ສັກລະລາຍໄຂມັນ ຜົນລັບ ອາການບວມ ແລະ ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງປະລິມານ ແລະ ຈຳນວນຄັ້ງຕາມບໍລິເວນ

ຫຼາຍຄົນຮູ້ສຶກວ່າຄາງສອງຊັ້ນ ຫຼື ແຂນທ້ອນເປັນຈຸດທີ່ຫຼຸດຍາກເຖິງຈະອອກກຳລັງກາຍໜັກປານໃດກໍຕາມ. ນັ້ນເປັນເພາະໄຂມັນທົ່ວຮ່າງກາຍອາດຫຼຸດລົງ ແຕ່ຈຸດນັ້ນຄືຄືກັບຍັງຄ້າງຢູ່ບ່ອນເກົ່າ. ການປິ່ນປົວທີ່ເລັງໃສ່ໄຂມັນສະເພາະຈຸດແບບນີ້ ກໍຄືການສັກຢາລະລາຍໄຂມັນ.

ຢາລະລາຍໄຂມັນບໍ່ແມ່ນຢາກິນ ຫຼື ຢາທາ ແຕ່ເປັນການໃຊ້ເຂັມສັກຢາເຂົ້າໄປໃນຈຸດທີ່ໄຂມັນຈັບກັນເປັນກ້ອນໂດຍກົງ. ມາເບິ່ງເທື່ອລະຂັ້ນຕອນວ່າເປັນຫຍັງວິທີນີ້ຈຶ່ງຖືກເວົ້າວ່າໄດ້ຜົນກັບໄຂມັນສະເພາະຈຸດ.

ສັກລະລາຍໄຂມັນມີສ່ວນປະກອບຫຍັງແດ່?

ສານທີ່ໃຊ້ຫຼາຍທີ່ສຸດໃນຢາລະລາຍໄຂມັນຄື deoxycholic acid. ຊື່ອາດຟັງແປກ ແຕ່ຄວາມຈິງແລ້ວແມ່ນສານທີ່ຮ່າງກາຍພວກເຮົາຜະລິດເອງຢູ່ແລ້ວ. ຕັບຜະລິດກົດນ້ຳບີທີ່ເອີ້ນວ່າ cholic acid ສົ່ງໄປໃນລຳໄສ້ ຈາກນັ້ນເຊື້ອແບັກທີເຣຍໃນລຳໄສ້ຈະປ່ຽນມັນໃຫ້ກາຍເປັນ deoxycholic acid. ເວົ້າອີກແບບໜຶ່ງ deoxycholic acid ບໍ່ແມ່ນກົດນ້ຳບີທີ່ຕັບຜະລິດອອກມາໂດຍກົງ ແຕ່ເປັນກົດນ້ຳບີຂັ້ນທີສອງທີ່ຜ່ານການປ່ຽນແປງໂດຍເຊື້ອແບັກທີເຣຍໃນລຳໄສ້ອີກເທື່ອໜຶ່ງ.

ເມື່ອພວກເຮົາກິນອາຫານມັນ ກົດນ້ຳບີໃນລຳໄສ້ຈະຊ່ວຍຕັດຍ່ອຍກ້ອນໄຂມັນໃຫ້ນ້ອຍລົງເພື່ອຊ່ວຍໃນການຍ່ອຍ ຄືກັບນ້ຳຢາລ້າງຈານທີ່ຊ່ວຍລະລາຍຄາບມັນຕິດຖ້ວຍໂຖ. deoxycholic acid ກໍມີຄຸນສົມບັດຄ້າຍນ້ຳຢາລ້າງຈານແບບນີ້ເມື່ອພົບກັບໄຂມັນ.

ນອກຈາກຢາ deoxycholic acid ຊະນິດດຽວແລ້ວ ໃນຫຼາຍປະເທດຍັງນິຍົມໃຊ້ຢາທີ່ປະສົມ phosphatidylcholine (PPC) ເຊິ່ງເປັນສານໄຂມັນຟອສໂຟລິປິດເຂົ້າກັນນຳ. phosphatidylcholine ກໍມີໂຄງສ້າງຄ້າຍໄຂມັນທີ່ປະກອບເປັນເຍື່ອຫຸ້ມເຊວ ຈຶ່ງເຊື່ອວ່າມີສ່ວນຮ່ວມໃນການລົບກວນໂຄງສ້າງເຍື່ອຫຸ້ມຮອບເຊວໄຂມັນເຊັ່ນກັນ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນສານໃດໃນສອງຊະນິດນີ້ ເປົ້າໝາຍກໍຄືອັນດຽວກັນ ນັ້ນຄືການຫຼຸດຈຳນວນເຊວໄຂມັນທີ່ຈັບກ້ອນຢູ່ໃຕ້ຜິວໜັງ.

ເຍື່ອຫຸ້ມເຊວໄຂມັນແຕກສະຫຼາຍໄດ້ແນວໃດ?

ເຊວໄຂມັນມີໂຄງສ້າງຄ້າຍລູກໂປ່ງ ຄືເປັນເຍື່ອບາງໆທີ່ຫຸ້ມກ້ອນໄຂມັນໄວ້ຂ້າງໃນ. ວັດຖຸດິບທີ່ປະກອບເປັນເຍື່ອນີ້ຄືຟອສໂຟລິປິດ ຊຶ່ງເປັນສານໄຂມັນທີ່ມີໂຄງສ້າງເປັນຊັ້ນຄູ່ບາງໆ ປະສົມກັນລະຫວ່າງສ່ວນທີ່ຮັກນ້ຳ ແລະ ສ່ວນທີ່ຮັກໄຂມັນຢ່າງລະເທົ່າໆກັນ.

deoxycholic acid ມີຄຸນສົມບັດຄ້າຍນ້ຳຢາລ້າງຈານ ຈຶ່ງແຊກເຂົ້າໄປໃນລະຫວ່າງຊັ້ນຄູ່ຂອງຟອສໂຟລິປິດນີ້ ແລ້ວລົບກວນໂຄງສ້າງໃຫ້ເປ່ເພ. ຄືກັບເອົາເຂັມໄປເຈາະຮູໃສ່ຜິວລູກໂປ່ງທີ່ເຄີຍແໜ້ນຫນາ. ເມື່ອເຍື່ອຖືກທຳລາຍແບບນີ້ ເຊວກໍຈະຮັກສາຮູບຮ່າງໄວ້ບໍ່ໄດ້ ແລະ ແຕກອອກໃນຈຸດນັ້ນ.

ຂະບວນການນີ້ເອີ້ນວ່າ cytolysis ຄືອາການທີ່ເຊວລະລາຍອອກຄືກັນຕົວໜັງສືເວົ້າໄວ້. ຈຸດສຳຄັນຄືປະຕິກິລິຍານີ້ບໍ່ໄດ້ຈຳກັດຢູ່ສະເພາະເຊວໄຂມັນເທົ່ານັ້ນ ເຍື່ອຫຸ້ມເຊວຂອງເນື້ອເຍື່ອອື່ນທີ່ຢາໄປສຳຜັດກໍອາດຕອບສະໜອງຄ້າຍກັນໄດ້ຄືກັນ. ດັ່ງນັ້ນການສັກຈຶ່ງຕ້ອງເລັງໃສ່ຊັ້ນໄຂມັນທີ່ຈັບກ້ອນຢ່າງແມ່ນຢຳ ແລະ ນີ້ກໍເປັນເຫດຜົນທີ່ຄວາມແມ່ນຢຳນີ້ຂຶ້ນກັບຄວາມຊຳນານຂອງແພດຜູ້ສັກຫຼາຍ.

ຢາທີ່ປະສົມ phosphatidylcholine ຍັງມີລາຍງານວ່າມີການເຮັດໃຫ້ໄຂມັນເປັນອິມັນຊັ່ນຊິ້ນນ້ອຍໆເພີ່ມເຂົ້າມາອີກ. emulsification ຄືຂະບວນການເຮັດໃຫ້ກ້ອນໄຂມັນທີ່ປົກກະຕິບໍ່ລະລາຍໃນນ້ຳ ຖືກແຕກອອກເປັນເມັດນ້ອຍໆກະຈາຍທົ່ວ ຄືກັນຫຼັກການທີ່ໄຂມັນ ແລະ ນ້ຳສົ້ມປະສົມກັນຕອນເຮັດມາຢອນແນສ.

ຂະບວນການຂັບໄຂມັນທີ່ແຕກອອກ

ເມື່ອເຍື່ອຫຸ້ມເຊວແຕກ ສານໄຂມັນ ແລະ ເສດເຊວທີ່ຢູ່ຂ້າງໃນຈະໄຫຼອອກມາໃນຊ່ອງລະຫວ່າງເນື້ອເຍື່ອ. ຫາກປະໄວ້ແບບນັ້ນອາດເປັນພາລະຕໍ່ຮ່າງກາຍ ຮ່າງກາຍຈຶ່ງເລີ່ມການທຳຄວາມສະອາດທັນທີ.

ຜູ້ຮັບຜິດຊອບການທຳຄວາມສະອາດນີ້ຄືເຊວ macrophage. macrophage ເປັນເຊວພູມຄຸ້ມກັນທີ່ໄລ່ກວດຢູ່ໃນຮ່າງກາຍ ກືນເອົາເຊວທີ່ຕາຍແລ້ວ ຫຼື ສິ່ງແປກປອມທັງໜ່ວຍ ຊື່ຂອງມັນກໍໝາຍຄວາມວ່າເປັນເຊວທີ່ກິນເກັ່ງແມ້ແຕ່ຂອງໃຫຍ່. ເມື່ອພົບເສດຊາກຂອງເຊວໄຂມັນທີ່ແຕກ macrophage ຈະເຂົ້າໄປໃກ້ ແລ້ວກືນເອົາໄປຈັດການໃນຈຸດນັ້ນ.

ໄຂມັນທີ່ macrophage ກືນເຂົ້າໄປແລ້ວຈະຖືກລຳລຽງອອກຈາກຮ່າງກາຍຢ່າງຊ້າໆຜ່ານລະບົບນ້ຳເຫຼືອງ. ລະບົບນ້ຳເຫຼືອງເປັນເສັ້ນທາງແຍກຕ່າງຫາກຈາກເສັ້ນເລືອດ ເຮັດໜ້າທີ່ກອງ ແລະ ລຳລຽງສິ່ງເສດເຫຼືອ ພ້ອມນ້ຳສ່ວນເກີນໃນຮ່າງກາຍ. ຂະບວນການນີ້ບໍ່ໄດ້ຈົບພາຍໃນມື້ສອງມື້ ແຕ່ໃຊ້ເວລາຄ່ອຍໆ 4 ຫາ 6 ອາທິດ ຫຼາຍລາຍງານຈຶ່ງລະບຸວ່າຄວາມປ່ຽນແປງຈະຮູ້ສຶກໄດ້ຊັດເຈນກວ່າພາຍຫຼັງ 4 ຫາ 6 ອາທິດ ບໍ່ແມ່ນທັນທີຫຼັງສັກ.

ອີກຈຸດໜຶ່ງທີ່ສຳຄັນຄື ເຊວໄຂມັນທີ່ແຕກ ແລະ ໝົດໄປແບບນີ້ຖືກເຊື່ອວ່າຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນໃໝ່ອີກ. ຈຳນວນເຊວໄຂມັນຂອງຄົນເຮົາໂດຍທົ່ວໄປຈະຄົງທີ່ຕັ້ງແຕ່ເປັນຜູ້ໃຫຍ່ ດັ່ງນັ້ນຜົນລັບທີ່ຈຳນວນເຊວໄຂມັນໃນຈຸດນັ້ນຫຼຸດລົງ ຈຶ່ງເປັນໜຶ່ງໃນເຫດຜົນທີ່ຄົນສົນໃຈການປິ່ນປົວແບບນີ້.

ປະລິມານຢາຂອງຄາງສອງຊັ້ນ ແລະ ແຂນທ່ອນເທິງຕ່າງກັນແນວໃດ?

ຢາລະລາຍໄຂມັນຖືກວາງແຜນປະລິມານ ແລະ ຈຳນວນຄັ້ງທີ່ຕ້ອງການແຕກຕ່າງກັນໄປຕາມແຕ່ລະຕຳແໜ່ງ. ເຫດຜົນກໍງ່າຍໆຄືຄວາມໜາຂອງຊັ້ນໄຂມັນ ເນື້ອທີ່ ແລະ ຄວາມອ່ອນໄຫວຂອງເນື້ອເຍື່ອອ້ອມຂ້າງແຕກຕ່າງກັນໄປໃນແຕ່ລະຈຸດ.

• ຈຸດແຄບ ແລະ ຕື້ນຄືຄາງສອງຊັ້ນ: ຊັ້ນໄຂມັນບາງ ແລະ ເນື້ອທີ່ນ້ອຍ ປະລິມານຢາຕໍ່ຄັ້ງຈຶ່ງນ້ອຍ. ແຕ່ຍ້ອນມີເສັ້ນປະສາດ ແລະ ເສັ້ນເລືອດຢູ່ໃກ້ ຈຶ່ງເຊື່ອວ່າການແບ່ງສັກເປັນຫຼາຍຄັ້ງ ດ້ວຍໄລຍະຫ່າງພຽງພໍຈະປອດໄພກວ່າ.
• ຈຸດກວ້າງ ແລະ ໜາຄືແຂນ ຫຼື ໜ້າທ້ອງ: ຊັ້ນໄຂມັນໜາ ແລະ ເນື້ອທີ່ກວ້າງ ການສັກພຽງຄັ້ງດຽວຈຶ່ງໄດ້ຜົນລັບບໍ່ພຽງພໍ. ຕ້ອງແບ່ງສັກຫຼາຍຈຸດເພື່ອໃຫ້ຢາກະຈາຍທົ່ວ ດັ່ງນັ້ນຈຳນວນຄັ້ງຈຶ່ງມັກຕ້ອງການ 3 ຫາ 5 ຄັ້ງ.
• ເຫດຜົນທີ່ຕ້ອງແບ່ງເປັນຫຼາຍຄັ້ງ: ດັ່ງທີ່ອະທິບາຍໄປແລ້ວ ຂະບວນການທີ່ໄຂມັນຖືກທຳລາຍ ແລະ macrophage ທຳຄວາມສະອາດໃຊ້ເວລາ 4 ຫາ 6 ອາທິດ. ຫາກລະເລີຍໄລຍະຟື້ນຕົວນີ້ ແລ້ວສັກຕິດຕໍ່ກັນໃນໄລຍະຫ່າງສັ້ນເກີນໄປ ອາດເຮັດໃຫ້ເນື້ອເຍື່ອຮັບພາລະສະສົມ. ດັ່ງນັ້ນການເວັ້ນໄລຍະປະມານ 4 ຫາ 6 ອາທິດກ່ອນສັກຄັ້ງຕໍ່ໄປຈຶ່ງເປັນວິທີທີ່ນິຍົມໃຊ້ກັນທົ່ວໄປ.

ການປະຕິບັດຕາມປະລິມານ ແລະ ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຕ່ລະຄັ້ງທີ່ກຳນົດໄວ້ຕາມແຕ່ລະຕຳແໜ່ງນັ້ນ ຖືເປັນຫົວໃຈສຳຄັນຂອງການຮັກສາຄວາມສົມດຸນລະຫວ່າງຜົນລັບ ແລະ ຄວາມປອດໄພ.

ຫຼັງສັກບວມດົນປານໃດ?

ຫຼັງສັກຢາລະລາຍໄຂມັນ ຈຸດນັ້ນມັກຈະບວມ ແລະ ແຂງເປັນເວລາ 2 ຫາ 5 ວັນ. ນີ້ບໍ່ໄດ້ຖືວ່າເປັນຜົນຂ້າງຄຽງ ແຕ່ເປັນປະຕິກິລິຍາທຳມະຊາດຂອງຮ່າງກາຍທີ່ຕິດຕາມມາໃນລະຫວ່າງທີ່ເຊວຖືກທຳລາຍ ແລະ ຖືກທຳຄວາມສະອາດ.

ເມື່ອເຍື່ອຫຸ້ມເຊວແຕກ ຮ່າງກາຍຈະຮັບຮູ້ວ່າເປັນຄວາມເສຍຫາຍປະເພດໜຶ່ງ ແລ້ວເກີດປະຕິກິລິຍາອັກເສບ. ການອັກເສບຄືປະຕິກິລິຍາປົກກະຕິຂອງຮ່າງກາຍທີ່ສົ່ງເລືອດ ແລະ ເຊວພູມຄຸ້ມກັນເພີ່ມເຂົ້າໄປໃນຈຸດທີ່ໄດ້ຮັບບາດເຈັບ ເພື່ອຊ່ວຍໃນການຟື້ນຕົວ. ໃນຂະບວນການນີ້ ເສັ້ນເລືອດຈະຂະຫຍາຍໂຕ ແລະ ນ້ຳຈະໄຫຼມາສະສົມລະຫວ່າງເນື້ອເຍື່ອ ຈຶ່ງເກີດອາການບວມຂຶ້ນ.

ນອກຈາກນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ macrophage ຫຼາຍໂຕເຂົ້າມາລວມກັນເພື່ອທຳຄວາມສະອາດໃນຈຸດນັ້ນ ອາດຮູ້ສຶກວ່າເນື້ອເຍື່ອແຂງເປັນກ້ອນຊົ່ວຄາວ. ຫາກລອງຄຳແລ້ວຮູ້ສຶກເປັນກ້ອນ ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຖືວ່າເປັນສັນຍານທີ່ບອກວ່າການທຳຄວາມສະອາດນີ້ກຳລັງດຳເນີນຢູ່.

ອາການບວມ ແລະ ຄວາມແຂງມັກຈະຊັດເຈນທີ່ສຸດປະມານ 2 ຫາ 3 ວັນຫຼັງສັກ ຈາກນັ້ນຫຼາຍລາຍງານກ່າວວ່າຈະຄ່ອຍໆຫາຍໄປພາຍໃນ 1 ຫາ 2 ອາທິດ. ໃນຊ່ວງນີ້ ມີສິ່ງທີ່ຄວນນຳໄປອ້າງອີງດັ່ງລຸ່ມນີ້.

• ຫຼີກລ້ຽງການນວດ ຫຼື ການກົດທັບ: ຫາກໄປກະຕຸ້ນເນື້ອເຍື່ອທີ່ຍັງຢູ່ໃນລະຫວ່າງການຈັດການ ອາດເຮັດໃຫ້ປະຕິກິລິຍາອັກເສບຮຸນແຮງຂຶ້ນແທນ.
• ດື່ມນ້ຳໃຫ້ພຽງພໍ: ເຊື່ອວ່າຊ່ວຍໃຫ້ຮ່າງກາຍດຳເນີນຂະບວນການລຳລຽງເສດເຫຼືອຜ່ານລະບົບນ້ຳເຫຼືອງໄດ້ຄ່ອງແຄ້ວຂຶ້ນ.
• ໃຊ້ການປະຄົບເຢັນ: ມີລາຍງານວ່າຊ່ວຍໃຫ້ເສັ້ນເລືອດຫົດຕົວຊົ່ວຄາວ ຊ່ວຍຫຼຸດອາການບວມ ແລະ ເຈັບໃນໄລຍະຕົ້ນ.

ຈະເຫັນຜົນເມື່ອໃດ?

ຢາລະລາຍໄຂມັນບໍ່ແມ່ນການປິ່ນປົວທີ່ໃຫ້ຄວາມຮູ້ສຶກຜອມລົງທັນທີຫຼັງສັກ. ກົງກັນຂ້າມ ໃນຊ່ວງຕົ້ນອາດຮູ້ສຶກໂປ່ງຂຶ້ນຊົ່ວຄາວຍ້ອນອາການບວມ.

ຍ້ອນຂະບວນການທັງໝົດ ຕັ້ງແຕ່ໄຂມັນຖືກທຳລາຍ macrophage ທຳຄວາມສະອາດ ຈົນຖືກຂັບອອກຜ່ານລະບົບນ້ຳເຫຼືອງ ໃຊ້ເວລາ 4 ຫາ 6 ອາທິດ ຄວາມປ່ຽນແປງທີ່ແທ້ຈິງຈຶ່ງເຊື່ອວ່າຈະຄ່ອຍໆເຫັນຊັດຫຼັງຈາກສັກໄດ້ 4 ອາທິດເປັນຕົ້ນໄປ. ແລະ ຍ້ອນລັກສະນະຂອງການປິ່ນປົວທີ່ຕ້ອງແບ່ງເປັນ 2 ຫາ 4 ຄັ້ງ ຫຼັງຈາກຄັ້ງສຸດທ້າຍແລ້ວ ເນື້ອເຍື່ອກໍອາດຕ້ອງໃຊ້ເວລາເພີ່ມອີກ 4 ຫາ 12 ອາທິດຈຶ່ງຈະຈັດລຽງຕົວໄດ້ຄົບຖ້ວນ.

ດັ່ງນັ້ນການປິ່ນປົວແບບນີ້ຈຶ່ງເໝາະທີ່ຈະວາງແຜນຈຳນວນຄັ້ງ ແລະ ໄລຍະຟື້ນຕົວທັງໝົດໄວ້ລ່ວງໜ້າ ແລ້ວລໍຖ້າຢ່າງໃຈເຢັນ ຫຼາຍກວ່າຈະຮີບຮ້ອນເບິ່ງຜົນລັບ. ຄວນຮູ້ໄວ້ນຳວ່າແຕ່ລະຄົນມີຄວາມໄວໃນການຕອບສະໜອງຂອງເຊວໄຂມັນ ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການເຜົາຜະຫລານທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ດັ່ງນັ້ນເວລາທີ່ຮູ້ສຶກເຖິງຄວາມປ່ຽນແປງກໍອາດຕ່າງກັນໄປໃນແຕ່ລະຄົນ.

ຂໍ້ຄວນລະວັງດ້ານຄວາມປອດໄພ

ທັງ deoxycholic acid ແລະ phosphatidylcholine ລ້ວນມາຈາກສານທີ່ຮ່າງກາຍພວກເຮົາມີຢູ່ແລ້ວຕາມທຳມະຊາດ ຈຶ່ງຖືວ່າຄ່ອນຂ້າງປອດໄພ. ແຕ່ຍ້ອນວິທີການອອກລິດຄືການທຳລາຍເຍື່ອຫຸ້ມເຊວ ຫາກຕຳແໜ່ງ ຫຼື ຄວາມເລິກຂອງການສັກບໍ່ແມ່ນຢຳ ອາດສົ່ງຜົນຕໍ່ເນື້ອເຍື່ອສ່ວນທີ່ບໍ່ຕ້ອງການໄດ້.

ໂດຍສະເພາະ ຫາກເຂັມສັກເຂົ້າໄປໃກ້ກ້າມເນື້ອ ເສັ້ນປະສາດ ຫຼື ເສັ້ນເລືອດຜິດຈຸດ ອາດເກີດອາການຊາຊົ່ວຄາວ ຫຼື ກ້າມເນື້ອອ່ອນແຮງໄດ້ ຕາມທີ່ມີລາຍງານໄວ້. ນີ້ຈຶ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ຄວນໃຫ້ແພດຜູ້ຮູ້ໂຄງສ້າງກາຍວິພາກຂອງແຕ່ລະຕຳແໜ່ງຢ່າງແມ່ນຢຳເປັນຜູ້ປິ່ນປົວ. ຍິ່ງເປັນຈຸດຄືໃບໜ້າທີ່ມີເສັ້ນປະສາດ ແລະ ເສັ້ນເລືອດແໜ້ນໜາ ຄວາມສຳຄັນຂອງຄວາມແມ່ນຢຳນີ້ກໍຍິ່ງເພີ່ມຂຶ້ນ.

ກ່ອນເຂົ້າຮັບການປິ່ນປົວ ຄວນຂໍໃຫ້ແພດແຈ້ງລ່ວງໜ້າວ່າຕ້ອງການທັງໝົດຈັກຄັ້ງ (ສ່ວນຫຼາຍ 2 ຫາ 4 ຄັ້ງ) ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຕ່ລະຄັ້ງເປັນແນວໃດ ແລະ ອາການບວມຈະຫາຍໄປໃນຊ່ວງໃດ. ຫາກຈຸດທີ່ສັກບວມຮຸນແຮງກວ່າທີ່ຄາດ ຫຼື ເຈັບຕິດຕໍ່ດົນ ຫຼື ຮູ້ສຶກຊາຜິດປົກກະຕິ ຄວນແຈ້ງໃຫ້ໂຮງໝໍຊາບທັນທີ. ການບໍ່ຮີບຮ້ອນເລື່ອນຄັ້ງເຂົ້າມາໄວ ແລ້ວໃຫ້ເນື້ອເຍື່ອມີເວລາຟື້ນຕົວຢ່າງພຽງພໍ ຄືເສັ້ນທາງລັດທີ່ຈະນຳໄປສູ່ຜົນລັບທີ່ປອດໄພ ແລະ ໜ້າພໍໃຈ.

References

Korean Dermatological Association, Ministry of Food and Drug Safety (MFDS), American Academy of Dermatology (AAD), and U.S. Food and Drug Administration (FDA).