ຫຼັກການສັກລະລາຍໄຂມັນທຳລາຍເຊວໄຂມັນສະເພາະຈຸດໂດຍກົງ ອາການບວມ ຈຳນວນຄັ້ງແຕ່ລະບໍລິເວນ ແລະ ຜົນທີ່ຄົງຢູ່

ຫຼາຍຄົນຮູ້ສຶກວ່າຄາງສອງຊັ້ນ ຫຼື ໄຂມັນຕົ້ນແຂນ ເຖິງຈະອອກກຳລັງກາຍແນວໃດກໍບໍ່ຄ່ອຍຫາຍໄປ. ນັ້ນກໍເພາະໄຂມັນທົ່ວຮ່າງກາຍລົດລົງ ແຕ່ບໍລິເວນນັ້ນຄືຄ້າຍຈະຍັງຄົງຢູ່ຄືເກົ່າ. ການສັກລະລາຍໄຂມັນ ຄືການຮັກສາທີ່ພຸ່ງເປົ້າໄປຫາຈຸດສະເພາະແບບນີ້.

ວິທີການນີ້ບໍ່ແມ່ນການກິນຢາ ຫຼື ທາຢາລົດໄຂມັນ ແຕ່ແມ່ນການໃຊ້ເຂັມສັກຢາເຂົ້າໄປໃນຈຸດທີ່ໄຂມັນຈັບກ້ອນຢູ່ໂດຍກົງ. ບົດຄວາມນີ້ຈະອະທິບາຍເປັນຂັ້ນຕອນວ່າເປັນຫຍັງວິທີນີ້ຈຶ່ງມີຜົນຕໍ່ໄຂມັນສະເພາະຈຸດ.

ການສັກລະລາຍໄຂມັນ ແທ້ຈິງແລ້ວສັກຫຍັງເຂົ້າໄປ?

ສານທີ່ໃຊ້ຫຼາຍທີ່ສຸດໃນການສັກລະລາຍໄຂມັນ ຄື deoxycholic acid. ຊື່ອາດຟັງແປກຫູ ແຕ່ຄວາມຈິງແລ້ວແມ່ນສານທີ່ຮ່າງກາຍຂອງເຮົາຜະລິດເອງຢູ່ແລ້ວ ເປັນອາຊິດນ້ຳບີຊະນິດໜຶ່ງທີ່ຕັບຫຼັ່ງອອກມາເພື່ອຍ່ອຍໄຂມັນ.

ເມື່ອເຮົາກິນອາຫານມັນໆ ອາຊິດນ້ຳບີຈະຊ່ວຍແຍກກ້ອນໄຂມັນອອກເປັນຕ່ອນນ້ອຍໆໃນລຳໄສ້ ເພື່ອຊ່ວຍໃນການຍ່ອຍ. ອະທິບາຍງ່າຍໆກໍຄືຄ້າຍກັບນ້ຳຢາລ້າງຈານທີ່ຊ່ວຍລະລາຍຄາບມັນຕິດຖ້ວຍຊາມ. ເມື່ອ deoxycholic acid ພົບກັບໄຂມັນ ມັນກໍສະແດງຄຸນສົມບັດຄ້າຍນ້ຳຢາລ້າງຈານແບບນີ້ເຊັ່ນກັນ.

ນອກຈາກສູດຢາ deoxycholic acid ລ້ວນໆ ຍັງມີການໃຊ້ຢາສັກທີ່ປະສົມ phosphatidylcholine (PPC) ຊຶ່ງເປັນສານໄຂມັນຟອສໂຟລິປິດເຂົ້າກັນນຳ. Phosphatidylcholine ມີໂຄງສ້າງໃກ້ຄຽງກັບໄຂມັນທີ່ປະກອບເປັນເຍື່ອຫຸ້ມເຊວ ຈຶ່ງເຊື່ອວ່າມີບົດບາດຊ່ວຍລົບກວນໂຄງສ້າງເຍື່ອຫຸ້ມອ້ອມຮອບເຊວໄຂມັນ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນສານໃດ ເປົ້າໝາຍກໍຄືອັນດຽວກັນ ນັ້ນຄືການລົດຈຳນວນເຊວໄຂມັນທີ່ຈັບກ້ອນຢູ່ໃຕ້ຜິວໜັງ.

ຫຼັກການທີ່ເຍື່ອຫຸ້ມເຊວໄຂມັນຖືກທຳລາຍ

ເຊວໄຂມັນມີໂຄງສ້າງຄ້າຍລູກໂປ່ງ ຄືມີເຍື່ອບາງໆຫຸ້ມກ້ອນໄຂມັນຢູ່ພາຍໃນ. ວັດຖຸດິບທີ່ປະກອບເປັນເຍື່ອນີ້ ຄືສານໄຂມັນທີ່ເອີ້ນວ່າຟອສໂຟລິປິດ ຊຶ່ງເປັນຊັ້ນບາງສອງຊັ້ນທີ່ປະສົມລະຫວ່າງນ້ຳ ແລະ ໄຂມັນຄົນລະເຄິ່ງ.

ເນື່ອງຈາກ deoxycholic acid ມີຄຸນສົມບັດຄ້າຍນ້ຳຢາລ້າງຈານ ມັນຈຶ່ງແຊກເຂົ້າໄປລະຫວ່າງຊັ້ນຟອສໂຟລິປິດ ແລ້ວລົບກວນໂຄງສ້າງເຫຼົ່ານັ້ນ. ຄືກັບຜິວລູກໂປ່ງທີ່ເຄີຍແໜ້ນ ຖືກເຈາະໃຫ້ເປັນຮູພຸນໆ. ເມື່ອເຍື່ອຫຸ້ມເສຍຫາຍແບບນີ້ ເຊວກໍຮັກສາຮູບຮ່າງໄວ້ບໍ່ໄດ້ ແລະ ແຕກອອກຢູ່ບ່ອນນັ້ນເລີຍ.

ຂະບວນການນີ້ເອີ້ນວ່າ cytolysis ຄືປະກົດການທີ່ເຊວແຕກສະຫຼາຍຄືກັບລະລາຍໄປ. ຈຸດສຳຄັນຄືປະຕິກິລິຍານີ້ບໍ່ໄດ້ຈຳກັດຢູ່ພຽງເຊວໄຂມັນເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ເຍື່ອຫຸ້ມເຊວຢູ່ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ຢາສັກໄປເຖິງ ກໍອາດຕອບສະໜອງໃນລັກສະນະຄ້າຍກັນ. ດັ່ງນັ້ນການສັກຈຶ່ງຕ້ອງພຸ່ງເປົ້າໃສ່ຊັ້ນໄຂມັນທີ່ຈັບກ້ອນຢູ່ໃຫ້ແມ່ນຍຳ ແລະ ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ຄວາມແມ່ນຍຳຂຶ້ນກັບປະສົບການຂອງຜູ້ສັກເປັນຢ່າງຫຼາຍ.

ສ່ວນສູດຢາທີ່ປະສົມ phosphatidylcholine ຍັງມີລາຍງານວ່າຊ່ວຍໃນຂະບວນການ emulsification ຄືການເຮັດໃຫ້ໄຂມັນລະລາຍເປັນເມັດນ້ອຍໆ. Emulsification ໝາຍເຖິງການແຍກກ້ອນນ້ຳມັນທີ່ປົກກະຕິບໍ່ລະລາຍນ້ຳ ໃຫ້ກາຍເປັນເມັດນ້ອຍໆກະຈາຍຕົວທົ່ວກັນ. ຄ້າຍກັບຫຼັກການທີ່ນ້ຳມັນກັບນ້ຳສົ້ມປະສົມກັນຕອນເຮັດມາຢອນແນສ.

ເສັ້ນທາງທີ່ໄຂມັນທີ່ຖືກທຳລາຍຖືກຂັບອອກຈາກຮ່າງກາຍ

ເມື່ອເຍື່ອຫຸ້ມເຊວແຕກ ສານໄຂມັນ ແລະ ເສດເຊວທີ່ຢູ່ພາຍໃນຈະໄຫຼອອກມາຢູ່ໃນຊ່ອງລະຫວ່າງເນື້ອເຍື່ອ. ຖ້າປະໄວ້ແບບນີ້ອາດເປັນພາລະຕໍ່ຮ່າງກາຍ ດັ່ງນັ້ນຮ່າງກາຍຂອງເຮົາຈຶ່ງເລີ່ມຂະບວນການທຳຄວາມສະອາດທັນທີ.

ຜູ້ທີ່ຮັບຜິດຊອບການທຳຄວາມສະອາດນີ້ ຄື macrophage. Macrophage ເປັນເຊວພູມຄຸ້ມກັນທີ່ລາດຕະເວນຢູ່ໃນຮ່າງກາຍ ຄອຍກືນເຊວທີ່ຕາຍແລ້ວ ຫຼື ສິ່ງແປກປອມທັງກ້ອນ ຊື່ຂອງມັນກໍໝາຍຄວາມວ່າ ເຊວທີ່ກືນກິນຂອງໃຫຍ່ໄດ້ນັ້ນເອງ. ເມື່ອພົບເສດຊາກຂອງເຊວໄຂມັນທີ່ແຕກແລ້ວ macrophage ຈະເຂົ້າໄປກືນກິນ ແລະ ກຳຈັດຢູ່ບ່ອນນັ້ນເລີຍ.

ສານໄຂມັນທີ່ macrophage ກືນເຂົ້າໄປແລ້ວ ຈາກນັ້ນຈະຖືກລຳລຽງອອກຈາກຮ່າງກາຍໄປເລື້ອຍໆຜ່ານລະບົບນ້ຳເຫຼືອງ. ລະບົບນ້ຳເຫຼືອງເປັນເສັ້ນທາງທີ່ແຍກຕ່າງຫາກຈາກເສັ້ນເລືອດ ເຮັດໜ້າທີ່ກອງ ແລະ ລຳລຽງສິ່ງເສດເຫຼືອກັບນ້ຳສ່ວນເກີນອອກຈາກຮ່າງກາຍ. ຂະບວນການນີ້ບໍ່ໄດ້ຈົບພາຍໃນມື້ສອງມື້ ແຕ່ໃຊ້ເວລາຄ່ອຍໆດຳເນີນໄປ 4 ຫາ 6 ອາທິດ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມີລາຍງານຫຼາຍວ່າ ການປ່ຽນແປງຈະຮູ້ສຶກໄດ້ຊັດເຈນຂຶ້ນຫຼັງຈາກ 4 ຫາ 6 ອາທິດ ຫຼາຍກວ່າຊ່ວງທັນທີຫຼັງສັກ.

ອີກຢ່າງໜຶ່ງທີ່ສຳຄັນ ຄືເຊວໄຂມັນທີ່ແຕກ ແລະ ຫາຍໄປແລ້ວແບບນີ້ ເຊື່ອວ່າຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນໃໝ່ອີກ. ເນື່ອງຈາກຈຳນວນເຊວໄຂມັນຂອງຄົນເຮົາໂດຍທົ່ວໄປຈະຄົງທີ່ຫຼັງຈາກເປັນຜູ້ໃຫຍ່ ຜົນທີ່ຈຳນວນເຊວໄຂມັນໃນບໍລິເວນນັ້ນລົດລົງແທ້ໆ ຈຶ່ງອາດຄົງຢູ່ຕໍ່ໄປໄດ້ ນີ້ຄືເຫດຜົນໜຶ່ງທີ່ການສັກລະລາຍໄຂມັນໄດ້ຮັບຄວາມສົນໃຈ.

ເປັນຫຍັງປະລິມານຢາ ແລະ ຈຳນວນຄັ້ງຈຶ່ງແຕກຕ່າງກັນໄປຕາມແຕ່ລະບໍລິເວນ

ການສັກລະລາຍໄຂມັນຈະຖືກວາງແຜນປະລິມານຢາ ແລະ ຈຳນວນຄັ້ງທີ່ຕ້ອງການແຕກຕ່າງກັນໄປຕາມແຕ່ລະບໍລິເວນ. ເຫດຜົນຈິງໆກໍງ່າຍ ຄືແຕ່ລະບໍລິເວນມີຄວາມໜາ ແລະ ເນື້ອທີ່ຂອງຊັ້ນໄຂມັນ ພ້ອມທັງຄວາມອ່ອນໄຫວຂອງເນື້ອເຍື່ອອ້ອມຂ້າງແຕກຕ່າງກັນ.

• ບໍລິເວນແຄບ ແລະ ຕື້ນຄືຄາງສອງຊັ້ນ: ຊັ້ນໄຂມັນບາງ ແລະ ເນື້ອທີ່ນ້ອຍ ຈຶ່ງກຳນົດປະລິມານຢາຕໍ່ຄັ້ງໄວ້ໜ້ອຍ. ເຖິງຢ່າງນັ້ນກໍຕາມ ເນື່ອງຈາກເປັນຈຸດອ່ອນໄຫວທີ່ມີເສັ້ນປະສາດ ແລະ ເສັ້ນເລືອດຜ່ານໃກ້ ຈຶ່ງເຊື່ອວ່າການແບ່ງສັກເປັນຫຼາຍຄັ້ງໂດຍມີໄລຍະຫ່າງພຽງພໍຈະປອດໄພກວ່າ.
• ບໍລິເວນກວ້າງ ແລະ ໜາຄືຕົ້ນແຂນ ຫຼື ໜ້າທ້ອງ: ຍ້ອນຊັ້ນໄຂມັນໜາ ແລະ ເນື້ອທີ່ກວ້າງ ການສັກຄັ້ງດຽວຈຶ່ງມັກບໍ່ພຽງພໍທີ່ຈະໄດ້ຜົນ. ຕ້ອງແບ່ງສັກຫຼາຍຈຸດເພື່ອໃຫ້ຢາກະຈາຍທົ່ວເທົ່າກັນ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມັກຕ້ອງການ 3 ຫາ 5 ຄັ້ງ.
• ເຫດຜົນທີ່ຕ້ອງແບ່ງເປັນຫຼາຍຄັ້ງ: ດັ່ງທີ່ອະທິບາຍມາຂ້າງເທິງ ການທີ່ໄຂມັນຖືກທຳລາຍ ແລະ macrophage ທຳຄວາມສະອາດຕ້ອງໃຊ້ເວລາ 4 ຫາ 6 ອາທິດ. ຖ້າບໍ່ໃສ່ໃຈເວລາຟື້ນຟູນີ້ ແລ້ວສັກຕໍ່ເນື່ອງໃນໄລຍະຫ່າງສັ້ນໆ ອາດເຮັດໃຫ້ເນື້ອເຍື່ອຮັບພາລະສະສົມ. ດັ່ງນັ້ນວິທີທີ່ນິຍົມໃຊ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ ຄືການເວັ້ນໄລຍະ 4 ຫາ 6 ອາທິດ ກ່ອນສັກຄັ້ງຕໍ່ໄປ.

ການປະຕິບັດຕາມປະລິມານຢາ ແລະ ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຕ່ລະຄັ້ງທີ່ກຳນົດໄວ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມແຕ່ລະບໍລິເວນ ຄືກຸນແຈສຳຄັນທີ່ຈະຮັກສາຄວາມສົມດຸນລະຫວ່າງປະສິດທິພາບ ແລະ ຄວາມປອດໄພ.

ອາການບວມຫຼັງສັກ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ແລະ ຈະຢູ່ດົນປານໃດ?

ຫຼັງສັກລະລາຍໄຂມັນ ບໍລິເວນນັ້ນມັກຈະບວມ ແລະ ແຂງໄປ 2 ຫາ 5 ວັນ. ອາການນີ້ບໍ່ແມ່ນຜົນຂ້າງຄຽງ ແຕ່ເປັນປະຕິກິລິຍາທຳມະຊາດຂອງຮ່າງກາຍທີ່ຕິດຕາມມາຈາກຂະບວນການທຳລາຍ ແລະ ທຳຄວາມສະອາດເຊວ.

ເມື່ອເຍື່ອຫຸ້ມເຊວແຕກ ຮ່າງກາຍຈະຮັບຮູ້ວ່າເປັນຄວາມເສຍຫາຍຢ່າງໜຶ່ງ ແລ້ວເກີດປະຕິກິລິຍາອັກເສບຂຶ້ນ. ການອັກເສບ ຄືການປ້ອງກັນປົກກະຕິຂອງຮ່າງກາຍທີ່ສົ່ງເລືອດ ແລະ ເຊວພູມຄຸ້ມກັນໄປຫາບໍລິເວນທີ່ບາດເຈັບໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນ ເພື່ອຊ່ວຍໃນການຟື້ນຟູ. ໃນຂະບວນການນີ້ ເສັ້ນເລືອດຂະຫຍາຍຕົວ ແລະ ນ້ຳຈະຄັ່ງຢູ່ລະຫວ່າງເນື້ອເຍື່ອ ຈຶ່ງເກີດອາການບວມ.

ນອກຈາກນີ້ ໃນຂະນະທີ່ macrophage ພາກັນມາລວມຕົວທຳຄວາມສະອາດຢູ່ບໍລິເວນນັ້ນ ເນື້ອເຍື່ອອາດຮູ້ສຶກແຂງ ຫຼື ຈັບກ້ອນຊົ່ວຄາວໄດ້. ຖ້າລອງຄໍາແລ້ວຮູ້ສຶກເປັນກ້ອນ ໂດຍທົ່ວໄປແມ່ນສັນຍານວ່າຂະບວນການທຳຄວາມສະອາດນີ້ກຳລັງດຳເນີນຢູ່.

ອາການບວມ ແລະ ຄວາມແຂງນີ້ ມັກຈະຮຸນແຮງທີ່ສຸດປະມານ 2 ຫາ 3 ວັນຫຼັງສັກ ຈາກນັ້ນຈະຄ່ອຍໆດີຂຶ້ນພາຍໃນ 1 ຫາ 2 ອາທິດ. ໃນຊ່ວງເວລານີ້ ຂໍ້ແນະນຳຕໍ່ໄປນີ້ອາດເປັນປະໂຫຍດ.

• ຫຼີກລ້ຽງການນວດ ຫຼື ກົດທັບ: ເພາະການກະຕຸ້ນເນື້ອເຍື່ອທີ່ຍັງຢູ່ໃນຂະບວນການ ອາດເຮັດໃຫ້ການອັກເສບເພີ່ມຂຶ້ນແທນ.
• ດື່ມນ້ຳໃຫ້ພຽງພໍ: ເຊື່ອວ່າຊ່ວຍໃຫ້ຮ່າງກາຍລຳລຽງສິ່ງເສດເຫຼືອຜ່ານລະບົບນ້ຳເຫຼືອງໄດ້ຄ່ອງແຄ້ວຂຶ້ນ.
• ໃຊ້ຄວາມເຢັນປະຄົບ: ມີລາຍງານວ່າຊ່ວຍໃຫ້ເສັ້ນເລືອດຫົດຕົວຊົ່ວຄາວ ເຮັດໃຫ້ອາການບວມ ແລະ ເຈັບໃນຊ່ວງຕົ້ນຫຼຸດລົງ.

ຕ້ອງໃຊ້ເວລາປານໃດຈຶ່ງຈະເຫັນຜົນ?

ການສັກລະລາຍໄຂມັນບໍ່ແມ່ນການຮັກສາທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຮູ້ສຶກຜອມລົງທັນທີຫຼັງສັກ. ກົງກັນຂ້າມ ໃນຊ່ວງຕົ້ນອາດເບິ່ງບວມຂຶ້ນຊົ່ວຄາວຍ້ອນອາການບວມນຳ.

ຍ້ອນຂະບວນການທັງໝົດ ຕັ້ງແຕ່ໄຂມັນຖືກທຳລາຍ macrophage ທຳຄວາມສະອາດ ຈົນຮອດການຂັບອອກຜ່ານລະບົບນ້ຳເຫຼືອງ ໃຊ້ເວລາ 4 ຫາ 6 ອາທິດ ການປ່ຽນແປງທີ່ແທ້ຈິງຈຶ່ງເຊື່ອວ່າຈະຄ່ອຍໆເຫັນຫຼັງຈາກ 4 ອາທິດຜ່ານໄປ. ນອກຈາກນີ້ ເນື່ອງຈາກການຮັກສາມັກແບ່ງເປັນ 2 ຫາ 4 ຄັ້ງ ຫຼັງຈາກຄັ້ງສຸດທ້າຍແລ້ວ ເນື້ອເຍື່ອອາດຕ້ອງໃຊ້ເວລາເພີ່ມອີກ 4 ຫາ 12 ອາທິດຈຶ່ງຈະຈັດຮຽງຕົວສົມບູນ.

ດັ່ງນັ້ນ ແທນທີ່ຈະຮີບຮ້ອນຢາກເຫັນຜົນ ຄວນວາງແຜນຈຳນວນຄັ້ງ ແລະ ໄລຍະເວລາຟື້ນຟູທັງໝົດໄວ້ລ່ວງໜ້າ ແລ້ວເຂົ້າຫາການຮັກສານີ້ດ້ວຍໃຈທີ່ລໍຄອຍຈະສົມເຫດສົມຜົນກວ່າ. ນອກຈາກນີ້ ຄວນຮູ້ໄວ້ນຳວ່າແຕ່ລະຄົນມີຄວາມໄວໃນການຕອບສະໜອງຂອງເຊວໄຂມັນ ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການເຜົາຜານພະລັງງານແຕກຕ່າງກັນ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ຊ່ວງເວລາທີ່ຈະຮູ້ສຶກເຖິງການປ່ຽນແປງແຕກຕ່າງກັນໄປໃນແຕ່ລະຄົນ.

ຢາກສັກຢ່າງປອດໄພ ຕ້ອງກວດເບິ່ງຫຍັງແດ່?

ທັງ deoxycholic acid ແລະ phosphatidylcholine ລ້ວນແມ່ນສານທີ່ມາຈາກສານທີ່ຮ່າງກາຍຂອງເຮົາມີຢູ່ແລ້ວ ຈຶ່ງເຊື່ອວ່າມີຄວາມປອດໄພຄ່ອນຂ້າງສູງ. ແຕ່ຍ້ອນວິທີການອອກລິດຄືການທຳລາຍເຍື່ອຫຸ້ມເຊວ ຖ້າຕຳແໜ່ງ ແລະ ຄວາມເລິກໃນການສັກບໍ່ແມ່ນຍຳ ກໍອາດສົ່ງຜົນກະທົບໄປເຖິງເນື້ອເຍື່ອທີ່ບໍ່ຕ້ອງການໄດ້.

ໂດຍສະເພາະ ຖ້າສັກຢາເຂົ້າໄປໃກ້ກ້າມ ເສັ້ນປະສາດ ຫຼື ເສັ້ນເລືອດຜິດຕຳແໜ່ງ ມີລາຍງານວ່າອາດເກີດອາການເຊັ່ນ ຄວາມຮູ້ສຶກຜິດປົກກະຕິຊົ່ວຄາວ ຫຼື ກຳລັງກ້າມອ່ອນລົງໄດ້. ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ຕ້ອງໃຫ້ທ່ານໝໍທີ່ຮູ້ໂຄງສ້າງກາຍວິພາກຂອງແຕ່ລະບໍລິເວນຢ່າງແມ່ນຍຳເປັນຜູ້ສັກ. ໂດຍສະເພາະບໍລິເວນຄືໃບໜ້າທີ່ມີເສັ້ນປະສາດ ແລະ ເສັ້ນເລືອດຜ່ານໜາແໜ້ນ ຄວາມແມ່ນຍຳນີ້ຍິ່ງມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍຂຶ້ນ.

ກ່ອນສັກ ຄວນຮັບຄຳແນະນຳລ່ວງໜ້າວ່າຕ້ອງການທັງໝົດຈັກຄັ້ງ (ໂດຍທົ່ວໄປ 2 ຫາ 4 ຄັ້ງ) ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຕ່ລະຄັ້ງເປັນແນວໃດ ແລະ ອາການບວມຈະຫາຍໄປປະມານໃດ. ຖ້າບໍລິເວນທີ່ສັກບວມຮຸນແຮງກວ່າທີ່ຄາດ ເຈັບຢູ່ດົນ ຫຼື ຮູ້ສຶກຜິດປົກກະຕິ ຄວນແຈ້ງໃຫ້ໂຮງໝໍຮູ້ທັນທີ. ການບໍ່ຮີບຮ້ອນເລື່ອນຄັ້ງຕໍ່ໄປໃຫ້ໄວຂຶ້ນ ແລະ ໃຫ້ເວລາເນື້ອເຍື່ອຟື້ນຟູຢ່າງພຽງພໍ ຄືທາງລັດທີ່ຈະນຳໄປສູ່ຜົນລັບທີ່ປອດໄພ ແລະ ໜ້າພໍໃຈ.

References

Korean Dermatological Association, Ministry of Food and Drug Safety (MFDS), American Academy of Dermatology (AAD), and U.S. Food and Drug Administration (FDA).