ເປັນຫຍັງຜິວລອກຫຼັງລອກຜິວເຄມີ, ໄດ້ຜົນກັບສິວ ແລະ ເມັດສີບໍ?

ຢູ່ຄລີນິກຜິວໜັງ ຫຼື ຮ້ານດູແລຜິວ ຫຼາຍຄົນເຄີຍໄດ້ຍິນຄຳວ່າ "ລອກຜິວ" ຢູ່ເລື້ອຍໆ ແຕ່ໜ້ອຍຄົນທີ່ຮູ້ວ່າຈິງໆແລ້ວມັນເກີດຫຍັງຂຶ້ນຢູ່ໃນຜິວ. ພຽງແຕ່ໄດ້ຍິນວ່າຈະທາອາຊິດໃສ່ໜ້າ ຫຼາຍຄົນກໍຮູ້ສຶກຢ້ານກ່ອນແລ້ວ ເຊິ່ງກໍເປັນປະຕິກິລິຍາທຳມະດາຂອງຄົນທົ່ວໄປ.

ແຕ່ຄວາມຈິງແລ້ວ ການລອກຜິວດ້ວຍສານເຄມີບໍ່ແມ່ນການໃຊ້ອາຊິດເຜົາ ຫຼື ລະລາຍຜິວອອກໄປ. ມັນເປັນຂະບວນການທີ່ໃກ້ຄຽງກັບການປົດພັນທະທີ່ຍຶດເຊວຜິວທີ່ພ້ອມຈະຫຼຸດອອກຢູ່ແລ້ວ ໃຫ້ຫຼຸດອອກໄວ ແລະ ສະໝ່ຳສະເໝີຂຶ້ນກວ່າການຫຼຸດຕາມທຳມະຊາດ.

ຫຼັກການທີ່ອາຊິດລອກເຊລຜິວແກ່

ຊັ້ນເທິງສຸດຂອງຜິວໜັງມີເຊວຜິວເກົ່າຊ້ອນຕິດກັນຢູ່ເປັນຊັ້ນໆ. ເຊວເຫຼົ່ານີ້ຖືກຍຶດໄວ້ດ້ວຍໂຄງສ້າງຄ້າຍປຸ່ມກາວນ້ອຍໆ ໃນຜິວທີ່ສຸຂະພາບດີ ພັນທະນີ້ຈະຄ່ອຍໆອ່ອນລົງເອງຕາມເວລາ ແລ້ວເຊວຜິວກໍຫຼຸດອອກໄປແບບທຳມະຊາດ.

ບັນຫາຄືເມື່ອຜິວມີໄຂມັນຫຼາຍ ຫຼື ອາຍຸເພີ່ມຂຶ້ນ ພັນທະດັ່ງກ່າວອາດຄ້າງແໜ້ນຢູ່ດົນກວ່າທີ່ຄວນ. ພໍເຊວຜິວບໍ່ຫຼຸດອອກທັນເວລາ ຜິວໜ້າກໍເລີ່ມມົວ ແລະ ຮູຂຸມຂົນອຸດຕັນໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ. ອາຊິດທີ່ໃຊ້ໃນການລອກຜິວມີໜ້າທີ່ຄ້າຍປົດປຸ່ມກາວເຫຼົ່ານັ້ນອອກທາງເຄມີ ພໍແຮງຍຶດລະຫວ່າງເຊວອ່ອນລົງ ເຊວຜິວທີ່ໂດຍປົກກະຕິຈະຄ່ອຍໆຫຼຸດອອກພາຍໃນ 2 ຫາ 4 ອາທິດ ກໍຫຼຸດອອກໄວ ແລະ ສະໝ່ຳສະເໝີກວ່າເດີມ.

ອາຊິດຫຼັກທີ່ໃຊ້ໃນຂະບວນການນີ້ ຄື AHA (Alpha Hydroxy Acid) ແລະ BHA (Beta Hydroxy Acid). AHA ລະລາຍນ້ຳໄດ້ດີ ຈຶ່ງຊ່ວຍປົດພັນທະຂອງເຊວຜິວທີ່ຢູ່ຜິວໜ້າໄດ້ກວ້າງ ສ່ວນ BHA ລະລາຍໃນນ້ຳມັນໄດ້ດີ ຈຶ່ງແຊກຊຶມເຂົ້າໄປໃນຮູຂຸມຂົນທີ່ອຸດຕັນດ້ວຍໄຂມັນ ແລ້ວຈັດການເຊວຜິວທີ່ຄ້າງຢູ່ພາຍໃນນັ້ນໄດ້ນຳ.

ເຖິງຈະເປັນ AHA ຄືກັນ ຂະໜາດໂມເລກຸນທີ່ຕ່າງກັນກໍເຮັດໃຫ້ຂອບເຂດການອອກລິດແຕກຕ່າງກັນ. Glycolic acid ມີໂມເລກຸນນ້ອຍ ຈຶ່ງແຊກຊຶມເຂົ້າຊັ້ນຜິວໄດ້ໄວ ແລະ ເລິກ ສ່ວນ Lactic acid ມີໂມເລກຸນໃຫຍ່ກວ່າໜ້ອຍໜຶ່ງ ຈຶ່ງອອກລິດຊ້າໆຢູ່ຜິວໜ້າເປັນຫຼັກ. ໃຫ້ຈື່ງ່າຍໆວ່າ ໂມເລກຸນຍິ່ງນ້ອຍ ຍິ່ງແຊກຊຶມໄວ ແລະ ເລິກ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ເຖິງຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຈະເທົ່າກັນ ຄວາມຮູ້ສຶກເມື່ອທາ ແລະ ລະດັບການລອກອອກກໍອາດແຕກຕ່າງກັນໄປຕາມຊະນິດອາຊິດທີ່ໃຊ້.

ຄວາມເລິກຂອງການລອກຜິວແຕກຕ່າງກັນແນວໃດ?

ອາຊິດຊະນິດດຽວກັນ ຖ້າໃຊ້ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນ ແລະ ໄລຍະເວລາທີ່ຄ້າງຢູ່ຜິວຕ່າງກັນ ຄວາມເລິກທີ່ອາຊິດເຂົ້າໄປເຖິງກໍຈະຕ່າງກັນນຳ. ການລອກແບບຕື້ນອອກລິດພຽງແຕ່ຊັ້ນເຊວຜິວທີ່ຕາຍແລ້ວຈົນເຖິງຊັ້ນເທິງສຸດຂອງໜັງກຳພ້າ ເຊັ່ນ ການທາ Glycolic acid ຫຼື Salicylic acid ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຕ່ຳໃນເວລາສັ້ນໆ.

ການລອກລະດັບກາງອອກລິດຜ່ານໜັງກຳພ້າໄປເຖິງຂອບເຂດຕິດກັບໜັງແທ້. ຕົວແທນຄື Trichloroacetic acid (TCA) ໃນຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນທີ່ກຳນົດ ຊັ້ນເຊວຜິວທີ່ຫຼຸດອອກຈະໜາກວ່າ ແລະ ໄລຍະຜິວແດງກໍຍາວກວ່າການລອກແບບຕື້ນເລັກນ້ອຍ.

ການລອກແບບເລິກມີຜົນເຖິງພາຍໃນໜັງແທ້ ດັ່ງນັ້ນປັດຈຸບັນຈຶ່ງເຮັດຢູ່ໂຮງໝໍໃນຂອບເຂດຈຳກັດຫຼາຍ. ຍິ່ງອາຊິດເຂົ້າເລິກເທົ່າໃດ ປະລິມານເຊວຜິວທີ່ຫຼຸດອອກກໍຍິ່ງຫຼາຍຕາມ ແລະ ໄລຍະການຟື້ນຟູກໍຍາວຂຶ້ນຕາມກັນ ນີ້ເປັນເລື່ອງທຳມະຊາດ.

ອາຊິດທີ່ໃຊ້ກັບສິວ ແລະ ຮູຂຸມຂົນອຸດຕັນ

ສິວມັກເລີ່ມຈາກປາກຮູຂຸມຂົນອຸດຕັນດ້ວຍເຊວຜິວທີ່ຕາຍແລ້ວ ແລະ ໄຂມັນ. ໃນກໍລະນີນີ້ Salicylic acid ຊຶ່ງເປັນ BHA ຖືກໃຊ້ເປັນປະຈຳ ເພາະລະລາຍໃນນ້ຳມັນໄດ້ດີ ຈຶ່ງແຊກຊຶມເຂົ້າໄປພາຍໃນຮູຂຸມຂົນທີ່ອຸດຕັນດ້ວຍໄຂມັນ ແລ້ວປົດເຊວຜິວທີ່ຈັບກັນຢູ່ພາຍໃນນັ້ນອອກໄດ້ນຳ.

ພໍກ້ອນເຊວຜິວທີ່ອຸດຕັນຮູຂຸມຂົນຫຼຸດອອກ ທາງໄຫຼຂອງໄຂມັນກໍເປີດອອກມາອີກຄັ້ງ ສະພາບແວດລ້ອມທີ່ປິດ ບໍ່ມີອົກຊິເຈນ ຊຶ່ງເປັນທີ່ມັກຂອງເຊື້ອສິວກໍລົດລົງນຳ. ນອກຈາກນັ້ນ Salicylic acid ເອງກໍມີລາຍງານວ່າຊ່ວຍຫຼຸດການອັກເສບໄດ້ລະດັບໜຶ່ງ ຈຶ່ງຊ່ວຍໃຫ້ຮອຍແດງຂອງສິວທີ່ຂຶ້ນແລ້ວສະຫງົບລົງໄດ້ນຳ.

ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ການລອກຜິວຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຕ່ຳຊ້ຳໆເປັນປະຈຳ ມັກຖືກແນະນຳສຳລັບຜິວທີ່ເປັນສິວ. ແທນທີ່ຈະໃຊ້ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນສູງພຽງຄັ້ງດຽວ ການແບ່ງໃຫ້ການລະຄາຍອ່ອນໆ 4 ຫາ 6 ຄັ້ງ ໂດຍຫ່າງກັນ 2 ຫາ 4 ອາທິດຕໍ່ຄັ້ງ ຖືວ່າຊ່ວຍໃຫ້ຄວາມໄວທີ່ເຊວຜິວໃນຮູຂຸມຂົນສະສົມກັບຄືນມາຊ້າລົງໄດ້ດີກວ່າ.

ເມັດສີ ແລະ ຈຸດດ່າງຈະຈາງລົງບໍ?

ຈຸດດ່າງດຳຄ້າຍຝ້າ ຫຼື ຮອຍສິວທີ່ຕົກຄ້າງເປັນສີນ້ຳຕານ ເກີດຈາກເມັດສີ Melanin ສະສົມຢູ່ພາຍໃນເຊວຜິວຊັ້ນໜັງກຳພ້າ. ການລອກຜິວດ້ວຍສານເຄມີບໍ່ໄດ້ສະຫຼາຍ Melanin ໂດຍກົງ ແຕ່ອອກລິດໂດຍການເຮັດໃຫ້ເຊວຜິວທີ່ອູ້ມ Melanin ຫຼຸດອອກຈາກຜິວໄວຂຶ້ນ.

ພໍຮອບວຽນການປ່ຽນເຊວຜິວໄວຂຶ້ນ ເຊວເກົ່າທີ່ອູ້ມສີກໍຈະຫຼຸດອອກເລື້ອຍໆ ແລ້ວທາງໃຕ້ນັ້ນເຊວໃໝ່ທີ່ຍັງສະສົມສີໜ້ອຍກໍຈະຂຶ້ນມາແທນ. ຕາມລາຍງານ ຖ້າຂະບວນການນີ້ຊ້ຳກັນ 4 ຫາ 6 ຄັ້ງ ໂດຍຫ່າງກັນ 4 ຫາ 6 ອາທິດຕໍ່ຄັ້ງ ຮອຍດ່າງດຳທີ່ເຫັນຢູ່ຜິວກໍຈະຄ່ອຍໆຈາງລົງ. ແຕ່ຖ້າສີສະສົມເລິກລົງໄປເຖິງຊັ້ນໜັງແທ້ ການລອກຜິວຢ່າງດຽວອາດແກ້ບໍ່ໝົດ ອັນນີ້ຄວນຮູ້ໄວ້ນຳກັນ.

ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນສູງແລ້ວການຟື້ນຕົວກໍດົນຂຶ້ນບໍ?

ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຂອງອາຊິດຍິ່ງສູງ ແຮງທີ່ໃຊ້ປົດພັນທະຂອງເຊວຜິວກໍຍິ່ງແຮງ ປະລິມານເຊວຜິວທີ່ຫຼຸດອອກໃນຄັ້ງດຽວກໍຍິ່ງຫຼາຍຕາມກັນ. ໃນຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຕ່ຳ ຈະມີແຕ່ເຊວຜິວລະອຽດໆທີ່ແທບບໍ່ເຫັນດ້ວຍຕາເປົ່າຫຼຸດອອກ ແຕ່ຍິ່ງຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນສູງຂຶ້ນ ຜິວໜ້າອາດຂາວແຫ້ງ ຫຼື ລອກອອກເປັນຊັ້ນບາງໆໃຫ້ເຫັນຢ່າງຊັດເຈນ.

ໄລຍະການຟື້ນຟູກໍມີແນວໂນ້ມຍາວຂຶ້ນຕາມຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນ. ການລອກຜິວຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຕ່ຳສາມາດແຕ່ງໜ້າໄດ້ຕັ້ງແຕ່ວັນນັ້ນ ຫຼື ມື້ຕໍ່ໄປ ແຕ່ການລອກຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນສູງອາດມີຮອຍແດງ ແລະ ເຊວຜິວຄ້າງຢູ່ 7 ຫາ 14 ມື້.

• ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຕ່ຳ: ພັນທະຖືກປົດພຽງເລັກນ້ອຍ ຈຶ່ງລອກອອກສະເພາະຊັ້ນເທິງສຸດຂອງເຊວຜິວ ການລະຄາຍໜ້ອຍ ຈຶ່ງມັກຟື້ນຕົວພາຍໃນ 1 ຫາ 2 ມື້.
• ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນປານກາງ: ພັນທະຖືກປົດໃນຂອບເຂດກວ້າງກວ່າ ໃຫ້ຄວາມຮູ້ສຶກຄ້າຍໜັງກຳພ້າທັງໝົດຖືກປ່ຽນໃໝ່ ຮອຍແດງອາດຄ້າງຢູ່ 3 ຫາ 5 ມື້.
• ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນສູງ: ອອກລິດເຂົ້າໃກ້ຂອບເຂດຕິດກັບໜັງແທ້ ເຊວຜິວຫຼຸດອອກໜາ ຜົນຮັບໃນການປັບປຸງຮອຍດ່າງດຳ ຫຼື ຮອຍແປ້ວກໍລາຍງານວ່າຊັດເຈນຫຼາຍຂຶ້ນຕາມກັນ ແຕ່ໄລຍະຟື້ນຟູກໍຍາວຂຶ້ນນຳ.

ໄລຍະທີ່ຜິວອ່ອນໄຫວຫຼັງລອກຜິວ

ພໍອາຊິດປົດພັນທະຂອງເຊວຜິວແລ້ວ ຊັ້ນເຊວຜິວທີ່ເຄີຍປົກຄຸມຢູ່ຈະບາງລົງຊົ່ວຄາວ. ຍ້ອນຊັ້ນເຊວຜິວມີໜ້າທີ່ຄ້າຍເປັນເກາະປ້ອງກັນການລະຄາຍ ແລະ ການລະເຫີຍຂອງນ້ຳ ພໍເກາະນີ້ບາງລົງ ຜິວຈຶ່ງອາດຕອບສະໜອງຕໍ່ແສງແດດ ຫຼື ການເສຍດສີໄດ້ໄວກວ່າປົກກະຕິ.

ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ການກັນແດດເປັນພິເສດຫຼັງລອກຜິວ. ພໍຊັ້ນເຊວຜິວທີ່ບາງລົງເຮັດໃຫ້ແສງແດດເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ ຄວາມສ່ຽງທີ່ຮອຍດ່າງດຳຊຶ່ງກຳລັງຈາງລົງຈາກການລອກຜິວ ຈະກັບມາເຂັ້ມຂຶ້ນອີກກໍເພີ່ມຂຶ້ນຕາມກັນ.

ດ້ວຍເຫດຜົນດຽວກັນ ໃນຊ່ວງ 5 ຫາ 7 ມື້ຫຼັງລອກຜິວ ຄວນຫຼີກລ່ຽງການໃຊ້ຜະລິດຕະພັນລອກເຊວຜິວອື່ນ ຫຼື ການປະຄົບຮ້ອນທີ່ລະຄາຍແຮງໄປພ້ອມກັນ. ຖ້າເອົາການລະຄາຍອື່ນມາເພີ່ມໃສ່ເກາະປ້ອງກັນທີ່ບາງລົງແລ້ວ ຜິວອາດບໍ່ມີເວລາຟື້ນຕົວ ຮອຍແດງ ຫຼື ຄວາມອ່ອນໄຫວກໍອາດຄ້າງດົນຂຶ້ນ. ແທນທີ່ຈະເປັນແນວນັ້ນ ຄວນເອົາໃຈໃສ່ພຽງການເພີ່ມຄວາມຊຸ່ມຊື່ນ ແລະ ການກັນແດດແບບງ່າຍໆ ຊຶ່ງເປັນວິທີທີ່ຈະບໍ່ລົບກວນຂະບວນການສ້າງເຊວຜິວໃໝ່.

ຄວນລອກຜິວຫ່າງກັນເທົ່າໃດ?

ເຊວຜິວຖືກສ້າງຢູ່ຊັ້ນລຸ່ມສຸດຂອງໜັງກຳພ້າ ແລ້ວຄ່ອຍໆດັນຂຶ້ນມາເຖິງຜິວໜ້າກ່ອນຫຼຸດອອກ. ຕາມລາຍງານ ຂະບວນການນີ້ໃຊ້ເວລາປະມານ 28 ຫາ 30 ມື້. ເຖິງການລອກຜິວຈະເຮັດໃຫ້ເຊວຜິວຫຼຸດອອກໄວຂຶ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ ແຕ່ເຊວໃໝ່ທີ່ຈະຂຶ້ນມາແທນຢູ່ທາງໃຕ້ນັ້ນ ກໍຍັງຕ້ອງໃຊ້ເວລາໃນລະດັບໜຶ່ງຢູ່ດີ.

ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງການລອກຜິວແຕ່ລະຄັ້ງສັ້ນເກີນໄປ ຊັ້ນເຊວອ່ອນທີ່ຍັງບໍ່ທັນຕັ້ງໂຕດີ ຈະຖືກລະຄາຍຊ້ຳໆ. ຖ້າຊັ້ນເຊວຜິວບໍ່ມີໂອກາດເຮັດໜ້າທີ່ຂອງມັນ ແລ້ວຄ້າງບາງຢູ່ຕະຫຼອດ ອາດເຮັດໃຫ້ເກາະຜິວອ່ອນແອລົງ ແລະ ອ່ອນໄຫວຕໍ່ການລະຄາຍງ່າຍຂຶ້ນ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ ຖ້າຈັດໄລຍະຫ່າງໃຫ້ພໍດີ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຮອບວຽນທຳມະຊາດຂອງການສ້າງເຊວຜິວໃໝ່ ກໍຈະຫຼຸດການລະຄາຍ ພ້ອມສະສົມຜົນລັບໄດ້ໄປພ້ອມກັນ.

References

Korean Dermatological Association, Ministry of Food and Drug Safety (MFDS), American Academy of Dermatology (AAD), and U.S. Food and Drug Administration (FDA).