ຫຼັກເກນແຍກຮອຍແດງຈາກສິວອອກຈາກຮອຍດຳ ແລະ ຫຼັກການເຮັດວຽກຂອງເລເຊີເສັ້ນເລືອດ

ຫຼັງສິວຫາຍໄປ ຜິວມັກເຫຼືອຮ່ອງຮອຍໄວ້ສອງແບບ. ແບບໜຶ່ງແມ່ນຮອຍແດງ ອີກແບບໜຶ່ງແມ່ນຮອຍນ້ຳຕານ ຫຼື ນ້ຳຕານເຂັ້ມ. ຮອຍແດງນັ້ນຫຼາຍເທື່ອບໍ່ແມ່ນສີຜິວ ແຕ່ເປັນເສັ້ນເລືອດຝອຍນ້ອຍໆໃຕ້ຜິວທີ່ຂະຫຍາຍໂຕແລ້ວສ່ອງອອກມາໃຫ້ເຫັນ. ແຕ່ຫຼາຍຄົນມັກເອົາຮອຍທັງສອງແບບໄປປົນກັນວ່າເປັນຮອຍດຳ ແລ້ວທາແຕ່ຄຣີມຂາວໃສ ເສຍເວລາໄປໂດຍບໍ່ໄດ້ຜົນ. ໃນເມື່ອສາເຫດຕ່າງກັນ ວິທີເບິ່ງແຍງກໍ່ຕ້ອງຕ່າງກັນ ບົດຄວາມນີ້ຈຶ່ງຂໍລວບຮວມຫຼັກເກນແຍກຮອຍທັງສອງ ພ້ອມກັບຫຼັກການເບື້ອງຫຼັງຂອງແຕ່ລະຊະນິດ.

ຮອຍແດງຈາກສິວເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ?

ເມື່ອສິວອັກເສບຮ້າຍແຮງ ເສັ້ນເລືອດບໍລິເວນນັ້ນຈະຂະຫຍາຍໂຕ. ນີ້ແມ່ນປະຕິກິລິຍາຂອງຮ່າງກາຍທີ່ຕ້ອງການສົ່ງເມັດເລືອດຂາວ ແລະ ສານອາຫານໄປສູ້ກັບການອັກເສບ ຈຶ່ງເພີ່ມການໄຫຼວຽນຂອງເລືອດ. ໃນຂະບວນການນີ້ ເສັ້ນເລືອດຝອຍຈະຂະຫຍາຍໂຕ ແລະ ບາງເທື່ອກໍ່ມີເສັ້ນເລືອດນ້ອຍໆເກີດຂຶ້ນໃໝ່ນຳ.

ເຖິງແມ່ນການອັກເສບຈະສະຫງົບລົງແລ້ວ ເສັ້ນເລືອດທີ່ຂະຫຍາຍນັ້ນກໍ່ບໍ່ໄດ້ຫົດກັບຄືນຂະໜາດເດີມທັນທີ. ຝາເສັ້ນເລືອດເອງຖືກສານອັກເສບກະຕຸ້ນ ຈຶ່ງຄ້າງຢູ່ໃນສະພາບຂະຫຍາຍໄປອີກຫຼາຍວັນຫາຫຼາຍອາທິດ. ເສັ້ນເລືອດເຫຼົ່ານີ້ທີ່ຢູ່ໃຕ້ຜິວແມ່ນສາເຫດເຮັດໃຫ້ຮອຍນັ້ນເບິ່ງແດງ.

ເວົ້າອີກແງ່ໜຶ່ງ ຮອຍແດງບໍ່ແມ່ນສີຜິວທີ່ເກີດຂຶ້ນໃໝ່ ແຕ່ເປັນເສັ້ນເລືອດທີ່ຂະຫຍາຍໂຕແລ້ວສ່ອງອອກມາຈາກໃຕ້ຊັ້ນຜິວທີ່ບາງ. ຍິ່ງຜິວບາງ ຫຼື ການອັກເສບເລິກເທົ່າໃດ ຮອຍກໍ່ຍິ່ງເຫຼືອຢູ່ດົນ ແລະ ເຂັ້ມກວ່າ.

ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຮອຍແດງຈາກເສັ້ນເລືອດ ກັບ ຮອຍດຳ

ຮອຍດຳເກີດຈາກກົນໄກທີ່ຕ່າງກັນຫຼາຍ. ຢູ່ບໍລິເວນທີ່ເຄີຍອັກເສບໜັກ ເມລາໂນໄຊ (ຈຸລັງທີ່ສ້າງສີຜິວ) ຈະຖືກກະຕຸ້ນ ຈຶ່ງສ້າງເມລານິນອອກມາຫຼາຍເກີນໄປ. ສີເມລານິນນີ້ຈະໄປສະສົມຢູ່ຊັ້ນໜັງກຳພ້າ ຫຼື ຊັ້ນໜັງແທ້ ເຮັດໃຫ້ເບິ່ງເປັນສີນ້ຳຕານ ຫຼື ນ້ຳຕານເຂັ້ມ.

ຮອຍແດງຈາກເສັ້ນເລືອດ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ເສັ້ນເລືອດຫົດກັບຄືນປົກກະຕິ ຮອຍກໍ່ຈະຈາງລົງເອງ. ແຕ່ຮອຍດຳແມ່ນເມັດສີເມລານິນທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນແລ້ວຄ້າງຢູ່ໃນຜິວ ບໍ່ໄດ້ຫາຍໄປພ້ອມກັບການຫົດຂອງເສັ້ນເລືອດ. ຢາກໃຫ້ຮອຍດຳຈາງລົງ ຕ້ອງໃຫ້ຜິວຫຼຸດຂີ້ໄຄຫ້ຼາຍຄັ້ງ ຜ່ານຂະບວນການເທີນໂອເວີ (ວົງຈອນສ້າງຈຸລັງຜິວໃໝ່ ແລ້ວດັນເມັດສີເກົ່າອອກໄປພ້ອມກັບຂີ້ໄຄ).

ດັ່ງນັ້ນ ຮອຍທັງສອງແບບຈຶ່ງມີໂຕນສີບໍ່ຄືກັນຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນ. ຮອຍແດງແມ່ນອອກສີແດງແທ້ໆ ສ່ວນຮອຍດຳຈະອອກໂຕນນ້ຳຕານ ຫຼື ນ້ຳຕານເຂັ້ມ. ບາງຄັ້ງທັງສອງແບບກໍ່ຢູ່ຮ່ວມກັນຢູ່ຈຸດດຽວ ຈຶ່ງບໍ່ງ່າຍທີ່ຈະຕັດສິນດ້ວຍຕາເປົ່າວ່າມັນແມ່ນຫຍັງກັນແທ້.

ໂດຍສະເພາະຄົນຜິວຂາວ ຮອຍແດງຈະເຫັນຊັດຂຶ້ນ ສ່ວນຄົນຜິວເຂັ້ມ ຮອຍດຳຈະສັງເກດເຫັນງ່າຍກວ່າ. ໝາຍຄວາມວ່າ ຮອຍດຽວກັນອາດເບິ່ງບໍ່ຄືກັນຂຶ້ນກັບໂຕນຜິວດັ້ງເດີມຂອງແຕ່ລະຄົນ.

ເປັນຫຍັງກົດເບິ່ງແລ້ວແຍກອອກໄດ້?

ວິທີງ່າຍທີ່ສຸດໃນການແຍກຮອຍທັງສອງ ແມ່ນໃຊ້ນິ້ວມື ຫຼື ແກ້ວໃສ ກົດເບົາໆລົງໄປເບິ່ງ. ວິທີນີ້ເອີ້ນວ່າ ດາຍອາສະໂຄປີ (diascopy) ຄືການກົດຜິວເບິ່ງປະຕິກິລິຍາຂອງເສັ້ນເລືອດ.

ຮອຍແດງຈາກເສັ້ນເລືອດ ເມື່ອກົດລົງໄປ ເລືອດໃນເສັ້ນເລືອດຈະຖືກແຮງກົດດັນອອກ ເຮັດໃຫ້ຮອຍແດງຈາງລົງ ຫຼື ປ່ຽນເປັນສີຂາວທັນທີ. ພໍປ່ອຍມືອອກ ເລືອດກໍ່ໄຫຼກັບເຂົ້າມາອີກ ຮອຍແດງກໍ່ກັບຄືນມາຄືເກົ່າ. ຄ້າຍຄືກັບເອົາມືກົດລູກໂປ່ງທີ່ມີນ້ຳຢູ່ຂ້າງໃນ ຈຸດທີ່ຖືກກົດຈະແປ້ນລົງ.

ຮອຍດຳກົງກັນຂ້າມ ເມື່ອກົດແລ້ວສີແທບບໍ່ປ່ຽນເລີຍ. ເພາະເມັດສີໄດ້ຝັງແໜ້ນຢູ່ໃນຈຸລັງແລ້ວ ຕໍ່ໃຫ້ຖືກແຮງກົດ ກໍ່ບໍ່ຂະຫຍັບ ຫຼື ຈາງລົງໄດ້.

ຖ້າຢາກລອງກວດເບິ່ງເອງທີ່ບ້ານ ໃຫ້ໃຊ້ນິ້ວກົດຄ້າງໄວ້ສອງສາມວິນາທີແລ້ວປ່ອຍ ສັງເກດວ່າສີປ່ຽນຫຼືບໍ່. ຖ້າສີຈາງລົງແລ້ວກັບຄືນມາໄວ ໃຫ້ສົງໄສວ່າແມ່ນຮອຍແດງຈາກເສັ້ນເລືອດ ແຕ່ຖ້າສີຄືເດີມບໍ່ປ່ຽນ ໃຫ້ຄິດວ່າມັນໜັກໄປທາງຮອຍດຳຫຼາຍກວ່າ.

ເປັນຫຍັງຮອຍດຳຈຶ່ງຈາງລົງຊ້າ?

ເມລານິນເມື່ອຖືກສ້າງຂຶ້ນມາຄັ້ງໜຶ່ງແລ້ວ ຈະເຄື່ອນທີ່ໄປພ້ອມກັບຈຸລັງຜິວ. ສີທີ່ຖືກສ້າງຢູ່ຊັ້ນລຸ່ມສຸດຂອງໜັງກຳພ້າ ຈະຄ້າງຢູ່ໃນຈຸລັງນັ້ນຈົນກວ່າຈຸລັງຈະຖືກດັນຂຶ້ນມາເທິງ ກາຍເປັນຂີ້ໄຄແລ້ວຫຼຸດອອກໄປ.

ວົງຈອນເທີນໂອເວີນີ້ ຈະຊ້າລົງເມື່ອອາຍຸຫຼາຍຂຶ້ນ ເພາະຄວາມໄວໃນການສ້າງຈຸລັງໃໝ່ ແລະ ດັນຂຶ້ນເທິງ ຈະຊ້າກວ່າຕອນໜຸ່ມ. ດັ່ງນັ້ນ ຮອຍດຳຢ່າງດຽວກັນ ອາດໃຊ້ເວລາຈາງລົງບໍ່ຄືກັນຂຶ້ນກັບອາຍຸຂອງແຕ່ລະຄົນ.

ນອກຈາກນັ້ນ ຖ້າສີເມລານິນລົງໄປເຖິງຊັ້ນໜັງແທ້ (ຊັ້ນເລິກກວ່າໜັງກຳພ້າ) ການຟື້ນຕົວຈະຍິ່ງຊ້າຫຼາຍຂຶ້ນ. ຍ້ອນຊັ້ນໜັງແທ້ບໍ່ມີການປ່ຽນຈຸລັງໄວຄືໜັງກຳພ້າ ສີທີ່ສະສົມຢູ່ຊັ້ນນີ້ຈຶ່ງໃຊ້ເວລາດົນກວ່າຈະຫາຍໄປເອງ ບາງເທື່ອກໍ່ຍັງເຫຼືອຮ່ອງຮອຍຈາງໆໄວ້.

ຈຸດທີ່ຖືກບີບ ຫຼື ແກະສິວດ້ວຍມື ມັກອັກເສບເລິກກວ່າປົກກະຕິ ສີເມລານິນຈຶ່ງລົງໄປເຖິງຊັ້ນໜັງແທ້ໄດ້ງ່າຍ. ນີ້ຄືເຫດຜົນວ່າສິວຄືກັນ ແຕ່ຈຸດທີ່ຖືກແກະ ຫຼື ບີບອອກແຮງ ຮອຍຈະຄ້າງນານກວ່າ.

ຫຼັກການເຮັດວຽກຂອງເລເຊີເສັ້ນເລືອດຕໍ່ຮອຍແດງ

ເລເຊີເສັ້ນເລືອດທີ່ໃຊ້ຮັກສາຮອຍແດງ ຈະໃຊ້ຄື້ນແສງທີ່ຖືກເລືອກໃຫ້ດູດຊຶມເຂົ້າໄປໃນຮີໂມໂກລບິນ (ໂປຣຕີນສີແດງໃນເລືອດທີ່ນຳພາອົກຊີເຈນ) ໂດຍສະເພາະ. ຫຼັກການນີ້ເອີ້ນວ່າ ການສະຫຼາຍຄວາມຮ້ອນແບບເລືອກເປົ້າ.

ເມື່ອແສງເລເຊີຖືກດູດຊຶມເຂົ້າໄປໃນຮີໂມໂກລບິນທີ່ຢູ່ໃນເສັ້ນເລືອດທີ່ຂະຫຍາຍໂຕ ຄວາມຮ້ອນຈະເກີດຂຶ້ນສະເພາະຈຸດນັ້ນ. ເນື້ອເຍື່ອປົກກະຕິອ້ອມຂ້າງບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມເສຍຫາຍຫຍັງຫຼາຍ ມີແຕ່ຝາເສັ້ນເລືອດທີ່ເປັນບັນຫາເທົ່ານັ້ນທີ່ຖືກຄວາມຮ້ອນນັ້ນເຮັດໃຫ້ຄ່ອຍໆແຄບລົງ ຫຼື ຕັນໄປ. ຄ້າຍຄືກັບການໃສ່ຟິວເຕີ້ທີ່ຕອບສະໜອງກັບສີໃດສີໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນ ແລ້ວກອງເອົາສີນັ້ນອອກ.

ເມື່ອເສັ້ນເລືອດແຄບລົງ ຮອຍແດງທີ່ສ່ອງອອກມາຈາກຈຸດນັ້ນກໍ່ຈະຫຼຸດລົງ ຮອຍກໍ່ຈາງລົງ. ແຕ່ເລເຊີຊະນິດນີ້ບໍ່ໄດ້ຊ່ວຍຮອຍດຳຫຼາຍປານໃດ ເພາະຮອຍດຳຕ້ອງໃຊ້ເຄື່ອງທີ່ຄື້ນແສງຕອບສະໜອງກັບເມລານິນ ບໍ່ແມ່ນຮີໂມໂກລບິນ.

ການປ້ອງກັນແດດມີຜົນແນວໃດຕໍ່ຮອຍທັງສອງແບບ?

ແສງແດດສາມາດເຮັດໃຫ້ຮອຍທັງສອງແບບຮ້າຍແຮງຂຶ້ນ ແຕ່ດ້ວຍວິທີທີ່ຕ່າງກັນ.

• ກໍລະນີຮອຍແດງຈາກເສັ້ນເລືອດ: ແສງແດດຈະໄປກະຕຸ້ນປະຕິກິລິຍາອັກເສບໃນຜິວອີກຄັ້ງ ເຮັດໃຫ້ເສັ້ນເລືອດທີ່ຂະຫຍາຍໂຕຢູ່ແລ້ວຍິ່ງຂະຫຍາຍໜັກຂຶ້ນ. ຄວາມຮ້ອນທີ່ເພີ່ມເຂົ້າມາເຮັດໃຫ້ເສັ້ນເລືອດຫົດຍາກຂຶ້ນເລື້ອຍໆ.
• ກໍລະນີຮອຍດຳ: ແສງແດດຈະໄປກະຕຸ້ນເມລາໂນໄຊໂດຍກົງ ໃຫ້ສ້າງເມລານິນອອກມາອີກ. ຍິ່ງໂດນແດດຫຼາຍ ສີກໍ່ຍິ່ງໄປສະສົມທັບຊ້ອນຢູ່ເທິງຮອຍດຳເກົ່າ.
• ການເບິ່ງແຍງຮ່ວມກັນ: ທັງສອງກໍລະນີ ການທາຄຣີມກັນແດດທຸກມື້ຖືກແນະນຳວ່າເປັນວິທີພື້ນຖານທີ່ສຸດ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ການຟື້ນຕົວຖືກຂັດຂວາງ. ຍ້ອນມັນຊ່ວຍປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ແດດມາເປັນຕົວກະຕຸ້ນປະຕິກິລິຍາຄືນໃໝ່.

ບໍ່ວ່າຈະເປັນຮອຍແດງ ຫຼື ຮອຍດຳ ຕາບໃດທີ່ຮອຍຍັງເຫຼືອຢູ່ ການປ້ອງກັນແດດຄືຂັ້ນຕອນທຳອິດຂອງການເບິ່ງແຍງສະເໝີ.

ຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດທົ່ວໄປໃນການເບິ່ງແຍງຮອຍແດງມີຫຍັງແດ່?

ຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດທີ່ພົບເລື້ອຍທີ່ສຸດ ແມ່ນການທາຄຣີມຂາວໃສໃສ່ຮອຍແດງ. ສານໃນຄຣີມຂາວໃສເຮັດວຽກໂດຍໄປຢັບຢັ້ງຂະບວນການສ້າງເມລານິນຂອງເມລາໂນໄຊ ດັ່ງນັ້ນຖ້າຮອຍນັ້ນເກີດຈາກເສັ້ນເລືອດ ບໍ່ແມ່ນສີຜິວ ຄຣີມນີ້ກໍ່ບໍ່ມີຫຍັງໃຫ້ອອກລິດອອກແຮງເລີຍ.

ຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດອີກຂໍ້ໜຶ່ງ ແມ່ນຄິດວ່າຮອຍທັງສອງແບບຈາງລົງດ້ວຍຄວາມໄວເທົ່າກັນ. ຮອຍແດງຈາກເສັ້ນເລືອດຂຶ້ນກັບຄວາມໄວທີ່ເສັ້ນເລືອດຫົດຄືນ ສ່ວນຮອຍດຳຂຶ້ນກັບຄວາມໄວຂອງເທີນໂອເວີ ດັ່ງນັ້ນຢູ່ໃນຜິວຄົນດຽວກັນ ຮອຍແຕ່ລະຈຸດອາດຫາຍໄປໃນເວລາທີ່ບໍ່ຄືກັນ.

ຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດຂໍ້ທີສາມ ແມ່ນການເອົາມືໄປແຕະ ຫຼື ແກະຮອຍນັ້ນອອກ. ການກະຕຸ້ນທາງກາຍະພາບແບບນີ້ ຈະໄປກໍ່ໃຫ້ເກີດການອັກເສບຄືນອີກ ອາດເຮັດໃຫ້ເສັ້ນເລືອດຂະຫຍາຍໜັກຂຶ້ນ ຫຼື ໄປກະຕຸ້ນສີໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນ ຊຶ່ງບໍ່ໄດ້ຊ່ວຍຮອຍທັງສອງແບບເລີຍ ຕາມທີ່ໄດ້ຮັບການແນະນຳ.

ຫາກແຍກສາເຫດຂອງຮອຍທັງສອງອອກຈາກກັນໄດ້ ຈະຊ່ວຍໃຫ້ບໍ່ຕ້ອງເສຍເວລາໃຫ້ກັບຜະລິດຕະພັນທີ່ບໍ່ຖືກກັບຮອຍນັ້ນ. ຖ້າຕັດສິນເອງບໍ່ອອກ ໄປພົບແພດຜິວໜັງເພື່ອກວດດ້ວຍຕາເປົ່າ ພ້ອມກັບການກົດເບິ່ງແບບດາຍອາສະໂຄປີກ່ອນ ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຮູ້ລັກສະນະຮອຍທີ່ແທ້ຈິງ ແລ້ວກຳນົດທິດທາງການເບິ່ງແຍງໄດ້ຖືກຕ້ອງກວ່າ.

References

Korean Dermatological Association, American Academy of Dermatology (AAD), and Ministry of Food and Drug Safety (MFDS).