ຫຼັກການ Onda Lifting ໃຊ້ໄມໂຄເວຟຈັດການໄຂມັນ ແລະ ຜິວທີ່ຢານໃນຄັ້ງດຽວ ພ້ອມຜົນຕາມແຕ່ລະບໍລິເວນ

ເມື່ອໄປປຶກສາເລື່ອງຄາງສອງຊັ້ນ ຕົ້ນແຂນ ຫຼືສີ່ນຂ້າງທ້ອງທີ່ຢານ ຫຼາຍຄົນມັກໄດ້ຍິນຊື່ເຄື່ອງ Onda ຢູ່ເລື້ອຍໆ. ພໍໄດ້ຍິນວ່າເຄື່ອງດຽວຫຼຸດໄຂມັນໄດ້ ພ້ອມທັງດຶງຜິວໃຫ້ກະຊັບຂຶ້ນນໍາ ຫຼາຍຄົນກໍ່ອົດສົງໄສບໍ່ໄດ້ວ່າ ຜົນສອງຢ່າງນີ້ຈະເກີດຂຶ້ນຮ່ວມກັນຈິງບໍ ຈາກອຸປະກອນອັນດຽວ.

Onda ເປັນເຄື່ອງມືທີ່ສົ່ງໄມໂຄເວຟ (ຄື້ນແມ່ເຫຼັກໄຟຟ້າຊະນິດດຽວກັບທີ່ໃຊ້ໃນເຕົາອົບໄມໂຄເວຟ) ເຂົ້າໄປໃນຊັ້ນຜິວຫນັງ. ແຕ່ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເລືອກໃຊ້ໄມໂຄເວຟ ແລະ ເປັນຫຍັງການຫຼຸດໄຂມັນກັບການດຶງຜິວກະຊັບຈຶ່ງເກີດຈາກຄວາມຮ້ອນຄັ້ງດຽວກັນນັ້ນ? ຄໍາຕອບເຊື່ອງຢູ່ໃນວິທີທີ່ເນື້ອເຍື່ອແຕ່ລະຊະນິດຕອບສະຫນອງຕໍ່ຄວາມຮ້ອນບໍ່ຄືກັນ. ຖ້າໄຂຄວາມລັບເຫຼົ່ານີ້ອອກເທື່ອລະຂໍ້ ກໍ່ຈະເຂົ້າໃຈງ່າຍຂຶ້ນວ່າ ເປັນຫຍັງການປິ່ນປົວຄັ້ງດຽວຈຶ່ງໃຫ້ຜົນສອງຢ່າງພ້ອມກັນ.

ເປັນຫຍັງໄມໂຄເວຟຈຶ່ງອຸ່ນຮ່າງກາຍໄດ້ຄືກັນກັບເຕົາອົບໄມໂຄເວຟ?

ເຫດຜົນທີ່ອາຫານມີນໍ້າຮ້ອນຂຶ້ນເມື່ອເອົາເຂົ້າໄປອົບໃນເຕົາໄມໂຄເວຟ ກໍ່ຍ້ອນວ່າໄມໂຄເວຟເຮັດໃຫ້ໂມເລກຸນນໍ້າສັ່ນສະເທືອນ. ໂມເລກຸນນໍ້າມີໂຄງສ້າງຄ້າຍແມ່ເຫຼັກນ້ອຍໆ ດ້ານຫນຶ່ງເປັນປະຈຸບວກ ອີກດ້ານຫນຶ່ງເປັນປະຈຸລົບ. ເມື່ອໄມໂຄເວຟປ່ຽນທິດຫຼາຍພັນລ້ານຄັ້ງໃນຫນຶ່ງວິນາທີ ໂມເລກຸນນໍ້າກໍ່ຈະສັ່ນຕາມຈັງຫວະນັ້ນຢູ່ຕະຫຼອດ ແລະ ການສັ່ນນີ້ປ່ຽນເປັນຄວາມຮ້ອນຈາກການເສຍດສີ ອຸນຫະພູມຈຶ່ງສູງຂຶ້ນ. ໃນທາງກັບກັນ ຖ້າເອົາເຈ້ຍແຫ້ງເຂົ້າໄປອົບດົນປານໃດກໍ່ບໍ່ຄ່ອຍຮ້ອນ ເພາະບໍ່ມີໂມເລກຸນນໍ້າໃຫ້ສັ່ນ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ໄມໂຄເວຟຈຶ່ງມີປະຕິກິລິຍາດີກັບເນື້ອເຍື່ອທີ່ອຸ້ມນໍ້າຫຼາຍກວ່າສະເໝີ.

Onda ກໍ່ໃຊ້ຫຼັກການດຽວກັນນີ້ ແຕ່ແທນທີ່ຈະອຸ່ນອາຫານທັງຫມົດຄືເຕົາໄມໂຄເວຟ ມັນຖືກອອກແບບໃຫ້ເລືອກອຸ່ນສະເພາະເນື້ອເຍື່ອທີ່ຢູ່ໃນລະດັບຄວາມເລິກຫນຶ່ງໆ ຂອງຜິວຫນັງ. ເນື່ອງຈາກແຕ່ລະຊັ້ນຂອງເນື້ອເຍື່ອອຸ້ມນໍ້າບໍ່ເທົ່າກັນ ການປັບຄວາມຖີ່ ແລະ ຄວາມເລິກຂອງໄມໂຄເວຟຈຶ່ງຊ່ວຍເລືອກໄດ້ລະດັບຫນຶ່ງວ່າຢາກໃຫ້ຊັ້ນໃດຮ້ອນຫຼາຍກວ່າ. ຕົວຢ່າງ ຊັ້ນຫນັງແທ້ (dermis) ທີ່ມີນໍ້າຫຼາຍຮ້ອນໄດ້ງ່າຍ ໂດຍໃຊ້ພະລັງງານພຽງນ້ອຍ ແຕ່ຊັ້ນໄຂມັນທີ່ມີນໍ້ານ້ອຍກວ່າຕ້ອງໃຊ້ຄວາມແຮງ ແລະ ເວລາທີ່ດົນກວ່າ ຈຶ່ງຈະຮ້ອນເຖິງລະດັບໃກ້ຄຽງກັນ. ຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ເອງທີ່ນໍາໃຊ້ໃນການປັບເວລາ ແລະ ຄວາມແຮງໃຫ້ເຫມາະສົມກັບແຕ່ລະຊັ້ນ.

ເມື່ອທຽບກັບເຄື່ອງມືທີ່ໃຊ້ຄື້ນແສງ ຫຼືຄື້ນສຽງແບບເລເຊີ ຫຼືອຸນຕຣາຊາວ (ultrasound) ໄມໂຄເວຟມີຄວາມຍາວຄື້ນຍາວກວ່າ ຈຶ່ງອຸ່ນເປັນບໍລິເວນກວ້າງໆ ໄດ້ຢ່າງສະຫມໍ່າສະເຫມີ ແທນທີ່ຈະອຸ່ນສະເພາະຈຸດແຄບໆ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ການສາຍໄມໂຄເວຟຄັ້ງດຽວຈຶ່ງອາດເຮັດໃຫ້ບໍລິເວນທີ່ຄ່ອນຂ້າງກວ້າງໄດ້ອຸນຫະພູມສະຫມໍ່າສະເຫມີກັນ.

ຄວາມຮ້ອນແທງເຂົ້າໄປເຖິງຊັ້ນໄຂມັນ ບໍ່ແມ່ນຫນ້າຜິວ ໄດ້ແນວໃດ?

ປາຍຫົວຈັບ (handpiece) ມີແຜ່ນເຮັດຄວາມເຢັນຕິດຢູ່ ຊຶ່ງຈະກົດແໜ້ນຢູ່ຫນ້າຜິວຫນັງໃຫ້ເຢັນຕະຫຼອດການປິ່ນປົວ. ດ້ວຍວິທີນີ້ ໃນຂະນະທີ່ໄມໂຄເວຟກໍາລັງເຮັດວຽກຢູ່ ຊັ້ນຜິວນອກສຸດຈະຍັງຄົງອຸນຫະພູມຕໍ່າໄວ້ໄດ້ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະໄຫມ້.

ໃນເວລາດຽວກັນ ດ້ວຍຄວາມຖີ່ທີ່ຖືກກໍານົດໄວ້ສະເພາະ ໄມໂຄເວຟຈຶ່ງແທງຜ່ານຫນ້າຜິວລົງໄປເຖິງຊັ້ນຫນັງແທ້ (ຊັ້ນທີ່ຮອງຮັບຜິວຫນັງຢູ່ດ້ານໃນ) ແລະ ຊັ້ນໄຂມັນໃຕ້ຜິວຫນັງໄດ້. ການປະສົມກັນລະຫວ່າງເຮັດຄວາມເຢັນຢູ່ຂ້າງນອກ ກັບອຸ່ນຢູ່ຂ້າງໃນດ້ວຍໄມໂຄເວຟນີ້ ຊ່ວຍຫຼຸດຄວາມສ່ຽງໄຫມ້ ໃນຂະນະທີ່ຍັງສົ່ງຄວາມຮ້ອນພຽງພໍລົງໄປເຖິງຊັ້ນເລິກ. ຄືກັນກັບເອົາຖົງນໍ້າແຂງກົດໄວ້ທີ່ດ້າມກະທະ ໃນຂະນະທີ່ອາຫານໃນກະທະຍັງສຸກໄປເລື້ອຍໆ. ດ້າມກະທະ (ຄືຫນ້າຜິວ) ຖືກຮັກສາໃຫ້ເຢັນ ໃນຂະນະທີ່ຊັ້ນໄຂມັນຂ້າງໃນຮ້ອນຂຶ້ນ.

ເປັນຫຍັງເຊວໄຂມັນຈຶ່ງອ່ອນແອຕໍ່ຄວາມຮ້ອນ?

ເຊວໄຂມັນມີໂຄງສ້າງພິເສດ ຄືເຕັມໄປດ້ວຍຢອດນໍ້າມັນຢູ່ພາຍໃນ. ຍ້ອນໂຄງສ້າງແບບນີ້ ເຍື່ອຫຸ້ມເຊວໄຂມັນຈຶ່ງໄວຕໍ່ຄວາມຮ້ອນຫຼາຍກວ່າເຊວຊະນິດອື່ນ. ຕ່າງຈາກເຊວກ້າມຊີ້ນ ຫຼືເຊວຜິວຫນັງທີ່ອຸ້ມນໍ້າຫຼາຍ ເຊວໄຂມັນມີສ່ວນຂ້າງໃນເປັນນໍ້າມັນເກືອບຫມົດ ເຮັດໃຫ້ເຍື່ອຫຸ້ມບາງ ແລະ ອ່ອນແອກວ່າ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ເຖິງອຸນຫະພູມຈະເທົ່າກັນ ເຍື່ອຫຸ້ມເຊວໄຂມັນກໍ່ມີແນວໂນ້ມເສຍຫາຍກ່ອນ.

ເມື່ອອຸນຫະພູມສູງກວ່າລະດັບຫນຶ່ງຄົງຢູ່ໄລຍະຫນຶ່ງ ເຍື່ອຫຸ້ມເຊວໄຂມັນຈະເສຍຫາຍ ແລະ ເລີ່ມຂະບວນການທີ່ເຊວຕາຍໄປເອງ (apoptosis). ເຊວໄຂມັນທີ່ຕາຍແລ້ວບໍ່ໄດ້ຫາຍໄປທັນທີ ແຕ່ຈະຖືກລໍາລຽງອອກຈາກຮ່າງກາຍຜ່ານລະບົບນໍ້າເຫຼືອງ (lymphatic system) ຢ່າງຄ່ອຍໆ ພາຍໃນໄລຍະ 6 ອາທິດຫາ 12 ອາທິດ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຜົນການຫຼຸດໄຂມັນຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ເຫັນທັນທີໃນມື້ປິ່ນປົວ ແຕ່ຈະຄ່ອຍໆປາກົດຂຶ້ນຕະຫຼອດ 6 ອາທິດຫາ 12 ອາທິດຫລັງຈາກນັ້ນ. ຄືກັນກັບເບີ (butter) ທີ່ຫາກໍເອົາອອກຈາກຕູ້ເຢັນແຊ່ແຂງ ແລ້ວວາງໄວ້ອຸນຫະພູມຫ້ອງ ຈະຄ່ອຍໆລະລາຍ ເຊວໄຂມັນກໍ່ຄ່ອຍໆຫຼຸດປະລິມານລົງໄປໃນເວລາຄືກັນ ບໍ່ໄດ້ຫາຍວັບໄປໃນທັນທີ.

ຄວາມຮ້ອນດຽວກັນ ເປັນຫຍັງຄໍລາເຈນຈຶ່ງຫົດຕົວ ແລ້ວກັບຄືນມາງອກໃຫມ່?

ຄໍລາເຈນ ເປັນເສັ້ນໄຍໂປຣຕີນທີ່ເຮັດຫນ້າທີ່ຄືເສົາຄໍ້າຜິວຫນັງ. ເສັ້ນໄຍນີ້ມີຄຸນສົມບັດຫົດຕົວທາງກາຍະພາບເມື່ອຖືກຄວາມຮ້ອນໃນລະດັບຫນຶ່ງ ຄືກັນກັບເສັ້ນເຂົ້າຫນົມຈີນທີ່ຕົ້ມສຸກແລ້ວ. ການຫົດຕົວທັນທີນີ້ເອງທີ່ເຮັດໃຫ້ຮູ້ສຶກຄືຜິວກະຊັບຂຶ້ນທັນທີຫຼັງປິ່ນປົວ. ຄ້າຍຄືກັບເອົາຢາງຢືດຈຸ່ມນໍ້າຮ້ອນ ແລ້ວມັນຫົດຕົວທັນທີ.

ຜົນຈາກຄວາມຮ້ອນບໍ່ໄດ້ຢຸດພຽງແຄ່ນັ້ນ. ເນື້ອເຍື່ອຫນັງແທ້ທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມຮ້ອນຈະຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນຄວາມເສຍຫາຍ ຮ່າງກາຍຈຶ່ງກະຕຸ້ນເຊວ fibroblast (ເຊວທີ່ສ້າງຄໍລາເຈນ) ໃຫ້ເຮັດວຽກ. Fibroblast ຈະສ້າງຄໍລາເຈນໃຫມ່ຂຶ້ນມາ ພາຍໃນໄລຍະ 4 ອາທິດຫາ 12 ອາທິດ ຂະບວນການນີ້ເອີ້ນວ່າການສ້າງຄໍລາເຈນຄືນ. ການຫົດຕົວແບບທັນທີ ບວກກັບການສ້າງຄໍລາເຈນຄືນທີ່ໃຊ້ເວລາ ຈະຊ້ອນທັບກັນ ເຮັດໃຫ້ຜົນຄວາມກະຊັບຕໍ່ເນື່ອງໄປເລື້ອຍໆ. ຄືກັນກັບບາດແຜທີ່ຫາຍດີແລ້ວມີເນື້ອຫນັງໃຫມ່ງອກຂຶ້ນມາ ຊັ້ນຫນັງແທ້ທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມຮ້ອນກໍ່ຈະຜ່ານຂະບວນການຟື້ນຟູ ຈົນກາຍເປັນເນື້ອເຍື່ອທີ່ແໜ້ນຂຶ້ນ.

ຄໍາວ່າ "ຈັດການໄຂມັນ ແລະ ຄວາມກະຊັບພ້ອມກັນ" ຫມາຍຄວາມວ່າແນວໃດ?

ປະຕິກິລິຍາສອງຢ່າງທີ່ອະທິບາຍມາຂ້າງເທິງ ຄືການທີ່ເຊວໄຂມັນຕາຍໄປ ແລະ ຄໍລາເຈນຫົດຕົວແລ້ວງອກໃຫມ່ ຄວາມຈິງແລ້ວເລີ່ມຕົ້ນພ້ອມກັນຈາກຄວາມຮ້ອນຄັ້ງດຽວກັນ ເພາະເມື່ອໄມໂຄເວຟອຸ່ນບໍລິເວນໃກ້ຊັ້ນໄຂມັນໃຕ້ຜິວຫນັງ ຄວາມຮ້ອນນັ້ນຈະສົ່ງໄປເຖິງທັງເຊວໄຂມັນ ແລະ ຄໍລາເຈນຫນັງແທ້ທີ່ຫຸ້ມຢູ່ອ້ອມຂ້າງພ້ອມກັນ. ຄືກັນກັບພິມເຂົ້າຫນົມປາທີ່ໃສ່ທັງແປ້ງ ແລະ ໄສ້ຖົ່ວແດງລົງໄປອົບພ້ອມກັນ ທັງສອງຢ່າງກໍ່ສຸກໃນເວລາດຽວກັນ. ໃນຊັ້ນຜິວຫນັງກໍ່ຄືກັນ ຊັ້ນໄຂມັນ ແລະ ຊັ້ນຄໍລາເຈນຢູ່ໃກ້ກັນ ຄວາມຮ້ອນຄັ້ງດຽວຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ທັງສອງເນື້ອເຍື່ອຕອບສະຫນອງພ້ອມກັນ.

• ເຊວໄຂມັນມີເຍື່ອຫຸ້ມອ່ອນແອ ຈຶ່ງມີແນວໂນ້ມຕອບສະຫນອງຢູ່ອຸນຫະພູມຕໍ່າກວ່າ ຖືກອະທິບາຍວ່າ ເຖິງໄດ້ຮັບຄວາມຮ້ອນໄລຍະສັ້ນ ກໍ່ອາດເລີ່ມຂະບວນການ apoptosis ໄດ້.
• ເສັ້ນໄຍຄໍລາເຈນ ຮູ້ກັນວ່າຈະຫົດຕົວ ແລະ ສ້າງໃຫມ່ພ້ອມກັນ ຢູ່ອຸນຫະພູມທີ່ສູງກວ່າເຊວໄຂມັນຫນ້ອຍຫນຶ່ງ.
• ຍ້ອນເນື້ອເຍື່ອທັງສອງຢູ່ໃກ້ກັນພາຍໃນຜິວຫນັງ ຄວາມຮ້ອນທີ່ສົ່ງໄປບໍລິເວນຫນຶ່ງພຽງຄັ້ງດຽວ ຈຶ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດໂຄງສ້າງທີ່ໄຂມັນ ແລະ ຄໍລາເຈນຖືກກະຕຸ້ນພ້ອມກັນ.

ດ້ວຍເຫດຜົນນີ້ Onda ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ແຍກເປັນເຄື່ອງຫຼຸດໄຂມັນ ຫຼືເຄື່ອງກະຊັບຜິວຕ່າງຫາກ ແຕ່ຖືກອະທິບາຍວ່າ ອອກແບບໃຫ້ມຸ່ງໃສ່ຜົນທັງສອງຢ່າງພ້ອມກັນພາຍໃນການປິ່ນປົວຄັ້ງດຽວ.

ໃບຫນ້າ ແລະ ຮ່າງກາຍ ນໍາໃຊ້ຕ່າງກັນແນວໃດ?

ໃບຫນ້າ ແລະ ຮ່າງກາຍມີຄວາມຫນາຂອງຜິວຫນັງ ແລະ ຄວາມເລິກຂອງຊັ້ນໄຂມັນຕ່າງກັນ ດັ່ງນັ້ນ ເຖິງຈະໃຊ້ຫຼັກການດຽວກັນ ກໍ່ຕ້ອງນໍາໃຊ້ຕ່າງກັນ.

• ໃບຫນ້າມີເສັ້ນປະສາດ ແລະ ເສັ້ນເລືອດຫນາແໜ້ນ ແລະ ຜິວຫນັງບາງກວ່າ ຈຶ່ງຕັ້ງຄວາມເລິກໃຫ້ຕື້ນ ແລະ ຫຼຸດພະລັງງານລົງ ເພື່ອເນັ້ນບໍລິເວນແຄບໆ ແລະ ລະອຽດອ່ອນ ເຊັ່ນ ຄາງສອງຊັ້ນ ຫຼືຮ່ອງແກ້ມ.
• ຮ່າງກາຍມີຊັ້ນໄຂມັນຫນາ ແລະ ພື້ນທີ່ກວ້າງ ຈຶ່ງຕັ້ງຄວາມເລິກ ແລະ ພະລັງງານໃຫ້ສູງກວ່າໃບຫນ້າ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມຮ້ອນເຖິງຊັ້ນເລິກ ໃຊ້ໄດ້ກັບບໍລິເວນກວ້າງ ເຊັ່ນ ຫນ້າທ້ອງ ແອວ ຫຼືຂາອ່ອນ.
• ຂະຫນາດຫົວຈັບ (handpiece) ທີ່ໃຊ້ກໍ່ຕ່າງກັນ ຫົວຈັບສໍາລັບໃບຫນ້າຈະແຄບ ແລະ ລະອຽດ ສ່ວນຫົວຈັບສໍາລັບຮ່າງກາຍຈະກວ້າງ ເພື່ອໃຫ້ຄອບຄຸມພື້ນທີ່ໄດ້ໄວ.

ຕົວຢ່າງ ຖ້າໃຊ້ຫົວຈັບຂະຫນາດໃຫຍ່ສໍາລັບຮ່າງກາຍໃນບໍລິເວນແຄບຢ່າງຄາງສອງຊັ້ນ ຄວາມຮ້ອນຈະແຜ່ອອກໄປອ້ອມຂ້າງເກີນຄວາມຈໍາເປັນ. ໃນທາງກັບກັນ ຖ້າໃຊ້ຫົວຈັບແຄບສໍາລັບໃບຫນ້າໃນບໍລິເວນກວ້າງຢ່າງຫນ້າທ້ອງ ກໍ່ຈະໃຊ້ເວລາດົນ ແລະ ອຸ່ນໃຫ້ສະຫມໍ່າສະເຫມີໄດ້ຍາກ. ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ວ່າ ເຖິງໃຊ້ຫຼັກການໄມໂຄເວຟດຽວກັນ ແຕ່ຕ້ອງຕັ້ງຄ່າໃຫ້ຕ່າງກັນຕາມແຕ່ລະບໍລິເວນ.

ເປັນຫຍັງຕ້ອງແບ່ງປິ່ນປົວຫຼາຍຄັ້ງ ຜົນລັບຈຶ່ງຈະສະສົມ?

ເນື່ອງຈາກເວລາທີ່ໃຊ້ໃນການທີ່ເຊວໄຂມັນຕາຍ ແລະ ຖືກຂັບອອກ ກັບເວລາທີ່ໃຊ້ໃນການສ້າງຄໍລາເຈນໃຫມ່ ບໍ່ເທົ່າກັນ ການປິ່ນປົວຄັ້ງດຽວຈຶ່ງບໍ່ພຽງພໍໃຫ້ການປ່ຽນແປງທັງຫມົດສໍາເລັດ. ຈຶ່ງຕ້ອງໃຫ້ເວລາຮ່າງກາຍໄດ້ຕອບສະຫນອງກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງໃຫ້ການກະຕຸ້ນຄັ້ງຕໍ່ໄປ ໂດຍແບ່ງເປັນ 4 ຄັ້ງຫາ 5 ຄັ້ງ ໃນທຸກໆໄລຍະຫ່າງ 4 ອາທິດ. ຄືກັນກັບກ້າມຊີ້ນທີ່ບໍ່ໄດ້ແຂງແຮງຂຶ້ນທັນທີໃນມື້ຖັດຈາກອອກກໍາລັງກາຍ ແຕ່ຕ້ອງໃຊ້ເວລາ 2 ວັນຫາ 3 ວັນ ຟື້ນຟູຈຶ່ງຈະແໜ້ນຂຶ້ນ ຄໍລາເຈນໃນຜິວຫນັງກໍ່ຄືກັນ ຈະຄ່ອຍໆຫນາຂຶ້ນ ຜ່ານການກະຕຸ້ນ ແລະ ຟື້ນຟູຊໍ້າໆ.

ຖ້າປິ່ນປົວຊໍ້າຫ່າງກັນ 4 ອາທິດ ການກະຕຸ້ນຄັ້ງໃຫມ່ຈະເພີ່ມເຂົ້າໄປເທິງຄໍລາເຈນທີ່ໄດ້ຟື້ນຟູຂຶ້ນມາແລ້ວບາງສ່ວນຈາກຄັ້ງກ່ອນ ຖືກອະທິບາຍວ່າຈະເຮັດໃຫ້ຜົນສະສົມຫຼາຍຂຶ້ນ. ແຕ່ຖ້າປິ່ນປົວຊໍ້າໄວເກີນໄປ ໂດຍທີ່ເນື້ອເຍື່ອຍັງຢູ່ໃນຂະບວນການຟື້ນຟູ ອາດເຮັດໃຫ້ບວມ ຫຼືລະຄາຍເຄືອງຕໍ່ເນື່ອງໄດ້ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງແນະນໍາໃຫ້ຮັກສາໄລຍະຫ່າງຢ່າງນ້ອຍ 4 ອາທິດຂຶ້ນໄປ.

ຜົນລັບຈະຄົງຢູ່ດົນປານໃດ ແລະ ຄວນເບິ່ງແຍງແນວໃດ?

ຄໍລາເຈນທີ່ສ້າງໃຫມ່ນັ້ນ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປກໍ່ຈະຄ່ອຍໆຫຼຸດລົງອີກຄັ້ງ ຕາມຂະບວນການອາຍຸເພີ່ມຕາມທໍາມະຊາດ. ປັດໄຈຢ່າງແສງແດດ UV ການສູບຢາ ຫຼືນໍ້າຫນັກທີ່ຂຶ້ນລົງເລື້ອຍໆ ຮູ້ກັນວ່າອາດເຮັດໃຫ້ຄໍລາເຈນຫຼຸດໄວຂຶ້ນ. ຄືກັນກັບຕົ້ນໄມ້ໃນກະຖາງທີ່ຕ້ອງໄດ້ຮັບນໍ້າສະຫມ່ໍາສະເຫມີ ໃບຈຶ່ງຈະສົດ ຄໍລາເຈນກໍ່ຄືກັນ ຕ້ອງໄດ້ຮັບການເບິ່ງແຍງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ເຊັ່ນ ທາຄຣີມກັນແດດ ຫຼືເລີກສູບຢາ ຈຶ່ງຈະຢູ່ໄດ້ດົນເທົ່າກັບປະລິມານທີ່ສ້າງໃຫມ່.

ດ້ວຍເຫດນີ້ ແທນທີ່ຈະຄາດຫວັງວ່າຜົນຈາກການປິ່ນປົວຄັ້ງທໍາອິດຈະຄົງຢູ່ຄືເດີມຕະຫຼອດໄປ ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າມັນຈະຄ່ອຍໆກັບຄືນສູ່ສະພາບທໍາມະຊາດຕາມກາລເວລາ ຈຶ່ງເປັນຄວາມຈິງທີ່ຄວນຮັບຮູ້. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຈຶ່ງມັກແນະນໍາໃຫ້ປິ່ນປົວເພີ່ມເຕີມທຸກໆ 6 ເດືອນຫາ 12 ເດືອນ ເພື່ອກະຕຸ້ນການສ້າງຄໍລາເຈນຄືນອີກຄັ້ງ.

ການທາຄຣີມກັນແດດເປັນປະຈໍາ ແລະ ຫຼີກລ່ຽງນໍ້າຫນັກທີ່ປ່ຽນແປງໄວ ກໍ່ຮູ້ກັນວ່າຊ່ວຍຍືດອາຍຸຂອງຜົນລັບໄດ້ເຊັ່ນກັນ. ສະຫຼຸບແລ້ວ Onda ບໍ່ແມ່ນການປິ່ນປົວທີ່ຈົບໃນຄັ້ງດຽວ ແຕ່ຄວນເບິ່ງເປັນການປິ່ນປົວທີ່ເຂົ້າໃຈຄວາມໄວການຕອບສະຫນອງທີ່ຕ່າງກັນຂອງໄຂມັນ ແລະ ຄໍລາເຈນ ແລ້ວປິ່ນປົວ 4 ຄັ້ງຫາ 5 ຄັ້ງ ໃນທຸກໆໄລຍະຫ່າງ 4 ອາທິດ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງເບິ່ງແຍງຕໍ່ເນື່ອງທຸກໆ 6 ເດືອນຫາ 12 ເດືອນ ຈຶ່ງຈະໃກ້ຄຽງກັບຫຼັກການທີ່ແທ້ຈິງກວ່າ.

References

Korean Dermatological Association, Ministry of Food and Drug Safety (MFDS), American Academy of Dermatology (AAD), and U.S. Food and Drug Administration (FDA).