງໃນໄລຍະ 4 ຫາ 8 ອາທິດ.

ຜິວກະຊັບຂຶ້ນຄຽງຄູ່ກັບໄຂມັນທີ່ຫຼຸດ

ຄົນທີ່ເຮັດບໍດີ ອອນດາ ມັກໄດ້ຍິນວ່າ ບໍ່ພຽງແຕ່ໄຂມັນຈະຫຼຸດ ແຕ່ຜິວໜັງກໍກະຊັບຂຶ້ນນຳ. ເຫດຜົນທີ່ສອງຢ່າງນີ້ມາພ້ອມກັນ ເປັນເພາະຄວາມຮ້ອນບໍ່ໄດ້ໄປເຖິງແຕ່ຊັ້ນໄຂມັນ ແຕ່ຍັງໄປເຖິງໜັງແທ້ທີ່ຢູ່ເໜືອຂຶ້ນໄປອີກຊັ້ນໜຶ່ງນຳ.

ໃນໜັງແທ້ມີໂປຣຕີນທີ່ເອີ້ນວ່າ ຄໍລາເຈນ ເຊິ່ງເຮັດໜ້າທີ່ຄືເສົາຄ້ຳຊູຜິວໜັງ. ເມື່ອໄດ້ຮັບການກະຕຸ້ນຈາກຄວາມຮ້ອນ ເຊວທີ່ຜະລິດຄໍລາເຈນ ຫຼື ໄຟໂບຣບລາສ (fibroblast) ຈະຖືກກະຕຸ້ນໃຫ້ຜະລິດຄໍລາເຈນເພີ່ມຂຶ້ນ ຄ້າຍກັບເສົາເກົ່າຖືກກະຕຸ້ນໃຫ້ຄ່ອຍໆປ່ຽນເປັນເສົາໃໝ່.

ດ້ວຍເຫດນີ້ ໃນຊັ້ນໄຂມັນຈຶ່ງເກີດການປ່ຽນແປງໃຫ້ເຊວຫຼຸດລົງ ໃນຂະນະທີ່ໃນໜັງແທ້ຂ້າງເທິງເກີດການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງຄໍລາເຈນໄປພ້ອມກັນ. ຄໍລາເຈນທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຊ່ວຍຄ້ຳຊູຄວາມຫຍ້ອນຄ້ອຍທີ່ອາດເກີດຂຶ້ນຈາກໄຂມັນທີ່ຫຼຸດໜ້ອຍລົງ ດັ່ງນັ້ນການຫຼຸດໄຂມັນ ແລະ ການກະຊັບຜິວຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນສອງເລື່ອງທີ່ແຍກກັນ ແຕ່ເປັນຜົນທີ່ອອກມາຈາກຄວາມຮ້ອນຊະນິດດຽວກັນ.

ຫຼາຍຄົນອາດເຄີຍເຫັນວ່າ ຄົນທີ່ຫຼຸດນ້ຳໜັກດ້ວຍການຄວບຄຸມອາຫານຢ່າງດຽວ ຜິວໜັງມັກຕາມບໍ່ທັນ ແລ້ວເບິ່ງຄືຫຍ້ອນຄ້ອຍ. ນັ້ນເປັນເພາະໄຂມັນຫຼຸດລົງແຕ່ຜິວໜັງຍັງເປັນຄືເກົ່າ. ບໍດີ ອອນດາ ນອກຈາກຫຼຸດໄຂມັນແລ້ວ ຍັງສົ່ງຄວາມຮ້ອນເຂົ້າໄປກະຕຸ້ນຄໍລາເຈນຢູ່ຜິວໜັງຂ້າງເທິງໄປພ້ອມກັນ ຈຶ່ງຖືກອອກແບບໃຫ້ຫຍ້ອນຄ້ອຍໜ້ອຍລົງ.

ທ້ອງ ແຂນ ແລະ ຂ້າງແອວ ຕ່າງກັນແນວໃດ?

ເຖິງແມ່ນເປັນຫັດຖະການໄມໂຄຣເວບແບບດຽວກັນ ແຕ່ຄວາມໜາຂອງຊັ້ນໄຂມັນ ແລະ ລັກສະນະຜິວໜັງໃນແຕ່ລະຈຸດແຕກຕ່າງກັນ ຈຶ່ງຕ້ອງໃຊ້ວິທີທີ່ບໍ່ຄືກັນ. ເຫດຜົນທັງສາມຢ່າງລຸ່ມນີ້ຄືສາເຫດຂອງຄວາມແຕກຕ່າງນັ້ນ.

• ໜ້າທ້ອງມີຊັ້ນໄຂມັນໜາ ແລະ ພື້ນທີ່ກວ້າງ ຈຶ່ງຕ້ອງແບ່ງເປັນຫຼາຍຈຸດແລ້ວຖູດົນຂຶ້ນ ເພື່ອສົ່ງພະລັງງານໃຫ້ທົ່ວເຖິງ. ຍິ່ງຊັ້ນໄຂມັນໜາ ຄວາມຮ້ອນຍິ່ງໃຊ້ເວລານານກວ່າຈະກະຈາຍໄປເຖິງຈຸດເລິກ.
• ແຂນມີຊັ້ນໄຂມັນບາງກວ່າ ແລະ ຜິວໜັງກໍອ່ອນໄຫວກວ່າ ຈຶ່ງມັກຫຼຸດກຳລັງລົງ ແລ້ວແບ່ງເປັນ 3 ຫາ 4 ຄັ້ງໃນເວລາສັ້ນລົງ. ບໍລິເວນທີ່ບາງ ຄວາມຮ້ອນຈາກພະລັງງານເທົ່າກັນຈະສະສົມໄວກວ່າ ດັ່ງນັ້ນຖ້າໃຊ້ກຳລັງແຮງເກີນໄປ ອາດກາຍເປັນການລະຄາຍເຄືອງແທນ.
• ແອວມີສ່ວນໂຄ້ງງໍ ແລະ ຮອຍພັບຫຼາຍ ຈຶ່ງຕ້ອງລະມັດລະວັງມຸມ ແລະ ເສັ້ນທາງການເລື່ອນຫົວອຸປະກອນໃຫ້ແນບກັບຜິວຢ່າງພິຖີພິຖັນ. ຖ້າແປະບໍ່ສະໝ່ຳສະເໝີ ພະລັງງານອາດຮວມຢູ່ຂ້າງໃດຂ້າງໜຶ່ງ ເຮັດໃຫ້ຜົນລັບແຕ່ລະຈຸດບໍ່ເທົ່າກັນ.

ໂດຍສະຫຼຸບແລ້ວ ເຫດຜົນທີ່ຕ້ອງປັບກຳລັງ, ເວລາ ແລະ ວິທີເລື່ອນຫົວອຸປະກອນໃຫ້ແຕກຕ່າງກັນໃນແຕ່ລະຈຸດ ກໍເພື່ອນຳຫຼັກການດຽວກັນໄປໃຊ້ໃຫ້ເໝາະສົມກັບລັກສະນະເນື້ອເຍື່ອຂອງແຕ່ລະບໍລິເວນ. ຂະບວນການທີ່ຕ້ອງໃຊ້ຕາ ແລະ ມືປະເມີນຄວາມໜາຂອງໄຂມັນ, ຄວາມອ່ອນໄຫວຂອງຜິວ ແລະ ຮອຍໂຄ້ງໃນເວລານັ້ນໆ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ປະສົບການ ແລະ ຄວາມຊຳນານຂອງແພດຜູ້ເຮັດຫັດຖະການມີຜົນຕໍ່ຜົນລັບບໍ່ໜ້ອຍ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ແທນທີ່ຈະໃຊ້ກຳລັງເທົ່າກັນທຸກຈຸດ ການປັບຕາມການຕອບສະໜອງຂອງແຕ່ລະບໍລິເວນຈຶ່ງປອດໄພກວ່າ ແລະ ໄດ້ຜົນສະໝ່ຳສະເໝີກວ່າ.

ຈຳນວນຄັ້ງ ແລະ ໄລຍະຫ່າງທີ່ຄວນເຮັດ

ເຊວໄຂມັນບໍ່ໄດ້ຫາຍໄປພຽງແຕ່ຖືກກະຕຸ້ນຄວາມຮ້ອນຄັ້ງດຽວ. ຄວາມເສຍຫາຍຕ້ອງສະສົມ ແລ້ວຮ່າງກາຍຕ້ອງໃຊ້ເວລາຄ່ອຍໆກຳຈັດຄວາມເສຍຫາຍນັ້ນອອກໄປ ຈຶ່ງຈະເຫັນຄວາມປ່ຽນແປງ. ດັ່ງນັ້ນ ບໍດີ ອອນດາ ຈຶ່ງມັກເຮັດຫ່າງກັນ 1 ຫາ 2 ອາທິດ ແລ້ວແບ່ງເປັນ 4 ຫາ 6 ຄັ້ງ.

ເຫດຜົນທີ່ຕ້ອງເວັ້ນໄລຍະ 1 ຫາ 2 ອາທິດ ກໍກ່ຽວຂ້ອງກັບເວລາທີ່ຮ່າງກາຍໃຊ້ໃນການກຳຈັດນີ້ເຊັ່ນກັນ. ຕ້ອງໃຫ້ຮ່າງກາຍມີເວລາຈັດການເຊວໄຂມັນທີ່ຖືກທຳລາຍຈາກຄັ້ງກ່ອນຢູ່ລະດັບໜຶ່ງ ແລ້ວຈຶ່ງກະຕຸ້ນຊ້ຳອີກຄັ້ງ ຜົນຈຶ່ງຈະສະສົມຊ້ອນກັນຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ຖ້າຍັງກຳຈັດບໍ່ໝົດແລ້ວມາເຮັດຖີ່ເກີນໄປ ອາດກາຍເປັນພາລະຕໍ່ເນື້ອເຍື່ອແທນ.

ແທນທີ່ຈະຄາດຫວັງໃຫ້ຫັດຖະການຄັ້ງດຽວປ່ຽນຫຼາຍ ຄວນຄິດວ່າມັນເປັນການດູແລທີ່ຄ່ອຍໆເບິ່ງເຫັນຄວາມປ່ຽນແປງຂອງຮອບຕົວ ແລະ ຄວາມນຸ້ມນວນຂອງຜິວໄປເທື່ອລະຄັ້ງ. ຮ່າງກາຍກໍຕ້ອງໃຊ້ເວລາໃນການກຳຈັດເຊວໄຂມັນທີ່ຖືກທຳລາຍ ແລະ ຂອງເສຍທີ່ເກີດຈາກຂະບວນການເມແທບໍລິຊຶມ ດັ່ງນັ້ນ ແທນທີ່ຈະຮີບຮ້ອນເຮັດຖີ່ເກີນໄລຍະ ການເຮັດຕາມໄລຍະທີ່ແນະນຳຈຶ່ງປອດໄພກວ່າ ແລະ ໄດ້ຜົນທີ່ໝັ້ນຄົງກວ່າ.

ຂະບວນການສ້າງຄໍລາເຈນຂຶ້ນໃໝ່ກໍໃຊ້ເວລາເຊັ່ນກັນ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຜົນການກະຊັບຜິວຈຶ່ງມັກເຫັນຊ້າກວ່າການຫຼຸດໄຂມັນເລັກນ້ອຍ ໂດຍຄ່ອຍໆເຫັນຜົນໃນໄລຍະ 8 ອາທິດ ຫາ 6 ເດືອນ.

ໄຂມັນທີ່ຫຼຸດແລ້ວຢູ່ໄດ້ດົນເທົ່າໃດ?

ເຊວໄຂມັນທີ່ຫຼຸດລົງໄປແລ້ວຄັ້ງໜຶ່ງ ຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນໃໝ່ອີກ ຕາມທີ່ມີການລາຍງານໄວ້ ດັ່ງນັ້ນຜົນທີ່ໄດ້ຈາກຫັດຖະການຈຶ່ງຄົງຢູ່ໄດ້ດົນພໍສົມຄວນ. ແຕ່ເຊວໄຂມັນທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ ກໍຍັງສາມາດຂະຫຍາຍໃຫຍ່ຂຶ້ນໄດ້ ດັ່ງນັ້ນຖ້າຫຼັງຈາກນັ້ນນ້ຳໜັກເພີ່ມຂຶ້ນ ຈຸດນັ້ນກໍອາດເຫັນຊັດຂຶ້ນມາອີກ.

ຜົນການກະຊັບຜິວທີ່ໄດ້ຈາກຄໍລາເຈນ ຈະຄົງຢູ່ໄດ້ໄລຍະສັ້ນກວ່າການຫຼຸດໄຂມັນ. ຄໍລາເຈນເອງກໍຜ່ານຂະບວນການເມແທບໍລິຊຶມທີ່ຄ່ອຍໆຫຼຸດລົງຕາມທຳມະຊາດເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ດັ່ງນັ້ນຖ້າຢາກຮັກສາຄວາມກະຊັບໃຫ້ຄົງຢູ່ດົນ ການເຮັດຫັດຖະການດູແລຊ້ຳເປັນໄລຍະໆກໍຈະຊ່ວຍໄດ້.

ເຫດຜົນທີ່ໄລຍະເວລາຄົງຢູ່ຂອງເຊວໄຂມັນ ແລະ ຄໍລາເຈນແຕກຕ່າງກັນ ກໍເປັນເພາະທຳມະຊາດຂອງທັງສອງແຕກຕ່າງກັນ. ຄໍລາເຈນເປັນໂປຣຕີນທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ ແລະ ຖືກສະຫຼາຍຊ້ຳໆຢູ່ໃນໜັງແທ້ຕະຫຼອດເວລາ ດັ່ງນັ້ນເຖິງຈະເພີ່ມຂຶ້ນຄັ້ງໜຶ່ງແລ້ວ ກໍມີແນວໂນ້ມຈະກັບຄືນສູ່ລະດັບເດີມເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ. ໃນຂະນະທີ່ເຊວໄຂມັນ ເມື່ອຫຼຸດລົງໄປແລ້ວຄັ້ງໜຶ່ງ ຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນໃໝ່ອີກ ຜົນຈຶ່ງຄົງຢູ່ໄດ້ດົນກວ່າຫຼາຍ.

ບໍດີ ອອນດາ ບໍ່ແມ່ນຫັດຖະການທີ່ເຮັດຄັ້ງດຽວແລ້ວຈົບ ແຕ່ຫາກເຮັດຄວບຄູ່ໄປກັບການດູແລຊີວິດປະຈຳວັນ ເຊັ່ນການກິນອາຫານ ແລະ ອອກກຳລັງກາຍ ຜົນລັບກໍຈະຄົງຢູ່ໄດ້ໝັ້ນຄົງກວ່າ ຕາມທີ່ມີການລາຍງານໄວ້. ການຄວບຄຸມບໍ່ໃຫ້ນ້ຳໜັກປ່ຽນແປງຫຼາຍ ຄືວິທີທີ່ແນ່ນອນທີ່ສຸດໃນການຢືດອາຍຸການຄົງຜົນ.

ໃນຊ່ວງ 2 ຫາ 4 ອາທິດຫຼັງເຮັດຫັດຖະການ ແມ່ນຊ່ວງທີ່ຊັ້ນໄຂມັນທີ່ຖືກອຸ່ນກຳລັງຄ່ອຍໆຖືກຈັດການ ໃນຊ່ວງນີ້ຖ້າດື່ມນ້ຳໃຫ້ພຽງພໍ ແລະ ຍ່າງອອກກຳລັງກາຍເບົາໆເປັນປົກກະຕິ ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຂອງເສຍຈາກຂະບວນການເມແທບໍລິຊຶມຖືກກຳຈັດອອກໄດ້ດີຂຶ້ນ ຕາມທີ່ມີການລາຍງານໄວ້. ແທນທີ່ຈະຮີບຮ້ອນຫຼຸດນ້ຳໜັກຢ່າງໜັກດ້ວຍການອົດອາຫານ ການຄ່ອຍໆສ້າງນິໄສທີ່ດີຕໍ່ຮ່າງກາຍໃຫ້ຕໍ່ເນື່ອງຈາກຜົນທີ່ຫັດຖະການສ້າງໄວ້ ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຜົນລັບຄົງຢູ່ໄດ້ດົນກວ່າ.

References

Korean Dermatological Association, Ministry of Food and Drug Safety (MFDS), American Academy of Dermatology (AAD), and U.S. Food and Drug Administration (FDA).