Air subcision ແລະ needle subcision ແຕກຕ່າງກັນແນວໃດ, ປຽບທຽບຄວາມເຈັບ

ຮອຍແປ້ນສິວບາງຈຸດເບິ່ງແລ້ວເລິກຜິດປົກກະຕິ. ເວລາເອົາມືລູບເບິ່ງ ຜິວດ້ານນອກຮາບພຽງດີ ແຕ່ຂ້າງໃນຮູ້ສຶກຄືຖືກດຶງແໜ້ນຢູ່. Subcision ຄືການເຮັດເພື່ອປົດປ່ອຍການດຶງທີ່ຢູ່ຂ້າງໃນນີ້. ໄລຍະຫຼັງມານີ້ ຂະບວນການດັ່ງກ່າວມັກຈະເຮັດດ້ວຍແຮງດັນລົມ ຫຼືທີ່ເອີ້ນວ່າ air subcision.

Needle subcision ແລະ air subcision ມີເປົ້າໝາຍຄືກັນ ຄືການຕັດເສັ້ນໃຍທີ່ພັນກັນຢູ່ໃຕ້ຮອຍແປ້ນ ເພື່ອສ້າງບ່ອນຫວ່າງໃຫ້ຜິວລອຍຂຶ້ນມາໃໝ່. ແຕ່ວິທີສົ່ງແຮງນັ້ນຕ່າງກັນ. ອັນໜຶ່ງແມ່ນມືທ່ານໝໍດັນເຂັມເຂົ້າໄປໂດຍກົງ ອີກອັນໜຶ່ງແມ່ນລົມທີ່ອັດແໜ້ນພຸ່ງອອກຈາກປາຍ cannula ໂດຍໃຊ້ແຮງດັນນັ້ນດັນເນື້ອເຍື່ອອອກ.

ເປັນຫຍັງຮອຍແປ້ວທີ່ຖືກດຶງຈາກຂ້າງໃນຈຶ່ງເບິ່ງເລິກກວ່າ?

ເມື່ອອາການອັກເສບຂອງສິວຮ້າຍແຮງເກີນໄປ ຄໍລາເຈນ (collagen) ໃນຈຸດນັ້ນອາດຟື້ນຟູບໍ່ຮາບພຽງ ແລ້ວກາຍເປັນເສັ້ນໃຍແຂງທີ່ພັນກັນເປັນກ້ອນ. ເສັ້ນໃຍນີ້ຈະດຶງໜັງກຳພ້າ (dermis) ໃຫ້ຕິດກັບຊັ້ນເນື້ອເຍື່ອດ້ານລຸ່ມ ເອີ້ນວ່າອາການຍຶດຕິດ.

ຈຸດທີ່ຍຶດຕິດຄ້າຍຄືກັບເຕັນທີ່ຖືກແທ່ງແທ່ນຍຶດລົງພື້ນ. ແທ່ນນັ້ນດຶງຜ້າລົງ ເຮັດໃຫ້ຈຸດນັ້ນຫຍຸ້ງລົງ ຄືກັນກັບເສັ້ນໃຍໃຕ້ຜິວທີ່ດຶງໜັງກຳພ້າລົງ ຮອຍແປ້ນຈຶ່ງເບິ່ງເລິກກວ່າປະລິມານເນື້ອເຍື່ອທີ່ຫາຍໄປແທ້ຈິງ.

ດ້ວຍເຫດນີ້ ຮອຍແປ້ນປະເພດຍຶດຕິດຈຶ່ງບໍ່ຄ່ອຍດີຂຶ້ນດ້ວຍການເຮັດເລເຊີ ຫຼືການລອກຜິວທີ່ຈັດການແຕ່ຜິວໜັງຊັ້ນນອກ. ຕໍ່ໃຫ້ຂັດຜິວດ້ານນອກແນວໃດ ແຮງດຶງທີ່ຢູ່ຂ້າງໃນກໍ່ຍັງຄົງຢູ່ຄືເກົ່າ. ຕ້ອງຕັດແຮງດຶງນີ້ອອກສາ ຮອຍແປ້ນຈຶ່ງມີໂອກາດຮາບພຽງຂຶ້ນ.

needle subcision ຕັດຮອຍແປ້ວແນວໃດ?

Needle subcision ແມ່ນການແທງເຂັມນ້ອຍເຂົ້າໄປໃນຜິວຂ້າງໆຮອຍແປ້ນ ແລ້ວກວດປາຍເຂັມເປັນຮູບພັດເພື່ອຕັດເສັ້ນໃຍທີ່ຢູ່ໃຕ້ຮອຍແປ້ນ. ທ່ານໝໍຈະຮູ້ສຶກແຮງຕ້ານທີ່ປາຍເຂັມ ໃຊ້ນິ້ວມືສຳຜັດວ່າເສັ້ນໃຍຂາດແລ້ວຫຼືຍັງ ແລ້ວປັບທິດທາງໄປຕາມນັ້ນ.

ຈຸດເດັ່ນຂອງວິທີນີ້ຄືຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ປາຍນິ້ວ. ເມື່ອຮູ້ສຶກວ່າເນື້ອເຍື່ອຕິດແໜ້ນຢູ່ຈຸດໃດ ທ່ານໝໍສາມາດອອກແຮງດັນເພີ່ມ ຫຼືປ່ຽນມູມໄດ້ທັນທີ ຈຶ່ງແຍກແຍະໄດ້ວ່າຈຸດໃດຍຶດຕິດໜັກ ຈຸດໃດຍຶດຕິດເບົາ ແລ້ວຈັດການແຕກຕ່າງກັນໄດ້ພາຍໃນພື້ນທີ່ດຽວກັນ.

ແຕ່ຍ້ອນຕ້ອງແທງກັບໄປກັບມາຫຼາຍເທື່ອຢູ່ຈຸດດຽວກັນ ເສັ້ນໃຍຈຶ່ງຈະຂາດພຽງພໍ ໂອກາດທີ່ເຂັມຈະຖືກເສັ້ນເລືອດໃຕ້ຜິວກໍ່ເພີ່ມຂຶ້ນຕາມກັນ. ແລະແຮງມືກໍ່ແຕກຕ່າງກັນໄປໃນແຕ່ລະຄົນ ແຕ່ລະຈັງຫວະ ເຖິງຈະເປັນການເຮັດຄາວດຽວກັນ ແຮງທີ່ລົງໃນແຕ່ລະຈຸດກໍ່ບໍ່ສະໝ່ຳສະເໝີກັນຮ້ອຍເປີເຊັນ.

air subcision ຕ່າງຈາກ needle ແນວໃດ?

Air subcision ໃຊ້ເຄື່ອງທີ່ສົ່ງແກັສອັດແໜ້ນຜ່ານ cannula ປາຍທູ່. ຫຼັງຈາກເຈາະຈຸດເຂົ້າໜຶ່ງຈຸດເທິງຜິວແລ້ວ ດັນ cannula ເຂົ້າໄປໃຕ້ຈຸດຍຶດຕິດ ລົມທີ່ມີແຮງດັນສູງຈະພຸ່ງອອກຈາກປາຍ cannula ໃນຊ່ວງເວລາສັ້ນໆ.

ແທນທີ່ຈະໃຊ້ເຂັມກູດເນື້ອເຍື່ອອອກໂດຍກົງ ໃຫ້ນຶກພາບວ່າແຮງດັນລົມທີ່ພຸ່ງອອກມານັ້ນເອງເປັນເຄື່ອງມືທີ່ດັນ ແລະແຍກເສັ້ນໃຍອອກ ຈະເຂົ້າໃຈງ່າຍກວ່າ. ທ່ານໝໍພຽງແຕ່ຄ່ອຍໆເລື່ອນ cannula ໄປແຕ່ລະທິດ ຄວບຄຸມທິດທາງ ແລະຄວາມເລິກ ສ່ວນລົມແຮງດັນສູງທີ່ພຸ່ງອອກໃນແຕ່ລະຈຸດ ຈະເປັນຕົວທີ່ແຍກ ແລະຕັດເສັ້ນໃຍທີ່ຍຶດຕິດອອກ.

ເຫດຜົນທີ່ໃຊ້ cannula ປາຍມົນແທນເຂັມ ກໍ່ມີເຫດຜົນຢູ່ຄື. ປາຍທູ່ມັກຈະດັນເສັ້ນເລືອດໃຫ້ຫຼີກທາງແທນທີ່ຈະຖືກ ຕ່າງຈາກເຂັມແຫຼມ ຈຶ່ງຊ່ວຍໃຫ້ຄວາມເສຍຫາຍຂອງເນື້ອເຍື່ອໜ້ອຍລົງ ໃນຂະນະທີ່ຈັດການເສັ້ນໃຍຫຼາຍທິດຈາກຈຸດເຂົ້າດຽວ.

ຫຼັກການທີ່ແຮງດັນລົມຕັດເສັ້ນໃຍ

ຫຼັກການທີ່ air subcision ຕັດເສັ້ນໃຍນັ້ນຕ່າງຈາກ needle. Needle ຄືການຕັດແບບກົນຈັກ ປາຍເຂັມສຳຜັດເນື້ອເຍື່ອໂດຍກົງແລ້ວຕັດ ແຕ່ air subcision ແມ່ນລົມແຮງດັນສູງທີ່ພຸ່ງອອກຈາກປາຍ cannula ເປັນຕົວທີ່ດັນ ແລະແຍກເສັ້ນໃຍທີ່ຍຶດຕິດອອກເອງ. ແກັສທີ່ຖືກອັດ ເມື່ອຂະຫຍາຍໂຕໃນທັນທີ ຈະສ້າງແຮງດັນທີ່ດຶງເສັ້ນໃຍໃຫ້ຫຼຸດອອກຈາກລະຫວ່າງໜັງກຳພ້າ ແລະຊັ້ນເນື້ອເຍື່ອດ້ານລຸ່ມ.

ຈຸດເດັ່ນຂອງວິທີນີ້ຄືແຮງທີ່ຄົງທີ່. ແກັສອັດແໜ້ນຈະພຸ່ງອອກດ້ວຍແຮງດັນທີ່ກຳນົດໄວ້ຄົງທີ່ ຈຶ່ງບໍ່ຄ່ອຍມີຄວາມແຕກຕ່າງແບບກະທັນຫັນ ຄືກັບແຮງມືທີ່ອາດແຮງຂຶ້ນ ຫຼືອ່ອນລົງໃນບາງຈັງຫວະ. ດັ່ງນັ້ນແຮງດັນລົມທີ່ລົງໃນແຕ່ລະຈຸດຈຶ່ງໃກ້ຄຽງກັນຕະຫຼອດການເຮັດ.

ຄວາມຄົງທີ່ນີ້ ຊ່ວຍໃຫ້ຈັດການຈຸດຍຶດຕິດຫຼາຍຈຸດພາຍໃນເວລາສັ້ນໆໄດ້ຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ. ມືຄົນຈະອ່ອນເພຍລົງເລັກນ້ອຍ ແລະຄວບຄຸມແຮງໄດ້ບໍ່ໝັ້ນຄົງເມື່ອເຮັດຊ້ຳໆ ແຕ່ແຮງດັນລົມນັ້ນ ຕໍ່ໃຫ້ເຮັດຊ້ຳຫຼາຍເທື່ອ ຄ່າແຮງດັນເອງກໍ່ບໍ່ປ່ຽນແປງ.

ຊ້ຳ ແລະ ເຈັບໜ້ອຍກວ່າແທ້ບໍ?

ຈາກຄຳຄິດເຫັນຂອງຄົນທີ່ເຄີຍເຮັດ air subcision ມັກໄດ້ຍິນວ່າຊ້ຳ ແລະເຈັບໜ້ອຍກວ່າວິທີ needle. ຄວາມຮູ້ສຶກແບບນີ້ມີເຫດຜົນທາງກາຍະພາບຢູ່ຫຼາຍຢ່າງ.

• ປາຍ cannula ທູ່: ຕ່າງຈາກເຂັມແຫຼມ ປາຍທູ່ມັກຈະດັນເສັ້ນເລືອດນ້ອຍໆທີ່ຢູ່ໃນເສັ້ນທາງໃຫ້ຫຼີກ ແທນທີ່ຈະຕັດຜ່ານ ດັ່ງນັ້ນເຖິງຈະຈັດການພື້ນທີ່ດຽວກັນ ຄວາມເສຍຫາຍຂອງເສັ້ນເລືອດເອງກໍ່ໜ້ອຍລົງ.
• ຈຸດເຂົ້າພຽງຈຸດດຽວ: Needle ຕ້ອງແທງເຂົ້າໃໝ່ຫຼາຍເທື່ອຕາມແຕ່ລະຈຸດ ແຕ່ air subcision ເຂົ້າຈຸດດຽວແລ້ວເລື່ອນເປັນຮູບພັດໄປຫຼາຍທິດ ຈຶ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ຮອຍແຜເທິງຜິວໜັງໜ້ອຍລົງ.
• ແຮງດັນທີ່ຄົງທີ່: ແຮງມືອາດອອກແຮງກະທັນຫັນ ແຕ່ແຮງດັນລົມເຮັດວຽກດ້ວຍລະດັບແຮງທີ່ກຳນົດໄວ້ຄົງທີ່ ໂອກາດທີ່ແຮງເກີນຈະລວມຢູ່ຈຸດດຽວຈຶ່ງໜ້ອຍລົງ.

ແນ່ນອນວ່າລະດັບຮອຍຊ້ຳ ແລະອາການເຈັບ ຂຶ້ນກັບຄວາມເລິກຂອງຮອຍແປ້ນ ຂອບເຂດການຍຶດຕິດ ແລະສະພາບຜິວ ພ້ອມທັງເສັ້ນເລືອດຂອງແຕ່ລະຄົນ. ເຫດຜົນຂ້າງເທິງນີ້ເປັນພຽງຄວາມແຕກຕ່າງທາງກາຍະພາບຂອງແຕ່ລະວິທີເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າຈະໄດ້ຜົນຄືກັນທຸກຄົນ.

ກໍລະນີທີ່ needle ດີກວ່າ

Air subcision ບໍ່ໄດ້ດີກວ່າ needle ໃນທຸກດ້ານ. ຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດຄືຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ປາຍນິ້ວ. ວິທີ needle ສາມາດຮັບຮູ້ແຮງຕ້ານທີ່ປາຍເຂັມແບບທັນທີ ແລ້ວປັບແຮງ ແລະມູມໄດ້ຕະຫຼອດເວລາ ແຕ່ air subcision ນັ້ນລົມພຸ່ງອອກດ້ວຍລະດັບແຮງທີ່ກຳນົດໄວ້ຄົງທີ່ ການປັບແຕ່ງລະອຽດແບບນັ້ນຈຶ່ງເຮັດໄດ້ຍາກກວ່າ.

ແລະຂໍ້ດີທີ່ປາຍ cannula ທູ່ ກໍ່ກາຍເປັນຂໍ້ດ້ອຍໄດ້ຄືກັນ. ເສັ້ນໃຍທີ່ແຂງຫຼາຍ ແລະຝັງແໜ້ນມາດົນແລ້ວ ອາດຕ້ອງໃຊ້ເຂັມແຫຼມຕັດໃຫ້ຊັດເຈນຈຶ່ງຈະໄດ້ຜົນດີກວ່າ. ປາຍທູ່ຈະໄດ້ຜົນດີກັບເສັ້ນໃຍທີ່ບາງ ແລະອ່ອນ ແຕ່ຖ້າພົບເສັ້ນໃຍທີ່ໜາ ແລະແຂງ ອາດຕ້ອງເຮັດຊ້ຳຫຼາຍເທື່ອ.

ດ້ວຍເຫດນີ້ ໃນການປິ່ນປົວຕົວຈິງ ທ່ານໝໍບາງຄົນຈຶ່ງໃຊ້ທັງສອງວິທີຮ່ວມກັນ ຫຼືເລືອກໃຊ້ຕ່າງກັນຕາມແຕ່ລະຈຸດ ໂດຍພິຈາລະນາຈາກສະພາບຮອຍແປ້ນ. ຈຸດທີ່ຍຶດຕິດແບບຕື້ນ ແລະກະຈາຍເປັນບໍລິເວນກວ້າງ ໃຊ້ air subcision ຈັດການໄດ້ໄວ ແລະສະໝ່ຳສະເໝີ ສ່ວນຈຸດທີ່ແຂງ ແລະຝັງແໜ້ນມາດົນໜຶ່ງ ຫຼືສອງຈຸດ ໃຊ້ needle ຈັດການໃຫ້ຈົບ. ບໍ່ແມ່ນວ່າວິທີໃດວິທີໜຶ່ງດີກວ່າສະເໝີໄປ ແຕ່ຄືການເລືອກເຄື່ອງມືທີ່ເໝາະສົມຕາມຄວາມເລິກ ແລະຄວາມແຂງຂອງຮອຍແປ້ນນັ້ນ.

ການບວມ ແລະ ການດູແລຫຼັງເຮັດ

ຫຼັງ subcision ໃໝ່ໆ ຈຸດທີ່ເຮັດມັກຈະບວມ ແລະມີຮອຍຊ້ຳ. ນີ້ເປັນເພາະໃນຂະນະຕັດເສັ້ນໃຍ ເສັ້ນເລືອດນ້ອຍໆທີ່ຢູ່ໃກ້ຄຽງກໍ່ຖືກກະທົບໄປນຳ. ອາການບວມ ແລະຊ້ຳນີ້ຈະຄ່ອຍໆດີຂຶ້ນເອງຕາມເວລາ.

ຈຸດທີ່ເສັ້ນໃຍຖືກຕັດອອກ ຈະເກີດເປັນບ່ອນຫວ່າງ ໃນເບື້ອງຕົ້ນເລືອດໃນຮ່າງກາຍຈະເຂົ້າມາຕື່ມບ່ອນຫວ່າງນັ້ນ ຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງຄ່ອຍໆຖືກດູດຊືມ ແລ້ວຄໍລາເຈນໃໝ່ຈະເລີ່ມສ້າງຕົວຂຶ້ນມາແທນ. ຂະບວນການທີ່ຮອຍແປ້ນຄ່ອຍໆຮາບພຽງຂຶ້ນນັ້ນ ໄປພ້ອມກັບຂະບວນການຟື້ນຟູນີ້.

ໃນຫຼາຍວັນທຳອິດຫຼັງເຮັດ ຄວນຫຼີກລ່ຽງການກົດ ຫຼືຖູແຮງໃສ່ຈຸດນັ້ນ ເພາະຖ້າມີແຮງກົດລົງໃນຂະນະທີ່ເນື້ອເຍື່ອຍັງບໍ່ທັນຕັ້ງໂຕດີ ບ່ອນຫວ່າງທີ່ກຳລັງຟື້ນຕົວອາດຖືກກົດໃຫ້ຢູ່ໃກ້ຄືເກົ່າໄດ້. ນອກຈາກນີ້ ຈຸດທີ່ເຮັດອາດອ່ອນໄຫວຕໍ່ແສງແດດຫຼາຍຂຶ້ນ ການທາຄີມກັນແດດຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີຈຶ່ງມີປະໂຫຍດ.

Air subcision ບໍ່ແມ່ນວ່າຄາວດຽວແລ້ວການຍຶດຕິດຈະຫາຍໝົດທຸກຄົນ. ຖ້າເສັ້ນໃຍກະຈາຍເປັນບໍລິເວນກວ້າງ ຫຼືແຂງ ແລະໜາເພາະຝັງແໜ້ນມາດົນ ອາດຕ້ອງກັບມາເຮັດຈຸດດຽວກັນອີກໂດຍຫ່າງກັນເປັນອາທິດ ເພື່ອຄ່ອຍໆຈັດການສ່ວນທີ່ຍັງຍຶດຕິດຢູ່. ໃນລະຫວ່າງນັ້ນ ທ່ານໝໍຈະສັງເກດຄວາມໄວຂອງຄໍລາເຈນທີ່ເຂົ້າມາຕື່ມ ແລ້ວກຳນົດຄາວຕໍ່ໄປຕາມນັ້ນ.

References

Korean Dermatological Association, American Academy of Dermatology (AAD), and Ministry of Food and Drug Safety (MFDS).