ຫລັກການ Collaum PDO ດ້າຍຄໍລາເຈນ ດ້ວຍມັດດ້າຍນ້ອຍ ຕື່ມຄໍລາເຈນໃນຜິວ ໄລຍະເວລາຄົງຢູ່ ແລະ ວິທີດູແລ

ເມື່ອເວົ້າເຖິງການຮ້ອຍໄໝຍົກກະຊັບຜິວ ຄົນສ່ວນຫລາຍຈະນຶກເຖິງການໃຊ້ດ້າຍໃຫຍ່ຈຳນວນໜ້ອຍເສັ້ນດຶງເນື້ອທີ່ຢ້ອຍລົງໃຫ້ຂຶ້ນແຮງໆ. ແຕ່ Collaum ມີວິທີການທີ່ແຕກຕ່າງອອກໄປໜ້ອຍໜຶ່ງ. ແທນທີ່ຈະໃຊ້ດ້າຍໃຫຍ່ Collaum ໃຊ້ດ້າຍ PDO ທີ່ນ້ອຍກວ່າເສັ້ນຜົມຫລາຍເສັ້ນມັດຮວມກັນ ຝັງຢ່າງໜາແໜ້ນລົງໃນຊັ້ນຕື້ນຂອງຜິວ. ແຮງທົນຂອງດ້າຍແຕ່ລະເສັ້ນມີໜ້ອຍ ແຕ່ເມື່ອລວມກັນເປັນມັດ ພື້ນທີ່ທີ່ການກະຕຸ້ນເຂົ້າເຖິງພາຍໃນຜິວກໍຈະກວ້າງຂຶ້ນ.

ເຂົ້າໃຈງ່າຍໆວ່າ ນີ້ແມ່ນການປິ່ນປົວທີ່ເນັ້ນປະຕິກິລິຍາການສ້າງຄໍລາເຈນຫລາຍກວ່າແຮງດຶງ. ດັ່ງນັ້ນ ມັນຈຶ່ງຖືກນຳໃຊ້ຫລາຍກວ່າໃນຈຸດທີ່ຜິວເລີ່ມບາງລົງ ຄວາມຢືດຢຸ່ນເລີ່ມຫລຸດລົງເລັກນ້ອຍໃນໄວເລີ່ມຕົ້ນ ຫລືຢາກປັບປຸງພື້ນຜິວ ຫລາຍກວ່າຈຸດທີ່ຢ້ອຍໜັກ. ພວກເຮົາຈະອະທິບາຍທີລະຂໍ້ວ່າ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເລືອກໃຊ້ດ້າຍນ້ອຍຫລາຍເສັ້ນ ແລະ ຄໍລາເຈນຖືກສ້າງຂຶ້ນແນວໃດພາຍໃນນັ້ນ.

Collaum ເຮັດວຽກແນວໃດ?

ດ້າຍທີ່ໃຊ້ໃນ Collaum ແມ່ນດ້າຍ PDO ແບບໂມໂນ (mono) ຜິວລຽບ ບໍ່ມີໜາມຫລືເບັດ. ມັນບໍ່ແມ່ນໂຄງສ້າງແບບດ້າຍໂຄກ (cog thread ດ້າຍທີ່ມີໜາມ) ທີ່ເກາະດຶງເນື້ອເຍື່ອ ແຕ່ເປັນວິທີການເອົາເສັ້ນດ້າຍນ້ອຍໆສອດເຂົ້າໃນເຂັມ ແລ້ວຝັງໃຫ້ຜ່ານຊັ້ນຕື້ນຂອງຜິວໃນຫລາຍທິດທາງ.

ຖ້າຝັງດ້າຍພຽງເສັ້ນດຽວໃນຈຸດໃດຈຸດໜຶ່ງ ຂອບເຂດການກະຕຸ້ນຈະແຄບ. ດັ່ງນັ້ນ Collaum ຈຶ່ງຝັງດ້າຍຫລາຍເສັ້ນຂະໜານກັນຢ່າງໜາແໜ້ນ ຫລືວາງຊ້ອນກັນເປັນຮູບຕາໜ່າງ. ເມື່ອລວມເສັ້ນທາງທີ່ດ້າຍຜ່ານທັງໝົດເຂົ້າກັນ ຈະເກີດເປັນສາຍກະຕຸ້ນທີ່ຄ້າຍຕາໜ່າງຢູ່ພາຍໃນຜິວ. ຄ້າຍຄືກັບການປັກຜ້າ ດ້າຍເສັ້ນດຽວອາດຍັງບໍ່ເຫັນລວດລາຍ ແຕ່ເມື່ອປັກຊ້ອນຫລາຍໆເທື່ອ ພື້ນທີ່ກໍຈະຖືກຕື່ມເຕັມ.

ເປັນຫຍັງຈຶ່ງໃຊ້ດ້າຍນ້ອຍຫລາຍເສັ້ນ?

ດ້າຍໃຫຍ່ເສັ້ນດຽວ ກັບດ້າຍນ້ອຍຫລາຍເສັ້ນ ມີວິທີສຳຜັດຮ່າງກາຍທີ່ບໍ່ຄືກັນ. ດ້າຍໃຫຍ່ໃຫ້ແຮງເກາະທີ່ແຮງໃນຈຸດແຄບໆ ແຕ່ຂອບເຂດການກະຕຸ້ນຈຳກັດຢູ່ພຽງເສັ້ນທາງທີ່ດ້າຍຜ່ານ. ສ່ວນດ້າຍນ້ອຍຫລາຍເສັ້ນ ເຖິງແມ່ນແຮງແຕ່ລະເສັ້ນຈະອ່ອນ ແຕ່ສາມາດກະຕຸ້ນໄດ້ຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີໃນພື້ນທີ່ກວ້າງ.

ໄຟໂບຣບລາສ (fibroblast) ຊຶ່ງເປັນຈຸລັງທີ່ສ້າງຄໍລາເຈນ ຈະຕອບສະໜອງຕາມແນວທາງທີ່ດ້າຍຜ່ານ. ຍິ່ງເສັ້ນທາງດ້າຍຜ່ານຫລາຍ ຈຸດທີ່ໄຟໂບຣບລາສຕອບສະໜອງກໍຈະຫລາຍຂຶ້ນຕາມ. ຄ້າຍຄືກັບການປູກເມັດພືດໃນນາ ຖ້າປູກເມັດດຽວ ກັບປູກຫລາຍແຖວ ຜົນຕ່າງກັນ. ເມື່ອປູກຫລາຍແຖວ ພື້ນທີ່ທີ່ພືດງອກຂຶ້ນຈະກວ້າງກວ່າເມັດດຽວ ສະນັ້ນ ຍິ່ງດ້າຍຫລາຍເສັ້ນ ຂອບເຂດທີ່ຄໍລາເຈນໃໝ່ຈະສ້າງຕົວກໍຍິ່ງກວ້າງຂຶ້ນໄດ້.

ນອກຈາກນີ້ ດ້າຍນ້ອຍຍັງເຮັດໃຫ້ເນື້ອເຍື່ອຮັບພາລະໜ້ອຍກວ່າດ້າຍໃຫຍ່. ເນື່ອງຈາກເສັ້ນທາງການສອດໃສ່ນ້ອຍ ປະຕິກິລິຍາເບື້ອງຕົ້ນເຊັ່ນຮອຍຊ້ຳຫລືອາການບວມກໍໜ້ອຍກວ່າດ້ວຍ. ນີ້ກໍເປັນອີກເຫດຜົນໜຶ່ງທີ່ຜິວຟື້ນຕົວໄວກວ່າ ແລະ ເປັນສາເຫດໜຶ່ງທີ່ເລືອກໃຊ້ດ້າຍນ້ອຍຫລາຍເສັ້ນ.

ຂະບວນການທີ່ດ້າຍສ້າງຄໍລາເຈນ

PDO ທີ່ໃຊ້ໃນ Collaum ແມ່ນໂພລີເມີສັງເຄາະທີ່ເອີ້ນວ່າ polydioxanone ຊຶ່ງເປັນວັດຖຸດິບທີ່ໃຊ້ເປັນດ້າຍຫຍິບແຜຜ່າຕັດຫົວໃຈມາດົນນານແລ້ວ. ໃນຮ່າງກາຍ ມັນຈະຄ່ອຍໆສະຫລາຍຕົວດ້ວຍນ້ຳ (hydrolysis) ກາຍເປັນນ້ຳ ແລະ ອາຍແກັສຄາບອນໄດອອກໄຊ ແລ້ວຫາຍໄປ.

ຮ່າງກາຍຈະຮັບຮູ້ດ້າຍນີ້ວ່າເປັນວັດຖຸແປກປອມ. ໃນຈຸດທີ່ດ້າຍຜ່ານ ຈະເກີດປະຕິກິລິຍາຟື້ນຕົວທີ່ຄ້າຍກັບຕອນເປັນແຜ ແຕ່ອ່ອນກວ່າຫລາຍ. ໃນລະຫວ່າງນີ້ ໄຟໂບຣບລາສຈະລວມຕົວມາຍັງຈຸດນັ້ນ ແລະ ສ້າງຄໍລາເຈນໃໝ່ຂຶ້ນ. ຄ້າຍຄືກັບຕອນທີ່ໜາມນ້ອຍໆຕຳໃສ່ປາຍນິ້ວມື ແລ້ວມີອາການແດງ ບວມ ຮອບໆເກີດຂຶ້ນເອງ ພຽງແຕ່ໃນຈຸດທີ່ດ້າຍຜ່ານ ປະຕິກິລິຍານີ້ອ່ອນກວ່ານັ້ນຫລາຍ.

ຄໍລາເຈນເປັນໂປຣຕີນຄ້າຍເສົາທີ່ຄ້ຳຢູ່ຜິວໜັງຈາກທາງລຸ່ມ. ຕາມແນວທາງທີ່ດ້າຍຜ່ານ ເສົານີ້ຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ ເຮັດໃຫ້ຜິວມີແຮງຄ້ຳຕົນເອງເພີ່ມຂຶ້ນເທື່ອລະໜ້ອຍ. ດ້າຍເອງຈະຫາຍໄປຈາກຮ່າງກາຍເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ແຕ່ຄໍລາເຈນໃໝ່ທີ່ຍັງເຫລືອຢູ່ໃນຈຸດນັ້ນ ຈະສືບຕໍ່ການປ່ຽນແປງຕໍ່ໄປ.

ແຕກຕ່າງຈາກການຍົກຜິວດ້ວຍດ້າຍໂຄກໃຫຍ່ແນວໃດ?

ດ້າຍໂຄກໃຫຍ່ ເນັ້ນການໃຊ້ໜາມເກາະເນື້ອເຍື່ອເພື່ອສ້າງແຮງດຶງທັນທີ. ມັກຖືກເລືອກໃຊ້ໃນຈຸດທີ່ຢ້ອຍໜັກ ແລະ ຕ້ອງການປັບໄລນ໌ໃຫ້ຊັດເຈນຢ່າງໄວ.

ສ່ວນ Collaum ເນັ້ນການກະຕຸ້ນສ້າງຄໍລາເຈນຫລາຍກວ່າແຮງດຶງເອງ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມຮູ້ສຶກຕຶງແບບເຫັນຜົນທັນທີຫລັງປິ່ນປົວຈຶ່ງອ່ອນກວ່າດ້າຍໂຄກ ແຕ່ຈະຄ່ອຍໆປັບປຸງພື້ນຜິວ ແລະ ຄວາມຢືດຢຸ່ນຢ່າງທົ່ວເຖິງໃນພື້ນທີ່ກວ້າງແທນ. ບໍ່ແມ່ນວ່າວິທີໃດດີກວ່າກັນ ແຕ່ຂຶ້ນຢູ່ກັບລະດັບຄວາມຢ້ອຍ ແລະ ຜົນລັບທີ່ຕ້ອງການ.

ໃນທາງປະຕິບັດຈິງ ບາງກໍລະນີກໍໃຊ້ທັງສອງວິທີຮ່ວມກັນ. ຄື ໃຊ້ດ້າຍໃຫຍ່ຈັດໄລນ໌ ແລ້ວໃຊ້ມັດດ້າຍນ້ອຍຕື່ມພື້ນຜິວອ້ອມຂ້າງໃຫ້ຄົບ. ເປັນການລວມການກະຕຸ້ນ 2 ຊະນິດທີ່ມີຈຸດປະສົງຕ່າງກັນ ໄວ້ໃນການປິ່ນປົວດຽວ.

ໄລຍະເວລາທີ່ຄໍລາເຈນຈະສ້າງຕົວ

ໃນທັນທີຫລັງຝັງດ້າຍ ການປ່ຽນແປງທີ່ເຫັນໄດ້ດ້ວຍຕາຍັງບໍ່ຫລາຍ ເພາະການສະສົມຄໍລາເຈນໃໝ່ຕ້ອງໃຊ້ເວລາ. ໃນຊ່ວງອາທິດທຳອິດ ດ້າຍຍັງກຳລັງລົງຕົວ ແລະ ປະຕິກິລິຍາຟື້ນຕົວອ້ອມຂ້າງກໍພຽງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນຢ່າງຄ່ອຍໆ.

ຫລັງຈາກນັ້ນ ໃນຫລາຍເດືອນຕໍ່ມາ ຄໍລາເຈນຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ພື້ນຜິວກັບຄວາມຢືດຢຸ່ນຈະຄ່ອຍໆປ່ຽນແປງ ຕາມການລາຍງານ. ເນື່ອງຈາກດ້າຍນ້ອຍ ແລະ ຝັງຕື້ນ ໄລຍະເວລາສະຫລາຍຕົວກໍໄວກວ່າດ້າຍໂຄກໃຫຍ່. ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ຍາກທີ່ຈະບອກເປັນຕົວເລກແທ້ຈິງວ່າ ໃນເດືອນທີເທົ່າໃດຈະປ່ຽນແປງລະດັບໃດ ເພາະຄວາມໄວ ແລະ ລະດັບການຕອບສະໜອງແຕກຕ່າງກັນໄປໃນແຕ່ລະຄົນ ຂຶ້ນຢູ່ກັບອາຍຸ ສະພາບຜິວ ຈຳນວນ ແລະ ຄວາມໜາແໜ້ນຂອງດ້າຍທີ່ຝັງ.

ຄໍລາເຈນບໍ່ແມ່ນໂປຣຕີນທີ່ຖືກສ້າງເທື່ອດຽວແລ້ວຈົບ ແຕ່ມີວົງຈອນສັງເຄາະ ແລະ ສະຫລາຍຕົວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ດັ່ງນັ້ນ ຫລັງຈາກປະຕິກິລິຍາເບື້ອງຕົ້ນຈາກການກະຕຸ້ນຂອງດ້າຍສະຫງົບລົງແລ້ວ ຄໍລາເຈນໃນຈຸດນັ້ນຈະຄົງຢູ່ດົນປານໃດ ກໍຍັງຂຶ້ນຢູ່ກັບຄວາມໄວຂອງລະບົບເມຕາໂບລິຊຶມຂອງຜິວແຕ່ລະຄົນອີກ.

ເໝາະກັບຜິວ ແລະ ຈຸດໃດ?

Collaum ຖືກແນະນຳວ່າເໝາະກັບໄລຍະຕົ້ນທີ່ຜິວເລີ່ມບາງລົງ ແລະ ພື້ນຜິວເລີ່ມຫຍາບ ຫລາຍກວ່າຈຸດທີ່ຢ້ອຍໜັກຫລາຍ. ເນື່ອງຈາກເປັນວິທີການກະຕຸ້ນທີ່ກະຈາຍໄປທົ່ວພື້ນທີ່ກວ້າງ ໃນກໍລະນີທີ່ຕ້ອງການແຮງດຶງແຮງໆໃນຈຸດແຄບ ອາດຮູ້ສຶກວ່າແຮງບໍ່ພຽງພໍ.

ມັກໃຊ້ໃນຈຸດເຊັ່ນອ້ອມຕາ ຫລືອ້ອມປາກ ທີ່ຜິວບາງ ແລະ ມີຮອຍຍົ່ນນ້ອຍໆເກີດຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ຫລືກ້ອນແກ້ມທີ່ມີພື້ນທີ່ກວ້າງ ແລະ ຕ້ອງການເພີ່ມຄວາມຢືດຢຸ່ນຢ່າງທົ່ວເຖິງ. ຕາມການລາຍງານ ກໍລະນີຕໍ່ໄປນີ້ ມັກຕອບສະໜອງໄດ້ດີກວ່າ.

• ຜິວເລີ່ມບາງ ແລະ ເລີ່ມມີຮອຍຍົ່ນນ້ອຍ: ເປັນຊ່ວງທີ່ຄໍລາເຈນເອງກຳລັງຫລຸດລົງ ດັ່ງນັ້ນ ການກະຕຸ້ນຕື່ມຄໍລາເຈນໃໝ່ຈຶ່ງມີໂອກາດເຫັນຜົນປ່ຽນແປງໄດ້ຊັດເຈນກວ່າ.
• ຮູຂຸມຂົນກວ້າງ ແລະ ພື້ນຜິວຫຍາບ: ທຸກຈຸດທີ່ດ້າຍຜ່ານຈະເກີດປະຕິກິລິຍາຟື້ນຕົວ ເຮັດໃຫ້ເນື້ອເຍື່ອເຊື່ອມຕໍ່ພາຍໃນຜິວແໜ້ນຂຶ້ນ.
• ໄວເລີ່ມຕົ້ນທີ່ຄວາມຢ້ອຍຍັງບໍ່ຫລາຍ: ເປັນຊ່ວງທີ່ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງດຶງແຮງໆ ຈຶ່ງເໝາະກັບ Collaum ທີ່ເນັ້ນການກະຕຸ້ນເປັນຫລັກ.
• ການດູແລຮັກສາຫລັງໃຊ້ດ້າຍໃຫຍ່: ໃຊ້ຮ່ວມກັບການຈັດໄລນ໌ດ້ວຍດ້າຍໂຄກ ແລ້ວໃຊ້ Collaum ຕື່ມພື້ນຜິວອ້ອມຂ້າງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

ຫລັງປິ່ນປົວຄວນເບິ່ງແຍງແນວໃດ?

ຫລັກສຳຄັນຂອງການດູແລ ຄື ບໍ່ລົບກວນຂະບວນການສ້າງຄໍລາເຈນ.

• ໃນຫລາຍມື້ທຳອິດຫລັງປິ່ນປົວ ແນະນຳໃຫ້ຫລີກລ້ຽງສະຖານທີ່ຮ້ອນເຊັ່ນຊາວນາ ຫລືຫ້ອງອົບໄອນ້ຳ ເພາະຄວາມຮ້ອນອາດເຮັດໃຫ້ເນື້ອເຍື່ອບວມ ແລະ ຫລວມ ຈົນດ້າຍທີ່ຍັງບໍ່ທັນລົງຕົວອາດເລື່ອນໄດ້.
• ໃນຫລາຍມື້ທຳອິດ ຄວນຫລີກລ້ຽງການນວດຖູແຮງ ຫລືກົດແຮງ ເພາະຖ້າມີແຮງກົດທາງກາຍະພາບກ່ອນທີ່ດ້າຍຈະລົງຕົວ ອາດເຮັດໃຫ້ຕຳແໜ່ງເລື່ອນໄດ້.
• ອາການບວມ ແລະ ຮອຍຊ້ຳມີຄວາມແຕກຕ່າງກັນໃນແຕ່ລະຄົນ ແຕ່ໂດຍທົ່ວໄປຈະຄ່ອຍໆດີຂຶ້ນຕາມເວລາ. ເນື່ອງຈາກດ້າຍນ້ອຍ ປະຕິກິລິຍາເບື້ອງຕົ້ນຈຶ່ງໜ້ອຍກວ່າດ້າຍໃຫຍ່.
• ການປ້ອງກັນແສງແດດ ຊ່ວຍຊະລໍຄວາມໄວການສະຫລາຍຕົວຂອງຄໍລາເຈນທີ່ຖືກສ້າງໃໝ່ ດັ່ງນັ້ນ ຄວນເບິ່ງແຍງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງແມ່ນຫລັງປິ່ນປົວແລ້ວກໍຕາມ.

References

Korean Dermatological Association, American Academy of Dermatology (AAD), and Ministry of Food and Drug Safety (MFDS).