ຮອຍປື້ນສີນ້ຳຕານອ່ອນຄ້າຍກາເຟໃສ່ນົມ ເປັນຫຍັງເລເຊີຈຶ່ງມັກກັບຄືນມາອີກ?

ຮອຍປື້ນສີນ້ຳຕານທີ່ອ່ອນຄ້າຍກັບກາເຟຜະສົມນົມ ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າຮອຍປື້ນສີກາເຟໃສ່ນົມ. ໂດຍທົ່ວໄປມັກມີມາແຕ່ເກີດ ຫຼື ປະກົດຂຶ້ນຕອນເປັນເດັກນ້ອຍ ແລະ ມັກມີຮູບຮ່າງມົນຫຼືຍາວກະຈາຍຢູ່ຕາມຜິວໜັງ.

ເມື່ອຮັກສາດ້ວຍເລເຊີ ຮອຍປື້ນຈະຈາງລົງແທ້ ແຕ່ຫຼາຍຄົນກໍ່ບອກວ່າ ຜ່ານໄປໄລຍະໜຶ່ງແລ້ວສີກໍ່ກັບຄືນມາອີກ. ຖ້າເຂົ້າໃຈວ່າເປັນຫຍັງຮອຍປື້ນຊະນິດນີ້ຈຶ່ງກັບມາງ່າຍກວ່າຮອຍປື້ນອື່ນ ກໍ່ຈະຊ່ວຍໃຫ້ວາງແຜນການຮັກສາດ້ວຍທ່າທີທີ່ຖືກຕ້ອງກວ່າ.

ເປັນຫຍັງຮອຍປື້ນສີກາເຟໃສ່ນົມຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ?

ສີຜິວຂອງເຮົາຖືກກຳນົດໂດຍເມັດສີສີນ້ຳຕານທີ່ເອີ້ນວ່າ ເມລານິນ (melanin). ເມລານິນຖືກສ້າງຂຶ້ນຈາກເຊວນ້ອຍໆທີ່ເອີ້ນວ່າ ເມລາໂນໄຊ (melanocyte), ຖ້າຄິດວ່າເຊວນີ້ເປັນຄືກັບໂຮງງານນ້ອຍໆທີ່ຜະລິດເມັດສີ ກໍ່ຈະເຂົ້າໃຈງ່າຍຂຶ້ນ.

ຢູ່ບໍລິເວນທີ່ມີຮອຍປື້ນສີກາເຟໃສ່ນົມ ໂຮງງານບາງສ່ວນນີ້ເຮັດວຽກໜັກກວ່າປົກກະຕິ ຈຶ່ງຜະລິດເມັດສີອອກມາຫຼາຍກວ່າບໍລິເວນອ້ອມຂ້າງ. ຜົນກໍ່ຄື ເມັດສີໄປສະສົມໜາແໜ້ນຢູ່ຈຸດທີ່ຊັ້ນຜິວໜັງນອກສຸດ (epidermis) ພົບກັບຊັ້ນຜິວໜັງດ້ານໃນ (dermis) ແລະ ນີ້ຄືສາເຫດທີ່ເຮັດໃຫ້ເຫັນເປັນຮອຍປື້ນສີນ້ຳຕານອ່ອນໆ.

ຂະໜາດ ແລະ ສີຂອງຮອຍປື້ນອາດແຕກຕ່າງກັນໄປໃນແຕ່ລະຄົນ ແຕ່ຫຼັກການພື້ນຖານແມ່ນຄືກັນ ນັ້ນຄື ເຊວສ້າງເມັດສີເຮັດວຽກຫຼາຍກວ່າປົກກະຕິສະເພາະຢູ່ຈຸດນັ້ນ.

ຈຸດໜຶ່ງທີ່ໜ້າສົນໃຈຄື ເມັດເມລານິນຢູ່ບໍລິເວນນີ້ມັກມີຂະໜາດໃຫຍ່ກວ່າຜິວໜັງປົກກະຕິ. ເມັດໃຫຍ່ແບບນີ້ຖືກເອີ້ນວ່າ ເມລາໂນໂຊມຂະໜາດໃຫຍ່ (giant melanosome), ຖ້າເວົ້າແບບເຂົ້າໃຈງ່າຍກໍ່ຄືໂຮງງານເມັດສີພິມສີທີ່ໃຫຍ່ ແລະ ເຂັ້ມກວ່າປົກກະຕິອອກມາ. ນີ້ຈຶ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ວ່າ ເຖິງແມ່ນຜິວຈະຂາວ ແຕ່ຮອຍປື້ນກໍ່ຍັງເຫັນໄດ້ຊັດເຈນ.

ສາເຫດທີ່ເມັດສີໄປລວມຕົວກັນສະເພາະຈຸດນັ້ນ ຄຳອະທິບາຍທີ່ໜ້າເຊື່ອຖືທີ່ສຸດແມ່ນມາຈາກຊ່ວງທີ່ຜິວໜັງກຳລັງພັດທະນາຢູ່ໃນທ້ອງແມ່. ເມລາໂນໄຊເປັນເຊວທີ່ປົກກະຕິຈະເຄື່ອນຍ້າຍໄປກະຈາຍທົ່ວຮ່າງກາຍ ແລະ ຖ້າໃນລະຫວ່າງການເຄື່ອນຍ້າຍ ແລະ ການແບ່ງຕົວນີ້ ສັນຍານທາງພັນທຸກຳມີການຄາດເຄື່ອນເລັກນ້ອຍໃນຈຸດໃດຈຸດໜຶ່ງ ເຊວທີ່ຢູ່ບໍລິເວນນັ້ນກໍ່ຈະຕັ້ງຖິ່ນຖານ ແລະ ເຮັດວຽກໜັກກວ່າປົກກະຕິ.

ນີ້ຈຶ່ງອະທິບາຍໄດ້ວ່າ ເປັນຫຍັງຂອບຂອງຮອຍປື້ນຈຶ່ງເຫັນໄດ້ຊັດເຈນ ເພາະຕຳແໜ່ງ ແລະ ຂອບເຂດຂອງມັນຖືກກຳນົດໄວ້ຕັ້ງແຕ່ເກີດແລ້ວ. ສ່ວນທີ່ຮອຍປື້ນເບິ່ງຄືວ່າໃຫຍ່ຂຶ້ນຕາມອາຍຸ ກໍ່ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າມີຮອຍໃໝ່ເກີດຂຶ້ນ ແຕ່ເປັນເພາະຮ່າງກາຍໃຫຍ່ຂຶ້ນ ຮອຍປື້ນເດີມກໍ່ຂະຫຍາຍຕາມໄປນຳ.

ເປັນຫຍັງເລເຊີກຳຈັດແລ້ວ ຮອຍປື້ນຈຶ່ງມັກກັບຄືນມາອີກ?

ເລເຊີເຮັດວຽກໂດຍການທຳລາຍເມັດສີທີ່ສະສົມຢູ່ແລ້ວໃນທັນທີ ຈາກນັ້ນຮ່າງກາຍຈະເກັບກວາດເສດຊິ້ນສ່ວນທີ່ແຕກອອກໄປເອງ. ມັນເປັນການທຳລາຍເມັດເມລານິນ (melanosome) ດ້ວຍຄວາມຮ້ອນ ຫຼື ຄື້ນຊັອກ ບໍ່ແມ່ນການທຳລາຍໂຮງງານຜະລິດເມັດສີ ຫຼືເມລາໂນໄຊເອງ.

ດ້ວຍເຫດນີ້ ເມລາໂນໄຊບໍລິເວນຮອຍປື້ນຈຶ່ງຍັງຄົງຢູ່ຫຼັງການຮັກສາ ແລະ ນິໄສການຜະລິດເມັດສີເກີນຄວາມຈຳເປັນກໍ່ຍັງບໍ່ປ່ຽນແປງ. ມັນຄ້າຍກັບການເຊັດນ້ຳທີ່ຂັງຢູ່ພື້ນ ໂດຍບໍ່ໄດ້ສ້ອມແປງທໍ່ນ້ຳທີ່ຮົ່ວຢູ່.

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ໂຮງງານນັ້ນຈະຜະລິດເມັດສີເຂົ້າໄປຕື່ມອີກ ຮອຍປື້ນທີ່ເຄີຍຈາງລົງກໍ່ຈະຄ່ອຍໆເຫັນຊັດຂຶ້ນມາອີກ. ດ້ວຍເຫດຜົນນີ້ ຈຶ່ງມີລາຍງານວ່າຮອຍປື້ນສີກາເຟໃສ່ນົມມັກກັບຄືນມາງ່າຍກວ່າໂຣກເມັດສີຊະນິດອື່ນ.

ຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ຈະຍິ່ງເຫັນຊັດຂຶ້ນເມື່ອທຽບກັບຮອຍປື້ນປະເພດຊັ້ນຜິວໜັງດ້ານໃນ ເຊັ່ນ ໂອຕະ ນີວັສ (Nevus of Ota). ຮອຍປື້ນຊະນິດນີ້ ເມັດສີຝັງເລິກຢູ່ໃນຊັ້ນຜິວໜັງດ້ານໃນ ດັ່ງນັ້ນເມື່ອຮັກສາດ້ວຍເລເຊີເທື່ອດຽວ ຜົນລັບກໍ່ມັກຄົງຢູ່ໄດ້ດົນກວ່າ. ໃນຂະນະທີ່ຮອຍປື້ນສີກາເຟໃສ່ນົມ ເຊວທີ່ຢູ່ຊັ້ນຜິວໜັງນອກຍັງເຮັດວຽກຢູ່ຕະຫຼອດ ເຖິງແມ່ນຮັກສາດ້ວຍເລເຊີແບບດຽວກັນ ຜົນລັບກໍ່ມັກຢູ່ໄດ້ບໍ່ດົນເທົ່າ.

ເປັນຫຍັງແຕ່ລະຄົນຕອບສະໜອງຕໍ່ເລເຊີບໍ່ຄືກັນ?

ເຖິງແມ່ນໃຊ້ເຄື່ອງມືດຽວກັນຮັກສາຈຸດດຽວກັນ ຜົນລັບກໍ່ອາດອອກມາບໍ່ຄືກັນ. ນີ້ຂຶ້ນຢູ່ກັບວ່າເມັດສີຢູ່ຕື້ນໆສະເພາະຊັ້ນຜິວໜັງນອກ ຫຼືປົນຢູ່ເລິກເຂົ້າໄປໃນຊັ້ນຜິວໜັງດ້ານໃນ ເພາະສິ່ງນີ້ຈະເປັນຕົວກຳນົດຄວາມເລິກ ແລະ ລະດັບການດູດຊືມພະລັງງານເລເຊີ.

ຖ້າສີຜິວເດີມເຂັ້ມ ເມລານິນຢູ່ໃນຜິວໜັງປົກກະຕິກໍ່ຈະດູດຊືມພະລັງງານເລເຊີໄປນຳ. ບາງກໍລະນີອາດເຮັດໃຫ້ຂອບຂອງຮອຍປື້ນເບິ່ງຊັດເຈນຂຶ້ນ ຫຼືສີເຂັ້ມຂຶ້ນຊົ່ວຄາວ.

ຂະໜາດ ແລະ ໄລຍະເວລາທີ່ຮອຍປື້ນມີຢູ່ ກໍ່ມີຜົນຄືກັນ. ຮອຍປື້ນທີ່ມີມາດົນ ແລະ ກວ້າງໃຫຍ່ ຈະມີຈຳນວນເຊວສ້າງເມັດສີຫຼາຍກວ່າ ດັ່ງນັ້ນການຮັກສາໜຶ່ງ ຫຼືສອງເທື່ອຈຶ່ງມັກບໍ່ພຽງພໍທີ່ຈະລຶບອອກໝົດ.

ຄວາມຖີ່ຂອງການສຳຜັດແສງແດດກໍ່ເປັນປັດໃຈໜຶ່ງ. ຮອຍປື້ນທີ່ໄດ້ຮັບແສງແດດເປັນປະຈຳ ໂຮງງານຜະລິດເມັດສີກໍ່ຈະເຮັດວຽກໄວຢູ່ແລ້ວ ດັ່ງນັ້ນເຖິງແມ່ນຈະຈາງລົງທັນທີຫຼັງເລເຊີ ແຕ່ກໍ່ມີແນວໂນ້ມກັບຄືນມາໄວກວ່າປົກກະຕິ.

ຕຳແໜ່ງທີ່ຮັກສາກໍ່ມີຜົນຢູ່ບໍ່ໜ້ອຍ. ບໍລິເວນທີ່ມີເລືອດໄຫຼວຽນດີ ເຊັ່ນ ໃບໜ້າ ຫຼືຄໍ ຈະເກັບກວາດເມັດສີທີ່ຖືກທຳລາຍໄດ້ໄວກວ່າ. ໃນຂະນະທີ່ບໍລິເວນທີ່ເລືອດໄຫຼວຽນໜ້ອຍກວ່າ ເຊັ່ນ ຫຼັງ ຫຼືຂາ ເຖິງແມ່ນໃຊ້ເລເຊີແບບດຽວກັນ ຄວາມໄວໃນການເກັບກວາດເມັດສີກໍ່ມັກຊ້າກວ່າ.

ເປັນຫຍັງຄີມທາຂາວ ຫຼືການລອກຜິວຈຶ່ງບໍ່ຄ່ອຍໄດ້ຜົນ?

ຫຼາຍຄົນລອງທາຄີມທາຂາວກັບຮອຍປື້ນສີກາເຟໃສ່ນົມກ່ອນ ແຕ່ສ່ວນຫຼາຍກໍ່ບອກວ່າບໍ່ຄ່ອຍເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງຫຍັງຫຼາຍ.

ຄີມທາຂາວທົ່ວໄປຊ່ວຍໃຫ້ເມັດສີຢູ່ຊັ້ນເທິງສຸດຂອງຜິວໜັງລອກອອກໄປພ້ອມກັບເຊວຜິວທີ່ຕາຍແລ້ວຕາມທຳມະຊາດ. ແຕ່ເມັດສີຂອງຮອຍປື້ນສີກາເຟໃສ່ນົມສະສົມຢູ່ຈຸດທີ່ຊັ້ນຜິວໜັງນອກພົບກັບຊັ້ນຜິວໜັງດ້ານໃນ ເຊິ່ງເປັນຊັ້ນເລິກທີ່ສ່ວນປະກອບຂອງຄີມເຂົ້າໄປບໍ່ເຖິງ. ມັນຄ້າຍກັບການພະຍາຍາມເຊັດຮອຍເປື້ອນເທິງຫຼັງຄາຈາກນອກປ່ອງຢ້ຽມ.

ການລອກຜິວກໍ່ຄ້າຍກັນ. ການລອກຜິວເປັນການລອກຊັ້ນເຊວທີ່ຕາຍແລ້ວອອກ ຈຶ່ງບໍ່ສາມາດເຂົ້າເຖິງເມັດສີທີ່ຝັງເລິກຢູ່ຈຸດຊາຍແດນຂອງຊັ້ນຜິວໜັງໄດ້. ດ້ວຍເຫດນີ້ ການຮັກສາປະເພດເລເຊີທີ່ສາມາດສົ່ງພະລັງງານເຂົ້າໄປເລິກໃນຜິວໜັງໄດ້ ຈຶ່ງຖືກຖືວ່າເປັນທາງເລືອກທີ່ໄດ້ຜົນກວ່າສຳລັບຮອຍປື້ນສີກາເຟໃສ່ນົມ.

ໃຊ້ເລເຊີແບບໃດ ແລະ ຫຼັກການເປັນແນວໃດ?

ເຄື່ອງມືທີ່ໃຊ້ຫຼາຍທີ່ສຸດແມ່ນ ເລເຊີແບບ Q-switched (ຄິວສະວິດ) ທີ່ປ່ອຍພະລັງງານແຮງໃນເວລາສັ້ນໆເພື່ອທຳລາຍສະເພາະເມັດສີ ຫຼືເລເຊີແບບ ພິໂຄເຊເກິນ (picosecond) ທີ່ປ່ອຍພະລັງງານໄວກວ່ານັ້ນອີກ.

ເຄື່ອງມືທັງສອງແບບໃຊ້ຫຼັກການດຽວກັນຄື ເມລານິນດູດຊືມແສງທີ່ຄວາມຍາວຄື້ນສະເພາະໄດ້ດີ. ພະລັງງານຈຶ່ງໄປສະສົມສະເພາະຢູ່ເມັດເມລານິນ ໂດຍທີ່ເນື້ອເຍື່ອປົກກະຕິອ້ອມຂ້າງໄດ້ຮັບຜົນກະທົບໜ້ອຍ ຫຼັກການນີ້ເອີ້ນວ່າ selective photothermolysis. ເວົ້າແບບເຂົ້າໃຈງ່າຍ ມັນຄ້າຍກັບການເລັງຍິງທີ່ຕອບສະໜອງສະເພາະຈຸດທີ່ມີສີເຂັ້ມເທົ່ານັ້ນ.

ເລເຊີພິໂຄເຊເກິນເຮັດວຽກໂດຍໃຊ້ແຮງທີ່ໃກ້ຄຽງກັບຄື້ນຊັອກຫຼາຍກວ່າຄວາມຮ້ອນ ຈຶ່ງທຳລາຍເມັດສີໃຫ້ແຕກລະອຽດກວ່າ. ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມີລາຍງານວ່າຊ່ວຍລຶບເມັດສີໄດ້ ພ້ອມທັງຫຼຸດຄວາມເສຍຫາຍຈາກຄວາມຮ້ອນລົງໄດ້ນຳ.

ກ່ອນຮັກສາ ຄວນຄາດຫວັງໄດ້ຫຼາຍປານໃດຕາມຄວາມເປັນຈິງ?

ການຮັກສາຮອຍປື້ນສີກາເຟໃສ່ນົມ ຄາດເດົາຜົນລັບໄດ້ຍາກກວ່າການຮັກສາຮອຍປື້ນສີຊະນິດອື່ນ. ຖ້າຮູ້ຂໍ້ມູນຕໍ່ໄປນີ້ໄວ້ລ່ວງໜ້າ ຈະຊ່ວຍຫຼຸດຄວາມຜິດຫວັງຫຼັງການຮັກສາໄດ້.

• ຮອຍປື້ນມັກຈາງລົງເທື່ອລະໜ້ອຍ ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວປະມານ 5 ຫາ 10 ຄັ້ງ ຫຼາຍກວ່າຈະຫາຍໄປໝົດພາຍໃນຄັ້ງດຽວ: ເພາະເຊວສ້າງເມັດສີບໍ່ໄດ້ຖືກກຳຈັດໝົດໃນຄັ້ງດຽວ ແຕ່ຈະຕອບສະໜອງຕໍ່ການຮັກສາຕາມສ່ວນທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ໃນແຕ່ລະຄັ້ງ.
• ຫຼັງການຮັກສາ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປສີອາດກັບຄືນມາອີກ: ດັ່ງທີ່ອະທິບາຍໄວ້ຂ້າງເທິງ ເມລາໂນໄຊທີ່ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນໂຮງງານຜະລິດເມັດສີຍັງຄົງຢູ່ ແລະ ສາມາດເລີ່ມເຮັດວຽກອີກຄັ້ງໄດ້.
• ຜົນລັບແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍໃນແຕ່ລະຄົນ: ຄວາມເລິກ ຂະໜາດ ຕຳແໜ່ງຂອງຮອຍປື້ນ ແລະ ສີຜິວເດີມຂອງແຕ່ລະຄົນບໍ່ຄືກັນ ດັ່ງນັ້ນເຖິງແມ່ນຮັກສາແບບດຽວກັນ ລະດັບການຈາງລົງກໍ່ອອກມາບໍ່ຄືກັນ.
• ຖ້າຮັກສາຖີ່ເກີນໄປ ອາດເປັນພາລະຕໍ່ຜິວໜັງ: ເນື້ອເຍື່ອທີ່ຖືກທຳລາຍຕ້ອງການເວລາຟື້ນຕົວ ດັ່ງນັ້ນໂດຍທົ່ວໄປມັກຖິ້ມໄລຍະຫ່າງກັນປະມານ 6 ອາທິດ ຫາ 3 ເດືອນລະຫວ່າງແຕ່ລະຄັ້ງ.

ບໍ່ມີວິທີປ້ອງກັນການກັບຄືນມາຂອງຮອຍປື້ນເລີຍບໍ?

ຮອດປັດຈຸບັນ ຍັງບໍ່ມີວິທີທີ່ຢືນຢັນວ່າສາມາດປ້ອງກັນການກັບຄືນມາຂອງຮອຍປື້ນສີກາເຟໃສ່ນົມໄດ້ຢ່າງແນ່ນອນ. ແຕ່ແສງແດດແມ່ນຖືກຮູ້ວ່າເປັນປັດໃຈໜຶ່ງທີ່ກະຕຸ້ນເມລາໂນໄຊ ເຮັດໃຫ້ຜະລິດເມັດສີໄດ້ຫຼາຍຂຶ້ນ.

ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າທາຄີມກັນແດດຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີຫຼັງການຮັກສາ ຈະຊ່ວຍຫຼຸດຄວາມໄວໃນການກັບຄືນມາ ຫຼືເຮັດໃຫ້ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຮອຍປື້ນກັບຜິວໜັງອ້ອມຂ້າງບໍ່ຊັດເຈນຫຼາຍປານໃດ. ໂດຍສະເພາະໃນລະດູຮ້ອນທີ່ໄດ້ຮັບແສງແດດຫຼາຍ ຄວນທາຄີມກັນແດດຊ້ຳເລື້ອຍໆ.

ວິທີການດູແລທີ່ເປັນຈິງທີ່ສຸດໃນປັດຈຸບັນ ຄືການຖິ້ມໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງການຮັກສາ ຕິດຕາມອາການ ແລະ ຮັກສາເພີ່ມເມື່ອຈຳເປັນ. ບໍ່ຄວນຮີບຮ້ອນຮັກສາຊ້ຳທັນທີທີ່ຮອຍປື້ນເລີ່ມເຫັນຊັດຂຶ້ນອີກຄັ້ງ ແຕ່ຄວນຖິ້ມໄລຍະຫ່າງພຽງພໍຈາກຄັ້ງກ່ອນ ແລ້ວຕິດຕາມສະພາບຜິວກ່ອນຕັດສິນໃຈຈະປອດໄພກວ່າ.

ຖ້າຮອຍປື້ນໃຫຍ່ ຫຼືມີຫຼາຍຈຸດ ຄວນກວດເບິ່ງເພີ່ມເຕີມບໍ?

ຮອຍປື້ນສີກາເຟໃສ່ນົມສ່ວນຫຼາຍແມ່ນພຽງແຕ່ຈຸດທີ່ມີເມັດສີເຂັ້ມສະເພາະບໍລິເວນ ແລະ ບໍ່ໄດ້ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສຸຂະພາບໂດຍຕົວມັນເອງ. ແຕ່ຖ້າຮອຍປື້ນໃຫຍ່ຜິດປົກກະຕິ ຫຼືມີຈຳນວນຫຼາຍຈຸດເຫັນໄດ້ຊັດ ແມ່ນແນະນຳໃຫ້ໄປກວດສະພາບໂດຍລວມກັບແພດຜິວໜັງເພີ່ມເຕີມ.

ເພາະບາງກໍລະນີອາດມີສາເຫດອື່ນນອກເໜືອຈາກຮອຍປື້ນເມັດສີທຳມະດາເພື່ອຄວາມງາມ. ຖ້າຮູ້ສຶກວ່າຈຳນວນ ຫຼືຂະໜາດຂອງຮອຍປື້ນເພີ່ມຂຶ້ນຜິດປົກກະຕິ ຄວນໄປພົບແພດເພື່ອກວດກ່ອນວາງແຜນການຮັກສາຈະປອດໄພກວ່າ. ໂດຍສະເພາະຖ້າມີຮອຍປື້ນໃໝ່ຫຼາຍຈຸດເກີດຂຶ້ນຢູ່ຮ່າງກາຍຂອງເດັກນ້ອຍ ຄວນກວດສະພາບໃຫ້ແນ່ນອນກ່ອນ ຫຼາຍກວ່າຈະຮີບຮ້ອນເຮັດການຮັກສາເພື່ອຄວາມງາມ.

References

Korean Dermatological Association, Ministry of Food and Drug Safety (MFDS), American Academy of Dermatology (AAD), and U.S. Food and Drug Administration (FDA).