ຢາອິໂຊເຕຣຕິໂນອິນ (ໂຣອາກຄູແທນ) ຮັກສາສິວຮ້າຍແຮງ, ຜົນປະໂຫຍດ ຜົນຂ້າງຄຽງ ຈົນເຖິງຂໍ້ຄວນລະວັງເລື່ອງການຖືພາ

ທັງຢາທາ ຢາຕ້ານເຊື້ອ ແລະ ການບີບສິວ ລອງມາໝົດແລ້ວ ແຕ່ສິວກໍຍັງຂຶ້ນຢູ່ຮໍ່າໄປ. ຈາກນັ້ນຫຼາຍຄົນກໍມາຮູ້ຈັກຢາກິນທີ່ຊື່ວ່າອິໂຊເຕຣຕິໂນອິນ ເຊິ່ງມີທັງຄໍາເລົ່າວ່າກິນເທື່ອດຽວແລ້ວຫາຍຂາດ ແລະ ຄໍາເຕືອນວ່າຜົນຂ້າງຄຽງໜ້າຢ້ານ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ລັງເລໃຈບໍ່ນ້ອຍ.

ອິໂຊເຕຣຕິໂນອິນເປັນຢາທີ່ໄດ້ມາຈາກວິຕາມິນເອ ອອກລິດຫຼຸດຕ່ອມໄຂມັນຊຶ່ງເປັນຮາກຖານຂອງສິວໂດຍກົງ ຈຶ່ງຊ່ວຍແກ້ສິວຮ້າຍແຮງໄດ້ຈາກຕົ້ນເຫດ. ຢານີ້ຮູ້ຈັກກັນໃນຊື່ ໂຣອາກຄູແທນ (Roaccutane) ຫຼື ອິໂຊທິໂນນ. ຍ້ອນລິດແຮງ ຜົນຂ້າງຄຽງເລື່ອງປາກແລະຜິວແຫ້ງຈຶ່ງພົບໄດ້ເລື້ອຍ ແລະ ທີ່ສໍາຄັນທີ່ສຸດ ຫ້າມກິນໂດຍເດັດຂາດໃນຄົນຖືພາ. ແຕ່ຄວາມກັງວົນເລື່ອງຄວາມສ່ຽງຊຶມເສົ້າແລະການຄິດອັດຕະຂາຕົວເອງທີ່ຫຼາຍຄົນຢ້ານ ຂໍ້ມູນຫຼ້າສຸດກັບໃຫ້ພາບທີ່ແຕກຕ່າງອອກໄປ. ຕໍ່ໄປນີ້ຈະນໍາສະເໜີທັງຜົນປະໂຫຍດ ຜົນຂ້າງຄຽງ ຂໍ້ຄວນລະວັງເລື່ອງການຖືພາ ແລະ ປະເດັນທາງຈິດໃຈຕາມຂໍ້ມູນຈິງ.

ອິໂຊເຕຣຕິໂນອິນແມ່ນຢາຊະນິດໃດ?

ສິວເກີດຈາກໄຂມັນຜິວທີ່ຜະລິດອອກມາຫຼາຍເກີນໄປ ຮ່ວມກັບຮູຂຸມຂົນທີ່ອຸດຕັນຈົນລາມເປັນການອັກເສບ. ຢາທາ ຫຼື ຢາຕ້ານເຊື້ອຊ່ວຍກົດການອັກເສບໄດ້ພຽງບາງສ່ວນ ແຕ່ຖ້າໄຂມັນຍັງຜະລິດອອກມາຢູ່ຮໍ່າໄປ ສິວກໍກັບມາໄດ້ງ່າຍ. ອິໂຊເຕຣຕິໂນອິນແຕກຕ່າງອອກໄປ ເພາະມັນເຮັດໃຫ້ຕ່ອມໄຂມັນທີ່ຜະລິດໄຂມັນນັ້ນນ້ອຍລົງໂດຍກົງ ຈຶ່ງຫຼຸດການຫຼັ່ງໄຂມັນລົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ຄືກັບເຮັດໃຫ້ດິນທີ່ສິວຈະເຕີບໂຕແຫ້ງໄປນັ້ນເອງ.

ດ້ວຍເຫດນີ້ ອິໂຊເຕຣຕິໂນອິນຈຶ່ງໃຊ້ກັບສິວຮ້າຍແຮງທີ່ຮັກສາດ້ວຍວິທີອື່ນແລ້ວບໍ່ດີຂຶ້ນ ໂດຍສະເພາະສິວກ້ອນເລິກແຂງ ຫຼື ສິວທີ່ຖິ້ມຮອຍແປ້ວໄວ້. ນອກຈາກນັ້ນຍັງພິຈາລະນາໃຊ້ກັບສິວທີ່ກັບເປັນເລື້ອຍໆ. ຈຸດທີ່ແຕກຕ່າງຈາກຢາຊະນິດອື່ນຫຼາຍທີ່ສຸດ ຄືການຮັກສາຄັ້ງດຽວແລ້ວສາມາດເຮັດໃຫ້ສິວສະຫງົບຢູ່ໄດ້ດົນ. ແຕ່ຍ້ອນເປັນຢາທີ່ອອກລິດແຮງ ຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນຢາທີ່ໃຊ້ໄດ້ງ່າຍໆກັບທຸກຄົນ ຕ້ອງໄດ້ພົບແພດແລະເລີ່ມພາຍໃຕ້ການດູແລສະເໝີ.

ອິໂຊເຕຣຕິໂນອິນມີຮາກຖານດຽວກັນກັບເຣຕິນອຍທີ່ໃຊ້ທາ ແຕ່ຍ້ອນເປັນຢາກິນ ຈຶ່ງອອກລິດຕໍ່ຕ່ອມໄຂມັນທົ່ວທັງຮ່າງກາຍ. ດັ່ງນັ້ນມັນຈຶ່ງຊ່ວຍໄດ້ບໍ່ພຽງແຕ່ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ ແຕ່ຄອບຄຸມສິວທົ່ວໜ້າ ພ້ອມທັງສິວທີ່ຫຼັງແລະໜ້າເອິກນໍາ. ໂດຍທົ່ວໄປຕ້ອງໃຊ້ເວລາຫຼາຍອາທິດກວ່າຜົນຈະເລີ່ມເຫັນ ແລະ ໃນຊ່ວງທໍາອິດອາດມີສິວແຮງຂຶ້ນຊົ່ວຄາວກ່ອນ ຈຶ່ງຕ້ອງໃຈເຢັນອົດທົນ. ບໍ່ຄວນຕັດສິນໃຈໄວເກີນໄປ ສິ່ງສໍາຄັນຄືການກິນຢາໃຫ້ຄົບຕາມໄລຍະທີ່ກໍານົດ.

ກິນຫຼາຍປານໃດ ແລະ ແນວໃດ?

ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ ຂະໜາດຢາອິໂຊເຕຣຕິໂນອິນຈະກໍານົດຕາມນໍ້າໜັກຕົວ. ເລີ່ມທີ່ວັນລະ 0.5 ມິນລິກຣາມຕໍ່ນໍ້າໜັກ 1 ກິໂລ ແລ້ວຄ່ອຍໆເພີ່ມຂຶ້ນເຖິງ 1 ມິນລິກຣາມ ຖ້າສິວຮ້າຍແຮງຫຼາຍກໍອາດໃຊ້ຫຼາຍກວ່ານັ້ນ. ໂດຍທົ່ວໄປຈະກິນຕໍ່ເນື່ອງ 4 ຫາ 6 ເດືອນ. ອີກຈຸດໜຶ່ງທີ່ຄວນຮູ້ຄືຄວນກິນພ້ອມອາຫານທີ່ມີໄຂມັນ ຮ່າງກາຍຈຶ່ງຈະດູດຊຶມຢາໄດ້ດີ.

ໃນນີ້ ແນວຄິດເລື່ອງຂະໜາດສະສົມຈຶ່ງສໍາຄັນຫຼາຍ. ໝາຍເຖິງປະລິມານຢາທັງໝົດທີ່ກິນຕະຫຼອດໄລຍະຮັກສາ ໂດຍເປົ້າໝາຍທົ່ວໄປແມ່ນໃຫ້ໄດ້ 120 ຫາ 150 ມິນລິກຣາມຕໍ່ນໍ້າໜັກ 1 ກິໂລ. ມີລາຍງານວ່າຍິ່ງໄດ້ຮັບຂະໜາດສະສົມຄົບຫຼາຍເທົ່າໃດ ໂອກາດສິວກັບເປັນຄືນໃນພາຍຫຼັງກໍຍິ່ງໜ້ອຍລົງ. ໃນການສຶກສາໜຶ່ງ ກຸ່ມທີ່ໄດ້ຮັບຫຼາຍກວ່າ 220 ມິນລິກຣາມຕໍ່ກິໂລ ມີອັດຕາການກັບເປັນຊໍ້າພາຍໃນ 1 ປີໜ້ອຍກວ່າ. ອີກຈຸດໜຶ່ງຄື ຫຼັງຈາກສິວດີຂຶ້ນແລ້ວ ຄວນກິນຕໍ່ອີກປະມານ 2 ເດືອນ ຈະຊ່ວຍປ້ອງກັນການກັບເປັນຊໍ້າໄດ້ດີຂຶ້ນ. ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ບາງຄົນກໍຍັງອາດກັບເປັນອີກຫຼັງຈາກເວລາຜ່ານໄປ ຈົນຕ້ອງໄດ້ຮັບການຮັກສາຮອບທີ 2. ສາເຫດທີ່ຕ້ອງເພີ່ມຂະໜາດຢາເທື່ອລະໜ້ອຍແທນທີ່ຈະໃຫ້ຫຼາຍໃນທັນທີ ກໍເພື່ອຫຼຸດການແຮງຂຶ້ນຊົ່ວຄາວໃນຊ່ວງທໍາອິດແລະຫຼຸດຜົນຂ້າງຄຽງ. ນອກຈາກນັ້ນແຕ່ລະຄົນດູດຊຶມແລະຕອບສະໜອງຕໍ່ຢາບໍ່ຄືກັນ ເຖິງນໍ້າໜັກຈະເທົ່າກັນ ແພດກໍຈະປັບຂະໜາດຕາມອາການແທ້ຈິງ. ຂະໜາດສະສົມທີ່ພຽງພໍ ຮ່ວມກັບໄລຍະເວລາທີ່ພຽງພໍ ຈະຊ່ວຍເພີ່ມໂອກາດໃຫ້ຫາຍຂາດພຽງເທື່ອດຽວ.

ຜົນປະໂຫຍດແຮງ ຜົນຂ້າງຄຽງກໍພົບເລື້ອຍ

ອິໂຊເຕຣຕິໂນອິນມີລິດຮັກສາແຮງ ແຕ່ກໍພົບຜົນຂ້າງຄຽງໄດ້ເລື້ອຍເຊັ່ນກັນ. ແນວໃດກໍຕາມ ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນເກີດຂຶ້ນສະເພາະໄລຍະທີ່ກິນຢາ ແລະ ຈະດີຂຶ້ນຄືນເມື່ອເລີກກິນ. ອາການທີ່ພົບເລື້ອຍທີ່ສຸດຄືຄວາມແຫ້ງ ເພາະຢານີ້ຫຼຸດການຜະລິດໄຂມັນ ຮ່າງກາຍຈຶ່ງແຫ້ງໄປທົ່ວ. ອາການປາກແຫ້ງພົບໄດ້ໃນເກືອບທຸກຄົນ ຄິດເປັນປະມານ 90% ສ່ວນຜິວແຫ້ງກໍພົບໄດ້ເຖິງປະມານ 70%.

ນອກຈາກປາກແລ້ວ ເຍື່ອຈມູກກໍອາດແຫ້ງຈົນເລືອດກໍາເດົາໄຫຼ ຕາອາດຮູ້ສຶກແຫ້ງຝືດ ແລະ ຜິວໜັງບາງລົງຈົນອ່ອນໄຫວຕໍ່ແດດແລະການລະຄາຍງ່າຍຂຶ້ນ. ບາງຄົນອາດມີຜື່ນແດງແລະແສບຄັນທີ່ເອີ້ນວ່າຜື່ນຜິວໜັງຈາກເຣຕິນອຍ ພົບໄດ້ປະມານ 20%. ດ້ວຍເຫດນີ້ ໃນລະຫວ່າງການຮັກສາຈຶ່ງຕ້ອງໝັ່ນທາລິບປັອນເພື່ອບໍາລຸງປາກ ຄຣີມບໍາລຸງຜິວ ແລະ ຄຣີມກັນແດດຢູ່ສະເໝີ. ຍັງມີຜົນຂ້າງຄຽງທີ່ເບິ່ງໄດ້ຈາກການກວດເລືອດ ໄຂມັນໄຕກລີເຊີໄຣເພີ່ມຂຶ້ນເປັນເລື່ອງພົບເລື້ອຍ ສ່ວນຄ່າຕັບເພີ່ມຂຶ້ນກໍມີລາຍງານສູງສຸດເຖິງ 15%. ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນເພີ່ມຂຶ້ນເລັກນ້ອຍ ກໍລະນີຮ້າຍແຮງເຖິງຂັ້ນຕ້ອງຢຸດຢາພົບໄດ້ໜ້ອຍ. ນອກຈາກຄວາມແຫ້ງແລ້ວ ບາງຄົນອາດຮູ້ສຶກປວດເມື່ອຍກ້າມຊີ້ນຫຼືຂໍ້ຕໍ່ ໂດຍສະເພາະຫຼັງອອກກໍາລັງກາຍໜັກໆ. ຜົນຂ້າງຄຽງເຫຼົ່ານີ້ສ່ວນຫຼາຍກໍຈະກັບຄືນປົກກະຕິເມື່ອເລີກຢາເຊັ່ນກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ວິທີທົ່ວໄປຄືອົດທົນຮັບມືກັບຄວາມແຫ້ງດ້ວຍການບໍາລຸງ ພ້ອມກັບກວດເລືອດຢ່າງສະໝໍ່າສະເໝີຕະຫຼອດການຮັກສາ.

ຫ້າມຖືພາໂດຍເດັດຂາດ

ຖ້າໃຫ້ເລືອກສິ່ງທີ່ສໍາຄັນທີ່ສຸດຂອງອິໂຊເຕຣຕິໂນອິນ ຄືການຫ້າມໃຊ້ໃນຄົນຖືພາໂດຍເດັດຂາດ. ຢານີ້ຈັດເປັນຢາທີ່ກໍ່ຄວາມພິການແຕ່ກໍາເນີດຮ້າຍແຮງໃຫ້ລູກໃນທ້ອງ. ຖ້າກິນຂະນະຖືພາ ອາດເຮັດໃຫ້ໜ້າ ຕາ ຫູ ກະໂຫຼກ ຫົວໃຈ ແລະ ລະບົບປະສາດສ່ວນກາງຂອງລູກຜິດປົກກະຕິ ແລະ ມີລາຍງານວ່າສະຕິປັນຍາອາດຕໍ່າລົງນໍາ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ແມ່ຍິງໄວເກີດລູກຈຶ່ງຕ້ອງເຮັດຕາມມາດຕະການປ້ອງກັນການຖືພາຢ່າງເຂັ້ມງວດ ຕັ້ງແຕ່ກ່ອນເລີ່ມກິນຢາ.

ໂດຍລະອຽດ ກ່ອນເລີ່ມກິນຕ້ອງກວດຢືນຢັນວ່າບໍ່ໄດ້ຖືພາ ຕະຫຼອດການຮັກສາຕ້ອງໃຊ້ວິທີຄຸມກໍາເນີດ 2 ຊະນິດພ້ອມກັນ ແລະ ກວດການຖືພາທຸກເດືອນ. ຫຼັງເລີກກິນຢາຍັງຕ້ອງຄຸມກໍາເນີດຕໍ່ອີກຢ່າງໜ້ອຍ 1 ເດືອນ. ຖ້າວາງແຜນຈະຖືພາ ຕ້ອງເລີກຢາລ່ວງໜ້າຢ່າງໜ້ອຍ 1 ເດືອນ. ອີກຢ່າງໜຶ່ງ ໃນລະຫວ່າງກິນຢາແລະຫຼັງເລີກ 1 ເດືອນ ຫ້າມບໍລິຈາກເລືອດເດັດຂາດ ເພາະຖ້າເລືອດນັ້ນຖືກນໍາໄປໃຫ້ຄົນຖືພາຈະເປັນອັນຕະລາຍ. ສ່ວນຜູ້ຊາຍ ຍັງບໍ່ມີຫຼັກຖານວ່າຢານີ້ມີຜົນຕໍ່ນໍ້າເຊື້ອຫຼືການຖືພາ ຈຶ່ງບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຄຸມກໍາເນີດຢ່າງເຂັ້ມງວດເທົ່າຜູ້ຍິງ. ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ຫ້າມແບ່ງຢານີ້ໃຫ້ຄົນອື່ນກິນ ໂດຍສະເພາະຄົນທີ່ມີໂອກາດຖືພາ. ບໍ່ວ່າຜົນຮັກສາຈະດີພຽງໃດ ຖ້າຍັງມີໂອກາດຖືພາຢູ່ ກໍຕ້ອງວາງແຜນຄຸມກໍາເນີດໃຫ້ພ້ອມກ່ອນຈຶ່ງເລີ່ມກິນຢານີ້ໄດ້.

ບັນຫາຊຶມເສົ້າ ແລະ ຄິດອັດຕະຂາຕົວເອງ ຂໍ້ມູນເວົ້າວ່າແນວໃດ?

ເມື່ອເວົ້າເຖິງອິໂຊເຕຣຕິໂນອິນ ຫຼາຍຄົນມັກນຶກເຖິງຄວາມສ່ຽງເລື່ອງຊຶມເສົ້າແລະການຄິດອັດຕະຂາຕົວເອງ. ນີ້ເປັນຫົວຂໍ້ທີ່ເປັນປະເດັນຖົກຖຽງມາດົນນານ ຈຶ່ງເປັນເລື່ອງທໍາມະດາທີ່ຈະຮູ້ສຶກຢ້ານ. ແຕ່ການສຶກສາຂະໜາດໃຫຍ່ໃນໄລຍະຫຼັງມານີ້ ໃຫ້ຂໍ້ສະຫຼຸບທີ່ແຕກຕ່າງອອກໄປ.

ການວິເຄາະລວມ (meta-analysis) ທີ່ອອກມາໃນປີ 2023 ໄດ້ລວບລວມການສຶກສາ 25 ຊິ້ນ ຄົນເຂົ້າຮ່ວມກວ່າ 1.6 ລ້ານຄົນ. ຂໍ້ສະຫຼຸບຄື ໃນລະດັບປະຊາກອນ ບໍ່ພົບຫຼັກຖານວ່າອິໂຊເຕຣຕິໂນອິນເພີ່ມຄວາມສ່ຽງໃນການຄິດອັດຕະຂາຕົວເອງຫຼືພະຍາດທາງຈິດ. ກົງກັນຂ້າມ ຄົນທີ່ກິນຢານີ້ກັບມີການພະຍາຍາມອັດຕະຂາຕົວເອງໜ້ອຍລົງໃນຊ່ວງ 2 ຫາ 4 ປີຫຼັງການຮັກສາ. ສ່ວນອາການຊຶມເສົ້າທີ່ເກີດຂຶ້ນພາຍໃນ 1 ປີ ຄິດເປັນປະມານ 3.8% ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ສູງກວ່າກຸ່ມທີ່ບໍ່ໄດ້ກິນຢາຢ່າງມີນັຍສໍາຄັນ. ເຫດຜົນອາດເປັນເພາະສິວດີຂຶ້ນ ຈິດໃຈກໍພອຍດີຂຶ້ນນໍາ. ແຕ່ນີ້ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າຈະປອດໄພກັບທຸກຄົນ. ຍັງມີບາງຄົນທີ່ອາລົມປ່ຽນແປງໄດ້ ເຖິງຈະພົບໜ້ອຍ ຖ້າໃນລະຫວ່າງຮັກສາຮູ້ສຶກໃຈຫົດຫູ່ ຫຼື ຮູ້ສຶກຜິດປົກກະຕິໄປຈາກເດີມ ຄວນແຈ້ງແພດທັນທີ ພ້ອມທັງໃຫ້ຄອບຄົວຊ່ວຍສັງເກດອາການດ້ວຍ. ໂດຍສະເພາະຄົນທີ່ເຄີຍມີປະຫວັດຊຶມເສົ້າ ຫຼື ພະຍາດທາງຈິດອື່ນມາກ່ອນ ຄວນແຈ້ງແພດໄວ້ລ່ວງໜ້າ ແລະ ຕິດຕາມອາການໄປພ້ອມກັນຕະຫຼອດການຮັກສາເພື່ອຄວາມປອດໄພ. ຂໍ້ມູນທີ່ມີຊ່ວຍໃຫ້ອຸ່ນໃຈໄດ້ ແຕ່ບໍ່ສາມາດແທນການສັງເກດຕົນເອງຂອງແຕ່ລະຄົນໄດ້.

ໃຜຄວນລະວັງ ແລະ ກວດເລືອດແນວໃດ?

ອິໂຊເຕຣຕິໂນອິນຕ້ອງໄດ້ກວດເລືອດເພື່ອຕິດຕາມສະພາບຮ່າງກາຍທັງກ່ອນເລີ່ມແລະລະຫວ່າງການຮັກສາ. ຄ່າຫຼັກທີ່ເບິ່ງຄືຄ່າຕັບແລະໄຂມັນໄຕກລີເຊີໄຣຫຼັງອົດອາຫານ ສ່ວນແມ່ຍິງໄວເກີດລູກຈະກວດການຖືພາທຸກເດືອນ. ຖ້າຄ່າຂຶ້ນສູງຫຼາຍ ແພດອາດຫຼຸດຂະໜາດຫຼືພັກຢາຊົ່ວຄາວ ແຕ່ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນສາມາດປັບໄປໄດ້ຈົນຮັກສາຄົບໄລຍະ. ໃນອະດີດເຄີຍມີການຖົກຖຽງເລື່ອງຄວາມກ່ຽວພັນກັບພະຍາດລໍາໄສ້ອັກເສບຊໍາເຮື້ອ ແຕ່ການວິເຄາະລວມໃນໄລຍະຫຼັງມານີ້ບໍ່ພົບຄວາມກ່ຽວພັນທີ່ຊັດເຈນ.

ຍັງມີບາງກໍລະນີທີ່ຕ້ອງລະວັງເປັນພິເສດ. ຜູ້ທີ່ຖືພາ ຫຼື ວາງແຜນຈະຖືພາແມ່ນຫ້າມໃຊ້ດັ່ງທີ່ກ່າວມາກ່ອນໜ້ານີ້ ສ່ວນຜູ້ທີ່ເປັນພະຍາດຕັບ ໄຂມັນໄຕກລີເຊີໄຣສູງຫຼາຍ ຫຼືກໍາລັງກິນອາຫານເສີມວິຕາມິນເອຄຽງຄູ່ ຄວນປຶກສາແພດລ່ວງໜ້າ ເພາະຢານີ້ເປັນສານອະນຸພັນວິຕາມິນເອ ຖ້າກິນຄຽງກັນອາດເຮັດໃຫ້ຜົນຂ້າງຄຽງຊ້ອນກັນໄດ້. ອິໂຊເຕຣຕິໂນອິນເປັນຢາທີ່ມີລິດແຮງພຽງພໍຈະຢຸດສິວຮ້າຍແຮງໄດ້ໃນຄັ້ງດຽວ ແຕ່ຈະປອດໄພແລະໄດ້ຜົນດີທີ່ສຸດ ເມື່ອປະຕິບັດຕາມມາດຕະການປ້ອງກັນການຖືພາແລະກວດເລືອດເປັນປະຈໍາຮ່ວມກັບແພດຢ່າງໃກ້ຊິດ.

ລາຍການກວດ	ໄລຍະເວລາ	ໝາຍເຫດ
ກວດຖືພາ	ກ່ອນເລີ່ມ, ທຸກເດືອນ, ຫຼັງເລີກ 1 ເດືອນ	ຈໍາເປັນສໍາລັບແມ່ຍິງໄວເກີດລູກ
ຄ່າຕັບ	ກ່ອນເລີ່ມ, ໄລຍະຮັກສາ	ສູງຂຶ້ນສູງສຸດ 15%, ສ່ວນຫຼາຍເລັກນ້ອຍ
ໄຂມັນໄຕກລີເຊີໄຣ	ກ່ອນເລີ່ມ, ໄລຍະຮັກສາ	ສູງຂຶ້ນເປັນເລື່ອງທົ່ວໄປ, ຄວນຄວບຄຸມອາຫານຄຽງຄູ່
ບໍລິຈາກເລືອດ	ໄລຍະຮັກສາ, ຫຼັງເລີກ 1 ເດືອນ	ຫ້າມ