ເປັນຫຍັງຢາສັກຂາວໃສກລູຕາໄທໂອນຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຜິວຂາວຂຶ້ນ ແລະ ຫຼັກຖານທາງວິທະຍາສາດຮອດລະດັບໃດ?

ຫຼາຍຄົນຄົງເຄີຍເຫັນຄຳວ່າ ຢາສັກຂາວໃສ ຢູ່ໜ້າເວັບໄຊທ໌ໂຮງໝໍ ຫຼືໃນກຸ່ມສົນທະນາເລື່ອງຄວາມງາມ. ເມື່ອເບິ່ງລາຍການສ່ວນປະກອບ ສ່ວນຫຼາຍຈະພົບສານທີ່ຊື່ວ່າ ກລູຕາໄທໂອນ (glutathione). ເລື່ອງທີ່ໄດ້ຍິນເລື້ອຍໆຄືວ່າມັນເຮັດໃຫ້ຜິວຂາວຂຶ້ນ ແຕ່ເຫດຜົນວ່າເປັນຫຍັງຈຶ່ງເປັນແນວນັ້ນ ມັກຖືກອະທິບາຍແບບຜ່ານໆເທົ່ານັ້ນ.

ຕາມຄວາມຈິງແລ້ວ ກລູຕາໄທໂອນເປັນສານທີ່ມີຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງເຮົາຢູ່ແລ້ວ, ຖືກສ້າງຂຶ້ນທີ່ຕັບ ແລະ ເຮັດວຽກຢູ່ໃນເຊລທົ່ວຮ່າງກາຍ. ບົດຄວາມນີ້ຈະຄ່ອຍໆອະທິບາຍວ່າສານນີ້ກ່ຽວຂ້ອງກັບສີຜິວແນວໃດ, ຖ້າສັກເຂົ້າໄປແທ້ໆແລ້ວຂະບວນການໃນຮ່າງກາຍປ່ຽນແປງບໍ່, ແລະ ຫຼັກຖານທີ່ມີຢູ່ຢືນຢັນໄດ້ຮອດລະດັບໃດ.

ຢາສັກຂາວໃສແມ່ນຫຍັງ

ຢາສັກຂາວໃສບໍ່ແມ່ນຊື່ທາງການທີ່ໝາຍເຖິງສານໃດສານໜຶ່ງໂດຍສະເພາະ ແຕ່ເປັນຊື່ລວມທີ່ໃຊ້ເອີ້ນຢາສັກເສັ້ນເລືອດທີ່ມີກລູຕາໄທໂອນເປັນສ່ວນປະກອບຫຼັກ ປະສົມກັບວິຕາມິນຊີ ແລະ ອົງປະກອບອື່ນໆ.

ແຕ່ລະໂຮງໝໍປະສົມສູດແຕກຕ່າງກັນ ດັ່ງນັ້ນຄວນສອບຖາມສ່ວນປະກອບ ແລະ ປະລິມານໃຫ້ແນ່ໃຈກ່ອນເຂົ້າຮັບການສັກທຸກຄັ້ງເພື່ອຄວາມປອດໄພ. ຄວນຈື່ໄວ້ວ່າຊື່ອາດຄືກັນ ແຕ່ເນື້ອໃນອາດແຕກຕ່າງກັນໄດ້.

ຢາສັກກລູຕາໄທໂອນບໍ່ໄດ້ຖືກພັດທະນາຂຶ້ນເພື່ອເປົ້າໝາຍເຮັດໃຫ້ຜິວຂາວແຕ່ທຳອິດ. ແຕ່ເດີມແມ່ນໃຊ້ຊ່ວຍການເຮັດວຽກຂອງຕັບ, ຫຼຸດຜົນຂ້າງຄຽງຈາກການປິ່ນປົວມະເຮັງ, ແລະ ຊ່ວຍຂະບວນການລ້າງພິດໃນຮ່າງກາຍ. ຕໍ່ມາເມື່ອຄົນເຈັບທີ່ໄດ້ຮັບຢາສັກປະລິມານສູງເພື່ອຈຸດປະສົງດັ່ງກ່າວ ມີຜິວທີ່ຂາວຂຶ້ນຢ່າງເຫັນໄດ້ຊັດ ຈຶ່ງເລີ່ມມີການນຳໄປໃຊ້ເພື່ອຄວາມງາມແຜ່ຫຼາຍອອກໄປ. ເວົ້າອີກແບບໜຶ່ງ ຄືຢາທີ່ໃຊ້ເພື່ອຈຸດປະສົງອື່ນມາແຕ່ເດີມ ກັບມີຊື່ສຽງຫຼາຍຂຶ້ນຍ້ອນຜົນຂ້າງທາງທີ່ບໍ່ໄດ້ຄາດຄິດໄວ້.

ເມລານິນຖືກສ້າງຂຶ້ນແນວໃດ?

ປັດໄຈສຳຄັນທີ່ສຸດທີ່ກຳນົດສີຜິວແມ່ນເມັດສີທີ່ເອີ້ນວ່າເມລານິນ. ເມລານິນຖືກສ້າງຂຶ້ນພາຍໃນເຊລສະເພາະທີ່ເອີ້ນວ່າເມລາໂນໄຊທ໌ ໂດຍມີເອນໄຊທ໌ທີ່ຊື່ວ່າ ໄທໂຣຊິເນສ (tyrosinase) ເປັນຕົວຫຼັກໃນຂະບວນການນີ້.

ຖ້າຢາກເຂົ້າໃຈງ່າຍໆ ໃຫ້ນຶກເຖິງເອນໄຊທ໌ວ່າເປັນຄົນງານທີ່ເຮັດໃຫ້ປະຕິກິລິຍາໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນຮ່າງກາຍ. ໄທໂຣຊິເນສເຮັດໜ້າທີ່ຄືເຄື່ອງຈັກໃນໂຮງງານ ໂດຍໃຊ້ອາຊິດອາມິໂນທີ່ຊື່ວ່າໄທໂຣຊິນເປັນວັດຖຸດິບ ແລ້ວປະກອບອອກມາເປັນເມລານິນ. ຖ້າເຄື່ອງຈັກນີ້ເຮັດວຽກໄວ ເມັດສີກໍ່ຈະສະສົມຫຼາຍຂຶ້ນ ແຕ່ຖ້າເຄື່ອງຈັກເຮັດວຽກຊ້າ ການສ້າງເມັດສີກໍ່ຈະໜ້ອຍລົງ.

ເປັນຫຍັງສີຜິວຕາມທຳມະຊາດຂອງແຕ່ລະຄົນຈຶ່ງແຕກຕ່າງກັນ?

ເຫດຜົນທີ່ສີຜິວຂອງແຕ່ລະຄົນຕ່າງກັນ ໃນທີ່ສຸດແລ້ວກໍ່ມາຈາກລັກສະນະສອງດ້ານຂອງເມລານິນ. ເມລານິນມີ 2 ຊະນິດ ຄື ຢູເມລານິນ (eumelanin) ທີ່ມີສີນ້ຳຕານເຂັ້ມຈົນເຖິງດຳ ແລະ ຟີໂອເມລານິນ (pheomelanin) ທີ່ມີສີເຫຼືອງອ່ອນຫຼືແດງອ່ອນ ໂດຍອັດຕາສ່ວນຂອງທັງສອງຊະນິດນີ້ຈະແຕກຕ່າງກັນໄປໃນແຕ່ລະຄົນ.

ຢີນທີ່ຄວບຄຸມຕົວຮັບທີ່ຊື່ວ່າ MC1R ເຮັດໜ້າທີ່ຄືສະວິດເປີດປິດອັດຕາສ່ວນນີ້ ຄືກັບແຜງສະວິດທີ່ຕິດຢູ່ໂຮງງານຜະລິດເມລານິນ. ຖ້າສະວິດເປີດແຮງ ສາຍການຜະລິດຢູເມລານິນກໍ່ຈະເຮັດວຽກຫຼາຍ ແຕ່ຖ້າສະວິດອ່ອນ ສາຍການຜະລິດຟີໂອເມລານິນກໍ່ຈະເຮັດວຽກຫຼາຍກວ່າ. ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ອະທິບາຍວ່າເປັນຫຍັງຄົນທີ່ມີຜົມສີແດງມັກມີຜິວຂາວກວ່າຄົນທົ່ວໄປ ຊຶ່ງແມ່ນຄວາມແຕກຕ່າງທາງພັນທຸກຳທີ່ຕິດຕົວມາແຕ່ກຳເນີດ.

ຈຸດທີ່ຢາສັກຂາວໃສພະຍາຍາມເຂົ້າໄປແຊກແຊງ ກໍ່ຄືບໍລິເວນໃກ້ຄຽງກັບສະວິດນີ້ແຫຼະ. ຖ້າເຂົ້າໃຈວ່າກລູຕາໄທໂອນບໍ່ໄດ້ໄປປ່ຽນຢີນໂດຍກົງ ແຕ່ເຂົ້າໄປແຊກແຊງໃນຂັ້ນຕອນກາງຂອງປະຕິກິລິຍາເອນໄຊທ໌ ເພື່ອຄ່ອຍໆດັນສະວິດໄປທາງຟີໂອເມລານິນ ກໍ່ຈະເຂົ້າໃຈຄຳອະທິບາຍຕໍ່ໄປໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ.

ຫຼັກການທີ່ກລູຕາໄທໂອນປ່ຽນຊະນິດຂອງເມລານິນ

ເຫດຜົນທີ່ກລູຕາໄທໂອນຖືກກ່າວເຖິງຫຼາຍ ກໍ່ຍ້ອນມີບົດລາຍງານວ່າມັນສາມາດປັບທິດທາງຂອງຂະບວນການສ້າງເມັດສີ ຈາກຢູເມລານິນໄປທາງຟີໂອເມລານິນໄດ້ເລັກນ້ອຍ. ອະທິບາຍວ່າ ອົງປະກອບກຳມະຖັນໃນກລູຕາໄທໂອນຈະໄປຈັບກັບສານປະສົມໃນຂັ້ນຕອນກາງຂອງການສັງເຄາະເມລານິນ ເຮັດໃຫ້ປະຕິກິລິຍາປ່ຽນທິດ ຈົນເມັດສີອ່ອນຖືກສ້າງຫຼາຍຂຶ້ນແທນເມັດສີເຂັ້ມ. ຄືກັບການບີບທໍ່ສີເຂັ້ມໃຫ້ແຄບລົງໜ້ອຍໜຶ່ງ ແລ້ວຂະຫຍາຍທໍ່ສີອ່ອນໃຫ້ກວ້າງຂຶ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ.

ຖ້າຈະອະທິບາຍໃຫ້ເລິກກວ່ານັ້ນ ເອນໄຊທ໌ໄທໂຣຊິເນສຈະເຮັດວຽກໄດ້ ຕ້ອງມີໄອອອນທອງແດງເປັນສ່ວນປະກອບນ້ອຍໆຢູ່ຕົງກາງ. ຄືກັບປະຕູທີ່ຈະເປີດໄດ້ຕ້ອງມີກະແຈທີ່ຖືກຮູກຸນແຈ, ໄອອອນທອງແດງກໍ່ຕ້ອງຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງເອນໄຊທ໌ຈຶ່ງຈະເຮັດວຽກໄດ້. ມີຄຳອະທິບາຍວ່າ ອົງປະກອບກຳມະຖັນຂອງກລູຕາໄທໂອນຈະເຂົ້າໄປແຊບໃສ່ຕຳແໜ່ງໄອອອນທອງແດງນີ້ ເຮັດໃຫ້ເອນໄຊທ໌ເຮັດວຽກໄດ້ບໍ່ເຕັມທີ່ຄືເດີມ. ຄືກັບເອົາອອນອື່ນມາອັດຮູກຸນແຈ ຈົນປະຕູເປີດຝືດຂຶ້ນ. ນອກຈາກນີ້ຍັງມີບົດລາຍງານທີ່ວ່າກລູຕາໄທໂອນຍັບຍັ້ງການເຮັດວຽກຂອງໄທໂຣຊິເນສໄດ້ໂດຍກົງບາງສ່ວນອີກດ້ວຍ.

ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງການຕ້ານອະນຸມູນອິດສະລະກັບການເຮັດໃຫ້ຜິວຂາວ

ກລູຕາໄທໂອນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນດີວ່າເປັນສານຕ້ານອະນຸມູນອິດສະລະຕົ້ນຕໍຢູ່ໃນຮ່າງກາຍ. ຄຳວ່າຕ້ານອະນຸມູນອິດສະລະອາດຟັງເບິ່ງຄືຍາກ ແຕ່ຖ້ານຶກເຖິງມັນວ່າເປັນຄົນທຳຄວາມສະອາດທີ່ຄອຍເກັບກວາດເສດເຫຼືອທີ່ເກີດຂຶ້ນພາຍໃນເຊລ ກໍ່ຈະເຂົ້າໃຈໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ.

ເມື່ອຖືກແສງແດດ ຫຼືມີຄວາມຄຽດ ອະນຸມູນອິດສະລະຊຶ່ງເປັນສານທີ່ບໍ່ຄົງທີ່ຈະເພີ່ມຂຶ້ນພາຍໃນເຊລ. ອະນຸມູນອິດສະລະນີ້ຈະໄປກະຕຸ້ນຂະບວນການສົ່ງສັນຍານໃຫ້ເມລາໂນໄຊທ໌ຜະລິດເມັດສີເພີ່ມຂຶ້ນ. ຄືກັບຕອນທີ່ສັນຍານເຕືອນໄຟໄໝ້ດັງຂຶ້ນ ລົດດັບເພີງກໍ່ຈະອອກໄປ, ເມື່ອສັນຍານເຕືອນຈາກອະນຸມູນອິດສະລະດັງຂຶ້ນ ສາຍການຜະລິດເມັດສີກໍ່ຈະເລີ່ມເຮັດວຽກແບບສຸກເສີນເຊັ່ນກັນ.

ຫຼັກການຂອງເສັ້ນທາງຕ້ານອະນຸມູນອິດສະລະນີ້ ຄືວ່າຖ້າກລູຕາໄທໂອນຊ່ວຍຫຼຸດສັນຍານເຕືອນນີ້ລົງ ຄືກັບການທີ່ລົດດັບເພີງອອກງານໜ້ອຍລົງ, ສັນຍານທີ່ກະຕຸ້ນການຜະລິດເມັດສີກໍ່ຈະໜ້ອຍລົງເຊັ່ນກັນ. ນີ້ຄືເສັ້ນທາງທີ 2 ທີ່ເຮັດວຽກແຍກຕ່າງຫາກຈາກການປ່ຽນທິດທາງເມັດສີໂດຍກົງທີ່ໄດ້ອະທິບາຍໄປແລ້ວ.

ຜົນຂ້າງທາງແບບນີ້ ມັກຈະມີການສຶກສາທີ່ອະທິບາຍຫຼັກການອອກມາພາຍຫຼັງ ແຕ່ການສຶກສາຂະໜາດໃຫຍ່ທີ່ຖືກອອກແບບມາເພື່ອເປົ້າໝາຍການເຮັດໃຫ້ຜິວຂາວໂດຍສະເພາະຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນນັ້ນຍັງມີໜ້ອຍ. ຖ້າຮູ້ຈຸດນີ້ໄວ້ ຈະຊ່ວຍໃຫ້ເຂົ້າໃຈລະດັບຫຼັກຖານທີ່ຈະເວົ້າເຖິງຕໍ່ໄປໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ.

ການສັກເສັ້ນເລືອດກັບການກິນ ມີຄວາມແຕກຕ່າງດ້ານປະສິດທິພາບບໍ?

ເຖິງຈະເປັນກລູຕາໄທໂອນຄືກັນ ແຕ່ວິທີສັກເສັ້ນເລືອດ ກັບການກິນແບບເມັດຫຼືຜົງ ຈະຜ່ານຂະບວນການໃນຮ່າງກາຍທີ່ແຕກຕ່າງກັນ.

1. ເສັ້ນທາງດູດຊືມແຕກຕ່າງກັນ. ກລູຕາໄທໂອນແບບກິນ ເມື່ອຜ່ານກະເພາະ ແລະ ລຳໄສ້ ຈະຖືກເອນໄຊທ໌ຍ່ອຍອາຫານທຳລາຍໄປສ່ວນໃຫຍ່. ສ່ວນການສັກເສັ້ນເລືອດຈະເຂົ້າສູ່ຮ່າງກາຍໂດຍກົງ ຈຶ່ງເສຍໄປໜ້ອຍກວ່າ.
2. ລະດັບຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນໃນເລືອດຂຶ້ນຕ່າງກັນ. ການສັກເສັ້ນເລືອດເຮັດໃຫ້ລະດັບໃນເລືອດຂຶ້ນໄວໃນເວລາອັນສັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຢາກິນຈະຂຶ້ນຊ້າໆ ແລະ ລະດັບສູງສຸດກໍ່ຕ່ຳກວ່າ.
3. ໄລຍະເວລາທີ່ຄົງຢູ່ ແລະ ຮອບການສັກ ຫຼືກິນຊ້ຳກໍ່ຕ່າງກັນ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນວິທີໃດ ກລູຕາໄທໂອນທີ່ເຂົ້າສູ່ຮ່າງກາຍຈະຖືກສະຫຼາຍ ແລະ ຂັບອອກເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ດັ່ງນັ້ນທັງສອງວິທີຈຶ່ງຕ້ອງມີການເຮັດຊ້ຳຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ບໍ່ແມ່ນເຮັດຄັ້ງດຽວແລ້ວຈົບ.

ເຫດຜົນໜຶ່ງທີ່ຢາກິນເສຍໄປຫຼາຍກວ່າ ກໍ່ຍ້ອນຕັບ. ສ່ວນປະກອບທີ່ດູດຊືມຈາກລຳໄສ້ ຈະບໍ່ໄປສູ່ກະແສເລືອດທົ່ວຮ່າງກາຍໂດຍກົງ ແຕ່ຕ້ອງຜ່ານຕັບກ່ອນ ຊຶ່ງໃນຂັ້ນຕອນນີ້ຈຳນວນຫຼາຍຈະຖືກເມແທບໍລິຊຶມ ແລະ ຖືກກັ່ນຕອງອອກໄປ. ຄືກັບການຕ້ອງຜ່ານດ່ານເກັບຄ່າຜ່ານທາງ, ຢາກິນຕ້ອງຜ່ານດ່ານນີ້ ໃນຂະນະທີ່ການສັກເສັ້ນເລືອດຈະຂ້າມດ່ານໄປແລ້ວໄປເຖິງຈຸດໝາຍໂດຍກົງ.

ແທນທີ່ຈະຟັນທັນວ່າວິທີໃດດີກວ່າ ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າທັງສອງວິທີຜ່ານເສັ້ນທາງທີ່ແຕກຕ່າງກັນໃນຮ່າງກາຍ ແລ້ວເລືອກຕາມຄວາມເໝາະສົມຂອງຕົນເອງຈະສົມເຫດສົມຜົນກວ່າ.

ເປັນຫຍັງຕ້ອງໃຊ້ເວລາກ່ອນຈະເຫັນຜົນ

ບໍ່ແມ່ນວ່າສັກຢາຂາວໃສແລ້ວມື້ຕໍ່ມາຜິວຈະປ່ຽນສີທັນທີ. ເມລານິນທີ່ຝັງຢູ່ໃນຜິວແລ້ວ ຕ້ອງຖືກດັນຂຶ້ນມາເທິງໜ້າຜິວພ້ອມກັບເຊລຂີ້ໄຄ ແລ້ວຫຼຸດອອກໄປ ຈຶ່ງຈະເຫັນວ່າຜິວອ່ອນລົງ ຊຶ່ງຮອບການປ່ຽນຖ່າຍນີ້ ໂດຍປົກກະຕິແມ່ນຮູ້ກັນວ່າໃຊ້ເວລາ 4 ຫາ 6 ອາທິດ.

ຖ້ານຶກເຖິງຜິວໜັງວ່າເປັນສາຍພານລຳລຽງ ຈະເຂົ້າໃຈງ່າຍຂຶ້ນ. ເຖິງແມ່ນປະລິມານເມລານິນທີ່ຖືກສ້າງໃໝ່ຢູ່ດ້ານລຸ່ມຂອງສາຍພານຈະໜ້ອຍລົງ ແຕ່ເມລານິນທີ່ຂຶ້ນມາຢູ່ເທິງສາຍພານແລ້ວກໍ່ຍັງຕ້ອງໃຊ້ເວລາອອກໄປໃຫ້ໝົດ. ດັ່ງນັ້ນການປະເມີນຜົນ ຄວນຕິດຕາມຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຢ່າງໜ້ອຍ 1 ເດືອນຂຶ້ນໄປ ຈຶ່ງຈະເປັນຈິງ.

ລະດັບຫຼັກຖານທາງວິທະຍາສາດຮອດໃສແດ່?

ຈາກນີ້ໄປ ເປັນສ່ວນທີ່ຄວນເບິ່ງຢ່າງລະມັດລະວັງໜ້ອຍໜຶ່ງ. ຫຼັກການປ່ຽນເມັດສີ ແລະ ການຕ້ານອະນຸມູນອິດສະລະທີ່ອະທິບາຍໄປຂ້າງເທິງ ອີງໃສ່ຜົນການທົດລອງໃນລະດັບເຊລ ຫຼືການສຶກສາທາງຄລີນິກຂະໜາດນ້ອຍບາງສ່ວນ. ໝາຍຄວາມວ່າຫຼັກການເອງບໍ່ແມ່ນເລື່ອງທີ່ບໍ່ມີພື້ນຖານໃດໆເລີຍ.

ແຕ່ໃນເລື່ອງຂະໜາດຂອງຜົນ, ໄລຍະເວລາທີ່ຄົງຢູ່, ຫຼືວ່າຜິວປະເພດໃດຕອບສະໜອງໄດ້ດີກວ່າ ຍັງບໍ່ທັນມີການລົງມະຕິຮ່ວມກັນຈາກການສຶກສາຂະໜາດໃຫຍ່. ມີການຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າແຕ່ລະບົດຄົ້ນຄວ້າໃຊ້ປະລິມານ, ໄລຍະເວລາ, ແລະ ວິທີສັງເກດຜົນທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ຈຶ່ງຍາກທີ່ຈະສະຫຼຸບຮວມເປັນຄຳຕອບດຽວ. ໂດຍສະເພາະການສັກເສັ້ນເລືອດ ມີການສຶກສາທີ່ອອກແບບໄດ້ດີໜ້ອຍກວ່າຢາກິນ ຊຶ່ງເປັນເລື່ອງທີ່ຄວນຮັບຊາບໄວ້ນຳ. ດ້ວຍເຫດຜົນນີ້ ສະມາຄົມຜິວໜັງ ແລະ ໜ່ວຍງານກຳກັບດູແລທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ຈຶ່ງຍັງມີທ່າທີລະມັດລະວັງຕໍ່ການໃຊ້ເພື່ອຈຸດປະສົງເຮັດໃຫ້ຜິວຂາວ.

ຄວນຄາດຫວັງຜົນລັບແນວໃດ?

ຫຼັກການທີ່ວ່າກລູຕາໄທໂອນສາມາດເຂົ້າໄປກ່ຽວຂ້ອງກັບຂະບວນການສ້າງເມລານິນນັ້ນ ອະທິບາຍໄດ້ຢູ່ໃນລະດັບໜຶ່ງ. ແຕ່ການທີ່ຫຼັກການອະທິບາຍໄດ້ ກັບການທີ່ທຸກຄົນຈະເຫັນການປ່ຽນແປງຢ່າງຊັດເຈນ ເປັນຄົນລະເລື່ອງກັນ.

ລະດັບຜົນທີ່ຮູ້ສຶກໄດ້ຈະແຕກຕ່າງກັນໄປໃນແຕ່ລະຄົນ ຂຶ້ນກັບຮ່າງກາຍ, ສີຜິວດັ້ງເດີມ, ປະລິມານ ແລະ ຈຳນວນຄັ້ງທີ່ໄດ້ຮັບ. ໃນດ້ານຄວາມປອດໄພ ຄວນຈື່ໄວ້ວ່າການສັກເສັ້ນເລືອດຕ້ອງເຮັດພາຍໃຕ້ການດູແລຂອງບຸກຄະລາກອນທາງການແພດ ດ້ວຍປະລິມານທີ່ເໝາະສົມສະເໝີ.

References

Korean Dermatological Association, Ministry of Food and Drug Safety (MFDS), American Academy of Dermatology (AAD), and U.S. Food and Drug Administration (FDA).