ຄາງສອງຊັ້ນທັງທີ່ບໍ່ໄດ້ອ້ວນ ເປັນຍ້ອນໄຂມັນ ຫຼື ຜິວໜັງຢ່ອນຄ້ອຍ ແລະຄວນເບິ່ງແຍກສາເຫດແນວໃດ

ມີບາງຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ອ້ວນຂຶ້ນເລີຍ ແຕ່ຍັງມີເນື້ອໜັງໃຕ້ຄາງ. ເວລາສ່ອງແວ່ນຈາກດ້ານຂ້າງກໍມັກຈະສັງເກດເຫັນ ແລະຫຼາຍຄົນຮູ້ສຶກວ່າຕໍ່ໃຫ້ຄຸມອາຫານແນວໃດ ບໍລິເວນໃຕ້ຄາງກໍຍັງບໍ່ຄ່ອຍຫຼຸດລົງ.

ຄວາມຈິງແລ້ວຄາງສອງຊັ້ນບໍ່ໄດ້ມີສາເຫດດຽວ. ບາງຄັ້ງເກີດຈາກໄຂມັນສະສົມຢູ່ໃຕ້ຄາງ ບາງຄັ້ງກໍເກີດຈາກຜິວໜັງ ຫຼືກ້າມຊີ້ນຢ່ອນຄ້ອຍ. ເບິ່ງພາຍນອກອາດຄ້າຍກັນ ແຕ່ຕົ້ນເຫດພາຍໃນແຕກຕ່າງກັນຄົນລະທາງ ດັ່ງນັ້ນວິທີປິ່ນປົວທີ່ໄດ້ຜົນຈຶ່ງແຕກຕ່າງກັນຕາມໄປນຳ. ຖ້າບໍ່ຮູ້ວ່າຄາງສອງຊັ້ນຂອງຕົນເອງເປັນແບບໃດ ແລ້ວໄປເຮັດການປິ່ນປົວແບບໃດກໍໄດ້ຕາມໃຈ ອາດເສຍທັງເວລາ ແລະເງິນ ໂດຍບໍ່ເຫັນການປ່ຽນແປງຫຍັງເລີຍ.

ຄາງສອງຊັ້ນຊະນິດໄຂມັນເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ?

ໃຕ້ຄາງມີບ່ອນທີ່ໄຂມັນສາມາດສະສົມຢູ່ໄດ້ຢູ່ແລ້ວຕາມທຳມະຊາດ. ບໍລິເວນນີ້ເອີ້ນວ່າໄຂມັນໃຕ້ຄາງ (submental fat) ເມື່ອຈຳນວນ ຫຼືຂະໜາດຂອງເຊວໄຂມັນເພີ່ມຂຶ້ນ ກໍຈະເຮັດໃຫ້ມີເນື້ອນູນອອກມາຢູ່ໃຕ້ຂອບຄາງ.

ໄຂມັນສ່ວນນີ້ໄດ້ຮັບອິດທິພົນຈາກກຳມະພັນຄ່ອນຂ້າງຫຼາຍ. ຖ້າພໍ່ແມ່ເປັນຄົນທີ່ມີເນື້ອຢູ່ໃຕ້ຄາງງ່າຍ ລູກກໍອາດຈະຜອມແຕ່ຍັງມີໄຂມັນສະສົມຢູ່ໃຕ້ຄາງໄດ້ຄືກັນ. ນີ້ຄືສາເຫດທີ່ວ່າເປັນຫຍັງບາງຄົນເຖິງແມ່ນວ່າໄຂມັນທົ່ວຮ່າງກາຍຈະໜ້ອຍ ແຕ່ໃຕ້ຄາງກັບເຫັນຊັດເຈນຢູ່.

ຖ້າໃຊ້ມືຄຳໄຂມັນຊະນິດນີ້ ຈະສັງເກດເຫັນລັກສະນະສະເພາະ ຄື ເມື່ອດຶງຄາງລົງ ຫຼືຫງາຍໜ້າຂຶ້ນ ສ່ວນທີ່ນູນຢູ່ນັ້ນກໍຍັງຄົງເດີມ ແລະເມື່ອຄຳຈະຮູ້ສຶກນຸ້ມ ແລະໜາ. ໃນກໍລະນີນີ້ ໝາຍຄວາມວ່າຈຳນວນເຊວໄຂມັນເອງເພີ່ມຂຶ້ນ ດັ່ງນັ້ນການປິ່ນປົວທີ່ໄດ້ຜົນຕ້ອງເປັນວິທີທີ່ຫຼຸດ ຫຼືກຳຈັດເຊວໄຂມັນໂດຍກົງ.

ຄາງສອງຊັ້ນຊະນິດຢ່ອນຄ້ອຍເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ?

ຊະນິດຢ່ອນຄ້ອຍນີ້ບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກໄຂມັນເປັນຫຼັກ ແຕ່ເກີດຈາກແຮງຍຶດຂອງຜິວໜັງ ແລະເນື້ອເຍື່ອອ່ອນລົງ. ພາຍໃນຜິວໜັງມີເສັ້ນໄຍໂປຣຕີນທີ່ເອີ້ນວ່າຄໍລາເຈນ ຖັກກັນເປັນຮ່າງແຫເພື່ອຄ້ຳຈຸນຜິວໃຫ້ຕຶງ ຖ້າຄິດວ່າຄໍລາເຈນນີ້ຄືເສົາທີ່ຄ້ຳຢູ່ ກໍຈະເຂົ້າໃຈງ່າຍຂຶ້ນ ເສົາທີ່ແໜ້ນໜາ ຜິວກໍຈະຄ້ຳຢູ່ໄດ້ດີ ແຕ່ຖ້າເສົາເກົ່າ ແລະອ່ອນລົງ ຜິວກໍຈະຫ້ອຍລົງ.

ເມື່ອອາຍຸເພີ່ມຂຶ້ນ ຄໍລາເຈນຈະຫຼຸດລົງໂດຍທຳມະຊາດ ພ້ອມກັນນັ້ນເອນໄຊມ໌ທີ່ຊື່ວ່າ MMP (matrix metalloproteinase, ເອນໄຊມ໌ທີ່ເຮັດໜ້າທີ່ຄືກັນກັບກາຕັດຄໍລາເຈນ) ກໍຈະເຮັດວຽກໜັກຂຶ້ນນຳ. ຖ້າຄວາມໄວຂອງກາທີ່ຕັດໄວກວ່າຄວາມໄວຂອງການສ້າງເສົາໃໝ່ ຜິວກໍຈະສູນເສຍຄວາມຢືດຢຸ່ນລົງເລື້ອຍໆ.

ນອກຈາກນີ້ ຄວາມແຂງແຮງຂອງກ້າມຊີ້ນທີ່ຄ້ຳຢູ່ໃຕ້ຄາງກໍມີສ່ວນຮ່ວມນຳ. ຢູ່ດ້ານໜ້າຄໍມີກ້າມຊີ້ນບາງໆທີ່ເອີ້ນວ່າ platysma ຖ້າກ້າມຊີ້ນນີ້ສູນເສຍຄວາມຢືດຢຸ່ນ ແຮງທີ່ຄ້ຳຈຸນເນື້ອເຍື່ອໃຕ້ຄາງໃຫ້ຢູ່ຂ້າງເທິງກໍຈະອ່ອນລົງ. ດັ່ງນັ້ນ ຄາງສອງຊັ້ນຊະນິດຢ່ອນຄ້ອຍ ເມື່ອຫງາຍຄາງຂຶ້ນ ຈະຮູ້ສຶກວ່າເນື້ອຄ່ອຍໆຄາຍອອກ ແລະເມື່ອຄຳຈະຮູ້ສຶກບາງ ແລະຫ້ອຍລົງ ຕ່າງຈາກຊະນິດໄຂມັນ.

ເປັນຫຍັງການປິ່ນປົວແຕ່ລະສາເຫດຈຶ່ງແຕກຕ່າງກັນ?

ຍ້ອນຕົ້ນເຫດຂອງຊະນິດໄຂມັນ ແລະຊະນິດຢ່ອນຄ້ອຍແຕກຕ່າງກັນ ຕໍ່ໃຫ້ໃຊ້ການປິ່ນປົວແບບດຽວກັນ ຜົນທີ່ອອກມາກໍຈະບໍ່ຄືກັນ. ຖ້າບໍລິເວນທີ່ມີໄຂມັນຫຼາຍ ໄປໃຊ້ແຕ່ການປິ່ນປົວທີ່ດຶງຜິວໃຫ້ຕຶງ ໄຂມັນກໍຍັງຄົງຢູ່ບ່ອນເກົ່າ ຈຶ່ງບໍ່ຄ່ອຍຮູ້ສຶກເຖິງການປ່ຽນແປງ ໃນທາງກັບກັນ ຖ້າບໍລິເວນທີ່ຜິວຢ່ອນຄ້ອຍ ໄປໃຊ້ແຕ່ການປິ່ນປົວກຳຈັດໄຂມັນ ເຖິງແມ່ນໄຂມັນຈະໜ້ອຍລົງ ແຕ່ຜິວທີ່ຢ່ອນຄ້ອຍຍັງຄົງຢູ່ ອາດເຮັດໃຫ້ເບິ່ງຫ້ອຍລົງກວ່າເກົ່າຊ້ຳ.

• ກໍລະນີສາເຫດຈາກໄຂມັນ: ຕ້ອງໃຊ້ວິທີຫຼຸດຈຳນວນເຊວໄຂມັນໂດຍກົງ ຫຼືລະລາຍໄຂມັນອອກຈາກຮ່າງກາຍ ເພາະຈຳນວນເຊວໄຂມັນເພີ່ມຂຶ້ນ ຖ້າດຶງແຕ່ຜິວໃຫ້ຕຶງ ປະລິມານທີ່ນູນຢູ່ນັ້ນຈະບໍ່ຫຼຸດລົງ.
• ກໍລະນີສາເຫດຈາກຢ່ອນຄ້ອຍ: ຕ້ອງໃຊ້ວິທີກະຕຸ້ນການສ້າງຄໍລາເຈນ ຫຼືດຶງຜິວ ແລະພັງພືດ (fascia) ໃຫ້ຂຶ້ນເທິງ ເພາະຕົ້ນເຫດຫຼັກຄືແຮງຄ້ຳຈຸນອ່ອນລົງ ຖ້າພຽງແຕ່ຫຼຸດໄຂມັນ ຜິວທີ່ຢ່ອນຄ້ອຍນັ້ນຈະບໍ່ຕຶງກັບຄືນມາເອງ.
• ກໍລະນີປົນກັນທັງສອງຢ່າງ: ໃນຄວາມເປັນຈິງ ຊະນິດປົນທັງໄຂມັນ ແລະຢ່ອນຄ້ອຍ ພົບໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ ໃນກໍລະນີນີ້ ການປິ່ນປົວພຽງແບບດຽວມັກຈະບໍ່ພຽງພໍທີ່ຈະໃຫ້ຜົນທີ່ໜ້າພໍໃຈ.

ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງທຳອິດທີ່ຕ້ອງເຮັດເມື່ອປຶກສາເລື່ອງຄາງສອງຊັ້ນ ຄືການກວດເບິ່ງວ່າໄຂມັນ ຫຼືຢ່ອນຄ້ອຍອັນໃດເປັນສ່ວນປະກອບຫຼັກ. ໂດຍການກົດ ແລະດຶງຜິວເບິ່ງ ເພື່ອປະເມີນຄວາມໜາຂອງໄຂມັນ ພ້ອມກັບຄວາມຢືດຢຸ່ນຂອງຜິວໄປພ້ອມກັນ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງກຳນົດທິດທາງການປິ່ນປົວຕາມຜົນທີ່ໄດ້.

ວິທີຫຼຸດໄຂມັນມີຫຍັງແດ່?

ວິທີການທີ່ໃຊ້ກັບຄາງສອງຊັ້ນຊະນິດໄຂມັນ ຈະເນັ້ນໜັກໄປທີ່ການຫຼຸດເຊວໄຂມັນໂດຍກົງ.

• ການສັກລະລາຍໄຂມັນ: ໃຊ້ວິທີສັກສານທີ່ທຳລາຍເຍື່ອຫຸ້ມເຊວໄຂມັນເຂົ້າໄປໃຕ້ຄາງ ເພື່ອຫຼຸດຈຳນວນເຊວໄຂມັນລົງໂດຍກົງ ເຊວໄຂມັນທີ່ຖືກທຳລາຍນັ້ນ ຮ່າງກາຍຈະຄ່ອຍໆດູດຊຶມ ແລະຂັບອອກເອງ.
• ການດູດໄຂມັນ: ໃຊ້ທໍ່ຂະໜາດນ້ອຍດູດເອົາເຊວໄຂມັນອອກໂດຍກົງ ໄດ້ຜົນຄ່ອນຂ້າງແນ່ນອນເມື່ອປະລິມານ ແລະຂະໜາດຂອງໄຂມັນມີຫຼາຍ.
• ການໃຊ້ຄື້ນຄວາມຖີ່ວິທະຍຸ ຫຼືອຸນຫະພູມສູງ (RF) ຫຼືອັນຕຣາຊາວນ໌: ໃຊ້ຄວາມຮ້ອນ ຫຼືພະລັງງານອຸນຫະພູມສູງທຳລາຍເຊວໄຂມັນ ຄ່ອຍໆຫຼຸດປະລິມານລົງ ໃຊ້ເປັນຕົວຊ່ວຍໃນກໍລະນີທີ່ໄຂມັນມີບໍ່ຫຼາຍ.

ວິທີການເຫຼົ່ານີ້ມີຈຸດປະສົງຮ່ວມກັນຄືການຫຼຸດຈຳນວນ ຫຼືຂະໜາດຂອງເຊວໄຂມັນເອງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ຄ່ອຍໃຫ້ຜົນຫຼາຍກັບຜິວທີ່ຢ່ອນຄ້ອຍ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຖ້າໄຂມັນຫຼຸດລົງ ແຕ່ຜິວຕາມບໍ່ທັນ ອາດເຮັດໃຫ້ຮອຍຍົ່ນເຫັນຊັດຂຶ້ນ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຄວນກວດເບິ່ງກ່ອນວ່າມີຄວາມຢ່ອນຄ້ອຍປົນຢູ່ນຳຫຼືບໍ່.

ວິທີດຶງຜິວທີ່ຢ່ອນຄ້ອຍມີຫຍັງແດ່?

ຄາງສອງຊັ້ນຊະນິດຢ່ອນຄ້ອຍ ຈະໃຊ້ວິທີສ້າງເສົາຄໍລາເຈນຂຶ້ນມາໃໝ່ ຫຼືດຶງເນື້ອເຍື່ອທີ່ຢ່ອນຄ້ອຍໃຫ້ຂຶ້ນເທິງທາງກາຍະພາບ.

• RF Lifting (radiofrequency, ອຸປະກອນທີ່ສົ່ງພະລັງງານຄວາມຮ້ອນເຂົ້າໄປໃນຜິວໜັງ): ໃຫ້ຄວາມຮ້ອນແກ່ຊັ້ນເລິກຂອງຜິວ ເຮັດໃຫ້ຄໍລາເຈນເດີມຫົດຕົວ ພ້ອມກະຕຸ້ນການສ້າງຄໍລາເຈນໃໝ່ ຫຼັກການຄືເມື່ອຮ່າງກາຍຮັບຮູ້ຄວາມຮ້ອນທີ່ກະຕຸ້ນເຂົ້າມາ ຮ່າງກາຍຈະເລີ່ມສ້າງເສົາຄໍລາເຈນຂຶ້ນມາໃໝ່.
• HIFU (high-intensity focused ultrasound, ອຸປະກອນທີ່ລວມພະລັງງານອັນຕຣາຊາວນ໌ໄປທີ່ຊັ້ນເລິກຂອງຜິວ): ລວມພະລັງງານອັນຕຣາຊາວນ໌ໄປເຖິງຊັ້ນພັງພືດ (fascia) ໃຕ້ຜິວໜັງ ເຮັດໃຫ້ເນື້ອເຍື່ອຫົດຕົວ ແລະຍົກຂຶ້ນ ພັງພືດເປັນໂຄງສ້າງທີ່ຢູ່ເລິກກວ່າຜິວໜັງ ຖ້າກະຕຸ້ນບໍລິເວນນີ້ ຈະໄດ້ຜົນໃນການດຶງເນື້ອເຍື່ອທີ່ຢ່ອນຄ້ອຍທັງໝົດຂຶ້ນເທິງ.
• ໄໝທີ່ກະຕຸ້ນຄໍລາເຈນ ຫຼືຟິນເລີ: ໃສ່ໄໝທີ່ລະລາຍໄດ້ເຂົ້າໄປໃນເນື້ອເຍື່ອ ດຶງຂຶ້ນເທິງທາງກາຍະພາບ ພ້ອມກັນນັ້ນກໍກະຕຸ້ນໃຫ້ເກີດຄໍລາເຈນໃໝ່ອ້ອມຮອບໄໝ.

ການປິ່ນປົວເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຜົນຫຼາຍໃນການກຳຈັດໄຂມັນ ແຕ່ເນັ້ນໜັກໄປທີ່ການສ້າງເສົາຄໍລາເຈນຂຶ້ນມາໃໝ່ ຫຼືດຶງເນື້ອເຍື່ອທີ່ຢ່ອນຄ້ອຍໃຫ້ຂຶ້ນເທິງ ເພື່ອໃຫ້ຂອບຄາງເບິ່ງເປັນລະບຽບ ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າມີໄຂມັນໜາ ອາດຮູ້ສຶກວ່າການປິ່ນປົວແບບນີ້ຢ່າງດຽວ ບໍ່ຄ່ອຍຊ່ວຍໃຫ້ປະລິມານໄຂມັນຫຼຸດລົງ.

ເປັນຫຍັງຕ້ອງໃຊ້ການປິ່ນປົວປະສົມທັງສອງແບບ?

ໃນຫ້ອງກວດຈິງ ກໍລະນີທີ່ມີແຕ່ໄຂມັນ ຫຼືມີແຕ່ຢ່ອນຄ້ອຍລ້ວນໆ ພົບໄດ້ໜ້ອຍກວ່າກໍລະນີທີ່ມີທັງສອງຢ່າງປົນກັນຫຼາຍ. ຖ້າມີໄຂມັນຢູ່ຈຳນວນໜຶ່ງ ພ້ອມກັບຄວາມຢືດຢຸ່ນຂອງຜິວກໍລຸດລົງນຳ ການປິ່ນປົວແບບໃດແບບໜຶ່ງພຽງຢ່າງດຽວ ຈະບໍ່ໃຫ້ຜົນທີ່ໜ້າພໍໃຈໄດ້ຍາກ.

ໃນກໍລະນີແບບນີ້ ມີການລາຍງານວ່າໃຊ້ວິທີປະສົມທັງການສະລາຍໄຂມັນ ແລະການດຶງຜິວຕາມລຳດັບ ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຈະຫຼຸດປະລິມານໄຂມັນກ່ອນ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງໃຊ້ວິທີດຶງຜິວເພື່ອຈັດການສ່ວນທີ່ຢ່ອນຄ້ອຍທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ ເມື່ອໄຂມັນຫຼຸດລົງ ປະລິມານທີ່ຜິວຕ້ອງຫຸ້ມກໍນ້ອຍລົງ ດັ່ງນັ້ນ ຜົນຂອງການດຶງຜິວທີ່ຕາມມາກໍຈະຊັດເຈນຂຶ້ນ.

ໃນທາງກັບກັນ ຖ້າສະຫຼັບລຳດັບ ໂດຍດຶງຄວາມຢ່ອນຄ້ອຍກ່ອນຢ່າງແຮງ ໄຂມັນທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ຂ້າງລຸ່ມນັ້ນ ອາດເຮັດໃຫ້ຂອບຄາງຍັງເບິ່ງໜາຢູ່ ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອປຶກສາ ຄວນປະເມີນສັດສ່ວນຂອງໄຂມັນ ແລະຢ່ອນຄ້ອຍກ່ອນ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງວາງແຜນວ່າຈະຈັດການອັນໃດກ່ອນ ນີ້ຄືຫົວໃຈຂອງການປິ່ນປົວປະສົມ ແທນທີ່ຈະພະຍາຍາມແກ້ທຸກຢ່າງໃນເທື່ອດຽວ ການແບ່ງຂັ້ນຕອນຕາມສັດສ່ວນຂອງສາເຫດ ຮູ້ກັນວ່າໃຫ້ຜົນທີ່ໝັ້ນຄົງກວ່າ.

ຈະຮູ້ໄດ້ແນວໃດວ່າຄາງສອງຊັ້ນຂອງຕົນເອງເປັນຊະນິດໃດ?

ຢູ່ບ້ານກໍສາມາດກວດເບິ່ງເບື້ອງຕົ້ນໄດ້ຄືກັນ ຖ້າຫງາຍຄາງຂຶ້ນເລັກນ້ອຍແລ້ວສ່ວນທີ່ນູນຫຼຸດລົງຢ່າງເຫັນໄດ້ຊັດ ໝາຍຄວາມວ່າສ່ວນຢ່ອນຄ້ອຍເປັນຫຼັກ ແຕ່ຖ້າຫງາຍຄາງແລ້ວສ່ວນນູນຍັງຄົງເດີມ ໝາຍຄວາມວ່າສ່ວນໄຂມັນເປັນຫຼັກ ເມື່ອໃຊ້ມືຄຳໃຕ້ຄາງ ຖ້າຮູ້ສຶກນຸ້ມ ແລະໜາ ຄືໄຂມັນ ຖ້າຮູ້ສຶກບາງ ແລະຫ້ອຍລົງ ຄືຢ່ອນຄ້ອຍ.

ຢ່າງໃດກໍຕາມ ການກວດເບິ່ງດ້ວຍຕົນເອງນີ້ ໃຊ້ໄດ້ພຽງເປັນຂໍ້ອ້າງອີງເທົ່ານັ້ນ ໃນຄວາມເປັນຈິງ ຕ້ອງກວດຄວາມໜາຂອງໄຂມັນ ແລະຄວາມຢືດຢຸ່ນຂອງຜິວດ້ວຍອັນຕຣາຊາວນ໌ ຫຼືການຄຳກວດຮ່ວມກັນ ຈຶ່ງຈະຮູ້ສັດສ່ວນທີ່ຖືກຕ້ອງໄດ້ ແລະຈາກນັ້ນຈຶ່ງວາງແຜນໄດ້ວ່າຈະເຮັດການປິ່ນປົວອັນໃດກ່ອນ ອັນໃດຫຼັງ ອາຍຸ ຄວາມໜາຂອງຜິວໜັງ ແລະໂຄງສ້າງກະດູກ ກໍມີຜົນເຮັດໃຫ້ຄາງສອງຊັ້ນແບບດຽວກັນ ຕ້ອງໃຊ້ວິທີການປິ່ນປົວທີ່ແຕກຕ່າງກັນໄດ້ ດັ່ງນັ້ນ ການໄປພົບແພດເພື່ອແຍກສາເຫດໃຫ້ຊັດເຈນ ຈຶ່ງເປັນບາດກ້າວທຳອິດທີ່ໜ້າເຊື່ອຖືທີ່ສຸດ.

References

Korean Dermatological Association, Ministry of Food and Drug Safety (MFDS), American Academy of Dermatology (AAD), and U.S. Food and Drug Administration (FDA).