ໂບທັອກ ຟິນເລີ ເລເຊີ ຄວນເຮັດກ່ອນງານແຕ່ງດອງຈັກອາທິດ?

ເມື່ອໃກ້ຮອດງານແຕ່ງດອງ ຫຼື ວັນຖ່າຍຮູບສຳຄັນ ຫຼາຍຄົນຢາກໄປເຮັດຫັດຖະການທີ່ປົກກະຕິບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄົບພ້ອມກັນທຸກຢ່າງ. ແຕ່ຫັດຖະການເສີມສວຍບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຜົນລັບທັນທີທີ່ເຮັດແລ້ວ. ໂບທັອກຕ້ອງໃຊ້ເວລາໃຫ້ຕົວຢາຄ່ອຍໆອອກລິດຢັບຢັ້ງການສົ່ງສັນຍານປະສາດ ສ່ວນຟິນເລີກໍ່ຕ້ອງໃຊ້ເວລາໃຫ້ອາການໃຄ່ບວມຫາຍໄປກ່ອນ. ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າໄປສັກຫຼາຍຢ່າງພ້ອມກັນໃນມື້ດຽວ ມັກຈະຍັງມີອາການໃຄ່ບວມ ຫຼື ຮອຍຊ້ຳຄ້າງຢູ່ໃນວັນສຳຄັນນັ້ນເອງ.

ເນື່ອງຈາກຮ່າງກາຍຕອບສະໜອງຕໍ່ແຕ່ລະຫັດຖະການໃນຄວາມໄວທີ່ຕ່າງກັນ ຈຶ່ງຄວນວາງແຜນວັນນັດໂດຍນັບຖອຍຫຼັງຈາກວັນງານ. ວິທີນີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຮອດວັນງານ ຜົນຂອງການສັກອອກມາເຕັມທີ່ ແລະ ຜົນຂ້າງຄຽງກໍ່ຫາຍດີແລ້ວ. ຕໍ່ໄປນີ້ຈະອະທິບາຍທີລະຂໍ້ວ່າຄວນສັກຫັດຖະການໃດກ່ອນ ແລະ ດົນປານໃດ ຈຶ່ງຈະໄດ້ຜົນທີ່ເບິ່ງເປັນທຳມະຊາດ ພ້ອມກັບຫຼັກການຟື້ນຟູຂອງຮ່າງກາຍທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງ.

ແຕ່ລະຫັດຖະການຕ້ອງເຫຼືອເວລາຢ່າງຕ່ຳເທົ່າໃດ?

ຫຼັກເກນທີ່ປອດໄພທີ່ສຸດຄືການກຳນົດໄລຍະຫ່າງຂັ້ນຕ່ຳໃຫ້ແຕ່ລະຫັດຖະການແຕກຕ່າງກັນ. ໂດຍທົ່ວໄປແນະນຳໃຫ້ສັກໂບທັອກຢ່າງໜ້ອຍ 2 ອາທິດ ຟິນເລີຢ່າງໜ້ອຍ 4 ອາທິດ ສ່ວນຫັດຖະການທີ່ມີການລະຄາຍເຄືອງເຊັ່ນເລເຊີໂຕນນິ່ງ ຫຼື ການລອກຜິວ ຄວນເວັ້ນໄລຍະຢ່າງໜ້ອຍ 2 ຫາ 3 ອາທິດ.

ໄລຍະເວລານີ້ບໍ່ແມ່ນຕົວເລກທີ່ກຳນົດຂຶ້ນລອຍໆ ແຕ່ອອກມາຈາກຄວາມໄວຂອງປະຕິກິລິຍາທີ່ແຕ່ລະຫັດຖະການສ້າງຂຶ້ນພາຍໃນຮ່າງກາຍ. ຫັດຖະການທີ່ໄປຢັບຢັ້ງເສັ້ນປະສາດ ຫັດຖະການທີ່ເພີ່ມປະລິມານໃນເນື້ອເຍື່ອ ແລະ ຫັດຖະການທີ່ລະຄາຍເຄືອງໜ້າຜິວ ລ້ວນແຕ່ມີກົນໄກການເຮັດວຽກທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ດັ່ງນັ້ນເວລາຟື້ນຕົວກໍ່ຕ້ອງແຕກຕ່າງກັນຕາມໄປນຳ. ຕໍ່ໄປນີ້ຈະອະທິບາຍລະອຽດວ່າເປັນຫຍັງແຕ່ລະຫັດຖະການຈຶ່ງຕ້ອງການໄລຍະເວລາເທົ່ານັ້ນ.

ໂບທັອກເຮັດກ່ອນ 2 ອາທິດພໍບໍ?

ໂບທັອກເປັນຫັດຖະການທີ່ຢັບຢັ້ງການສົ່ງສັນຍານລະຫວ່າງເສັ້ນປະສາດກັບກ້າມເນື້ອ ເພື່ອຫຼຸດການເຄື່ອນໄຫວຂອງກ້າມເນື້ອ. ກ້າມເນື້ອບໍ່ໄດ້ຢຸດເຄື່ອນໄຫວທັນທີຫຼັງສັກ ແຕ່ຕົວຢາຈະຄ່ອຍໆເຂົ້າໄປຈັບກັບປາຍປະສາດ ແລ້ວຜົນຈຶ່ງຄ່ອຍປາກົດອອກມາ. ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງສັກໄປ 3 ຫາ 5 ມື້ຈຶ່ງຈະເລີ່ມເຫັນຄວາມປ່ຽນແປງ ແລະ ໂດຍທົ່ວໄປຕ້ອງໃຊ້ເວລາ 10 ຫາ 14 ມື້ ຜົນຈຶ່ງຈະອອກເຕັມທີ່.

ຍ້ອນຄວາມແຕກຕ່າງຂອງເວລານີ້ ຖ້າຮີບຮ້ອນໄປສັກກ່ອນວັນງານພຽງ 1 ຫຼື 2 ມື້ ໃນວັນຈິງອາດຈະໄດ້ຜົນບໍ່ເຖິງເຄິ່ງໜຶ່ງເລີຍກໍ່ໄດ້. ນອກຈາກນີ້ ບາງຄັ້ງທີ່ພົບໄດ້ໜ້ອຍຫຼາຍ ອາດຈະມີອາການຊົ່ວຄາວເຊັ່ນບໍລິເວນທີ່ສັກໃຄ່ບວມເລັກນ້ອຍ ຫຼື ໜັງຕາຫຼົ່ນ ຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງມີເວລາໃຫ້ກວດເບິ່ງອາການເຫຼົ່ານີ້ນຳ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຈຶ່ງແນະນຳໃຫ້ສັກຢ່າງໜ້ອຍ 2 ອາທິດ ຫຼື ຖ້າຢາກໃຫ້ຊົງອິດ 3 ຫາ 4 ອາທິດກ່ອນວັນງານ ແລ້ວກັບໄປກວດເບິ່ງອາການອີກຄັ້ງໜຶ່ງໃນລະຫວ່າງນັ້ນຈະປອດໄພກວ່າ.

ຟິນເລີ ບວມ ແລະ ຟົກຊ້ຳຈະຍຸບໃນເວລາເທົ່າໃດ?

ຟິນເລີເປັນຫັດຖະການທີ່ໃສ່ສານເຊັ່ນກົດໄຮອາລູໂຣນິກ (hyaluronic acid) ເຂົ້າໄປໃນເນື້ອເຍື່ອ ເພື່ອເພີ່ມປະລິມານໃຫ້ຈຸດນັ້ນ. ໃນຂະນະທີ່ເຂັມແທງຜ່ານເນື້ອເຍື່ອ ຈະເກີດການບາດເຈັບເລັກໆ ແລະ ຮ່າງກາຍຈະຕອບໂຕ້ດ້ວຍການບວມ ພ້ອມກັບການອັກເສບອ່ອນໆເພື່ອຊ່ອມແປງຈຸດນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງສັກໃໝ່ໆ ຈຶ່ງມັກເບິ່ງບວມກວ່າປະລິມານທີ່ໃສ່ຈິງຫຼາຍ.

ໂດຍທົ່ວໄປຕ້ອງໃຊ້ເວລາ 1 ຫາ 2 ອາທິດ ອາການບວມນີ້ຈຶ່ງຈະຫາຍ ແລະ ຟິນເລີຈຶ່ງຈະລົງໂຕເຂົ້າກັບເນື້ອເຍື່ອຢ່າງທຳມະຊາດ. ນອກຈາກນີ້ ຟິນເລີຍັງມີໂອກາດເກີດຮອຍຊ້ຳຫຼາຍກວ່າໂບທັອກ ຈຶ່ງຕ້ອງຄິດໄລ່ເວລາທີ່ຮອຍຊ້ຳຈາງລົງນຳອີກ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຄວນວາງແຜນສັກຟິນເລີກ່ອນວັນງານຢ່າງໜ້ອຍ 4 ອາທິດ ຫຼື ຖ້າເປັນຈຸດທີ່ສັກຄັ້ງທຳອິດ ຄວນເວັ້ນປະມານ 6 ອາທິດຈຶ່ງຈະປອດໄພ.

ຄວນເຮັດ Laser Toning ແລະ ລອກຜິວເມື່ອໃດ?

ເລເຊີໂຕນນິ່ງແມ່ນການສາຍແສງໄປທຳລາຍເມັດສີພາຍໃນຜິວໜັງໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນນ້ອຍໆ ສ່ວນການລອກຜິວແມ່ນການລອກຊັ້ນຂີ້ໄຄຜິວອອກເບົາໆ ເພື່ອກະຕຸ້ນການສ້າງຜິວໃໝ່. ທັງສອງຫັດຖະການໃຫ້ການລະຄາຍເຄືອງໂດຍກົງກັບໜ້າຜິວ ດັ່ງນັ້ນຫຼັງເຮັດໃໝ່ໆ ອາດຈະມີອາການແດງ ຫຼື ຂີ້ໄຄເລັກນ້ອຍຄ້າງຢູ່ຕັ້ງແຕ່ຈັກມື້ຫາ 1 ອາທິດ.

ນອກຈາກນີ້ ເລເຊີໂຕນນິ່ງບໍ່ແມ່ນຫັດຖະການທີ່ເຮັດຄັ້ງດຽວແລ້ວຈົບ ແຕ່ຕ້ອງເຮັດຫຼາຍຄັ້ງ ໂດຍທົ່ວໄປຫ່າງກັນ 2 ຫາ 4 ອາທິດ ເມັດສີຈຶ່ງຈະຄ່ອຍໆຈາງລົງ. ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າໄປເຮັດພຽງຄັ້ງດຽວກ່ອນວັນງານ ອາດຈະໄດ້ແຕ່ອາການລະຄາຍເຄືອງ ໂດຍທີ່ຜົນຕາມທີ່ຢາກໄດ້ຍັງອອກມາບໍ່ຄົບ. ຄວນເຮັດຄັ້ງສຸດທ້າຍໃຫ້ແລ້ວກ່ອນວັນງານຢ່າງໜ້ອຍ 2 ອາທິດ ແລະ ເລີ່ມວາງແຜນທັງໝົດຕັ້ງແຕ່ຫຼາຍເດືອນກ່ອນຈະດີກວ່າ.

ລິຟຕິງຄວນເຮັດກ່ອນຈັກອາທິດ?

ຫັດຖະການລິຟຕິ້ງທີ່ໃສ່ໄໝເຂົ້າໄປດຶງເນື້ອເຍື່ອ ໃຊ້ເວລາຟື້ນຕົວດົນກວ່າໂບທັອກ ຫຼື ຟິນເລີ. ໃນຂະນະທີ່ໄໝດຶງເນື້ອເຍື່ອ ຈະເກີດອາການບວມ ແລະ ຮອຍຊ້ຳ ຊຶ່ງໂດຍທົ່ວໄປໃຊ້ເວລາ 1 ຫາ 2 ອາທິດອາການບວມຈຶ່ງຈະຫາຍ. ແຕ່ນັ້ນຍັງບໍ່ແມ່ນຈຸດຈົບ ເພາະໄໝຈະຄ່ອຍໆລະລາຍ ແລ້ວຄໍລາເຈນໃໝ່ຈະຄ່ອຍໆເຕັມເຂົ້າໄປແທນທີ່ ຊຶ່ງເປັນຂະບວນການທີສອງທີ່ໃຊ້ເວລາຫຼາຍເດືອນ.

ຖ້າຫາກເປົ້າໝາຍແມ່ນແຕ່ວັນງານ ໃຫ້ຍຶດເອົາຈຸດທີ່ອາການບວມ ແລະ ຮອຍຊ້ຳຫາຍດີໝົດເປັນຫຼັກ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງແນະນຳໃຫ້ເຮັດລິຟຕິ້ງກ່ອນວັນງານຢ່າງໜ້ອຍ 4 ຫາ 6 ອາທິດ. ແຕ່ຖ້າຫາກຢາກໄດ້ຄວາມກະຊັບຂອງຜິວທີ່ມາພ້ອມກັບຄໍລາເຈນທີ່ຄ່ອຍໆເຕັມຂຶ້ນນຳ ຜົນນັ້ນຈະຄ່ອຍໆປາກົດອອກມາຫຼັງຈາກສັກໄປແລ້ວຫຼາຍເດືອນ ດັ່ງນັ້ນຄວນເລີ່ມວາງແຜນລ່ວງໜ້າກ່ອນວັນງານດົນກວ່ານັ້ນອີກ ຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບຜົນຢ່າງເຕັມທີ່.

ຖ້າເຮັດຫຼາຍຫັດຖະການ ລຳດັບແມ່ນຫຍັງ?

ຖ້າວາງແຜນເຮັດຫຼາຍຫັດຖະການພ້ອມກັນ ມີຫຼັກເກນສອງສາມຂໍ້ໃນການຈັດລຳດັບ. ຄວນຈັດຫັດຖະການທີ່ໃຊ້ເວລາຟື້ນຕົວດົນໄວ້ກ່ອນ ເພື່ອໃຫ້ຍິ່ງໃກ້ວັນງານ ຍິ່ງເຫຼືອແຕ່ຫັດຖະການທີ່ລະຄາຍເຄືອງໜ້ອຍ.

• ນັດຫັດຖະການທີ່ໃຊ້ເວລາຟື້ນຕົວດົນທີ່ສຸດກ່ອນ. ໃຫ້ຈັດຫັດຖະການທີ່ບວມດົນເຊັ່ນຟິນເລີ ຫຼື ລິຟຕິ້ງໄວ້ໄກຈາກວັນງານທີ່ສຸດ ເພື່ອວ່າເຖິງຈະຊ້ອນກັບຫັດຖະການອື່ນ ກໍ່ຍັງມີເວລາໃຫ້ຟື້ນຕົວທັນ.
• ຈັດຫັດຖະການທີ່ລຸກລ້ຳຮ່າງກາຍໄວ້ກ່ອນ ສ່ວນການບຳລຸງເບົາໆໄວ້ຫຼັງ. ຫັດຖະການທີ່ໃຊ້ເຂັມຕ້ອງການເວລາໃຫ້ເນື້ອເຍື່ອຟື້ນຕົວ ແຕ່ການນວດ ຫຼື ການບຳລຸງເບົາໆລະຄາຍເຄືອງໜ້ອຍ ຈຶ່ງເຮັດໄດ້ໃກ້ວັນງານໂດຍບໍ່ມີບັນຫາຫຍັງ.
• ເວັ້ນໄລຍະລະຫວ່າງແຕ່ລະຫັດຖະການຢ່າງໜ້ອຍ 1 ຫາ 2 ອາທິດ. ຖ້າໃຫ້ການລະຄາຍເຄືອງຊ້ອນກັນຢູ່ຈຸດດຽວ ຈະເຮັດໃຫ້ຟື້ນຕົວຊ້າລົງ ແລະ ຍາກທີ່ຈະແຍກອອກວ່າອາການໃດເກີດຈາກຫັດຖະການໃດ.
• ຖ້າເປັນຫັດຖະການທີ່ບໍ່ເຄີຍລອງມາກ່ອນ ໃຫ້ໄປລອງເຮັດໃນຊ່ວງທີ່ບໍ່ກ່ຽວກັບວັນງານກ່ອນ. ແຕ່ລະຄົນມີລະດັບອາການບວມ ຫຼື ຮອຍຊ້ຳແຕກຕ່າງກັນ ຖ້າຮູ້ຈັກປະຕິກິລິຍາຂອງຕົນເອງໄວ້ກ່ອນ ຈະຄິດໄລ່ວັນນັດກ່ອນວັນງານໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນຫຼາຍ.

ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຄວນຫຼີກເຮັດໃກ້ວັນງານ?

ຢູ່ໃນຊ່ວງໃກ້ຮອດວັນງານ ບາງເທື່ອການບໍ່ໄປເຮັດຫັດຖະການໃດເລີຍກັບເປັນທາງເລືອກທີ່ດີກວ່າ. ໂດຍສະເພາະຫັດຖະການທີ່ບໍ່ເຄີຍລອງມາກ່ອນ ຫຼື ຫັດຖະການທີ່ຄາດເດົາເວລາຟື້ນຕົວໄດ້ຍາກ ບໍ່ຄວນລອງໃນຊ່ວງນີ້ຈຶ່ງຈະປອດໄພ.

ອາການບວມ ຫຼື ຮອຍຊ້ຳຈະຄ້າງດົນປານໃດແຕ່ລະຄົນແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍ ຖ້າໄປລອງເຮັດຫັດຖະການທີ່ບໍ່ເຄີຍລອງມາກ່ອນຄັ້ງທຳອິດຕິດກັບວັນງານ ອາດຈະສ່ຽງທີ່ຈະຟື້ນຕົວດົນກວ່າທີ່ຄາດໄວ້. ນອກຈາກນີ້ ຫຼັງເຮັດຫັດຖະການທີ່ເຮັດໃຫ້ຜິວອ່ອນໄຫວຕໍ່ແສງແດດເຊັ່ນເລເຊີ ຫຼື ການລອກຜິວ ຄວນລະວັງບໍ່ໃຫ້ຕິດກັບການຖ່າຍຮູບກາງແຈ້ງ ຫຼື ການຍ່າງນານໆກາງແດດ. ເພາະຖ້າຜິວທີ່ອ່ອນໄຫວຢູ່ໄດ້ຮັບແສງແດດ ເມັດສີອາດຈະຍິ່ງເຂັ້ມຂຶ້ນອີກ.

ວິທີດູແລຫຼັງເຮັດ

ເຖິງຈະສັກທັນເວລາ ແຕ່ຖ້າບໍ່ໃສ່ໃຈບຳລຸງຫຼັງຈາກນັ້ນ ການຟື້ນຕົວກໍ່ອາດຈະຊ້າລົງໄດ້. ການທາຄຣີມກັນແດດຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ ຈະຊ່ວຍປົກປ້ອງຜິວທີ່ອ່ອນໄຫວຫຼັງສັກ ແລະ ຊ່ວຍຫຼຸດໂອກາດທີ່ເມັດສີຈະກັບຄືນມາອີກ.

ນອກຈາກນີ້ ຄວນລະວັງບໍ່ໃຫ້ຖູແຮງ ຫຼື ນອນທັບບໍລິເວນທີ່ສັກ ນັ້ນກໍ່ສຳຄັນຄືກັນ. ເພາະຖ້າມີແຮງກົດທັບໃສ່ຟິນເລີທີ່ຍັງບໍ່ທັນລົງໂຕດີ ຫຼື ຜິວທີ່ຍັງຢູ່ໃນຂະບວນການຟື້ນຕົວ ຜົນລັບອາດຈະອອກມາບໍ່ສະໝ່ຳສະເໝີ. ອາການບວມ ຫຼື ຮອຍຊ້ຳມັກຈະຄ່ອຍໆຫາຍໄປເອງຕາມເວລາ ແຕ່ຄວາມໄວໃນການຟື້ນຕົວແຕ່ລະຄົນບໍ່ຄືກັນ ດັ່ງນັ້ນຄວນເຜື່ອເວລາໃນການວາງແຜນວັນງານໃຫ້ຫຼາຍກວ່າປົກກະຕິອີກໜ້ອຍໜຶ່ງຈະດີກວ່າ.

ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ ຫົວໃຈຫຼັກຂອງການວາງແຜນສັກຄືການເຄົາລົບເວລາທີ່ຮ່າງກາຍຕ້ອງໃຊ້ໃນການຕອບສະໜອງ. ແທນທີ່ຈະຮີບຮ້ອນເຮັດພ້ອມກັນທຸກຢ່າງ ໃຫ້ຄິດໄລ່ໄລຍະຟື້ນຕົວທີ່ແຕ່ລະຫັດຖະການຕ້ອງການກ່ອນ ແລ້ວນັບຖອຍຫຼັງຈາກໄລຍະນັ້ນເພື່ອກຳນົດວັນນັດ ຮອດວັນງານກໍ່ຈະບໍ່ມີອາການບວມ ຫຼື ການລະຄາຍເຄືອງເຫຼືອຢູ່ ມີແຕ່ຜົນຂອງການສັກທີ່ອອກມາເປັນທຳມະຊາດ. ຍິ່ງວາງແຜນລ່ວງໜ້າຫຼາຍປານໃດ ຜົນລັບກໍ່ຈະຍິ່ງໝັ້ນຄົງຫຼາຍປານນັ້ນ.

References

Korean Dermatological Association, American Academy of Dermatology (AAD), and Ministry of Food and Drug Safety (MFDS).