ວິທີແຍກແຍະສິວທີ່ບີບໄດ້ ແລະ ສິວທີ່ຫ້າມບີບ ພ້ອມເກນການສັກຢາຫຍໍ້ອັກເສບ

ເວລາເບິ່ງກະຈົກແລ້ວເຫັນສິວ ມືມັກຈະໄປແຕະກ່ອນຄິດ. ຮູ້ສຶກວ່າຖ້າບີບອອກມັນຈະຫາຍໄປທັນທີ ແລະ ຖ້າປະໄວ້ມັນຈະໃຫຍ່ຂຶ້ນ.

ແຕ່ສິວແຕ່ລະຊະນິດມີສະພາບພາຍໃນທີ່ບໍ່ຄືກັນ. ມີເກນຊັດເຈນທີ່ແຍກລະຫວ່າງສິວທີ່ບີບໄດ້ ກັບສິວທີ່ຫ້າມບີບ ແລະ ຖ້າບໍ່ຮູ້ເກນນີ້ແລ້ວໄປແຕະຕ້ອງ ຮອຍກໍ່ຈະຄ້າງຢູ່ດົນກວ່າເກົ່າ. ຮອຍນັ້ນມັກຈະບໍ່ຫາຍໄປພາຍໃນ 2 ຫາ 3 ວັນ, ຖ້າເປັນຮອຍດຳຈາກສີຜິວ (ຈຸດດ່າງດຳ) ອາດໃຊ້ເວລາ 6 ຫາ 12 ເດືອນ, ແລະ ຖ້າເປັນຮອຍບຸ໋ມເປັນແປ້ວ ຖ້າບໍ່ຮັກສາອາດຄ້າງຢູ່ຖາວອນ. ມື້ນີ້ຂໍອະທິບາຍວິທີແຍກແຍະນັ້ນ ພ້ອມກັບເຫດຜົນວ່າເປັນຫຍັງຢາສັກຫຍໍ້ອັກເສບທີ່ໂຮງໝໍສັກໃຫ້ຈຶ່ງຈຳເປັນ.

ເປັນຫຍັງສິວຫົວຂາວ ແລະ ສິວຫົວດຳຈຶ່ງບີບໄດ້?

ຮູຂຸມຂົນຈະອຸດຕັນເມື່ອມີນ້ຳມັນຜິວ (ໄຂມັນທີ່ຜິວໜັງຜະລິດ) ແລະ ເຊວຜິວທີ່ຕາຍແລ້ວສະສົມຢູ່ພາຍໃນ. ສະພາບອຸດຕັນແບບນີ້ເອີ້ນວ່າ ຄອມິໂດນ (comedone).

ສິວຫົວຂາວ ຄືສະພາບທີ່ປາກຮູຂຸມຂົນອຸດຕັນໝົດ ເຮັດໃຫ້ນ້ຳມັນ ແລະ ເຊວຜິວທີ່ຄ້າງຢູ່ພາຍໃນເບິ່ງເປັນກ້ອນສີຂາວ. ສ່ວນສິວຫົວດຳ ປາກຮູຂຸມຂົນຍັງເປີດຢູ່ ເຮັດໃຫ້ສິ່ງທີ່ຢູ່ພາຍໃນສຳຜັດກັບອາກາດແລ້ວອົກຊິໄດສ໌ຈົນປ່ຽນເປັນສີດຳ. ເຖິງສີຈະຕ່າງກັນ ແຕ່ວັດຖຸດິບພາຍໃນຄືກັນທຸກປະການ.

ທັງສອງຊະນິດມີຈຸດຮ່ວມກັນຢູ່ຢ່າງໜຶ່ງ ຄື ຝາຮູຂຸມຂົນ (ຊັ້ນເຍື່ອບາງທີ່ຫຸ້ມຮູຂຸມຂົນ) ຍັງບໍ່ທັນແຕກ. ລອງນຶກເບິ່ງຄືຖົງໃສ່ຂີ້ເຫຍື້ອ. ຕາບໃດທີ່ຖົງຍັງດີຢູ່ ເຮົາສາມາດເອົາຂອງທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນອອກມາຢ່າງລະມັດລະວັງໄດ້ ແຕ່ຖ້າຖົງແຕກ ຂອງພາຍໃນເຮ່ຍະຢູ່ອອກແລ້ວ ຍິ່ງແຕະຕ້ອງກໍ່ຍິ່ງເຮ່ຍະໜັກຂຶ້ນ ຫຼັກການກໍ່ຄືກັນ. ຄອມິໂດນຍັງເປັນຝ່າຍທີ່ຖົງບໍ່ທັນແຕກ ອາການອັກເສບຈຶ່ງບໍ່ທັນລາມໄປເຖິງເນື້ອເຍື່ອຊັ້ນເລິກ. ສະນັ້ນ ຖ້າໃຊ້ແຮງກົດທີ່ພໍດີບີບເອົາແຕ່ສ່ວນທີ່ຄ້າງຢູ່ອອກມາ ຜິວໜັງກໍ່ຈະບໍ່ເສຍຫາຍຫຼາຍ.

ແຕ່ບໍ່ແມ່ນວ່າຖົງຍັງດີແລ້ວຈະກົດແບບໃດກໍ່ໄດ້. ຖ້າໃຊ້ປາຍເລັບກົດແຮງໆ ແຮງນັ້ນອາດເຮັດໃຫ້ຝາຮູຂຸມຂົນທີ່ຍັງດີຢູ່ແຕກໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ຄຳວ່າ "ບີບໄດ້ຄ່ອນຂ້າງປອດໄພ" ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າແຕະຕ້ອງແບບໃດກໍ່ໄດ້ ແຕ່ໝາຍເຖິງປອດໄພກໍ່ຕໍ່ເມື່ອເຮັດຢ່າງຖືກວິທີເທົ່ານັ້ນ.

ຈະແຍກແຍະສິວທີ່ບີບໄດ້ແນວໃດ?

ພຽງແຕ່ເບິ່ງລັກສະນະພາຍນອກ ກໍ່ພໍຈະແຍກແຍະໄດ້ລະດັບໜຶ່ງ. ລອງກວດເບິ່ງລັກສະນະຕໍ່ໄປນີ້.

• ຜິວໜ້າສິວມີສີເຫຼືອງຫຼືສີຂາວປູດຂຶ້ນມາ ແລະ ກົດແລ້ວບໍ່ເຈັບ: ໝາຍຄວາມວ່າສິ່ງທີ່ຄ້າງຢູ່ຂຶ້ນມາໃກ້ຜິວໜ້າຮູຂຸມຂົນແລ້ວ ບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ແຮງກົດຫຼາຍກໍ່ອອກງ່າຍ.
• ຜິວໜັງອ້ອມຂ້າງບໍ່ແດງບວມ: ເປັນສັນຍານວ່າອາການອັກເສບຍັງບໍ່ທັນລາມໄປເນື້ອເຍື່ອອ້ອມຂ້າງ ສະນັ້ນ ບີບອອກແລ້ວຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະແຜ່ໄປດ້ານຂ້າງຈຶ່ງຕ່ຳ.
• ຄຳເບິ່ງແລ້ວນຸ້ມ ບໍ່ແຂງ: ຖ້າແຂງເປັນກ້ອນ ໝາຍຄວາມວ່າອາການອັກເສບຝັງເລິກ ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມນຸ້ມຈຶ່ງເປັນຫຼັກຖານວ່າມັນຍັງຄ້າງຢູ່ໃກ້ຜິວໜ້າ.
• ເກີດຂຶ້ນມາບໍ່ເກີນ 2 ຫາ 3 ວັນ: ຄອມິໂດນທີ່ປະໄວ້ດົນ ເຊວຜິວແລະນ້ຳມັນພາຍໃນຈະແຂງຕົວແໜ້ນຂຶ້ນ ເຮັດໃຫ້ບີບອອກຍາກກວ່າ ແລະ ລະຄາຍເຄືອງອ້ອມຂ້າງຫຼາຍກວ່າຄອມິໂດນທີ່ຫາກໍ່ເກີດ.

ໃນທາງກັບກັນ ຮອຍສິວທີ່ແດງ ແຂງ ກົດແລ້ວເຈັບຫຼາຍ, ຮອຍທີ່ມີໜອງຄ້າງຢູ່ພາຍໃນຈົນປູດ, ຫຼືຮອຍທີ່ຄຳເບິ່ງແລ້ວຮູ້ສຶກວ່າຮາກຝັງເລິກ ບໍ່ແມ່ນຊະນິດທີ່ຄວນບີບ.

ເປັນຫຍັງຄອມິໂດນຈຶ່ງກາຍເປັນສິວອັກເສບ?

ບາງເທື່ອຄອມິໂດນທີ່ເບິ່ງປົກກະຕິດີ ຢູ່ໆກໍ່ປ່ຽນເປັນສິວແດງ ເຈັບປວດ ຢ່າງບໍ່ຄາດຄິດ. ຫຼາຍຄົນອາດສົງໄສວ່າເປັນຫຍັງຈຶ່ງເປັນແບບນັ້ນ.

ພາຍໃນຮູຂຸມຂົນ ໂດຍປົກກະຕິມີເຊື້ອແບັກທີເຣຍທີ່ຢູ່ອາໃສເປັນປົກກະຕິ ຄື ເຊື້ອສິວ (C. acnes) ອາໄສຢູ່ແລ້ວ. ປົກກະຕິບໍ່ກໍ່ບັນຫາໃຫຍ່ ແຕ່ຖ້ານ້ຳມັນຜິວສະສົມຫຼາຍຂຶ້ນຈົນພາຍໃນຮູຂຸມຂົນຂາດອົກຊິແຊນ ເຊື້ອນີ້ຈະຂະຫຍາຍພັນຢ່າງໄວ ເພາະເຊື້ອສິວມັກສະພາບແວດລ້ອມແບບນັ້ນ.

ເມື່ອເຊື້ອເພີ່ມຂຶ້ນ ເຊວພູມຄຸ້ມກັນຂອງຮ່າງກາຍຈະຮັບຮູ້ ແລະ ອອກມາຈັດການ. ໃນຂະບວນການນີ້ ສານສົ່ງສັນຍານອັກເສບຈະຖືກປ່ອຍອອກມາ ຄວາມກົດດັນຢູ່ຝາຮູຂຸມຂົນຈະສະສົມ ຈົນເຮັດໃຫ້ຝາທີ່ບາງໆນັ້ນແຕກອອກໃນທີ່ສຸດ. ເວົ້າອີກຢ່າງໜຶ່ງ ການທີ່ສິວຫົວຂາວປ່ຽນເປັນຕຸ່ມແດງພາຍໃນ 1-2 ວັນ ກໍ່ມາຈາກການຂະຫຍາຍພັນຂອງເຊື້ອ ແລະ ປະຕິກິລິຍາພູມຄຸ້ມກັນເຫຼົ່ານີ້.

ການທີ່ສິວຮ້າຍແຮງຂຶ້ນໃນຊ່ວງໄວລຸ້ນ ຫຼືກ່ອນມີປະຈຳເດືອນ ກໍ່ມາຈາກເຫດຜົນດຽວກັນ. ຮໍໂມນ (ແອນໂດຣເຈນ) ຈະກະຕຸ້ນຕ່ອມໄຂມັນ ເຮັດໃຫ້ປະລິມານນ້ຳມັນຜິວທີ່ຜະລິດອອກມາເພີ່ມຂຶ້ນ ຄອມິໂດນຈຶ່ງເກີດງ່າຍຂຶ້ນ ແລະ ໂອກາດທີ່ຈະກາຍເປັນສິວອັກເສບກໍ່ເພີ່ມຂຶ້ນຕາມ.

ເປັນຫຍັງບີບສິວອັກເສບແລ້ວຈຶ່ງເປັນຮອຍແປ້ວ?

ຕຸ່ມແດງບວມ ຫຼືຕຸ່ມໜອງ ແມ່ນສະພາບທີ່ຝາຮູຂຸມຂົນແຕກໄປແລ້ວ. ໝາຍຄວາມວ່າແບັກທີເຣຍ ແລະ ນ້ຳມັນຜິວໄດ້ຮົ່ວອອກໄປນອກຮູຂຸມຂົນ ຄືໄປເຖິງຊັ້ນໜັງແທ້ (ຊັ້ນທີ່ຮອງຮັບຜິວໜັງຢູ່ພາຍໃນ).

ຮ່າງກາຍຈະສ້າງປະຕິກິລິຍາອັກເສບເພື່ອປ້ອງກັນການບຸກລຸກນີ້. ໃນຂະບວນການນີ້ ເອນໄຊທ໌ທີ່ເອີ້ນວ່າ MMP ຈະເພີ່ມຂຶ້ນ ຖ້ານຶກງ່າຍໆ MMP ກໍ່ຄືກໍ່ຕັດທີ່ໃຊ້ຕັດຄໍລາເຈນ. ຄໍລາເຈນເຮັດໜ້າທີ່ເປັນເສົາຄ້ຳຄວາມຢືດຢຸ່ນຂອງຜິວໜັງ ຖ້າ MMP ຕັດເສົານີ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຜິວໜັງກໍ່ຈະຍຸບເປັນຮອຍແປ້ວ ຫຼືທີ່ເອີ້ນວ່າຮອຍແປ້ວແບບຝໍ່.

ບັນຫາຄື ຫຼັງຈາກການຕັດນີ້ຈົບລົງ ເສົາຄ້ຳກໍ່ບໍ່ໄດ້ຟື້ນຄືນມາເອງ. ຮ່າງກາຍພະຍາຍາມສ້າງຄໍລາເຈນໃໝ່ມາຕື່ມ ແຕ່ຄວາມໄວໃນການສ້າງມັກຕາມຄວາມໄວໃນການທຳລາຍບໍ່ທັນ. ດັ່ງນັ້ນ ຍິ່ງອາການອັກເສບໃຫຍ່ ແລະ ຄ້າງດົນ ບວກກັບຍິ່ງໄປແຕະຕ້ອງດ້ວຍມືເລື້ອຍໆ ໂອກາດທີ່ຮອຍບຸ໋ມຈະບໍ່ຖືກເຕີມເຕັມ ແລະ ກາຍເປັນຮອຍແປ້ວຖາວອນກໍ່ຍິ່ງສູງ.

ຖ້າໃນສະພາບນີ້ຍັງໃຊ້ມືບີບອີກ ສະຖານະການຈະຍິ່ງແຍ່ລົງ. ເພາະແຮງກົດຈາກນິ້ວມືຈະດັນສານອັກເສບເຂົ້າໄປເລິກ ແລະ ກວ້າງຂຶ້ນໃນເນື້ອເຍື່ອອ້ອມຂ້າງຝາຮູຂຸມຂົນທີ່ແຕກໄປແລ້ວ. ໃນທີ່ສຸດ ຂອບເຂດອາການອັກເສບຈະກວ້າງຂຶ້ນ ພື້ນທີ່ຄໍລາເຈນທີ່ເສຍຫາຍກໍ່ຈະໃຫຍ່ຂຶ້ນຕາມ ໂອກາດທີ່ຈະຄ້າງເປັນຮອຍແປ້ວຈຶ່ງສູງຂຶ້ນ.

ຮອຍແປ້ວ ແລະ ຮອຍແດງແຕກຕ່າງກັນແນວໃດ?

ຮ່ອງຮອຍທີ່ຄ້າງຢູ່ຫຼັງສິວແຫ້ງນັ້ນ ຕົວຈິງແລ້ວແບ່ງອອກເປັນ 2 ຊະນິດ ແຕ່ຫຼາຍຄົນແຍກບໍ່ອອກ ຈຶ່ງກັງວົນເໝືອນກັນໝົດ.

ຮອຍທີ່ຄ້າງເປັນສີແດງ ຫຼືສີນ້ຳຕານ ຄືຮອຍດ່າງດຳຈາກສີຜິວ. ເກີດຈາກເມັດສີເມລານິນທີ່ມາລວມຕົວຢູ່ບ່ອນທີ່ອາການອັກເສບຜ່ານໄປຊົ່ວຄາວ ຫຼືເສັ້ນເລືອດຝອຍທີ່ຂະຫຍາຍຄ້າງໄວ້. ເນື່ອງຈາກເປັນບັນຫາສີຢູ່ຜິວໜ້າ ມັນຈະຄ່ອຍໆຈາງລົງຕາມເວລາ ແລະ ຖ້າກັນແດດຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ ຈະຈາງໄວຂຶ້ນ.

ແຕ່ຮອຍທີ່ບຸ໋ມລົງ ຫຼືປູດເປັນຕຸ່ມຂຸງຂິງ ເປັນອີກເລື່ອງໜຶ່ງ. ນີ້ແມ່ນຜົນມາຈາກເສົາຄໍລາເຈນທີ່ອະທິບາຍໄປແລ້ວຂ້າງເທິງພັງລົງ ໂຄງສ້າງຜິວໜັງຈຶ່ງປ່ຽນໄປແທ້ໆ. ເນື່ອງຈາກບໍ່ແມ່ນບັນຫາສີ ແຕ່ເປັນບັນຫາຄວາມຂຸງຂິງຂອງຜິວໜ້າ ຄວາມໄວໃນການດີຂຶ້ນເອງຈຶ່ງຊ້າກວ່າຫຼາຍ ແລະ ດູແລຍາກກວ່າຮອຍດ່າງດຳ. ດັ່ງນັ້ນ ການແຍກໃຫ້ອອກວ່າຮອຍທີ່ຄ້າງຢູ່ຕອນນີ້ເປັນບັນຫາສີ ຫຼືບັນຫາຮູບຮ່າງ ຈະຊ່ວຍໃນການກຳນົດທິດທາງການດູແລ.

ຢາສັກຫຍໍ້ອັກເສບຊ່ວຍໃຫ້ຍຸບບວມໄດ້ແນວໃດ?

ຢາສັກຫຍໍ້ອັກເສບສິວທີ່ໂຮງໝໍໃຊ້ ໂດຍທົ່ວໄປແມ່ນວິທີສັກສານສະເຕີຣອຍ (steroid) ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຕ່ຳໆ ເຂົ້າໄປໃນຮອຍສິວໂດຍກົງ.

ສະເຕີຣອຍຈະຫຼຸດການສ້າງສານສົ່ງສັນຍານອັກເສບ (ໄຊໂຕໄຄນ໌) ແລະ ເຮັດໃຫ້ເສັ້ນເລືອດອ້ອມຂ້າງແຄບລົງ ຊ່ວຍຫຍັບຍັ້ງບໍ່ໃຫ້ເລືອດ ແລະ ເຊວອັກເສບໄຫຼມາລວມຕົວຢູ່ບໍລິເວນນັ້ນ. ຜົນຄື ມີບົດລາຍງານວ່າອາການບວມ ແລະ ເຈັບປວດຈະຍຸບລົງຢ່າງເຫັນໄດ້ຊັດພາຍໃນ 1 ຫາ 2 ວັນ.

ຈຸດສຳຄັນຄື ຢາສັກນີ້ບໍ່ໄດ້ບີບເອົາສິ່ງທີ່ຄ້າງຢູ່ພາຍໃນອອກໂດຍກົງ. ມັນເປັນວິທີສະຫງົບປະຕິກິລິຍາອັກເສບດ້ວຍທາງເຄມີ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ເນື້ອເຍື່ອອ້ອມຂ້າງເສຍຫາຍໜ້ອຍກວ່າການບີບດ້ວຍມືຫຼາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ສຳລັບຮອຍສິວອັກເສບໃຫຍ່ ແລະ ແຂງທີ່ມີແນວໂນ້ມຈະກາຍເປັນຮອຍແປ້ວ ຈຶ່ງແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ຢາສັກນີ້ກ່ອນການບີບ.

ເປັນຫຍັງຄວນຫຼີກລ່ຽງການບີບສິວດ້ວຍຕົນເອງ?

ເຂົ້າໃຈວ່າຢາກໃຊ້ມືບີບເອງ ແຕ່ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ເຮັດ ດ້ວຍເຫດຜົນຕໍ່ໄປນີ້.

• ມື ແລະ ເລັບສ່ວນຫຼາຍບໍ່ໄດ້ຂ້າເຊື້ອຢ່າງສົມບູນ ໃນຂະນະບີບ ເຊື້ອແບັກທີເຣຍໃໝ່ອາດເຂົ້າໄປໃນຮູຂຸມຂົນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ອາການອັກເສບໜັກຂຶ້ນ.
• ຍາກທີ່ຈະກະປະລິມານມູມ ແລະ ແຮງກົດໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ບາງເທື່ອສິ່ງທີ່ຄ້າງຢູ່ບໍ່ອອກມາທາງນອກຮູຂຸມຂົນ ແຕ່ກັບແຜ່ໄປໃສ່ເນື້ອເຍື່ອຂ້າງຄຽງແທນ ເຮັດໃຫ້ຂອບເຂດອາການອັກເສບກວ້າງຂຶ້ນແທນ.
• ຖ້າກົດ ແລະ ແຕະຕ້ອງບ່ອນດຽວກັນຊ້ຳໆ ຄວາມລະຄາຍເຄືອງຈະຄ້າງຢູ່ຕໍ່ເນື່ອງ ອາການອັກເສບບໍ່ຍຸບ ແລະ ມີແນວໂນ້ມກາຍເປັນຮອຍດ່າງດຳ (ຮອຍທີ່ບີບແລ້ວຄ້າງເປັນສີນ້ຳຕານ ຫຼືສີແດງດົນ).

ໂດຍສະເພາະ ກ້ອນສິວທີ່ຮາກຝັງເລິກ ຫຼືຖົງນ້ຳ (cyst) ບໍ່ຄວນໃຊ້ມືບີບເດັດຂາດ. ເພາະຮອຍສິວແບບນີ້ ບໍ່ແມ່ນໂຄງສ້າງທີ່ແກ້ໄຂໄດ້ດ້ວຍການບີບ ແຕ່ຕ້ອງໃຊ້ຢາສັກ ຫຼືການຮັກສາຮູບແບບອື່ນ.

ຄວນບີບສິວເມື່ອໃດ ແລະ ຢູ່ໃສຈຶ່ງປອດໄພ?

ເຖິງຈະເປັນຄອມິໂດນຊະນິດຢູ່ໜ້າຜິວ ເຊັ່ນ ສິວຫົວຂາວ ຫຼືສິວຫົວດຳ ກໍ່ຄວນຮັບການບີບໃນສະຖານທີ່ທີ່ໃຊ້ອຸປະກອນຂ້າເຊື້ອຢ່າງຖືກສຸຂະອະນາໄມ ແລະ ສາມາດຄວບຄຸມແຮງກົດໄດ້ຢ່າງແມ່ນຍຳ. ອຸປະກອນສະເພາະສຳລັບບີບສິວ (comedone extractor) ຈະຊ່ວຍກະຈາຍແຮງກົດໃຫ້ສະໝ່ຳສະເໝີ ຫຼຸດຄວາມເສຍຫາຍຕໍ່ເນື້ອເຍື່ອອ້ອມຂ້າງ.

ໃນທາງກັບກັນ ຮອຍທີ່ແດງບວມ ເຈັບປວດ ຫຼືມີໜອງຄ້າງຢູ່ເລິກ ຄວນຮັກສາໃຫ້ອາການອັກເສບຍຸບລົງກ່ອນ ບໍ່ແມ່ນບີບອອກ. ຖ້າພະຍາຍາມບີບໃນສະພາບແບບນີ້ ຈະເປັນການບັງຄັບເຮັດໃຫ້ໜອງທີ່ຍັງບໍ່ທັນສຸກແຕກອອກ ເຊິ່ງອາດເຮັດໃຫ້ຟື້ນຕົວຊ້າລົງແທນ.

ຫຼັງບີບສິວແລ້ວ ຄວນດູແລແນວໃດ?

ເຖິງຈະເປັນຮອຍສິວທີ່ບີບໄດ້ຢ່າງປອດໄພ ແຕ່ຫຼັງບີບອອກໃໝ່ໆ ຮູຂຸມຂົນຍັງເປີດຢູ່ ຈຶ່ງບອບບາງຕໍ່ການລະຄາຍເຄືອງຈາກພາຍນອກ. ຊ່ວງນີ້ ສິ່ງສຳຄັນທີ່ສຸດ ຄືຢ່າໃຊ້ມືໄປແຕະຕ້ອງອີກ.

ນອກຈາກນີ້ ຖ້າຖືກແສງແດດ ບໍລິເວນນັ້ນອາດເກີດຮອຍດ່າງດຳສີນ້ຳຕານໄດ້ງ່າຍ ດັ່ງນັ້ນ ການທາຄີມກັນແດດຈຶ່ງຊ່ວຍໄດ້. ນອກຈາກນີ້ ຍັງອາດພິຈາລະນາໃຊ້ຜະລິດຕະພັນອ່ອນໂຍນທີ່ມີສານຊ່ວຍສະຫງົບຜິວ ເພື່ອຫຼຸດການລະຄາຍເຄືອງໄປພ້ອມກັນ.

References

Korean Dermatological Association, Ministry of Food and Drug Safety (MFDS), American Academy of Dermatology (AAD), and U.S. Food and Drug Administration (FDA).